Ο έντονος πόνος είναι… γένους αρσενικού στις σοβαρές εγχειρήσεις. Σύμφωνα με νέα επιστημονική έρευνα, οι άνδρες νιώθουν μεγαλύτερους πόνους σε σχέση με τις γυναίκες, έπειτα από μία σοβαρή εγχείρηση, ενώ αντίθετα, όταν η χειρουργική επέμβαση είναι λιγότερο σοβαρή (όπως, για παράδειγμα, μια βιοψία), τότε οι γυναίκες είναι που αναφέρουν ότι πονάνε πιο πολύ.

Οι ερευνητές πήραν συνεντεύξεις από περίπου 10.200 (άνδρες και γυναίκες) ασθενείς που είχαν προηγουμένως υποβληθεί σε εγχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των επεμβάσεων σε καρδιά και κοιλιακή χώρα. Όλες οι συνεντεύξεις πραγματοποιήθηκαν σε πανεπιστημιακό νοσοκομείο, στο Μπόχουμ της Γερμανίας.

Οι επιστήμονες ανέφεραν πως οι διαφορές στο αίσθημα του πόνου ανάμεσα στα δύο φύλα παραμένει ένα επίμαχο ζήτημα, τόσο σε πειραματικό, όσο και σε κλινικό επίπεδο. Όπως επισήμαναν, οι διαφορετικές ορμόνες μπορεί να παίζουν ρόλο, καθώς η ανδρική τεστοστερόνη μπορεί να μειώσει τον πόνο, ενώ το «κατώφλι» του πόνου για μια γυναίκα μεταβάλλεται ανάλογα με τη φάση του εμμηνορροϊκού κύκλου της. Επιπλέον, στην υπόθεση φαίνεται πως εμπλέκονται πολιτιστικοί και ψυχολογικοί παράγοντες.

Για παράδειγμα, έχει δειχτεί ότι οι άνδρες γίνονται πιο ανθεκτικοί στον πόνο, όταν τους κάνει την εξέταση μία ελκυστική νοσοκόμα ή γιατρός. Από την άλλη, οι γυναίκες είναι πιο επιρρεπείς να εμφανίσουν χρόνιους πόνους κάποια στιγμή στη ζωή τους.

Ωστόσο, συνολικά δεν καταγράφηκε σημαντική διαφορά μεταξύ της έντασης του πόνου ανάμεσα στα δύο φύλα, παρά τη διαφοροποίηση που διαπιστώθηκε με βάση τη σοβαρότητα της εγχείρησης.

Πηγή: BBC

Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξαν επιστήμονες, σύμφωνα με μια νέα βρετανική έρευνα καθώς τα πρώτα ευρήματα έδειξαν πως ο καπνός του τσιγάρου μπορεί να προκαλέσει μεταβολικές διαταραχές, οι οποίες περνάνε στην επόμενη γενιά μέσω του σπέρματος.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή γενετικής Μάρκους Πέμπρεϊ του Πανεπιστημίου του Μπρίστολ, μελέτησαν σχεδόν 10.000 πατέρες, μεταξύ των οποίων οι 5.376 (54%) ήσαν καπνιστές. Από αυτούς, οι 166 (το 3%) είχαν αρχίσει να καπνίζουν τακτικά πριν την ηλικία των 11 ετών.

Τα αγόρια αυτών των πρώιμων καπνιστών, είχαν κατά μέσο όρο πέντε έως δέκα κιλά περισσότερο βάρος από τους συνομηλίκους τους κατά την εφηβεία, καθώς είχαν μεγαλύτερο δείκτη σωματικής μάζας.

Όμως όσον αφορά τους πατέρες των υπέρβαρων αγοριών είχαν κατά μέσο όρο χαμηλότερο δείκτη σωματικής μάζας.

Στα κορίτσια των πρώιμων καπνιστών δεν παρατηρήθηκε ανάλογη επίπτωση στον ίδιο βαθμό.
Πάντως οι επιστημονική κοινότητα δεν έχει δεχθεί απολύτως τα αποτελέσματα της έρευνας, καθώς χρειάζεται επιβεβαίωση.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μία νέα έρευνα δείχνει τώρα ότι τα εμβόλια κατά της γρίπης μπορεί να είναι λιγότερο αποτελεσματικά στους άνδρες σε σχέση με τις γυναίκες εξαιτίας των υψηλότερων επιπέδων τεστοστερόνης που καταστέλλουν την ανοσοποιητική αντίδραση.

Ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον Μαρκ Ντέιβις του πανεπιστημίου Stanford στην Καλιφόρνια εντόπισε ένα σύμπλεγμα γονιδίων που εμπλέκεται στη διαδικασία μεταβολισμού των λιπιδίων κι ενδεχομένως να επηρεάζεται από τα επίπεδα της τεστοστερόνης.

