«Δεν είμαστε ένας βαθιά αλλοτριωμένος λαός;» αναρωτήθηκε σε πρόσφατη συνέντευξη η Ελένη Κούρκουλα, η οποία ζήλεψε φαίνεται την Πάγκαλη δόξα τού «όλοι μαζί τα φάγαμε». «Μη σας φανεί ακραίο», πρόσθεσε «αλλά μήπως ο κάθε Ελληνας δεν ήταν ένας μικρός, μικρός Τσοχατζόπουλος;» Αυτή η «εκ βαθέων» εξομολόγηση μπορεί να αναλυθεί σε πολλά επίπεδα, από το νομικό μέχρι το ψυχαναλυτικό, το κοινωνικό και το πολιτικό. Αν πάρουμε τη δήλωση κυριολεκτικά οι ποινικές συνέπειες είναι προφανείς. H κ. Κούρκουλα ομολόγησε την ευθύνη της, ως τίμια μικρή Τσοχατζοπουλική, όπως έκανε και ο συμποσιαστής Πάγκαλος με το μεγάλο του φαγοπότι. Θα έπρεπε και οι δύο να οδηγηθούν άμεσα στη Δικαιοσύνη. Ο εισαγγελέας πρέπει να ξεκινήσει προκαταρκτική εξέταση και να καλέσει την κ. Κούρκουλα και τον κ. Πάγκαλο για να εξακριβώσει ποιες ενέργειες φοροαποφυγής και διαφθοράς τούς κάνουν μικρούς Τσοχατζόπουλους. Αν παραδεχτούν την προσωπική τους ενοχή, ο δρόμος οδηγεί από τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου στον Κορυδαλλό.

Το υποσυνείδητο μήνυμα είναι πιο σύνθετο. Η εξουσία χρησιμοποιεί συστηματικά ως στρατηγικές τον εκφοβισμό και τον ηθικισμό για να κάνει τον κόσμο να αποδεχτεί την καταστροφή της ζωής του. Θα αφήσουμε τον φόβο για μελλοντικό άρθρο. Ο ηθικός εκβιασμός είναι εξ ίσου αποτελεσματικός. Κατηγορεί τις λαϊκές τάξεις ως αμαρτωλές γιατί συμμορφώθηκαν με την εντολή της καταναλωτικής απόλαυσης της εποχής του εκσυγχρονισμού. Αφού λοιπόν καλλιέργησε η εξουσία την αχόρταγη επιθυμία με δάνεια, χρηματιστηριακές φούσκες και ανατιμήσεις των ακινήτων, τώρα απαιτεί αναγνώριση ενοχής, ειλικρινή μεταμέλεια και κατάλληλη τιμωρία. Στο προτεσταντικό δόγμα, το προπατορικό αμάρτημα παίζει κεντρικό ρόλο στη συγκρότηση του εαυτού και της κοινωνίας. Η ανθρωπότητα δεν μπορεί ποτέ να ξεφύγει από την αμαρτωλή της καταγωγή και πρέπει να ζει μια ζωή εξιλέωσης. Η αποδοχή της ενοχής και της οδύνης, η ατομική μετάνοια και η τιμωρία αποτελούν την αναπόδραστη μοίρα μας και το, κατά Μαξ Βέμπερ, θεμέλιο του καπιταλισμού.

Το μήνυμα των «τσοχατζοπουλιστών» δεν διαφέρει: πλούσιοι και φτωχοί, ισχυροί και αδύναμοι, έχουμε όλοι αμαρτήσει. Μπορεί να διαφέρει βέβαια το περιεχόμενο της παραβατικότητας, μια και η φοροαποφυγή του εφοπλιστή ή η φοροδιαφυγή του μεγαλοδικηγόρου είναι τεράστιες σε σχέση με τον υδραυλικό και τον ηλεκτρολόγο. Αλλά η μορφή είναι η ίδια και το θέμα αισθητικό. Δεν μπορούμε να συγκρίνουμε κάποιον που αγοράζει έργα τέχνης ή σπίτι στο Λονδίνο με τα λεφτά που δεν πλήρωσε σε φόρους με αυτόν που τα χρησιμοποιεί για να πάει διακοπές τα παιδιά του στην Πάρο. Οσο πιο φτωχός και αμόρφωτος αυτός που αμαρτάνει τόσο μεγαλύτερη η αμαρτία, γιατί φανερώνει μια πρωτογενή διαφθορά, μια αρρώστια που διαπερνά το σύνολο λαϊκό σώμα και χρειάζεται ριζική χειρουργική επέμβαση.

Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο, βαθύτερο μήνυμα. Αν η αμαρτία είναι έμφυτη, αν η διαφθορά και η διαπλοκή είναι τόσο διαδεδομένες, είναι παραβατικές αλλά απαραίτητες. Οι ανθρωπολόγοι της Μεσογείου έχουν υποστηρίξει ότι τα κοινωνικο-οικονομικά συστήματα και οι νομικοί κώδικες στηρίζονται από άρρητα έθιμα, συμβάσεις και συνήθειες. Αυτό το κοινωνικό ήθος διευκολύνει τη λειτουργία της τυπικής ηθικής και των νόμων μετριάζοντας τα άδικα αποτελέσματά τους. Αλλά αυτό το απαραίτητο υπόστρωμα της κοινωνικής τάξης μπορεί να προδωθεί και διαστραφεί. Και αυτό συνέβη στην Ελλάδα του εκσυγχρονισμού. Ο κυνισμός της εξουσίας υπέσκαψε το κοινωνικό ήθος, καθώς καταδίκαζε μεν τις παράνομες πρακτικές αλλά ταυτόχρονα τις χρησιμοποιούσε αφήνοντάς τες να πολλαπλασιάζονται ατιμώρητες. Η έγνοια για την οικογένεια και την παρέα γίνονταν έτσι αναξιοκρατικός διορισμός του ψηφοφόρου σε δημόσια θέση, η εξυπνάδα και η φιλία φοροαποφυγή, φοροαπαλλαγή και διαπλεκόμενες αναθέσεις δημοσίων συμβάσεων, η φιλοτιμία και η αναγνώριση της καλής δουλειάς φακελάκι. Σαν τις «αμαρτωλές» απολαύσεις που συνοδεύουν το αναπαραγωγικό σεξ, όλα αυτά εμφανίζονταν ελαφρώς προβληματικά αλλά απαραίτητα για την αναπαραγωγή του συστήματος… «Τι να κάνουμε», «έτσι είναι ο κόσμος», έκλεινε το μάτι η εξουσία.

