Υστερα από έξι μήνες, θα έλεγε κανείς ότι ο Ντέιβιντ Μόγες θα ΄πρεπε να περπατάει στο «Ολντ Τράφορντ» σαν να διαφεντεύει το μέρος.

Κι όμως, νιώθει τόσο άβολα εκεί σαν να ’ναι ακόμα η πρώτη του ημέρα στον πάγκο της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Κανείς δεν είπε ότι θα ήταν εύκολη η διαδοχή του σερ Αλεξ Φέργκιουσον. Στο κάτω κάτω μιλάμε για μια τεράστια… σκιά 27 χρόνων και δύο δεκαετίες γεμάτες θριάμβους. Αυτή τη σκιά προσπαθεί ο 50χρονος Σκοτσέζος να αποτινάξει από πάνω του, αλλά μέχρι στιγμής δεν τα καταφέρνει. Κάθε αποτέλεσμα, κάθε εμφάνιση, κάθε απόφασή του κρίνονται υπό το πρίσμα τού «τι είχε κάνει ή τι θα έκανε ο Φέργκιουσον»…

Η κατάσταση στο πρωτάθλημα είναι ζοφερή για τα στάνταρ της Γιουνάιτεντ. Βρίσκεται όγδοη στην κατάταξη με 25 βαθμούς ύστερα από 16 αγώνες, έχει υποστεί 5 ήττες, εκ των οποίων οι τρεις ήρθαν εντός έδρας, έχει δεχθεί 19 γκολ και πετύχει μόλις 25, βρίσκεται δέκα βαθμούς πίσω από την πρωτοπόρο Αρσεναλ, επτά βαθμούς πίσω από την τελευταία θέση που οδηγεί στο Τσάμπιονς Λιγκ και απέχει 12 βαθμούς από τις θέσεις του υποβιβασμού.

Καθώς τελειώνει το 2013, τα ζητήματα που προκύπτουν είναι τα εξής:

Πρώτον, θα καταφέρει ο Μόγες να διατηρήσει το ρεκόρ του Φέργκιουσον που είχε τη Γιουνάιτεντ στην πρώτη τριάδα του πρωταθλήματος επί 21 σερί χρόνια;

Και, δεύτερον, θα προκριθεί ξανά στο Τσάμπιονς Λιγκ απ’ όπου δεν έχει λείψει από το 1994;

Παράλληλα, το ότι η Εβερτον, ο πρώην σύλλογος του Ντέιβιντ Μόγες, κάνει φέτος πολύ καλή πορεία υπό τον Ρομπέρτο Μαρτίνεθ και βρίσκεται έξι βαθμούς πάνω από τη Γιουνάιτεντ στην κατάταξη είναι απλά ένα στοιχείο που προσθέτει περισσότερη ίντριγκα…

Δεν είναι δίκαιο, βέβαια, να τα βάζει κανείς απευθείας με τον προπονητή και να αποδίδει τα αποτελέσματα μόνο στην –αποτυχημένη μέχρι στιγμής– προσπάθειά του να γίνει ο άρχοντας των αποδυτηρίων.

Αραγε έχει ομάδα ικανή να ανταποκριθεί στους πολυεπίπεδους στόχους των «κόκκινων διαβόλων»; Κατά πολλούς φταίει και η διοίκηση, που δεν «συναγωνίζεται» τη συμπολίτισσα Σίτι ή τους λονδρέζικους συλλόγους σε μεταγραφές, καθώς το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων έχει πάει στην αποπληρωμή τραπεζικών δανείων και χρεών της προ-Γκλέιζερ εποχής. Από την ομάδα εμφανώς λείπει μια προσωπικότητα στο κέντρο. Για τον Μαρουάν Φελαϊνί, που αποκτήθηκε γι’ αυτό τον στόχο, έχει κινητοποιηθεί το Αmber alert… Αντίθετα, οι αντίπαλοι στο Νησί έχουν μέσους παγκόσμιας κλάσης.

Το αντεπιχείρημα βέβαια σε αυτό είναι ότι ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον παρέδωσε μια πρωταθλήτρια Αγγλίας που κατέκτησε το πρωτάθλημα με 11 βαθμούς διαφορά από τον δεύτερο, μια έτοιμη ομάδα χωρίς αποχωρήσεις, με νεαρούς ταλαντούχους παίκτες που δεν μπορεί να έγιναν άχρηστοι μέσα σε ένα βράδυ. Επιπλέον, φέτος υπάρχει η «εσωτερική» μεταγραφή του Γουέιν Ρούνεϊ, που πέρσι ήταν ως επί το πλείστον αναπληρωματικός, ενώ πλέον έχει ανακτήσει τη φόρμα και το κέφι του για ποδόσφαιρο, παρά την αποτυχημένη προσπάθειά του το περασμένο καλοκαίρι να μεταπηδήσει στην Τσέλσι.

Οσο για τη διαφορά του παιχνιδιού, η προαναφερθείσα απουσία ενός δυναμικού κέντρου, κυρίως ενός πολύ καλού «οκταριού» ή «δεκαριού» στην ομάδα, αποτυπώνεται στο πώς αναπτύσσεται πλέον. Ολη η κίνηση γίνεται από τα πλάγια, ενώ σπάνια υπάρχει δραστηριοποίηση έξω από την περιοχή του αντιπάλου κάθετα με το τέρμα. Ισως γι’ αυτό ο Μόγες κυνήγησε με τόση λύσσα αλλά χωρίς επιτυχία το καλοκαίρι τον Αντερ Ερέρα της Μπιλμπάο και τον Σεσκ Φάμπρεγας της Μπαρτσελόνα: γιατί θα έδιναν τη λύση ακριβώς εκεί που «πονάει»…

Ο ίδιος ο προπονητής πιστεύει ότι κατ’ αρχάς αυτό που λείπει από την ομάδα του είναι τα αποτελέσματα. «Αν έρθουν αυτά, τότε όλα θα μπουν σε μια σειρά. Θέλουμε βέβαια και να βελτιωθούμε. Συχνά δίνουμε στους αντιπάλους μας την κατοχή και πρέπει να έχουμε καλύτερο κριτήριο όταν έχουμε την μπάλα στα πόδια μας. Κατά περιόδους παίζουμε καλά, αλλά χρειαζόμαστε μεγαλύτερη σταθερότητα στο παιχνίδι μας».

