Τα σχολεία ξεκίνησαν και πια το καθημερινό πρόγραμμα των παιδιών μπορεί σιγά-σιγά να αρχίσει να διαμορφώνεται. Σε αυτό είναι ουσιαστικό και σημαντικό να ενταχτούν διάφορες ενασχολήσεις που να ενισχύουν τη σωματική τους δραστηριότητα σε καθημερινή βάση.

Είναι αποδεδειγμένο ότι η σωματική δραστηριότητα προσφέρει σημαντικά οφέλη στα παιδιά, τα οποία δεν περιορίζονται στη σωματική ανάπτυξη και μόνο, αλλά περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και σημαντικά ψυχικά και κοινωνικά οφέλη. Η άσκηση είναι αυταπόδεικτο ότι βοηθάει τα παιδιά να αναπτύξουν ένα υγιές μυοσκελετικό και καρδιαγγειακό σύστημα. Μέσω της άσκησης «δυναμώνουν» τα οστά, οι μύες και οι αρθρώσεις και παράλληλα «γυμνάζονται» η καρδιά και οι πνεύμονες. Επιπλέον αναπτύσσεται η ικανότητα νευρομυϊκής συναρμογής. Τα παιδιά αποκτούν καλύτερο έλεγχο του σώματος και των κινήσεών τους, βελτιώνοντας τα αντανακλαστικά τους και αναπτύσσοντας τον συγχρονισμό μεταξύ ματιών και άκρων. Τέλος, η σωματική δραστηριότητα είναι ένας καίριος παράγοντας για τη διατήρηση ενός υγιούς και φυσιολογικού βάρους, γεγονός ιδιαιτέρως σημαντικό ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τις διαστάσεις που έχει πάρει η επιδημία της παιδικής παχυσαρκίας και στη χώρα μας.

Πέρα όμως από τα προαναφερθέντα οφέλη της φυσικής δραστηριότητας στη σωματική και κινητική ανάπτυξη των παιδιών, η άσκηση επιφέρει και ψυχολογικά οφέλη. Στα παιδιά που ασκούνται συστηματικά έχει παρατηρηθεί αισθητή βελτίωση στον έλεγχο του άγχους, μιας και η άσκηση είναι ένα κατεξοχήν μέσο ψυχαγωγίας και εκτόνωσης, το οποίο μειώνει σημαντικά το συγκεκριμένο αίσθημα. Ιδιαιτέρως μάλιστα σε περιόδους εξετάσεων ή έντονου διαβάσματος, όπου το πρόγραμμα των μαθητών είναι σαφώς βεβαρημένο, η ανάγκη για καλούς βαθμούς υψηλή και το άγχος συσσωρευμένο, η άσκηση φαίνεται να βοηθά σημαντικά. Σε μεγαλύτερες δε ηλικίες (εφήβους) παρατηρείται ότι μέσω της άσκησης μειώνονται και οι πιθανότητες εμφάνισης σοβαρών συμπτωμάτων που αφορούν την ψυχολογική υγεία, όπως η καταθλιπτική συμπτωματολογία.

Μία ακόμα άκρως ενδιαφέρουσα πτυχή της σχέσης σωματικής δραστηριότητας και παιδιού είναι το γεγονός ότι η άσκηση ενισχύει την πνευματική και κατ’ επέκταση τη σχολική απόδοση. Έχει βρεθεί ότι μέσω πολύπλοκων μηχανισμών (αύξηση μεταφοράς οξυγόνου στον εγκέφαλο, αναγέννηση νευρώνων, αύξηση ορμονικών επιπέδων σεροτονίνης κ.ά.) η άσκηση βελτιστοποιεί σημαντικές λειτουργίες, όπως αυτές της μνήμης και της συγκέντρωσης, ενώ ταυτόχρονα τα παιδιά που συμμετέχουν σε αθλήματα, και ειδικά σε ομαδικά αγωνίσματα, έχουν μάθει να συμμορφώνονται και να ακολουθούν συγκεκριμένους κανόνες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα συγκεκριμένα παιδιά να είναι πιο πειθαρχημένα, ώστε εφαρμόζοντας αυτό το χαρακτηριστικό εντός της τάξης να εμφανίζουν αυξημένη ικανότητα να συγκεντρώνονται περισσότερο κατά τη διάρκεια των μαθημάτων και συνεπώς να έχουν καλύτερες σχολικές επιδόσεις.