Ο Μεγάλος Αλλος

Και ξαφνικά όλοι μάθαμε ότι είμαστε μικροί Τσοχατζόπουλοι. Ο κ. Πάγκαλος και η κ. Κούρκουλα, με την εμφάνιση και την καλλιέργειά τους, ενεργούν σαν τον λακανικό Μεγάλο Αλλο. Ο Μεγάλος Αλλος είναι ο παντογνώστης πυρήνας της συμβολικής τάξης, της γλώσσας και του νόμου. Είναι αυτός που επιτρέπει στην κυρίαρχη ιδεολογία να παρουσιάζεται εσωτερικά συνεπής, λογικά συνεκτική και ολοκληρωμένη. Ο Μεγάλος Αλλος ξέρει τα πάντα. Είναι οι παραλογισμοί της κυβέρνησης αποτέλεσμα ψεκασμού; Το θέμα αμφιλέγεται. Είναι τα μνημόνια συνταγματικά; Ο Μανιτάκης και ο Χρυσόγονος διαφωνούν. Βρισκόμαστε στο πρώτο κεφάλαιο ενός success story; Ο Χαρδούβελης και ο Τσακαλώτος λένε τα αντίθετα. Είναι ο ΣΥΡΙΖΑ το νέο ΠΑΣΟΚ ή παλαιοκομμουνιστές και εξτρεμιστές; Εμείς δεν έχουμε τις απαντήσεις, αλλά ο Μεγάλος Αλλος τις έχει. Φυσικά, οι συνωμοσίες δεν εξηγούν την ιστορική κίνηση. Φυσικά, το Σύνταγμα είναι σιωπηρό στα μεγάλα ζητήματα και καταλήγει να σημαίνει ό,τι λένε οι δικαστές, μόνο που και αυτοί είναι διχασμένοι. Φυσικά, ο λαός θα αποφασίσει αν υπάρχει success story και όχι οι οικονομολόγοι. Και πού θα πάει ο ΣΥΡΙΖΑ θα το αποφασίσουν τα μέλη του και όχι οι Μεγάλοι δημοσιογράφοι.

Αυτό που κάνει ο Μεγάλος Αλλος είναι να εγγυάται ότι η πλήρης γνώση είναι εφικτή, ότι οριστική απάντηση υπάρχει, παρ’ ότι απρόσιτη για μας. Το ότι ο Μεγάλος Αλλος ξέρει μας δίνει τη σιγουριά ότι αλήθεια υπάρχει έστω κι αν κανένας δεν τη γνωρίζει. Ούτε βέβαια και ο Μεγάλος Αλλος που, κατά τον Λακάν, δεν υπάρχει, είναι απατεώνας, πλάσμα της φαντασίας μας. Αποτελεί μια βολική επινόηση που μας προστατεύει από την ανασφάλεια, την έλλειψη σιγουριάς και την αμφιβολία, κεντρικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης ύπαρξης.

Το πασίγνωστο μυστικό

Δεν υπάρχει πολιτικός, δημόσιος υπάλληλος ή πολίτης που να μη γνώριζε τη διαφθορά, τη διαπλοκή και τη φοροδιαφυγή. Ομως, η κοινή αυτή γνώση ήταν ταυτόχρονα το μεγαλύτερο μυστικό. Ολοι το ήξεραν αλλά κανείς επίσημος δεν το παραδεχόταν δημόσια. Ο Μεγάλος Αλλος το ήξερε (αφού τα ξέρει όλα) αλλά δεν το αναγνώριζε. Ετσι η πρακτική μπορούσε να συνεχίζεται, σαν το κλεμμένο γράμμα του Εντγκαρ Αλαν Πόε: κανείς δεν ήξερε πού ήταν επειδή ακριβώς ήταν απόλυτα φανερό, βαλμένο πάνω στο τραπέζι, και μπορούσαν όλοι να το δουν. Η έλλειψη επίσημης παραδοχής και τιμωρίας της πασίγνωστης πρακτικής επέτρεπε στην κοινωνία να λειτουργεί ως εάν δεν υπήρχε το παραμικρό πρόβλημα.

Τώρα οι εκπρόσωποι του Μεγάλου Αλλου παραδέχτηκαν ότι το γνώριζαν πάντα – και ήταν και συνένοχοι. Πρέπει λοιπόν να αισθανθούμε όλοι ένοχοι και να αποδεχτούμε την τιμωρία μας – την ανεργία, τη δραστική μείωση μισθών και συντάξεων, την κατάργηση του λειψού κοινωνικού κράτους – με τον ίδιο τρόπο που η Εύα και ο Αδάμ τιμωρήθηκαν για το αμάρτημά τους με τις ωδίνες του τοκετού και τον μόχθο της εργασίας.