Πολλοί μιλούν βέβαια και για έλλειψη προσωπικότητας του προπονητή. Δείχνουν προς τις αλλαγές που πραγματοποιεί προς το τέλος των αγώνων του και μιλούν για συντηρητισμό και «ασφαλείς» αποφάσεις προκειμένου να κρατήσει το αποτέλεσμα. Ακόμα και η γλώσσα του σώματός του φανερώνει ακαμψία και ένταση ταυτόχρονα. Αντίθετα, ο σερ Αλεξ κατάφερε να νικήσει σε ουκ ολίγες αναμετρήσεις στις καθυστερήσεις, έχοντας ανακατέψει την τράπουλά του στα τελευταία λεπτά και πετώντας πολλές φορές στα σκουπίδια τη λογική…

Σημαντική διαφορά μεταξύ της περιόδου Φέργκιουσον και της νέας εποχής είναι επίσης το ότι έχουν εκλείψει, όπως φαίνεται, ο «φόβος» και το δέος που ένιωθαν οι παίκτες της Γιουνάιτεντ μπροστά στον τεχνικό τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι πρόσφατες δηλώσεις του Ρίο Φέρντιναντ όταν ρωτήθηκε για τα φετινά προβλήματα της ομάδας. Ο Αγγλος στόπερ απάντησε ότι ένα από αυτά είναι πως ο Ντέιβιντ Μόγες ανακοινώνει στους παίκτες τις ενδεκάδες του την ημέρα των αγώνων, ενώ ο Φέργκιουσον το έπραττε από την προηγούμενη ημέρα. Εν προκειμένω, το θέμα δεν είναι ότι οι ποδοσφαιριστές έχουν μία ημέρα λιγότερη για να προετοιμαστούν ψυχολογικά για τις αναμετρήσεις, αλλά το ότι μια τέτοια αποκάλυψη για το πώς λειτουργεί η ομάδα, συνοδευόμενη από κριτική, δεν θα γινόταν ποτέ επί Φέργκιουσον! Τέτοια φαινομενικά μικρά ζητήματα ο σερ Αλεξ τα «κατέπνιγε» εν τη γενέσει τους, γιατί ήξερε πως αν λάβουν διαστάσεις μπορούν να αποσταθεροποιήσουν όλη την ομάδα.

……………………………………………………………………………………………………………………………..

Ο φόβος του Ολυμπιακού

Αυτό το οποίο δεν πρέπει να προσπεράσουν αψήφιστα οι ποδοσφαιριστές του Ολυμπιακού και ο Μίτσελ (μεγαλύτερος του Μόγες κατά έναν μήνα), εν όψει των μεταξύ τους αγώνων για το Champions League είναι η διαφορά ανάμεσα στην εγχώρια και ευρωπαϊκή φόρμα της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ φέτος.

Αυτή η Γιουνάιτεντ, χωρίς καν να πατήσει το πόδι στο γκάζι, προκρίθηκε άνετα από την 5η αγωνιστική και μέσα σε έναν όμιλο που είχε την πολύ δυνατή Σαχτάρ Ντόνετσκ και τη δεύτερη της Μπουντεσλίγκα, Μπάγερ Λεβερκούζεν. Δώδεκα γκολ στην επίθεση, εκ των οποίων πέντε μέσα στη Γερμανία, και μόλις τρία τέρματα παθητικό: η καλύτερη άμυνα του Champions League στη φάση των ομίλων μαζί με αυτές της Τσέλσι και της Ατλέτικο Μαδρίτης.

Αυτές οι ευρωπαϊκές εμφανίσεις λειτουργούν ως… αποσυμπίεση στα εγχώρια προβλήματα του Σαββατοκύριακου. Και δείχνουν παράλληλα το πόσο έχουν «ξεψαρώσει» οι αντίπαλοι στο Νησί τώρα που ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον δεν βρίσκεται πλέον στον πάγκο των «κόκκινων διαβόλων». Νιώθουν ότι η Γιουνάιτεντ είναι ευάλωτη και της επιτίθενται. Ακόμα και μέσα στο «Ολντ Τράφορντ», όπου οι παίκτες των «κόκκινων διαβόλων» αγχώνονται περισσότερο διαισθανόμενοι τη δυσαρέσκεια των οπαδών.

Η Γουέστ Μπρομ, η Σαουθάμπτον, η Εβερτον και η Νιούκαστλ πίεσαν πολύ ψηλά και κατάφεραν να πάρουν αποτελέσματα. Μάλιστα, από τα 25 γκολ της στο πρωτάθλημα, η Μάντσεστερ Γ. έχει σημειώσει μόλις 8 μέσα στην έδρα της…

Αντίθετα, στην Ευρώπη, οι αντίπαλοι ακόμα πιστεύουν στη μυθική Γιουνάιτεντ και νιώθουν δέος απέναντι στις κόκκινες φανέλες, μπαίνουν μέσα στο «Θέατρο των Ονείρων» με υποταγή. Η Λεβερκούζεν, για παράδειγμα, ίσως σεβόμενη υπερβολικά το όνομα της αντιπάλου της, στήθηκε αμυντικά και παρέδωσε μπάλα και χώρο μέσα στη δική της έδρα…

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, ο επόμενος αντίπαλος του Ολυμπιακού στο Champions League δείχνει γήινος –σε αντίθεση με την… εξωγήινη υπόσταση μιας Μπάγερν Μονάχου, μιας Ρεάλ Μαδρίτης ή μιας Μπαρτσελόνα σε αυτή τη φάση της διοργάνωσης.

Ισως για τον λόγο αυτό να επιθυμούσε διακαώς ο Μίτσελ την κλήρωση με αγγλική ομάδα. Τα όποια προβλήματα όμως της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στην παρούσα φάση δεν προαναγγέλλουν διευκόλυνση του έργου του Ολυμπιακού.

Στα προηγούμενα χρόνια, κάθε «απόβασή» του στην Αγγλία συνοδευόταν με ήττα σχεδόν με το «καλημέρα». Παίζει και η ιστορία τον ρόλο της… Ομως οι «ερυθρόλευκοι» φέτος είναι τυχεροί που διαθέτουν στον πάγκο τους τον Μίτσελ τού «δεν φοβάμαι τίποτε». Αν αυτή η νοοτροπία σημαίνει ότι θα παραταχθούν οι Πειραιώτες απέναντι στη Γιουνάιτεντ όπως η Γουέστ Μπρομ και η Εβερτον και όχι όπως η Λεβερκούζεν, τότε μόνο οφέλη θα έχουν. Αλλιώς, θα δώσουν την ευκαιρία για άλλη μία αποσυμπίεση στον υπό πίεση Μόγες…

……………………………………………………………………………………………………………………………..

Η προηγούμενη μεγάλη «σκιά»: σερ Ματ Μπάσμπι

Η διατήρηση της γνώσης και του know-how είναι απαραίτητη για την «προστασία» μιας αυτοκρατορίας στη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου. Πάντως η μετακίνηση του σερ Αλεξ Φέργκιουσον σε παραγοντική θέση στο «Ολντ Τράφορντ» φέρει τους δικούς της κινδύνους για την ομάδα.