Τέλος, σε κοινωνικό επίπεδο η συμμετοχή σε σωματικές δραστηριότητες και ειδικά σε ομαδικά αθλήματα έχει βρεθεί ότι βοηθά τα παιδιά στη γρηγορότερη και ουσιαστικότερη κοινωνικοποίησή τους, παρέχοντάς τους ευκαιρίες για αυτοπροβολή, «χτίζοντας» την αυτοπεποίθησή τους και αναπτύσσοντας αισθήματα συνεργασίας και ομαδικότητας. Μακροπρόθεσμα δε, τα παιδιά που είναι σωματικά δραστήρια ακολουθούν και έναν συνολικότερα πιο υγιεινό τρόπο ζωής, αποφεύγοντας την κατάχρηση αλκοόλ, το κάπνισμα ή τη χρήση ουσιών τόσο κατά τη φάση της ανάπτυξής τους όσο και στην ενήλικη ζωή τους.

Σύμφωνα λοιπόν με τις συστάσεις Διεθνών Οργανισμών, τα παιδιά άνω των 3 ετών και στη συνέχεια οι έφηβοι, προτείνεται να πραγματοποιούν τουλάχιστον 1 ώρα άσκησης ημερησίως. Η άσκηση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει αερόβιες δραστηριότητες κυρίως μέτριας έντασης, δηλαδή να προκαλούν μέτριου βαθμού λαχάνιασμα ή εφίδρωση, οι οποίες να εναλλάσσονται με φάσεις έντονης άσκησης αλλά και με ασκήσεις ενδυνάμωσης του μυοσκελετικού συστήματος. Για τα παιδιά ηλικίας από 3 έως 6 ετών, συνιστάται η συμμετοχή σε δραστηριότητες και παιχνίδια τα οποία έχουν ως έμφαση την ψυχαγωγία, την ανάπτυξη και την εξάσκηση των βασικών δεξιοτήτων. Ως τέτοιες χαρακτηρίζονται: το ποδήλατο, το τρέξιμο, το σχοινάκι, ο χορός κ.α.

Τα παιδιά του Δημοτικού (6-11 ετών) έχοντας πλέον αποκτήσει καλύτερο έλεγχο του σώματός τους και συνεπώς και των κινήσεών τους, καθώς και των βασικών τους δεξιοτήτων μπορούν να ασκούνται πιο συστηματικά. Διαθέτοντας πλέον τη δυνατότητα να κατανοήσουν βασικές οδηγίες από τους γυμναστές/προπονητές τους και να τις επαναφέρουν στη μνήμη τους, έχουν την ικανότητα να συμμετέχουν σε πληθώρα αθλημάτων, όπως η αντισφαίριση, το ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση, η ενόργανη γυμναστική, οι πολεμικές τέχνες, τα αθλήματα του στίβου κ.α, και τα οποία με την πάροδο των ετών θα γίνουν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους.

Ο ρόλος των γονέων στην καθιέρωση της σχέσης παιδιού-σωματικής δραστηριότητας είναι ιδιαιτέρως σημαντικός. Οι γονείς θα πρέπει πάντα να ενθαρρύνουν τα παιδιά να ασκούνται και να αποτελούν οι ίδιοι πρότυπα μιας δραστήριας και υγιούς στάσης ζωής. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά θα αγαπήσουν το εκάστοτε άθλημα που κάνουν, θα το καταστήσουν βασικό και αναντικατάστατο κομμάτι της καθημερινότητάς τους και θα καρπωθούν τα οφέλη που η άσκηση έχει για τη ζωή όλων!

Πηγή: EYZHN

Τα παιδιά περνάνε μεγάλο μέρος της ημέρας τους στο σχολείο, περίπου το ένα τέταρτο αυτής ή ακόμα περισσότερο στην περίπτωση που παρακολουθούν το ολοήμερο πρόγραμμα. Οπότε σίγουρα καταναλώνουν κάποιο κυρίως γεύμα ή σνακ, καλύπτοντας ένα σημαντικό μέρος της ημερήσιας ενεργειακής τους πρόσληψης. Το πιο σύνηθες γεύμα που καταναλώνουν τα παιδιά στο σχολείο είναι το δεκατιανό. Πολλά παιδιά καταναλώνουν και το πρωινό τους γεύμα στο σχολείο, στην περίπτωση που δεν έχουν προλάβει να το καταναλώσουν στο σπίτι, ή και το μεσημεριανό, αν παρακολουθούν το πρόγραμμα του ολοήμερου σχολείου. Τα γεύματα αυτά είναι σημαντικό να αποτελούνται από υγιεινές επιλογές τροφίμων, καθώς η διατροφή των παιδιών τις ώρες αυτές της ημέρας επηρεάζει σημαντικά και τις γενικότερες συνήθειες διατροφής τους.