Αν είμαστε όμως όλοι μικροί Τσοχατζόπουλοι, αν οι παραβάσεις μας είναι κοινές και επιτρέπουν στο σύστημα να λειτουργεί, τότε είναι μεν λάθος αλλά δεν είναι καθολικά κολάσιμες. Η πραγματικότητα έχει δημιουργήσει τη δική της κανονιστικότητα, που αποτρέπει, φανερά ή υπόγεια, την τιμωρία της διαφθοράς. Μ’ άλλα λόγια, αν ο λαός είναι τόσο διεφθαρμένος όσο μας λένε, η αμαρτία δεν ξεριζώνεται και οι καταγγελίες της είναι ρητορικές. Και εδώ βρίσκεται η κοινωνική υπηρεσία της κ. Κούρκουλα και του κ. Πάγκαλου. Τώρα που ο Μεγάλος Αλλος παραδέχεται ότι το ξέρει, το σοκ είναι μεγάλο μεν, ανακουφιστικό δε. Το γνωστό μυστικό αποκαλύφθηκε, η πασίγνωστη μα κρυμμένη αλήθεια μαθεύτηκε. Οι πρακτικές μπορούν να συνεχιστούν πιο διακριτικά και συγκαλυμμένα. Η καθολική τους φύση (όλοι μας τα φάγαμε ως μικροί Τσοχατζόπουλοι) κάνει την ντροπή στιγμιαία και την τιμωρία επιλεκτική. Οι «δέκα μικροί Τσοχατζόπουλοι», η πλειοψηφία των Ελλήνων, τιμωρήθηκαν ήδη όπως γίνεται πάντα με τους μικρούς. Οι μεγάλοι συνεχίζουν το grande bouffe τους.

Αλλά υπάρχει και άλλη απάντηση. Η ψυχανάλυση τελειώνει όταν ο αναλυόμενος αναγνωρίσει ότι ο Μεγάλος Αλλος δεν υπάρχει, ότι δεν έχουμε ανάγκη φανταστικής ασφάλειας. Καθένας μας είναι υπεύθυνος για τα συμπτώματα και τις «αλήθειες» του, με όλες τις αβεβαιότητες και αντιφάσεις τους. Αυτονομία είναι η κατανόηση της δύναμής μας όταν εγκαταλείπουμε τις ψευδεπίγραφες δηλώσεις κάθε μεγίστου Αλλου ή Παγκάλου. Οταν το καταλάβουμε αυτό, οι «δέκα μικροί Τσοχατζόπουλοι» θα βάλουν τέρμα στον τσοχατζοπουλισμό.

………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………….

* Καθηγητής της Νομικής, αντιπρύτανης και διευθυντής του Ινστιτούτου Ανθρωπιστικών Ερευνών στο Κολέγιο Μπίρκμπεκ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου

EUROKINISSI

Θέμα σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια για την οικονομία και την πορεία των συνομιλιών με τους εταίρους και δανειστές δεν τίθεται για την κυβέρνηση. Ωστόσο, δεν αποκλείεται να προταθεί από τον πρωθυπουργό Αντ. Σαμαρά η σύγκληση του συμβουλίου για τα εθνικά θέματα ή ακόμη και η διεξαγωγή συζήτησης στη Βουλή. Ο πρωθυπουργός θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μετά την ορκωμοσία των υπουργών Εθνικής Αμυνας και Ανάπτυξης, Ν. Δένδια και Κ. Σκρέκα. Η συνάντηση είχε προγραμματιστεί για τη 1 το μεσημέρι, αλλά μετατέθηκε για το απόγευμα, έπειτα από τη συνάντηση του Κ. Παπούλια με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, Αλ. Τσίπρα.

Στην ατζέντα του κ. Σαμαρά, πρώτη θέση έχει το θέμα των τουρκικών προκλήσεων στην Κύπρο γύρω από την ΑΟΖ και οι νέες επιπλοκές στο Κυπριακό. Την Παρασκευή θα μεταβεί στη Λευκωσία για συνομιλίες με τον πρόεδρο Ν. Αναστασιάδη, και την επομένη θα γίνει στο Κάιρο η πρώτη τριμερής συνάντηση κορυφής με τον πρόεδρο της Αιγύπτου, στρατηγό Αλ Σίσι, για την οριοθέτηση των Ζωνών. Στη συνάντηση αναμένεται να οριστικοποιηθεί η πολιτική συμφωνία για την έναρξη των τεχνικών διαδικασιών, καθώς και η υπογραφή σειράς οικονομικών συμφωνιών για συνεργασία στους τομείς της ενέργειας, του εμπορίου και του τουρισμού.

«Θα συνεχίσει την ένταση η Τουρκία»

Στην τελευταία συνάντησή τους ο κ. Σαμαράς και ο κ. Βενιζέλος συζήτησαν εκτενώς τους χειρισμούς στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, με απόλυτη προτεραιότητα στην αντιμετώπιση της νέας κρίσης μεταξύ Αγκυρας και Λευκωσίας. Οι κυβερνητικοί εταίροι συνέκλιναν στην εκτίμηση ότι η τακτική της έντασης από την Τουρκία θα συνεχιστεί, λόγω και της ρευστότητας στα μέτωπα της Συρίας και του Ιράκ. Στα εθνικά θέματα, σύμφωνα με κυβερνητικούς παράγοντες, υπάρχει σταθερή βάση συνεννόησης όλων των πολιτικών δυνάμεων.

Επισημαίνεται δε ότι η οικονομική κρίση δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να επισκιάσει αυτή τη βάση. Υπό το πρίσμα αυτό, το ενδεχόμενο σύγκλησης του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών εξετάζεται θετικά στο μέγαρο Μαξίμου. Από την πλευρά του, ο κ. Βενιζέλος, σε άρθρο του στην «Καθημερινή», δήλωσε θετικός και στο ενδεχόμενο μιας δημόσιας συζήτησης, «ψύχραιμης, ορθολογικής, γενναιόδωρης και συναινετικής», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, και εύχεται «οι προϋποθέσεις για μια τέτοια συζήτηση να διαμορφωθούν».