Αν η ιστορία επαναληφθεί, τότε οι οπαδοί της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έχουν πολλούς λόγους να ανησυχούν ότι η σκιά του σερ Αλεξ Φέργκιουσον θα αποδειχθεί υπερβολικά μεγάλη για να βγει από αυτήν ο Ντέιβιντ Μόγες.

Η απροθυμία του σερ Ματ Μπάσμπι να αφήσει τα ηνία όταν βρέθηκε πίσω από τη σκηνή, στα τέλη της δεκαετίας του ’60, είναι μια ιστορία προς αποφυγήν.

Αφού αποσύρθηκε από την προπονητική μετά την κατάκτηση του Κυπέλλου Πρωταθλητριών του 1968, ο Μπάσμπι έγινε γενικός διευθυντής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και κράτησε το παλιό του γραφείο. Ο διάδοχός του στην ομάδα, ο Γουίλφ Μακ Γκίνες, αναγκάστηκε να αναζητήσει κάποιο χώρο για να στήσει το «αρχηγείο» του.

Η παρουσία του Μπάσμπι αποδείχθηκε καταδικαστική για τον Μακ Γκίνες. Οι παίκτες συχνά προσπερνούσαν τον προπονητή τους και πήγαιναν στον πρώην τεχνικό τους για συμβουλές, για παράπονα, για ό,τι τους αφορούσε γενικότερα. Ανίκανος να φτιάξει την ομάδα όπως ήθελε και να αποφασίζει ο ίδιος, ο Μακ Γκίνες απολύθηκε έναν χρόνο αργότερα, με τον σερ Ματ να αναλαμβάνει τον έλεγχο προσωρινά.

Ακολούθησαν 18 δύσκολοι μήνες αρχικά υπό τον ήρεμο Φρανκ Ο’Φάρελ και κατόπιν υπό τον Τόμι Ντόχερτι που πάλεψε γενναία με τον μαρασμό του συλλόγου. Ηταν αυτός που οδήγησε τη Γιουνάιτεντ μέσα από τα γήπεδα της Β’ κατηγορίας το 1974 ξανά στους «μεγάλους». Ο Ντόχερτι στέρησε από τη Λίβερπουλ το τρεμπλ του 1977 κατακτώντας το Κύπελλο Αγγλίας, αλλά αντικαταστάθηκε την ίδια σεζόν από τον Ντέιβ Σέξτον, λόγω της ερωτικής του σχέσης με τη σύζυγο ενός των φυσιοθεραπευτών της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, του Λόρι Μπράουν. Ο Σέξτον με τη σειρά του αντικαταστάθηκε το 1981 από τον Ρον Ατκινσον επειδή η ομάδα του δεν κατακτούσε τρόπαια ούτε έπαιζε επιθετικό ποδόσφαιρο.

Η Γιουνάιτεντ είχε καταντήσει απλά μια ομάδα Κυπέλλων, μέχρι το 1993, όταν και κατέκτησε τον πρώτο τίτλο της στην Αγγλία μετά το 1967. Ηταν η έβδομη χρονιά της θητείας του σερ Αλεξ Φέργκιουσον – και το πρώτο από τα 13 τρόπαια της Πρέμιερ Λιγκ που θα έρχονταν στην τροπαιοθήκη της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ…

Ο κύβος ερρίφθη και ο Φαμπριθιάνο Γονθάλεθ Πενέλας -εν συντομία «Φάμπρι»- κρίθηκε κατάλληλος να καθίσει στον πάγκο του Παναθηναϊκού για το υπόλοιπο της σεζόν.

Δεν είναι το μεγάλο όνομα, δεν είναι όμως και… χθεσινός. Θα τον χαρακτήριζε κανείς «γυρολόγο» των γηπέδων της Ιβηρικής, καθώς έχει περάσει από 27 ομάδες (κυρίως Β' κατηγορίας) σε 26 χρόνια προπονητικής καριέρας.

Τι τύπος προπονητή είναι;

Την απάντηση έδωσε πρόσφατα ένας δημοσιογράφος ειδικευμένος στο ρεπορτάζ τής Ελτσε, ο Νοέ Γκομίς:

«Ο Φάμπρι ήταν μπροστά από την εποχή του τον καιρό που προπονούσε την Ελτσε, στα μέσα της δεκαετίας του ’90. Ηθελε όλοι οι παίκτες του να είναι 50% επιθετικοί, 50% αμυντικοί. Επίσης, δούλευε πολύ πάνω σε θέματα τακτικής, κάτι που εκείνο τον καιρό δεν ήταν συνηθισμένο».

Οσοι τον γνωρίζουν μιλούν για χαρακτήρα ισχυρογνώμονα, πολύ πεισματάρη, αλλά καλό άνθρωπο.

Πώς θα εγκλιματιστεί στην Παιανία; Το σίγουρο είναι πως γνωρίζει από δύσκολες καταστάσεις, αλλά δεν γνωρίζει από διπλωματία.

Για παράδειγμα… Τον περασμένο Ιούνιο ανέλαβε την Ουέσκα και δύο μήνες αργότερα προφασίστηκε «προσωπικούς λόγους» για να παραιτηθεί. Κατόπιν αποκάλυψε ότι «με έδιωξαν από την Ουέσκα επειδή δεν ήθελα να χαϊδεύω τα αυτιά κανενός, ούτε να μου φτιάχνουν τις ενδεκάδες. Ομως ήταν λάθος μου να μη μιλήσω όταν έπρεπε».

Μια εβδομάδα μετά την παραίτησή του ανέλαβε τη Σανταντέρ, που βρισκόταν σε κρίση διοικητική και αγωνιστική. Τον δεκαπενταύγουστο, ημέρα της παρουσίασής του από τον σύλλογο της Κανταβρίας, εκατοντάδες οπαδοί μαζεύτηκαν έξω από το «Ελ Σαρδινέρο» για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους. Στόχος τους ήταν ο σύμβουλος της διοίκησης Χοσέ Κάμπος. Ομως αρνητικό κλίμα εισέπραξε και ο Φάμπρι. Φώναζαν συνθήματα, έβριζαν, έριξαν πέτρες στο αυτοκίνητο του Κάμπος, αυγά κατά των διοικούντων και την τελευταία στιγμή τρεις σωματοφύλακες απέτρεψαν την… εκτόξευση ενός κάδου σκουπιδιών μέσα στην αίθουσα όπου γινόταν η παρουσίαση του νέου κόουτς!