Με αφορμή, λοιπόν, την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς ακολουθούν μερικές συμβουλές σχετικά με τα γεύματα που καταναλώνονται στο σχολείο.

Πρωινό στο σχολείο

Το πρωινό γεύμα ιδανικά θα πρέπει να καταναλώνεται στο σπίτι. Όταν αυτό όμως δεν συμβαίνει, το σχολείο είναι ο επόμενος κατάλληλος τόπος για την κατανάλωσή του. Στις περιπτώσεις αυτές, λοιπόν, στόχος είναι να καταναλωθεί ένα πρωινό με υψηλή θρεπτική αξία, το οποίο, για να είναι επαρκές, θα πρέπει να περιέχει, για παράδειγμα, γάλα και κουλούρι με σουσάμι ή γιαούρτι και μπάρα δημητριακών, ενώ για να είναι πλήρες θα πρέπει να περιέχει επιπλέον ένα φρούτο. Τα τρόφιμα αυτά μπορεί το παιδί είτε να τα φέρει από το σπίτι ή να τα αγοράσει από το κυλικείο. Στην πρώτη περίπτωση οι γονείς θα πρέπει να έχουν διαθέσιμα στο σπίτι τα τρόφιμα που απαιτούνται για ένα ισορροπημένο πρωινό και να τα δίνουν στα παιδιά τους να τα καταναλώσουν στο σχολείο. Στη δεύτερη περίπτωση έχει μεγάλη σημασία το είδος των τροφίμων που διατίθενται στο σχολικό κυλικείο και το οποίο θα πρέπει να διαθέτει τις υγιεινές επιλογές τροφίμων που προβλέπονται από τη νομοθεσία. Μια πρόταση για πιο ολοκληρωμένες υγιεινές συνήθειες μέσα στην ημέρα είναι τα παιδιά να καταναλώσουν στο σχολείο εκείνα τα τρόφιμα που παρέλειψαν από το πρωινό στο σπίτι, με χαρακτηριστικότερο ίσως παράδειγμα το φρούτο, το οποίο συνήθως λείπει από ένα πρωινό γεύμα στο σπίτι. Ο εκπαιδευτικός από τη μεριά του μπορεί να αφιερώνει κάποιο χρόνο κάθε πρωί, προκειμένου να καταναλώσουν τα παιδιά το πρωινό που δεν κατανάλωσαν στο σπίτι ή τα τρόφιμα που παρέλειψαν.

Δεκατιανό στο σχολείο

Το δεκατιανό καταναλώνεται κατά τη διάρκεια των διαλειμμάτων και αποτελεί σημαντικό ενδιάμεσο σνακ, καθώς παρέχει ενέργεια και βοηθά στη βελτίωση της σχολικής απόδοσης και στον έλεγχο της όρεξης μέχρι το επόμενο γεύμα. Καλές επιλογές για το δεκατιανό στο σχολείο είναι κάποιο φρούτο ή ένα γιαούρτι ή ανάλατοι ξηροί καρποί ή κάποιο απλό αρτοσκεύασμα, όπως κουλούρι με σουσάμι, τοστ με απλά υλικά, σταφιδόψωμο, φρυγανιές, κριτσίνια, κράκερς ή μπάρες δημητριακών ή ακόμα και μια σαλάτα με διάφορα λαχανικά. Στις γλυκές επιλογές μπορεί να περιλαμβάνεται ένα ρυζόγαλο ή ένα παστέλι ή κάποιο τοστ με μέλι και ταχίνι. Ο αριθμός και το είδος των ενδιάμεσων σνακ εξαρτάται από τις ώρες που παραμένει το παιδί στο σχολείο και από τις σωματικές δραστηριότητες στις οποίες εμπλέκεται. Στις περισσότερες περιπτώσεις, εφόσον καταναλώνεται πρωινό και μεσημεριανό, ένα απλό σνακ ως ενδιάμεσο γεύμα είναι αρκετό. Τα παιδιά προμηθεύονται κατά κύριο λόγο τα τρόφιμα που θα καταναλώσουν στο σχολείο είτε από το σπίτι τους είτε από το κυλικείο του σχολείου, οπότε οι επιλογές τους σχετικά με τα γεύματά τους επηρεάζονται καθοριστικά από τη διαθεσιμότητα των τροφίμων στο σπίτι και στο σχολικό κυλικείο. Σημαντικό είναι να εφαρμόζεται η ισχύουσα νομοθεσία σχετικά με τα τρόφιμα που πρέπει να διατίθενται από το κυλικείο, ούτως ώστε να παρέχονται στα παιδιά υγιεινές επιλογές τροφίμων και ταυτόχρονα να μην είναι εύκολα διαθέσιμες άλλες χαμηλής θρεπτικής αξίας επιλογές, όπως σάντουιτς με προσθήκη αλλαντικών και αναψυκτικά με ζάχαρη. Η συμμετοχή τόσο των εκπαιδευτικών όσο και των γονέων, είτε μέσω των σχολικών συλλόγων είτε μεμονωμένα, κρίνεται αναγκαία, προκειμένου να εξασφαλιστεί η εφαρμογή της συγκεκριμένης νομοθεσίας για την ορθή λειτουργία του σχολικού κυλικείου.