Ο πρωθυπουργός θα ενημερώσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και για την πορεία των συνομιλιών με τους εταίρους στην Ε.Ε. για τη μετάβαση από το μνημόνιο στη νέα σχέση, η οποία όμως έχει δρόμο μπροστά της και πολλές αβεβαιότητες. Στην παρούσα φάση λοιπόν, δεν βλέπει λόγο συζήτησης σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, πόσο μάλλον για μια κατ’ ιδίαν συνάντηση Σαμαρά-Τσίπρα. Η κυβερνητική εκπρόσωπος Σ. Βούλτεψη (στη «Realnews») επανέλαβε ότι δεν υπάρχει λόγος για μια τέτοια συνάντηση ούτε και για σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών: «Μωρά παιδιά είναι οι πολιτικοί αρχηγοί; Οταν κάποιοι μιλούν συνεχώς τη γλώσσα του μίσους, τι μπορεί να περιμένει κανείς;». Η κυβέρνηση περιμένει μια θετική αναφορά στο Eurogroup την προσεχή Πέμπτη και αμέσως μετά την ημερομηνία έναρξης του τελευταίου γύρου των συνομιλιών με την τρόικα. Ο πρωθυπουργός, σε άρθρο του στην εφημερίδα «Κεφάλαιο», επέρριψε και πάλι τις ευθύνες για την αβεβαιότητα στην αντιπολίτευση: «Σε αυτό το μεταίχμιο, οι ευθύνες όλων είναι τεράστιες. Δεν θα αφήσουμε την αβεβαιότητα που κάποιοι σκόπιμα καλλιεργούν να εκτροχιάσει την τελευταία στιγμή την πορεία ανάταξης της χώρας. Δεν θα αφήσουμε την εκλογή νέου Προέδρου της Δημοκρατίας να πυροδοτήσει αστάθεια που μπορεί να τινάξει τις θυσίες μας στον αέρα, την ώρα που ανοίγουμε νέα σελίδα για τον τόπο».

Η συνάντηση

Η κίνηση του πρωθυπουργού να ζητήσει συνάντηση με τον Πρόεδρο, ενώ το απόγευμα είχε οριστεί η ορκωμοσία των δύο υπουργών, όπως και η αναφορά του ότι δεν θα αφήσει η εκλογή νέου Προέδρου να πυροδοτήσει αστάθεια, ανοίγει το ενδεχόμενο επίσπευσης της διαδικασίας των ψηφοφοριών, αμέσως μετά την τελευταία σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. στις 18 Δεκεμβρίου και τη συζήτηση του Προϋπολογισμού στη Βουλή. Παράλληλα, η κυβέρνηση εμφανίζεται έτοιμη να ξεκινήσει και τη συζήτηση για την αναθεώρηση του Συντάγματος εντός των επόμενων ημερών, με την ανακοίνωση της σύστασης κοινοβουλευτικής επιτροπής, επικεφαλής της οποίας θα είναι -σύμφωνα με πληροφορίες- ο βουλευτής της Ν.Δ. και πρώην υπουργός, Πρ. Παυλόπουλος.

Με στόχο να μπει τέλος στις προσπάθειες της κυβέρνησης, η οποία δεν χάνει ευκαιρία να «δυναμιτίζει» το πολιτικό σκηνικό στην απέλπιδα προσπάθειά της να κερδίσει πολιτικό χρόνο, ανεβαίνει σήμερα το μεσημέρι τα σκαλιά του προεδρικού μεγάρου ο Αλ. Τσίπρας.

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ φέρεται αποφασισμένος να θέσει ως όρο να σταματήσει η πολιτική αστάθεια στην οποία επενδύει η κυβέρνηση με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή, τακτική η οποία όχι μόνο υπονομεύει την πολιτική κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας, αλλά δυστυχώς προβάλλει και προς τα έξω τη χειρότερη δυνατή εικόνα με απόλυτη ευθύνη της κυβέρνησης. Και θα ζητήσει να μην εμπλέκει η κυβέρνηση «την εξωτερική πολιτική σε μια μάλιστα δύσκολη στιγμή στους μικροπολιτικούς της σχεδιασμούς».

«Ακραίος ο Σαμαράς»

Ο Αλέξης Τσίπρας συζητώντας χτες με συνεργάτες του επισήμανε, σύμφωνα με πληροφορίες, ότι ο Αντώνης Σαμαράς «δεν αντέχει την παραμικρή συνεννόηση γιατί είναι ακραίος». Προσέθεσε μάλιστα ότι ο πρωθυπουργός «βρίσκεται εκτός εθιμικού πλαισίου και θεσμικής κανονικότητας, τόσο με τη στάση του στη Βουλή, όσο και στη θεσμική του υποχρέωση να επικοινωνεί με την αξιωματική αντιπολίτευση».

Η διαπίστωση συνεργατών του Αλ. Τσίπρα πως «η κυβέρνηση έχει απολέσει απολύτως την πρωτοβουλία των κινήσεων και υποχρεώνεται να ακολουθεί τις πρωτοβουλίες της αξιωματικής αντιπολίτευσης» αποδεικνύει αυτό που είναι πλέον κοινή πεποίθηση, δηλαδή ότι η κυβέρνηση «δεν τραβάει» και προσπαθεί με «πυροτεχνήματα» να πείσει, μάταια όμως, πρώτα τον εαυτό της πως εξακολουθεί να παράγει πολιτική… Στελέχη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης διατείνονται άλλωστε ότι «απέναντι στα δήθεν ηρωικά του πρωθυπουργού εμείς καταθέτουμε την πλέον αξιόπιστη πρόταση, εκείνη των εκλογών», επισημαίνοντας ταυτόχρονα πως η έλλειψη στρατηγικής που διακρίνει το κυβερνητικό στρατόπεδο το οδηγεί στο να εξαγγέλλει μονομερείς κινήσεις, οι οποίες καθιστούν την κυβέρνηση τουλάχιστον γραφική.