Ο Φάμπρι τότε δήλωνε ότι στόχος της ομάδας είναι η άνοδος. Fast forward τέσσερις μήνες μετά, στον Δεκέμβριο του 2012. Η Σανταντέρ ήταν πια στην ουρά της βαθμολογίας της Σεγούντα Ντιβισιόν και ο Φάμπρι είδε την πόρτα της εξόδου. Σε συνέντευξή του μερικές μέρες μετά, ξιφούλκησε εναντίον όλων: «Μετανιώνω για την καλοκαιρινή μου επιλογή. Πήγα στη χειρότερη Σανταντέρ των τελευταίων 30 χρόνων. Μου έκανε κακό αυτή η επιλογή, επαγγελματικά και προσωπικά».

Οσο βρισκόταν στη Σανταντέρ, για πολλά τού έφταιγαν οι δημοσιογράφοι. Τους επιτέθηκε μετά την ήττα με 3-0 από τη Βιγιαρεάλ: «Εσείς θρέφετε αυτό τον εμφύλιο πόλεμο που θα οδηγήσει την ομάδα στην εξαφάνιση!» Είχε χαρακτηρίσει δείγμα «κακής ανατροφής» την ερώτηση ενός δημοσιογράφου για το αν νιώθει ότι η διοίκηση τον στηρίζει και ξεσπάθωσε: «Θέλετε να μαλώσουμε δηλαδή;»

Του φταίνε και οι διαιτητές. Γι’ αυτό και έχει μαζέψει ουκ ολίγες αποβολές από τον πάγκο. Στις συνεντεύξεις Τύπου ξεκινάει με τη φράση-κλισέ: «Δεν είμαστε ηλίθιοι. Είδαμε τι έγινε»…

Αρκετές φορές τού φταίνε και οι οπαδοί. Χαρακτηριστική έχει μείνει η συνέντευξη Τύπου που είχε δώσει ύστερα από ένα χαμένο ματς της Γρανάδα: «Ηταν ντροπιαστική η συμπεριφορά τους, να αποδοκιμάζουν τους παίκτες της ομάδας τους. Αυτό δεν θα γινόταν ποτέ στην πατρίδα μου, τη Γαλικία».

Persona non grata είναι και για τους οπαδούς τής Ελτσε, που ύστερα από ήττα από την Οσπιταλέτ διαμαρτύρονταν για την απόδοση της ομάδας και την τακτική του: «Οποιος θέλει θέαμα, ας πάει στις ταυρομαχίες!» τους είχε πει.

Εν όψει της νέας του περιπέτειας, αυτής στον Παναθηναϊκό, ενδιαφέρον έχει η άποψή του για το αν διαχωρίζεται εύκολα η αγωνιστική από τη διοικητική κατάσταση ενός συλλόγου: «Οχι. Κι αυτό είναι ένα μειονέκτημα που εισπράττει ο προπονητής. Στον αθλητισμό όλα επηρεάζουν. Μπαίνουμε στο γήπεδο εν μέσω αποδοκιμασιών, μας σφυρίζουν ακόμα και όταν βρισκόμαστε στην επίθεση και αυτό το πληρώνουμε όλοι. Είναι ένας εμφύλιος πόλεμος και όλοι βγαίνουν χαμένοι…»

Απόψε η Χρυσή Μπάλα θα καταλήξει στα χέρια ενός από τους Λιονέλ Μέσι, που είναι και το φαβορί, ή Κριστιάνο Ρονάλντο. Ας μην ξεχνάμε, όμως, τον τρίτο της παρέας. Τον πραγματικό πρωταγωνιστή και πολυνίκη σε επίπεδο συλλόγου και εθνικής ομάδας.

Στα τέλη Φεβρουαρίου 2010, η στατιστική έδειξε 40% αύξηση στο ποσοστό γεννήσεων στην επαρχία της Καταλονίας. Η απάντηση στο φαινόμενο δεν είναι επιστημονική, αλλά σίγουρα ούτε τυχαία. Τον Μάιο του 2009, στο «Στάμφορντ Μπριτζ», ο Αντρές Ινιέστα είχε σκοράρει στην εκπνοή του ημιτελικού με την Τσέλσι για να στείλει την Μπαρτσελόνα στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Εναν χρόνο αργότερα, ένα δικό του γκολ θα χάριζε στην Ισπανία το πρώτο της Παγκόσμιο Κύπελλο. Και πέρσι το καλοκαίρι ήταν ο πολυτιμότερος παίκτης του EURO 2012, όταν η Ισπανία του κέρδισε άλλο έναν ευρωπαϊκό τίτλο.

Γεννήθηκε στη χώρα του Δον Κιχώτη, τη Λα Μάντσα. Δεν έχει, όμως, κανένα χαρακτηριστικό του ήρωα του Θερβάντες. Ρεαλιστής, κάνει πραγματικότητα τις ουτοπικές επιδιώξεις παλαιότερων γενεών Ισπανών ποδοσφαιριστών: είναι πρωταθλητής Ευρώπης, είναι πρωταθλητής κόσμου. Τα 'βαλε με θηρία και νίκησε. Δεν έχασε από ανεμόμυλους…

Κάνει το ποδόσφαιρο να φαίνεται τόσο εύκολο, τόσο φυσικό, τόσο άνετο –αλλά η επιτυχία δεν ήρθε στο πιάτο. Οταν γυρίζει το μυαλό του πίσω στο ξεκίνημα, στην ηλικία των 12 που έφυγε από το σπίτι του για να πάει στη Λα Μασία της Βαρκελώνης, θυμάται «τις χειρότερες μέρες της ζωής μου»: «Βρισκόμουν 500 χιλιόμετρα μακριά από το σπίτι μου, χωρίς την οικογένειά μου. Προερχόμουν από ένα μικρό χωριό που πήγαινα όπου ήθελα με τα πόδια.

Η αλλαγή ήταν τεράστια. Πόσα βράδια σκέφτηκα να τα παρατήσω και να πάω σπίτι μου. Ηταν στιγμές που πίστευα ότι δεν θα τα κατάφερνα. Οταν έρχονταν οι γονείς μου για επίσκεψη και περνούσα το βράδυ μαζί τους στο ξενοδοχείο, κοιμόμουν στο κρεβάτι τους, ανάμεσά τους. Δεν μπορούσα να ξεκολλήσω από πάνω τους. Ομως, έπεισα τον εαυτό μου σιγά σιγά ότι πρέπει να είμαι δυνατός», είπε σε πρόσφατη συνέντευξή του στον «Guardian».

Εκτοτε μεγάλωσε πολύ. Και αυτός ο εξωτερικά μικρόσωμος ποδοσφαιριστής είναι ένας ατσαλένιος χαρακτήρας, με απίστευτη αποφασιστικότητα. Ο ίδιος πιστεύει ότι το τελευταίο είναι χαρακτηριστικό όλων των επαγγελματιών ποδοσφαιριστών που αγωνίζονται σε υψηλό επίπεδο: «Είναι το αναγκαίο γονίδιο για να πετύχεις.