Μεσημεριανό στο σχολείο

Τα παιδιά που παρακολουθούν το ολοήμερο πρόγραμμα του σχολείου καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος της διατροφικής τους πρόσληψης στο σχολείο. Το μεσημεριανό γεύμα το φέρνουν συνήθως από το σπίτι, οπότε σε αυτή την περίπτωση έχουν τη σχετική ευθύνη οι γονείς. Μια ιδέα, για να είναι προσεγμένη η αναλογία των τροφίμων στο μεσημεριανό γεύμα, είναι περίπου το μισό της ποσότητας να αποτελείται από λαχανικά και φρούτα, για παράδειγμα σαλάτα ωμή ή βραστή ή ψητά λαχανικά με λίγο ελαιόλαδο, η οποία μπορεί να περιέχει και φρούτα, το ένα τέταρτο της ποσότητας να αποτελείται από κρέας ή όσπρια ή γαλακτοκομικά ή συνδυασμό αυτών και το υπόλοιπο ένα τέταρτο της ποσότητας να αποτελείται από τρόφιμα της ομάδας των δημητριακών.

Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι διατροφικές συνήθειες εγκαθίστανται νωρίς στη ζωή του ανθρώπου και είναι δύσκολο να αλλάξουν με το πέρασμα του χρόνου. Ο ρόλος τόσο της οικογένειας, όσο και του σχολείου στη διαμόρφωση υγιεινών διατροφικών συνηθειών στα παιδιά είναι πρωταρχικός και αδιαμφισβήτητος. Συνεπώς, στο πλαίσιο της προσπάθειας αυτής είναι σημαντικό να φροντίζουν από κοινού ώστε τα γεύματα που καταναλώνουν τα παιδιά στο σχολείο να αποτελούνται από υγιεινές και θρεπτικές επιλογές τροφίμων.

 
Πηγή: ΕΥΖΗΝ

Η κινεζική αστυνομία κατέσχεσε σχεδόν δώδεκα τόνους καραμέλες με βάση το γιαούρτι οι οποίες ήταν μολυσμένες με μελαμίνη. Το βιομηχανικό αυτό χημικό προϊόν, είχε βρεθεί στο επίκεντρο ενός διατροφικού σκανδάλου και το 2008 όταν έξι βρέφη πέθαναν και χιλιάδες αρρώστησαν.

Η αστυνομία στη νότια επαρχία Γκουανγκντόνγκ εντόπισε τα μολυσμένα γλυκά στη διάρκεια ερευνών της σε παραγωγούς τροφίμων και έχει ήδη συλλάβει τον διευθυντή του εργοστασίου που παρασκευάζει τις καραμέλες αυτές, σύμφωνα με το πρακτορείο «Νέα Κίνα».

Η υπόθεση είναι περίπλοκη και αφορά και άλλες επαρχίες της Κίνας. Οι κινεζικές αρχές έχουν κινητοποιήσει τους αξιωματούχους δώδεκα επαρχιών για να εντοπίσουν και άλλους ανθρώπους που εμπλέκονται στην παρασκευή των γλυκισμάτων. Εξάλλου το πρακτορείο δεν διευκρίνισε αν το προϊόν έχει καταλήξει στην αγορά και έχει καταναλωθεί.