Ανησυχία για Οικονομία

Γι’ αυτό και ο Αλ. Τσίπρας στον Κ. Παπούλια θα καταθέσει τις ανησυχίες του τόσο για την οικονομία, ειδικά δε μετά τη συνάντησή του με τον διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος, και πώς διαμορφώνεται το ευρωπαϊκό και διεθνές οικονομικό περιβάλλον απέναντι στην Ελλάδα όσο και για το ότι «η παρούσα κυβέρνηση δεν μπορεί να δεσμεύσει τη χώρα με νέα μέτρα απέναντι στους δανειστές».

Εχοντας κλείσει οριστικά τη συζήτηση περί συμμετοχής του ΣΥΡΙΖΑ σε κυβέρνηση «μεγάλου συνασπισμού», ο Αλ. Τσίπρας, σύμφωνα με πληροφορίες, θα επιμείνει στη δημιουργία ενός σταθερού προεκλογικού πλαισίου στο οποίο δεν θα εμφιλοχωρεί η πόλωση που καλλιεργεί η κυβέρνηση η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καταστάσεις που θα θυμίζουν εποχές που ο ελληνικός λαός έχει αφήσει στο παρελθόν.

Προς επίρρωση αυτής της επιχειρηματολογίας πληροφορίες αναφέρουν πως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν έχει κανένα λόγο να αρνηθεί να συμμετάσχει σε πιθανή σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον ΠτΔ, όμως όλα δείχνουν ότι, πλην της ΔΗΜΑΡ, «ουδείς άλλος θα το ζητήσει», αφού εκτιμάται ότι ο πρωθυπουργός δεν έχει κάτι χειροπιαστό να καταθέσει, εκτός και αν ήθελε να επαναλάβει τις «αλήστου μνήμης συσκέψεις όταν ήταν υπουργός Εξωτερικών…».

Αρα η πρόταση που έχουν επεξεργαστεί στον ΣΥΡΙΖΑ για άμεση προσφυγή στις κάλπες με ταυτόχρονη διερεύνηση πιθανών συγκλίσεων για εκλογή ΠτΔ από τη νέα Βουλή αποκτά εξαιρετικό ενδιαφέρον και ξεφεύγει από τις κλασικές και δοκιμασμένες συνταγές του παρελθόντος.

Η αποστροφή του εκπροσώπου Τύπου, Π. Σκουρλέτη, ότι «ο ΣΥΡΙΖΑ θα κινηθεί στην επόμενη Βουλή ώστε ο ΠτΔ να εκλεγεί με την ευρύτερη δυνατή συναίνεση» δέχεται πολλαπλές ερμηνείες, αφού και στην ορατή περίπτωση της αυτοδυναμίας το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης θα επιδιώξει συναινέσεις ώστε πολιτικά να ενοποιήσει την κοινωνία.

Φοβήθηκε ο πρωθυπουργός

Ως στοιχείο ενδεικτικό του εκνευρισμού που διακατέχει την κυβέρνηση εκτιμάται από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και η αλλαγή της ώρας της συνάντησης του Αντ. Σαμαρά με τον Κ. Παπούλια. «Ερχεται δεύτερος.

Ακόμα και αν φοβήθηκε το επικοινωνιακό φιάσκο, όφειλε ως πρωθυπουργός να τηρήσει το πρόγραμμα» επισημαίνουν και εκτιμούν πως «φοβήθηκε ότι θα βρισκόταν στη δεινή θέση να απαντά μετά την έξοδο του Αλ. Τσίπρα».

«Πολιτική οντότητα» είναι από χθες -σύμφωνα με τον Ευάγγελο Βενιζέλο- η Δημοκρατική Προοδευτική Παράταξη, μια συμπαράταξη δυνάμεων και κινήσεων της Κεντροαριστεράς με κορμό το ΠΑΣΟΚ, η οποία φιλοδοξεί ως σχηματισμός να έχει ως κορυφαίο στοιχείο στην ταυτότητά της τον ρόλο του εγγυητή της εθνικής σταθερότητας.

Εκκλήσεις ενότητας αλλά και αιχμές στιγμάτισαν τις διήμερες εργασίες της Εθνικής Οργανωτικής Επιτροπής Συνεδρίου που προορίζεται να έχει προγραμματικό χαρακτήρα και να πραγματοποιηθεί στα τέλη Ιανουαρίου. Ο Γιώργος Παπανδρέου έλαμψε διά της απουσίας του, ενώ οι παπανδρεϊκοί αποτέλεσαν απλούς παρατηρητές, σε αντίθεση με το βενιζελικό ΠΑΣΟΚ που έδωσε σύσσωμο το «παρών» στη συνεδρίαση.

Υπεραισιοδοξία

Σε κάθε περίπτωση, στην εναρκτήρια οργανωμένη εκδήλωση εν όψει ίδρυσης του συμμαχικού φορέα δεν μπόρεσε να αποτυπωθεί η δυναμική ενός νέου εγχειρήματος και ως εκ τούτου κρίνονται μάλλον υπερβολικές οι διαπιστώσεις εκ μέρους της ηγεσίας της Χαριλάου Τρικούπη περί «πρώτης επιτυχίας» και «εθνικού πολιτικού γεγονότος».