Ολοι οι τοπ παίκτες χαρακτηρίζονται από ανταγωνιστικότητα, ικανότητα να ξεπερνούν εμπόδια, να πολεμούν, να θυσιάζονται. Δείχνει εύκολο να φτάνεις την κορυφή και να παραμένεις εκεί, να παίζεις για τη χώρα σου και να κερδίζεις τρόπαια, αλλά δεν είναι. Οσοι κατάφεραν να ξεχωρίσουν, οι μεγαλόσωμοι, οι μικρόσωμοι, οι όμορφοι, οι άσχημοι, τα καλά παιδιά, ή τα όχι και τόσο καλά παιδιά, έχουν το ίδιο χαρακτηριστικό: τη δίψα για επιτυχία».

Σήμερα το βράδυ, στη Ζυρίχη, θα βρεθεί στη σκηνή μαζί με τον Λιονέλ Μέσι και τον Κριστιάνο Ρονάλντο –υποψήφιοι και οι τρεις για τη «Χρυσή Μπάλα». Πριν από πέντε μήνες, από την τριάδα αυτή ο Ινιέστα ήταν εκείνος που κέρδισε τον τίτλο του «Καλύτερου παίκτη στην Ευρώπη για το 2011-12». «Εκείνη η διάκριση ήταν ξεχωριστή. Ακόμα και το να βρίσκομαι ανάμεσα στον Κριστιάνο και τον Λέο ήταν για μένα επιβράβευση. Αλλά να κερδίσω… Το ότι υπάρχουν άνθρωποι που τους αρέσει τόσο το ποδόσφαιρό μου ώστε να με ψηφίζουν έναντι των δύο αυτών παικτών, είναι απίστευτο».

Πιστεύει άραγε ότι θα κερδίσει απόψε; Τα προγνωστικά είναι εναντίον του. Μάλλον θα το πάρει ο Μέσι για τα 91 γκολ του μέσα στο 2012 ή ο Ρονάλντο που οδήγησε τη Ρεάλ Μαδρίτης στον τίτλο της Πριμέρα Ντιβισιόν με μεγάλα ρεκόρ στην πορεία.

Το πιθανότερο είναι ότι η καλύτερη εθνική ομάδα των τελευταίων δεκαετιών δεν θα αναγνωριστεί μέσω της Χρυσής Μπάλας: «Αναγνώριση είναι η κατάκτηση του EURO και του Μουντιάλ. Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα και μετράνε οι τίτλοι. Τα υπόλοιπα είναι συνοδευτικά. Οχι ότι θα με χαλούσε μια Χρυσή Μπάλα…».

Τελειωμένος; Υποψήφιος για μετακόμιση στο πρωτάθλημα των ΗΠΑ; Σε λιγότερες από 24 ώρες ο Φρανκ Λάμπαρντ θα είναι ελεύθερος να διαπραγματευτεί με εκτός Αγγλίας συλλόγους. Ο ίδιος θα ’θελε να μείνει στην Τσέλσι, αλλά ο Αμπράμοβιτς δεν είναι «ζεστός». Να άλλαξε άραγε γνώμη ο Ρώσος μεγιστάνας μετά τα δύο γκολ του 34χρονου μέσου στη χθεσινή νίκη με 2-1 επί της Εβερτον στο Λίβερπουλ;

Η θέση των οπαδών των «μπλε», πάντως, αν κρίνουμε από τα πανό τους στο «Γκούντισον Παρκ» είναι ξεκάθαρη: «Μην τον αφήσετε να φύγει!». Για να μην ξεχνιόμαστε, ήταν η 7η νίκη του Μπενίτεθ στα 11 παιχνίδια του στον πάγκο της Τσέλσι.

Από την άλλη, ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον θα γιορτάσει χαλαρός τα σημερινά 71α γενέθλιά του. Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μπαίνει στη νέα χρονιά με πρωτοπορία επτά βαθμών έναντι της συμπολίτισσάς της Σίτι, μετά τη νίκη της με 2-0 επί της Γουέστ Μπρομ. Το ότι δεν δέχτηκε γκολ ήταν είδηση! Μόλις η 4η φορά στα 20 παιχνίδια της φετινής Πρέμιερ Λιγκ που συνέβη…

Την ίδια ώρα, η Σίτι έπαιρνε μέρος σε ένα «τρελό» παιχνίδι στο «Κάροου Ρόουντ». Προηγήθηκε με 2-1 και 4-2, αλλά το τρίτο γκολ της Νόριτς στο 75ο λεπτό με τον Μάρτιν και το γεγονός ότι η ομάδα του Μαντσίνι έπαιζε με 10 παίκτες από το 44ο λεπτό (απευθείας κόκκινη στον Νασρί για κουτουλιά στον Μπασόνγκ) έκανε το ματς… ροντέο. Τελικά οι φιλοξενούμενοι κράτησαν τη νίκη με νύχια και δόντια.

Μόνο το Σάββατο σημειώθηκαν 35 γκολ σε 8 αγώνες της Πρέμιερ Λιγκ. Τα 10 από αυτά στο 7-3 της Αρσεναλ επί της Νιούκαστλ στο Λονδίνο. Ο Θίο Γουόλκοτ πέτυχε χατ-τρικ, δείχνοντας στους παροικούντες το «Εμιρέιτς» τι θα χάσουν αν δεν ανανεώσει το συμβόλαιό του. Παρεμπιπτόντως, το 7-3 είναι η δεύτερη μεγαλύτερη συγκομιδή γκολ σε αγώνα της Πρέμιερ Λιγκ, μετά το 7-4 της Πόρτσμουθ επί της Ρέντινγκ το 2007.

Ο Γιώργος Καραγκούνης έπαιξε και στα 90 λεπτά της εντός έδρας ήττας της Φούλαμ με 2-1 από τη Σουόνσι, ενώ ο Γκάρεθ Μπέιλ είδε ξανά κίτρινη κάρτα για βουτιά (η τρίτη φέτος), στη νίκη της Τότεναμ επί της Σάντερλαντ με 2-1. Ο Ουαλός, πάντως, δεν πτοείται: «Οταν οι αντίπαλοι με κλοτσούν, εγώ θα πέφτω κάτω. Δεν με ενδιαφέρει τι λένε».

Στο μεταξύ, ο χριστουγεννιάτικος εφιάλτης της Αστον Βίλα συνεχίζεται. Σε τρία παιχνίδια μέσα στις γιορτές δέχθηκε 15 γκολ, δεν σημείωσε κανένα και βρίσκεται μόλις έναν βαθμό πάνω από τη γραμμή του υποβιβασμού. Προχθεσινός «βασανιστής» της, η Γουίγκαν που πέρασε με 3-0 από το Μπέρμιγχαμ και ανέβηκε στη 16η θέση.