Το 2008 τουλάχιστον έξι παιδιά πέθαναν και περίπου 300.000 αρρώστησαν όταν ήπιαν γάλα σε σκόνη μολυσμένο με μελαμίνη.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν πειράματα με ποντίκια. Χρησιμοποιώντας δέσμες φωτός λέιζερ, ενεργοποίησαν τη συγκεκριμένη μικρή εγκεφαλική περιοχή και διαπίστωσαν ότι επήλθε πλήρης και απότομη διακοπή στην κατανάλωσης τροφής από τα πειραματόζωα.

«Ήταν εκπληκτικό. Ήταν σαν να πατάς ένα διακόπτη και αμέσως αυτό να εμποδίζει τα ζώα να τρώνε», δήλωσε ο ερευνητής Ντέιβιντ Άντερσον. «Αυτά τα κύτταρα αποτελούν το πρώτο καλά προσδιορισμένο εγκεφαλικό κέντρο που αναστέλλει την κατανάλωση τροφής. Είναι πιθανό ότι παρόμοια κύτταρα υπάρχουν και στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Αν διαπιστωθεί ότι είναι δυνατό να εμποδίσουμε τους ανθρώπους να τρώνε, τότε μπορεί μια ημέρα να αναπτύξουμε θεραπείες για πολλές διαφορετικές διαταραχές της διατροφής» πρόσθεσε.

Το επόμενο βήμα για τους επιστήμονες είναι να μελετήσουν πώς αυτή η κομβική ομάδα νευρώνων, η οποία βρίσκεται στην αμυγδαλή του εγκεφάλου (περιοχή που επίσης ρυθμίζει τον φόβο και άλλα συναισθήματα), αλληλεπιδρά με άλλα ήδη γνωστά νευρικά κέντρα στον εγκέφαλο, τα οποία επίσης εμπλέκονται στην όρεξη και τη λήψη τροφής.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πιο συγκεκριμένα, ο παίκτης της Ουρουγουάης Αλβάρο Περέιρα χτύπησε στο κεφάλι και παρέμεινε αναίσθητος για αρκετή ώρα, κατά τη διάρκεια του αγώνα Ουρουγουάη-Αγγλία. Ο αθλητίατρος που βρισκόταν στο γήπεδο υποστήριξε ότι ο παίκτης δε θα έπρεπε να αγωνιστεί λόγω του σοβαρού τραυματισμού του, αλλά ο ίδιος ο αθλητής, όταν επανήλθαν οι αισθήσεις του, ισχυρίστηκε ότι νιώθει καλά και ότι θα ήθελε να συνεχίσει ως το τέλος του αγώνα.

Παρά τις αντιρρήσεις του γιατρού της ομάδας, ο Περέιρα επέστρεψε στο γήπεδο. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια του υπόλοιπου αγώνα, ο παίκτης έδειξε σημάδια εγκεφαλικής διάσεισης – άλλωστε, τα συμπτώματα διάσεισης που οφείλονται σε κάποιο εγκεφαλικό τραύμα είναι δυνατόν να καθυστερήσουν να εμφανιστούν, με αποτέλεσμα να μη γίνει εξαρχής αντιληπτό το πόσο σοβαρός ήταν ο τραυματισμός.

Το περιστατικό αυτό στάθηκε η αφορμή για να ασκήσουν έντονη κριτική οι επαγγελματίας υγείας που δραστηριοποιούνται στον χώρο του αθλητισμού, ζητώντας να προστατευτούν οι παίκτες που τραυματίζονται στα γήπεδα. Όπως υπογράμμισαν, στις περιπτώσεις χτυπήματος στο κεφάλι, κατά τη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα, υπάρχει το ενδεχόμενο ο παίκτης να υποστεί κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, νευροτραύματα ή ζάλη.

Μάλιστα, εάν οι αθλητές δεν συνειδητοποιήσουν τη σοβαρότητα του τραυματισμού τους και συνεχίσουν τον αγώνα, η κατάσταση της υγείας τους μπορεί να επιδεινωθεί και υπάρχει η πιθανότητα να πάθουν ακόμα και άνοια ή άλλες εκφυλιστικές ασθένειες του εγκεφάλου.