Ο κ. Βενιζέλος επιχείρησε στις παρεμβάσεις του να ξορκίσει το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, παρουσιάζοντας -με το βλέμμα στον ΣΥΡΙΖΑ- σαν πράξη αποσταθεροποίησης το πιθανό μπλοκάρισμα ανάδειξης Προέδρου Δημοκρατίας από την παρούσα Βουλή.

«Η χώρα έχει εγκλωβιστεί σε ένα άγονο, μικροκομματικό και μίζερο πολιτικό κλίμα. Κυριαρχεί ο τεχνητός μικρός διπολισμός. Δυστυχώς, έχουμε απουσία συναίνεσης, αδυναμία συνεννόησης ακόμη και επικοινωνίας», εκτίμησε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ επιρρίπτοντας εμμέσως πλην σαφώς την ευθύνη και πάλι στην αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς σχεδόν καμία από τις αναφορές του δεν επιφύλασσε αρνητικές νύξεις για τη Ν.Δ.

Στο ίδιο μήκος κύματος, προκειμένου να πείσει για τον αδιέξοδο μονόδρομο που έχει υιοθετήσει η συγκυβέρνηση, επιστράτευσε εκ νέου τη γνώριμη ρητορική της κινδυνολογίας, επαναλαμβάνοντας το δίλημμα στο οποίο θα κληθούν να επιλέξουν οι πολίτες «ανάμεσα σε μια ολοκληρωμένη συμφωνία εξόδου από το Μνημόνιο με ασφάλεια ή μια πορεία στο άγνωστο και αβέβαιο με τον κίνδυνο θυσίες πέντε ετών να εξανεμιστούν σε πέντε ημέρες».

Μάλιστα, προσπάθησε να ωραιοποιήσει την κατάσταση της Οικονομίας και να καλλιεργήσει αίσθημα επίπλαστης αισιοδοξίας σχετικά με το τέλος της κρίσης και της «απαλλαγής» από το Μνημόνιο, λέγοντας ότι «βρισκόμαστε στην καμπή πριν την έξοδο». Παρέβλεψε ωστόσο τις απειλητικές προειδοποιητικές βολές εκ μέρους των εκπροσώπων της τρόικας για την πιστή εφαρμογή των προαπαιτούμενων ως κύρια προϋπόθεση για την επιστροφή τους στην Αθήνα αν και, σύμφωνα με τον αντιπρόεδρο, δεν θα χρειαστούν νέα μέτρα και δεν θα υπάρξει πρόσθετη περικοπή μισθών και συντάξεων.

Σε ό,τι αφορά τη δημιουργία της Δημοκρατικής Παράταξης και την έντονη αμφισβήτηση εντός ΠΑΣΟΚ ο Ευάγγελος Βενιζέλος τόνισε ότι «δεν υπάρχουν περιθώρια μιζέριας, αμφισημίας και προσωπικών στρατηγικών», καλώντας όσους δεν θέλουν να στηρίξουν την πρωτοβουλία «να αφήσουν την παράταξη να αναπνεύσει και να μην προκαλούν τεχνητή εσωστρέφεια». Ταυτόχρονα, καθησύχασε ότι το ΠΑΣΟΚ μετέχει στη Δημοκρατική Παράταξη «με τα όργανά του, το όνομα, τα σύμβολα και την οργανωτική του δομή».

Δείπνο

Το βράδυ του Σαββάτου, με σκοπό να σταλεί μήνυμα συσπείρωσης του χώρου, διοργανώθηκε δείπνο προς τιμήν πρώην και νυν βουλευτών του Κινήματος, στο οποίο παρακάθισαν περίπου 125 άτομα, με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ στον χαιρετισμό του να απευθύνει ενωτικό προσκλητήριο, αλλά και να επιρρίπτει βέλη προς «πολλούς που μας εγκατέλειψαν» και «κάποιους δικούς μας που κρύβονται και φέρονται καιροσκοπικά».

Η εκλογή Προέδρου Δημοκρατίας -με αντικρουόμενες απόψεις- βρέθηκε στο επίκεντρο ενός σημαντικού μέρους τοποθετήσεων στελεχών που έλαβαν το λόγο, ενώ δεν έλειψε η άσκηση κριτικής για τους χειρισμούς της ηγεσίας.

«Ορόσημο» η προεδρική εκλογή, είπε ο Ανδρέας Λοβέρδος, «δεν ξέρω αν θα εκλεγεί ΠτΔ, αναρωτιέμαι όμως αν θα πρέπει να είναι αυτοσκοπός μας», δήλωσε η Κατερίνα Μπατζελή, συμπληρώνοντας ότι η σταθερότητα δεν μπορεί να διασφαλιστεί «με τεχνητά μέσα από την κορυφή του πολιτικού συστήματος». «Η Κεντροαριστερά δεν μπορεί να είναι ένας κεντρώος χυλός, μια διακήρυξη καλών προθέσεων, χωρίς κοινωνικά ερείσματα», ανέφερε ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ Νίκος Ανδρουλάκης, ζητώντας συνέδριο με συνέδρους εκλεγμένους από τη βάση και στο οποίο θα αποφασιστεί το πρόσωπο που θα ηγηθεί της προσπάθειας.

Υπέρ της ενεργού εμπλοκής στις διαδικασίες των πρώην πρωθυπουργών Γ. Παπανδρέου και Κ. Σημίτη τάχθηκε ο Δημήτρης Κρεμαστινός, «αναφαίρετο δικαίωμα κάποιου να μη θέλει να συμβάλλει είναι όμως διαλυτικό να είναι με το ένα πόδι μέσα και με το άλλο έξω», υπογράμμισε ο Νίκος Μπίστης.