«Το ποδόσφαιρο είναι οι παίκτες, αλλά την ομάδα τη φτιάχνει ο προπονητής».

Τόσο απλά είναι τα πράγματα για τον Ζοσέ Μουρίνιο, που έτσι απάντησε σε όλους όσοι υποστηρίζουν ότι ήταν λάθος κίνηση ο «υποβιβασμός» του Ικερ Κασίγιας στον πάγκο στο πρόσφατο 3-2 της Ρεάλ Μαδρίτης από τη Μάλαγα.

Στο περιθώριο της βράβευσής του στο Ντουμπάι ως «Προπονητή της χρονιάς» στα 2012 Globe Soccer Awards, είπε και το εξής: «Δεν βλέπω τον Ικερ σαν μνημείο. Μνημείο είναι η Ρεάλ Μαδρίτης και είναι δουλειά του προπονητή της να κάνει ό,τι θεωρεί καλύτερο γι’ αυτήν».

Στη μεγαλούπολη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων ο Πορτογάλος έδωσε και συνέντευξη επί παντός επιστητού στην ιταλική «Tuttosport», όπου και ξεκαθάρισε τις προθέσεις του όσον αφορά το άμεσο και το απώτερο μέλλον του, με ενδιαφέρουσες ατάκες.

*Για τη Ρεάλ Μαδρίτης: «Οπως είχε πει ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον, «είμαι πολύ γέρος για να τα παρατήσω». Θα προσθέσω επίσης ότι είμαι πολύ νέος για να τα παρατήσω. Θα παραμείνω στη Ρεάλ Μαδρίτης γιατί θέλω να κερδίσω το τρίτο Τσάμπιονς Λιγκ της καριέρας μου με τρίτη διαφορετική ομάδα, μετά την Ιντερ και την Πόρτο – κάτι που κανείς δεν έχει καταφέρει. Και για την ομάδα μου θα είναι το δέκατο, ο πρώτος σύλλογος που θα έχει διψήφιο αριθμό Πρωταθλητριών»!

*Για τις δύσκολες τελευταίες εβδομάδες: «Μετά την ήττα από τη Μάλαγα είχα τον καιρό να σκεφτώ σοβαρά για την κατάστασή μου στη Ρεάλ Μαδρίτης. Κατέληξα στο εξής: Το ποδόσφαιρο αλλάζει, σχεδόν καθημερινά, κάθε λεπτό, κάθε δευτερόλεπτο. Μόνο ένα πράγμα δεν αλλάζει: ότι την ομάδα τη φτιάχνει πάντα ο προπονητής».

*Για τη συνάντηση με τον Ντιέγκο Μαραντόνα στο Ντουμπάι: «Του είπα κάτι απλό. Στο ποδόσφαιρο μετρούν περισσότερο οι παίκτες, ειδικά πρωταθλητές όπως αυτός. Ο Ντιέγκο είναι το ποδόσφαιρο, όχι εγώ».

*Για τις φήμες σχετικά με την Παρί Σεν Ζερμέν: «Δεν θέλω να ανησυχήσω τον Φλορεντίνο Πέρεθ, αλλά τα γαλλικά είναι η πρώτη ξένη γλώσσα που έμαθα. Πάντως η Παρί Σεν Ζερμέν έχει έναν πολύ καλό προπονητή, τον Κάρλο Αντσελότι».

*Για την αναμέτρηση με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη φάση των «16» του Τσάμπιονς Λιγκ: «Πρέπει να ξοδέψω τουλάχιστον 500 ευρώ για να κάνω δώρο στον σερ Αλεξ ένα πολύ καλό κρασί, γιατί είναι γευσιγνώστης. Η κόντρα των ομάδων μας θα είναι εξαιρετική. Ξέρουμε ότι έχουμε τα φόντα να περάσουμε, αλλά γνωρίζουμε ότι εξίσου πιθανό είναι να αποκλειστούμε. Αγχος; Πάντα υπάρχει. Κάθε προπονητής και κάθε παίκτης θέλει να παίζει τέτοιους αγώνες».

Ο πιο δύσκολος αντίπαλος που είχε ποτέ στους πάγκους; «Ο Γκασπερίνι, σ' ένα παιχνίδι Ιντερ-Τζένοα. Αλλαξε τακτική πέντε φορές στον αγώνα! Σαν μάχη γατιών με σκυλιά…»

Απομένουν μερικές ώρες μέχρι να μας αποχαιρετήσει το 2012, μια χρονιά που απάντησε σε αρκετά ποδοσφαιρικά ερωτήματα: Ναι, αυτή η γενιά των Ισπανών δεν παίζεται όπως έδειξε το Euro 2012, ναι, ο Αντρέα Πίρλο είναι εξαιρετική περίπτωση παίκτη-ηγέτη, ναι, τα χρήματα του Ρομάν Αμπράμοβιτς έφεραν έστω και για μια νύχτα την ευτυχία στην Τσέλσι, ναι, η Μπαρτσελόνα μόνο για λίγο ξαπόστασε και ξανά προς τη δόξα τραβά, ναι, ο καλύτερος σέντερ φορ στον κόσμο λέγεται Ρανταμέλ Φαλκάο…

Υπάρχουν, όμως, 20 απορίες που γεννήθηκαν μέσα στο έτος που τελειώνει, ή άλλες που τις… κουβαλάμε από το 2011 και «μεταφέρονται» στο 2013. Θα απαντηθούν στους επόμενους 12 μήνες; Παρεμπιπτόντως, αυτό είναι το 21ο ερώτημα…

1. Μέσι ή Ρονάλντο;

Κατάντησε κουραστικό. Αντί να πανηγυρίζουμε που τους απολαμβάνουμε και τους δύο, σώνει και καλά πρέπει να πούμε ποιος είναι καλύτερος. Αν όχι εμείς, τουλάχιστον εκείνοι που ψηφίζουν για τη Χρυσή Μπάλα. Η απάντηση στις 7 Ιανουαρίου. Οχι ότι η απάντηση θα βάλει αυτομάτως τέλος στο… αιώνιο ερώτημα.

2. Θα μπει κανείς σφήνα στο ντουέτο Μέσι – Ρονάλντο για τον θρόνο του καλύτερου;

Ετσι, για αλλαγή, ας δοκιμάσουμε κάτι καινούργιο. Ωραία… Δεν ήταν τον Αύγουστο, που καλύτερος παίκτης στην Ευρώπη αναδείχθηκε ο Αντρές Ινιέστα, κερδίζοντας και τον Αργεντινό και τον Πορτογάλο; Πανάξια κιόλας… Και μην ξεχνάμε και τη φόρα του Ρανταμέλ Φαλκάο.