Η νέα έρευνα, που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Proceedings of the American Academy of Sciences (PNAS) περιελάμβανε την παρατήρηση του τρόπου με τον οποίο μία ομάδα αποτελούμενη από 34 άνδρες και 53 γυναίκες διαφόρων ηλικιών αντέδρασε στον εμβολιασμό κατά της γρίπης.

Προηγούμενες μελέτες έχουν ήδη αποκαλύψει ότι υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα αποτελεσματικότητας και διαφορετικές παρενέργειες για τους άνδρες και τις γυναίκες που εμβολιάζονται, για παράδειγμα, κατά της γρίπης, του κίτρινου πυρετού, της ιλαράς και της παρωτίτιδας.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι ο οργανισμός των γυναικών αντέδρασε στο εμβόλιο κατά της γρίπης παράγοντας περισσότερα αντισώματα κι επίσης περισσότερες κυτοκίνες, οι οποίες λειτουργούν ως ορμονικοί ρυθμιστές και παίζουν σημαντικό ρόλο στο ανοσοποιητικό σύστημα του οργανισμού.

Οι διαφορές παρατηρούνται εντονότερα στην περίπτωση του εμβολίου για το επιθετικό στέλεχος του ιού της γρίπης H3N2.

Οι επιστήμονες εντόπισαν τη διαφορά στις αντιδράσεις μεταξύ των φύλων σε ένα σύμπλεγμα γονιδίων που εμπλέκεται στον μεταβολισμό του λίπους, που είναι επίσης γνωστό ότι ευθύνεται για τη μείωση των ανοσοποιητικών αντιδράσεων. Αυτά τα γονίδια αντιδρούν εντονότερα στην ανδρική ορμόνη τεστοστερόνη.

Οι ερευνητές εικάζουν ότι κατά τους προϊστορικούς χρόνους, άνδρες με λιγότερο ισχυρές ανοσοποιητικές αντιδράσεις θα επιβίωναν ευκολότερα παρά το γεγονός ότι ο ρόλος τους ως κυνηγών και μαχητών τους καθιστούσε περισσότερο ευάλωτους σε τραυματισμούς και, ως εκ τούτου, σε λοιμώξεις.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια Ραγκίνι Βέρμα του Τμήματος Ακτινολογίας της Ιατρικής Σχολής Πέρελμαν του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ (PNAS), παρατήτησαν σε δείγμα 1.000 εγκεφάλων (521 κοριτσιών-γυναικών και 428 αγοριών- ανδρών), ηλικίας οκτώ έως 22 ετών ότι ο ανδρικός εγκέφαλος είναι δομημένος με σκοπό να διευκολύνει τη διασύνδεση ανάμεσα στην αντίληψη και στη συντονισμένη δράση των κινήσεων.

Η νέα έρευνα απέδειξε ότι στον αρσενικό εγκέφαλο υπάρχουν περισσότερες νευρωνικές συνδέσεις μεταξύ του μπροστινού και του οπίσθιου μέρους κάθε ημισφαιρίου ξεχωριστά, ενώ στον θηλυκό υπάρχει μεγαλύτερη «καλωδίωση» μεταξύ του αριστερού και του δεξιού ημισφαιρίου διευκολύνοντας την επικοινωνία ανάμεσα στη λογική ανάλυση και στη διαίσθηση.

Η Ραγκίνι Βέρμα σημείωσε ότι η χαρτογράφηση του ανθρωπίνου εγκεφάλου δείχνει μια ξεκάθαρη διαφορά, που σε νευρωνική βάση εξηγεί γιατί οι άνδρες υπερέχουν σε ορισμένα πράγματα, όπως το να εκτελούν καλύτερα μια μεμονωμένη εργασία, και οι γυναίκες έχουν καλύτερη προσοχή, ανώτερη μνήμη και συναισθηματική νοημοσύνη, καθώς και μεγαλύτερες κοινωνικές δεξιότητες, που απαιτούν να γίνουν πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Όμως, οι άνδρες έχουν το πλεονέκτημα του ελέγχου των μυών τους και τη συντονισμένη αισθητικοκινητική δράση.

Μια άλλη πρόσφατη έρευνα δείχνει σημαντικές γενετικές διαφορές καθώς τα γονίδια εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο στον ανδρικό εγκέφαλο από ό,τι στον γυναικείο. Αυτό μπορεί να εξηγεί γιατί παρατηρούνται διαφορές μεταξύ ανδρών και γυναικών, όσον αφορά στις νευροψυχιατρικές διαταραχές, όπως ο αυτισμός, ο οποίος πλήττει περίπου πενταπλάσια αγόρια σε σχέση με τα κορίτσια.