Αγωγή κατέθεσε την Παρασκευή ο υπουργός Εσωτερικών, Αργύρης Ντινόπουλος, κατά της «Εφ.Συν.», μετά τα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ μας για την υπόθεση της ασφάλισης και των οφειλών του στον «Ενιαίο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Επικουρικής Ασφάλισης και Περίθαλψης» (ΕΔΟΕΑΠ).

Στις 17, 21 και 23 Οκτωβρίου η «Εφ.Συν.» ανέδειξε την όλη υπόθεση, η οποία αφορούσε τόσο το ύψος των οφειλών του στον ΕΔΟΕΑΠ όσο και το αίτημά του να ασφαλιστεί τελικά ως άνεργος, που επιφέρει δραματική μείωση στις μέχρι τώρα οφειλές του, αλλά και στα μετέπειτα ασφάλιστρά του.

Επιβεβαίωση από το Ταμείο

Το πλήρως στοιχειοθετημένο ρεπορτάζ μας επιβεβαιώνοντας άλλωστε πανηγυρικά το ίδιο το Δ.Σ. του οργανισμού, που διέψευσε τους ισχυρισμούς του υπουργού. Στις 23 Οκτωβρίου ο ασφαλιστικός φορέας «έκλεισε» το όλο θέμα αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι ο υπουργός «μέσω εκπροσώπου του, υπέβαλε αίτημα για ασφάλιστρο ανεργίας, το οποίο υπέγραψε αντ’ αυτού ο εκπρόσωπός του». Και σημείωνε, ότι «ο κ. Ντινόπουλος ουδέποτε από το 2008 κατέβαλε εισφορές στον ΕΔΟΕΑΠ. Παρά το γεγονός αυτό και ενώ γνώριζε ότι δεν καταβάλλει εισφορές, έκανε χρήση των Υπηρεσιών Υγείας του Οργανισμού».

Ανακοίνωνε δε ότι το Δ.Σ. ομόφωνα αποφάσισε να απορρίψει τα αιτήματά και «να καταλογιστεί το ποσό της προαιρετικής ασφάλισης που δεν κατέβαλε ο κ. Ντινόπουλος με τις νόμιμες προσαυξήσεις καθώς έκανε χρήση των υπηρεσιών υγείας». Το ποσό αυτό διαμορφώνεται σε 17.138,86 ευρώ, συν τις νόμιμες προσαυξήσεις.

Εγγραφο του ΕΔΟΕΑΠ

Αξίζει να υπενθυμιστεί ότι στις 4 Φεβρουαρίου του 2010 ο ΕΔΟΕΑΠ, όπως είχε αποκαλύψει η «Εφ.Συν.», είχε αποστείλει έγγραφο στον Αργύρη Ντινόπουλο, με το οποίο του ζητούσε να αποπληρώσει τις οφειλές του εντός έξι μηνών, κάτι το οποίο δεν έπραξε ποτέ.

Ο υπουργός επαναλαμβάνει στην αγωγή του τα όσα ισχυριζόταν σε επιστολή του και σε εξώδικο, που δημοσιεύσαμε στο παρελθόν. Ωστόσο ορισμένα σημεία της κίνησής του να καταθέσει αγωγή έχουν πρόσθετο ενδιαφέρον:

● Ο κ. Ντινόπουλος κινείται δικαστικά εναντίον της εφημερίδας μας, ισχυριζόμενος μεταξύ άλλων ότι έγινε από μέρους μας «προσπάθεια αμαύρωσης» του ονόματός του και πως αναλάβαμε τον ρόλο της «προσβολής της προσωπικότητάς του, της τιμής και της υπόληψής του» ξεχνώντας ότι πρόκειται για ως δημόσιο πρόσωπο που έχει θεσμικό ρόλο (βουλευτής και υπουργός Εσωτερικών) στο οποίο επιβάλλεται να ασκείται κριτική για ενέργειες ή παραλείψεις του. Στοχοποιεί την εφημερίδα μας και δεν έδειξε αντίστοιχη ευαισθησία απέναντι στην πλημμυρίδα δημοσιευμάτων, που ακολούθησαν μετά τις αποκαλύψεις. Υπενθυμίζουμε απλώς ότι στο φύλλο της «Καθημερινής» της 25ης Οκτωβρίου φιλοξενήθηκε άρθρο του Κ. Ζούλα, που μεταξύ άλλων έλεγε «Τι έκανε με λίγα λόγια ο αθεόφοβος; Αφ’ ης στιγμής εξελέγη στη Βουλή, επέλεξε, ως είχε δικαίωμα, να κάνει προαιρετική αυτασφάλιση. [...] Προχθές πιάστηκε με τη γίδα στην πλάτη, δηλαδή χρωστώντας 17.000 ευρώ για μη καταβληθείσες εισφορές στον ΕΔΟΕΑΠ από το 2009 ώς το 2013. [...] Ολα αυτά δεν τα λέω εγώ, αλλά τα οκτώ μέλη του Δ.Σ. του ΕΔΟΕΑΠ [...] Πώς αντέδρασε ο ίδιος; Απειλεί να κάνει μηνύσεις σε πρώην συναδέλφους του που ανέδειξαν το σκάνδαλο, αντί να ζητήσει δημοσίως συγγνώμη, να παραιτηθεί από την υπουργική του καρέκλα».