3. Θα φύγει ο Ζοσέ Μουρίνιο από τη Ρεάλ Μαδρίτης; Και αν ναι, με άδεια χέρια;

Η πίεση που δέχεται ο Πορτογάλος είναι τεράστια, κυρίως λόγω των κακών αποτελεσμάτων της «βασίλισσας». Ομως, παραμένει το αδιαφιλονίκητο αφεντικό στο «Μπερναμπέου» και έχει καταστήσει σαφές ότι δεν είναι διατεθειμένος να φύγει αν δεν κατακτήσει η ομάδα του το Τσάμπιονς Λιγκ για 10η φορά στην ιστορία της.

4. Θα επιστρέψει στη Βαρκελώνη ο Πεπ Γουαρδιόλα;

Ο ίδιος κρατάει τα χαρτιά του κλειστά. Η Μπαρτσελόνα τα πάει περίφημα με τον Τίτο Βιλανόβα – σαν σε αυτόματο πιλότο. Ομως, η πρόσφατη περιπέτεια υγείας του 44χρονου διαδόχου του έφερε ξανά στην επιφάνεια φήμες για επιστροφή του Γουαρδιόλα στο «Καμπ Νόου». Θα βγει από την αγρανάπαυση; Και αν ναι, σίγουρα θα επιστρέψει στα πάτρια εδάφη ή θα δοκιμάσει την τύχη του σε άλλη λίγκα;

5. Μπορεί να καταρρίψει το δικό του ρεκόρ ο Λίονελ Μέσι;

Μέσα στο 2012 έσπασε όλα τα κοντέρ φτάνοντας στα 91 γκολ για τον σύλλογο και την εθνική του ομάδα. Ο 25χρονος Αργεντινός δεν κατεβάζει το πόδι από το γκάζι. Να του το κάνουμε, όμως, λίγο πιο δύσκολο, έτσι για να σπάσει η μονοτονία… Μήπως η FIFA να αναγνώριζε την επίδοση των 107 γκολ του Γκόντφρεϊ Τσιτάλου από τη Ζάμπια;

6. Θα φύγει ο Κριστιάνο Ρονάλντο από τη Ρεάλ Μαδρίτης;

Δεν ξέρουμε αν έχει τάσεις φυγής, αλλά είναι δυστυχισμένος. Το είπε ο ίδιος, χωρίς να διευκρινίσει τον λόγο. Ισως επειδή τα 10 εκατομμύρια ευρώ που εισπράττει τον χρόνο δεν του αρκούν; Φήμες ακούστηκαν για πιθανή επιστροφή στο «Ολντ Τράφορντ», αλλά η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ δεν διαθέτει τα χρήματα για να τον αποκτήσει. Υπάρχουν, όμως σύλλογοι στην Ευρώπη με παρά και διάθεση…

7. Ποιος θα είναι ο επόμενος σταθμός του Ντέιβιντ Μπέκαμ;

Τον Μάιο κλείνει τα 37 χρόνια του, αλλά έχει ακόμα χρόνο για ένα τελευταίο συμβόλαιο. Πού θα είναι αυτό; Η απάντηση θα δοθεί σύντομα, μέσα στη μεταγραφική περίοδο του Ιανουαρίου. Στην όποια μαντεψιά, υπολογίστε τον παράγοντα «Βικτόρια Μπέκαμ». Η καριέρα της ως σχεδιάστρια μόδας έχει απογειωθεί και δεν πρόκειται να ακολουθήσει τον αντρούλη της σε οποιοδήποτε χωριό της Ευρώπης, όσο καλή ομάδα κι αν έχει. Οπότε, Παρίσι ή Λονδίνο σίγουρα έχουν τον πρώτο λόγο…

8. Θα συνταξιοδοτηθούν φέτος οι «γέροντες» της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ;

Οχι, δεν μιλάμε για τον σερ Αλεξ Φέργκιουσον. Ο λόγος για τον Ράιαν Γκιγκς που έκλεισε τα 39 τον Νοέμβριο και τον Πολ Σκόουλς με κλεισμένα 38. Ο δεύτερος είχε αποσυρθεί τον Μάιο του 2011, αλλά επέστρεψε στα γήπεδα τον περασμένο Ιανουάριο. Οι οπαδοί της Γιουνάιτεντ δεν βιάζονται να τους αποχαιρετήσουν, αλλά το 2013 φαντάζει ιδανική χρονιά για το «αντίο». Στην πολ ποζίσιον για άλλο ένα πρωτάθλημα και –αν περάσουν το εμπόδιο της Ρεάλ Μαδρίτης- με ελπίδες για τον ευρωπαϊκό τελικό του Γουέμπλεϊ…

9. Θα παραμείνει ο Μάριο Μπαλοτέλι στη Μάντσεστερ Σίτι;

Κατ’ αρχάς, να συγχαρούμε τον Ρομπέρτο Μαντσίνι για την ιώβειο υπομονή του. Αλλοι στη θέση του θα είχαν αποχαιρετήσει τον 22χρονο φορ πολύ καιρό τώρα. Δεν είναι σίγουρο ότι ο νεαρός Ιταλός θα βγάλει το 2013 στο Μάντσεστερ, αλλά να πάει πού; Και ποιος θα είναι ο προπονητής-θηριοδαμαστής που θα παραβλέψει τον εκρηκτικό χαρακτήρα του;

10. Ποιος είναι ο επόμενος που θα φύγει από τη Μίλαν;

Οι οπαδοί στο «Σαν Σίρο» ακόμα κλαίνε την απώλεια του Αντρέα Πίρλο. Μετά κούνησαν μαντίλι στους Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς, Τιάγκο Σίλβα και Αντόνιο Κασάνο. Τώρα βρίσκονται στην πόρτα της εξόδου οι Πάτο και Ρομπίνιο. Με τη φόρα που έχει πάρει ο Αντριάνο Γκαλιάνι, οι φίλοι της Μίλαν φοβούνται για την τύχη του «φαραώ» τους, Στεφάν Αλ Σααραουί, που φέτος κάνει πράγματα και θάματα με τους «ροσονέρι»…

11. Τελείωσαν τα μπλεξίματα του ιταλικού ποδοσφαίρου;

Μέσα στο 2012, το κάλτσιο έγινε πάλι πρωτοσέλιδο για παράνομο στοιχηματισμό και στημένα παιχνίδια. Τιμωρία 4 μηνών για τον τεχνικό της Γιουβέντους, Αντόνιο Κόντε, αφαίρεση 2 βαθμών από τη Νάπολι… Θυμάστε και το ντου της αστυνομίας στο προπονητικό κέντρο της «Σκουάντρα Ατζούρα» το καλοκαίρι πριν από το Euro 2012 και τον αποκλεισμό του Ντομένικο Κρισίτο από την αποστολή; Θα ηρεμήσει το ιταλικό ποδόσφαιρο ή θα βγουν κι άλλα σκάνδαλα στη φόρα το 2013;