Οι Αμερικάνοι ερευνητές τόνισαν ότι η μελέτη των διαφορών στην εγκεφαλική «συνδεσμολογία» μεταξύ των δύο φύλων ενδέχεται πράγματι να φωτίσει διαφόρες νευρολογικες παθήσεις.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι επιστήμονες του πανεπιστημίου Μόνας με επικεφαλής τον καθηγητή Σαμπατίνο Βεντούρα, δημοσίευσαν στο περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ και έκαναν πειράματα με ποντίκια πραγματοποιώντας μία αναγκαία γενετική τροποποίηση, ώστε τα σπερματοζώαρια να μην εξέρχονται από τον σπερματικό πόρο.

Η μετάλλαξη επιτεύχθηκε με το μπλοκάρισμα δύο συγκεκριμένων πρωτεϊνών, οι οποίες χρειάζονται για την προώθηση των σπερματοζωαρίων από τους όρχεις, λίγο πριν την εκσπερμάτιση. Η παραμονή των σπερματοζωάριων στην αρχική θέση τους κατέστησε στείρα τα ποντίκια. Αφού δεν γίνεται κάτι ανάλογο στους ανθρώπους, οι μελετητές προσανατολίζονται στο να βρουν ένα φαρμακευτικό τρόπο για τους άνδρες. Γι αυτό εκτιμάται ότι θα χρειαστούν δύο φάρμακα, από τα οποία το ένα ήδη υπάρχει και χρησιμοποιείται εδώ και αρκετά χρόνια σε ασθενείς με καλοήθη διόγκωση του προστάτη, και το άλλο πρέπει να βρεθεί.

Χρειάζεται φυσικά να υπάρξει η βεβαίωση ότι δεν θα υπάρξουν παρενέργειες στους άνδρες, όπως πτώση στην πίεση του αίματος και στους παλμούς της καρδιάς, αφού στα ποντίκια εξαιτίας της απενεργοποίησης των δύο πρωτεϊνών παρατηρήθηκε μικρή υπόταση.

Η έρευνα για ένα ανδρικό αντισυλληπτικό, πολύ πιο δύσκολο εγχείρημα από το γυναικείο, έχει επικεντρωθεί στο να παράγουν οι άνδρες μη λειτουργικό σπέρμα και μπορεί να διαρκέσει μία δεκαετία. Αλλά κάποια φάρμακα γι’ αυτό το σκοπό επιφέρουν σοβαρές παρενέργειες, όπως μόνιμη μείωση παραγωγής σπέρματος και πτώση της σεξουαλικής ορμής. Τέλος, δεν διασφαλίζεται ότι κάθε ένα από τα εκατομμύρια σπερματοζωάρια του σπέρματος θα «αχρηστευθεί», καθώς αρκεί ένα και μόνο ενεργό για να γονιμοποιήσει το ωάριο.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Imperial του Λονδίνου και του πανεπιστημίου Οούλου (στη Φινλανδία), με επικεφαλής τη δρ. Τζέσικα Μπάξτον και τη δρ. Λίνα Αλα-Μουρσούλα αντίστοιχα, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «PLoS ONE», ανέλυσαν δείγματα αίματος και DNA από 5.620 άνδρες και γυναίκες με μέση ηλικία 31 ετών.

Οι επιστήμονες εστίασαν στο μήκος των τελομερών στις άκρες των χρωμοσωμάτων, που προστατεύουν τον γενετικό κώδικα από εκφυλισμό. Όσο μικρότερο είναι το μήκος των τελομερών, τόσο μεγαλύτερη θεωρείται η βιολογική ηλικία κάποιου, οπότε καθίσταται πιο επιρρεπής σε διάφορες χρόνιες ασθένειες (καρδιοπάθειες, διαβήτη τύπου 2, καρκίνο κ.α.) και συνεπώς σε πρόωρο θάνατο. Τα τελομερή συρρικνώνονται ούτως ή άλλως με το πέρασμα του χρόνου, όμως η συρρίκνωσή τους μπορεί να επιταχυνθεί υπό την επήρεια βιολογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων (πχ τραυματικών γεγονότων στην παιδική ηλικία).

Η έρευνα έδειξε ότι οι άνδρες που είχαν μείνει στην ανεργία για πάνω από μία διετία, είχαν υπερδιπλάσια πιθανότητα να έχουν μικρότερα τελομερή, σε σχέση με όσους εργάζονταν συνεχώς. Το ίδιο όμως δεν ίσχυε για τις μακροχρόνια άνεργες γυναίκες, για άγνωστους λόγους. Μελλοντικές μελέτες, σύμφωνα με τους ερευνητές, θα πρέπει να διαφωτίσουν το ζήτημα, αν δηλαδή όντως η μακροχρόνια ανεργία είναι πιο επιζήμια για το «βιολογικό ρολόι» των ανδρών από ό,τι των γυναικών.

Δείτε ΕΔΩ την πρωτότυπη επιστημονική μελέτη.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