Σε κάθε περίπτωση, αυτός που πρέπει να αποφασίζει για το εάν ένας τραυματισμένος ποδοσφαιριστής θα συνεχίσει τον αγώνα, δεν θα πρέπει να είναι ο ίδιος ο αθλητής ή ο προπονητής του.

efsyn.gr με πληροφορίες από BBC

Οι άνθρωποι που περνάνε πολλές ώρες καθισμένοι στην τηλεόραση ή σε οθόνη υπολογιστή και γενικά που παραμένουν σωματικά αδρανείς, αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου, κυρίως του εντέρου και του ενδομητρίου, σύμφωνα με μια νέα γερμανική επιστημονική έρευνα. Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη Ντανιέλα Σμιντ του Τμήματος Επιδημιολογίας και Προληπτικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου του Ρέγκενσμπουργκ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου των ΗΠΑ, σύμφωνα με το πρακτορείο Reuters, αξιολόγησαν (μετα-ανάλυση) 43 δημοσιευμένες μελέτες, που αφορούσαν συνολικά σχεδόν 4 εκατομμύρια άτομα και μεταξύ αυτών 69.000 καρκινοπαθείς.

Η μελέτη έδειξε ότι κάθε δύο ώρες παραπάνω καθιστική ζωή μέσα στη μέρα αυξάνει κατά 8% τον κίνδυνο καρκίνου του εντέρου κατά μέσο όρο, κατά 10% του καρκίνου του ενδομητρίου και κατά 6% των πνευμόνων. Άλλες μορφές καρκίνου δεν φαίνονται να σχετίζονται ιδιαίτερα με τον συνολικό χρόνο καθιστικής ζωής.

Χειρότερη η τηλεόραση

Για κάποιο λόγο, ο κίνδυνος είναι ακόμη μεγαλύτερος όταν το καθισιό αφορά την παρακολούθηση τηλεόρασης από ό,τι τη δουλειά στο γραφείο ή άλλο λόγο (π.χ. διάβασμα). Η πιθανότερη αιτία, όπως είπε η Σμιντ, είναι ότι η παρακολούθηση τηλεόρασης συνήθως συνοδεύεται από ανθυγιεινές συνήθειες, όπως η κατανάλωση φαγητού χαμηλής ποιότητας, τα ποτά και το κάπνισμα.

Οι ερευνητές επεσήμαναν ότι ο καρκίνος είναι μια πολύπλοκη νόσος, που έχει αρκετές πιθανές αιτίες, όπως γενετικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές (τρόπος ζωής). Το πολύ καθισιό -που συσχετίζεται και με άλλες χρόνιες παθήσεις (καρδιαγγειακές, διαβήτης) πρέπει να συγκαταλέγεται ανάμεσα σε αυτές, όπως δείχνει και η νέα μελέτη.

Η νέα μελέτη δεν αποδεικνύει ότι το ίδιο το καθισιό προκαλεί τον καρκίνο, δείχνει όμως ότι -έστω εμμέσως- αποτελεί έναν παράγοντα κινδύνου. Και προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι οι άνθρωποι με τις πιο καθιστικές δουλειές (π.χ. υπάλληλοι γραφείου) έχουν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου, ενώ όσοι έχουν τις πιο κινητικές δουλειές (π.χ. ταχυδρόμοι) έχουν τον μικρότερο κίνδυνο.

Από όλους τους καρκίνους, αυτός του ενδομητρίου σχετίζεται πιο στενά με την παχυσαρκία και, κατ' επέκταση, με το καθισιό.

Οι ειδικοί πάντως δεν μπορούν να συμφωνήσουν πόσες ακριβώς ώρες καθιστικής ζωής πρέπει να θεωρούνται πάρα πολλές και άρα ανθυγιεινές, εν μέρει επειδή αυτό διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Σε κάθε περίπτωση πάντως, συμβουλεύουν τους υπαλλήλους των γραφείων να σηκώνονται τακτικά από τη θέση τους και, στον ελεύθερο χρόνο τους, να ασκούνται σωματικά. Από την άλλη, σύμφωνα και με τη νέα έρευνα, αν κανείς κάθεται συνεχόμενα για πολλές ώρες, η άσκηση εκ των υστέρων δεν φαίνεται να αντισταθμίζει πλήρως τον αυξημένο κίνδυνο, γι' αυτό πιο σημαντικό θεωρείται να διακόπτει κανείς το καθισιό κατά τακτά χρονικά διαστήματα.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