12. Ποια θα είναι η πορεία της σχέσης Βενγκέρ – Αρσεναλ;

Βρίσκεται στον πάγκο των «κανονιέρηδων» από το 1996 και το να φύγει οικειοθελώς από το «Εμιρέιτς» δείχνει δύσκολο. Πόσο μάλλον να τελειώσει η σχέση με πρωτοβουλία της διοίκησης. Τα κακά αποτελέσματα όμως πιέζουν και ο Αλσατός δήλωσε πρόσφατα ότι θα ξανασκεφτεί το μέλλον του στο Λονδίνο στο τέλος της σεζόν. Θα δούμε…

13. Θα κερδίσει ο Ράφα Μπενίτεθ τους οπαδούς της Τσέλσι;

Κλήθηκε για να συμμαζέψει τα πράγματα στην Τσέλσι και με την ελπίδα ότι η παρουσία του θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα στον ψυχισμό του Φερνάντο Τόρες. Οι οπαδοί δεν τον θέλουν και του το έδειξαν με κάθε τρόπο. Απλώς τώρα αναμένουμε να δούμε αν ο πανδαμάτωρ χρόνος σε συνδυασμό με καλά αποτελέσματα αλλάξουν τη στάση της εξέδρας απέναντι στον Ισπανό τεχνικό.

14. Θα φέρει ο Μπρένταν Ρότζερς τη Λίβερπουλ στον δρόμο των επιτυχιών;

Μην βιάζεστε, δεν μιλάμε για το πρωτάθλημα. Βρίσκεται 24 βαθμούς πίσω από την πρωτοπόρο Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ και… 22 χρόνια σε κατάσταση στέρησης. Ομως, ο πρώην τεχνικός της Σουόνσι δείχνει να δουλεύει καλά με τους πιτσιρικάδες και φαίνεται κάποια βελτίωση. Πιθανά τρόπαια που θα σώσουν τη χρονιά; Υπάρχει ακόμα ανοιχτός ο δρόμος του Γιουρόπα Λιγκ και του αγγλικού Κυπέλλου…

15. Θα μετακομίσει ο Νεϊμάρ στην Ευρώπη;

Η παραπάνω ερώτηση συντάσσεται με το… «αμάν πια». Τα δημοσιεύματα για πιθανή μεταγραφή του μπορούν κάλλιστα να φτιάξουν τόμο: προσύμφωνο με Μπαρτσελόνα, συμφωνία με Ρεάλ Μαδρίτης, φλερτ της Μάντσεστερ Σίτι και η αλήθεια αγνοείται. Πάντως το 2013 είναι προ-μουντιαλική χρονιά και αυτό θα παίξει τον ρόλο του…

16. Θα είναι το 2013 η χρονιά της Παρί Σεν-Ζερμέν;

Οι σεΐχηδες έσπρωξαν πολύ χρήμα στο «Παρκ ντε Πρενς», με την προοπτική ο Ζλάταν Ιμπραΐμοβιτς και οι συμπαίκτες του να ξεκινήσουν τη συλλογή τροπαίων και -γιατί όχι;- να φέρουν στο Παρίσι το πρώτο Πρωταθλητριών της ιστορίας του. Αλήθεια, σκέφτεστε την κούπα με τα μεγάλα αυτιά στο πρώτο τραπέζι του «Μουλέν Ρουζ» ή του «Φολί Μπερζέρ» για τα επινίκια;

17. Θα βγει από τη μετριότητα η Εθνική Αγγλίας;

Σε τέσσερις αγώνες για τα προκριματικά του Μουντιάλ 2014, νίκησε τον Αγιο Μαρίνο και τη Μολδαβία. Οταν αντιμετώπισε λίγο πιο σθεναρή αντίσταση από Πολωνία, Ουκρανία, «κόλλησε» στην ισοπαλία. Τώρα βρίσκεται δεύτερη στον –άνευ μεγαθηρίων- προκριματικό της όμιλο, πίσω από το Μαυροβούνιο. Θα γλιτώσει τα πλέι-οφ του Νοεμβρίου; Για να δούμε όμως… Θα φτάσει έστω κι εκεί;

18. Θα έχει αποτέλεσμα η χρήση της τεχνολογίας για τα γκολ-φαντάσματα;

Ο πρόεδρος της FIFA, Ζεπ Μπλάτερ, είναι ο πιο ένθερμος υποστηρικτής της εισαγωγής της τεχνολογίας στο ποδόσφαιρο: «Δεν θέλω να ξαναδώ να ακυρώνεται γκολ σαν αυτό του Λάμπαρντ στο Μουντιάλ 2010», είπε και οι μπάλες με το έξυπνο τσιπ έκαναν την εμφάνισή τους. Δοκιμάστηκαν ήδη στο Παγκόσμιο Κύπελλο Συλλόγων και στο φιλικό Αγγλίας – Βελγίου, αλλά υπάρχει δρόμος ακόμα. Θα λυθεί άραγε το πρόβλημα μέσα στο 2013;

19. Τι θα απογίνει το Γιουρόπα Λιγκ;

Ο πρόεδρος της UEFA, Μισέλ Πλατινί, ανακοίνωσε τον Νοέμβριο ότι μελετάται η προοπτική κατάργησης του Γιουρόπα Λιγκ και ο διπλασιασμός (από 32 σε 64) των ομάδων του Τσάμπιονς Λιγκ. Είπε επίσης ότι η απόφαση θα ληφθεί το 2014. Πολλά πάντως θα κριθούν από τη φετινή αγωνιστική στάση των μεγάλων συλλόγων (Λίβερπουλ, Ιντερ…) απέναντι στη δεύτερη τη τάξει διοργάνωση.

20. Θα πανηγυρίσει κάποιος «μικρός» την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ;

Η κλήρωση φέρνει στα προημιτελικά μια εκ των Σάλκε ή Γαλατασαράι, Μάλαγα ή Πόρτο, Σαχτάρ ή Ντόρτμουντ. Και επίσης αποκλείει μια εκ των Ρεάλ Μαδρίτης ή Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, Αρσεναλ ή Μπάγερν Μονάχου, Μίλαν ή Μπαρτσελόνα. Εντάξει, τα στατιστικά λένε ότι στο τέλος πάντα πανηγυρίζει ένας «μεγάλος» του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου. Ομως, η ιστορία του Δαβίδ, που τα 'βαλε με τον Γολιάθ και νίκησε, πάντα συγκινούσε τους φιλάθλους. Γιατί όχι φέτος;

Ιστορικό