● Ο άλλοτε δημοσιογράφος κ. Ντινόπουλος προσπερνά τα αδιάσειστα στοιχεία και επιτίθεται στον δημοσιογράφο της εφημερίδας μας Δ. Τρίμη, και τη συνδικαλιστική ιδιότητα του, τον χαρακτηρίζει «στέλεχος της Αριστεράς» και συνεχίζοντας την πρότερη τακτική του, ισχυρίζεται ότι το ζήτημα κινήθηκε από ανθρώπους του ΣΥΡΙΖΑ μέσα στον ΕΔΟΕΑΠ. Πρόκειται περί τουλάχιστον άστοχου συλλογισμού, αν αναλογιστεί κανείς τη σύνθεση του Δ.Σ. του οργανισμού, που -επαναλαμβάνουμε- ομόφωνα απέρριψε τα αιτήματά του. Ο Αργύρης Ντινόπουλος (νυν υπουργός και πρώην δημοσιογράφος), με την αγωγή του ζητά μεταξύ άλλων να του καταβληθούν 200.000 ευρώ, ενώ για κάθε ημέρα που θα καθυστερεί η δημοσίευση της απόφασης στην εφημερίδα μας να του καταβάλλονται 20.000 ευρώ.

Πρόστιμα-ταρίφα

Επιπρόσθετα σε κάθε νέα αντίστοιχη «παράβαση» θα πρέπει να του πληρώνουν οι εναγόμενοι 3.000 ευρώ, να επιβάλλεται επίσης χρηματική ποινή 3.000 ευρώ και προσωπική κράτηση 12 μηνών στον καθένα για παραβίαση της συγκεκριμένης δικαστικής απόφασης, να του καταβληθούν τα δικαστικά έξοδα και η αμοιβή του δικηγόρου του. Η εκδίκαση της υπόθεση έχει οριστεί για τις 25 Σεπτεμβρίου του 2015 στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Δείτε: -«Ενας άνεργος υπουργός» www.efsyn.gr/?p=244444

-«Ντινόπουλος ο… αλχημιστής της ασφάλισης» www.efsyn.gr/?p=245490

-«Αιδώς Αργύρη!» www.efsyn.gr/?p=246023

EUROKINISSI

Την πρότασή του για σύγκληση του συμβουλίου πολιτικών αρχηγών, με βασικό αντικείμενο την εθνική συνεννόηση για το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του χρέους, πρόκειται να καταθέσει και επισήμως αύριο στον Κάρολο Παπούλια ο Φώτης Κουβέλης, ο οποίος περνά το κατώφλι του Προεδρικού Μεγάρου στη μία το μεσημέρι.

Ο πρόεδρος της ΔΗΜΑΡ έριξε πριν από μερικές ημέρες στο τραπέζι του δημόσιου διαλόγου τη συγκεκριμένη πρόταση, υποστηρίζοντας ότι παρά τις διαφορετικές στρατηγικές και τις διαφωνίες μεταξύ των κομμάτων σε μείζονα εθνικά ζητήματα, όπως αυτό του χρέους, κυβέρνηση-αντιπολίτευση και οι δυνάμεις του συνταγματικού τόξου οφείλουν να συναινέσουν και να βρουν κοινό τόπο.

Με θεσμικό τρόπο

Σύμφωνα με πηγές προσκείμενες στην ηγεσία της Αγίου Κωνσταντίνου, ο κ. Κουβέλης, κατά τη συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αλλά και στις δηλώσεις του που θα ακολουθήσουν αμέσως μετά, θα τονίσει την ανάγκη ανεύρεσης ενός «θεσμικού τρόπου» συνεννόησης και υπέρβασης των υπαρκτών αντιθέσεων των πολιτικών κομμάτων, έτσι ώστε να μπορέσει να συζητηθεί σε ενωτικό πνεύμα το θέμα της διευθέτησης του ελληνικού χρέους.

Οπως προσθέτουν οι ίδιες πηγές, η ιδέα για την πραγματοποίηση συμβουλίου πολιτικών αρχηγών αποτελεί μια πρωτοβουλία που έχει ως σκοπό να αποφορτίσει το κλίμα πόλωσης, το οποίο δεν ωφελεί τη χώρα και την προσπάθεια για ουσιαστική διαχείριση των σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζει και, παράλληλα, να στείλει ένα μήνυμα στο εξωτερικό ότι οι πολιτικές δυνάμεις δύνανται να συνομιλήσουν, συμφωνώντας σε μια κοινή στρατηγική για μια υπόθεση ύψιστης εθνικής σημασίας.

«Η ανάγκη εθνικής συνεννόησης για το χρέος, ενδεχομένως και για ένα αναπτυξιακό σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης, δεν σημαίνει απεμπόληση των δεδομένων διαφορών ανάμεσα στα συγκυβερνώντα και αντιπολιτευόμενα κόμματα», σπεύδουν να διευκρινίσουν συνεργάτες του Φώτη Κουβέλη, σημειώνοντας ότι η σύσκεψη πολιτικών αρχηγών υπό τη σκέπη του Προέδρου της Δημοκρατίας εντάσσεται στο πλαίσιο του δημοκρατικού διαλόγου και της λειτουργίας του πολιτεύματος. Επιπλέον, αποσυνδέουν την πρόταση με την πιθανότητα πρόωρης προσφυγής στις κάλπες, καθώς για την Αγίου Κωνσταντίνου οι εκλογές δεν πρέπει «να δαιμονοποιούνται ούτε να ξορκίζονται ως το απόλυτο κακό».

Οχι σε μονομερείς ενέργειες

Θέση της ΔΗΜΑΡ είναι ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο και απαιτείται, για την απομείωσή του, πέρα από τη χρονική μετακύλιση των ομολόγων και τη μείωση των επιτοκίων, και αναδρομική υπαγωγή των πόρων που χρησιμοποιήθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας, καθώς και ευρωπαϊκή αμοιβαιοποίηση μέρους του. Διευκρινίζεται, πάντως, η διαφωνία με μονομερείς ενέργειες, αφού η όποια λύση θα πρέπει να εξευρεθεί συναινετικά με τους διεθνείς εταίρους.