Αύξηση των αυτοκτονιών, αύξηση των νοσηλειών για ψυχοπαθολογικές νόσους, αλλά και πολλαπλασιασμός των ανασφάλιστων και αστέγων σημειώνονται τα χρόνια της κρίσης που «θερίζει» και την ψυχική υγεία των πολιτών.

Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας, τα ανησυχητικά αυτά ευρήματα της Εταιρείας Κοινωνικής Ψυχιατρικής και Ψυχικής Υγείας, αλλά και η αδιαφορία των κυβερνήσεων από την εποχή της Λέρου μέχρι σήμερα για την ψυχιατρική μεταρρύθμιση, προκαλούν, αν μη τι άλλο, προβληματισμό και κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την αντιμετώπιση της κατάστασης, πριν αυτή γίνει μη αναστρέψιμη.

«Υπάρχει μια ανθρωπιστική κρίση που σοβεί και πρέπει να λυθεί. Χρειάζονται σαφώς μέτρα πρόνοιας. Αύξηση των κοινωνικών υπηρεσιών, όχι μόνο ψυχικής υγείας, αλλά και κοινωνικής πρόνοιας», λέει μιλώντας στην «Εφ.Συν.» η Μαρία Λαζαρίδου, ψυχίατρος, επιστημονική διευθύντρια της EΚΨ&Ψ.Υ.

«Αν ο συνταξιούχος, το παιδί ή ο άνεργος έχει πρόσβαση σε δωρεάν υπηρεσίες υγείας και ψυχικής υγείας αλλά και σε φαγητό, ένα μεγάλο μέρος του προβλήματος λύνεται. Επειδή δεν υπάρχουν αυτές οι υπηρεσίες και σπρώχνεται συνέχεια η υγεία προς την ιδιωτικοποίηση και τη μεγαλύτερη συμμετοχή των ασφαλισμένων εντείνεται η ανθρωπιστική κρίση», προσθέτει.

Περιθωριοποίηση

Οι σημερινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες -εξηγεί- είναι πάρα πολύ στρεσογόνες για τον γενικό πληθυσμό, ενώ τα άτομα τα οποία ήδη νοσούν δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα και περιθωριοποιούνται ακόμα περισσότερο. Οφείλει η κοινωνία να παρέχει σε κάθε πολίτη πρόσβαση σε δωρεάν υπηρεσίες ψυχικής υγείας σε πρωτοβάθμιο και δευτεροβάθμιο επίπεδο, κάτι που αυτή τη στιγμή δεν είναι εξασφαλισμένο αλλά εξαιρετικά επείγον.

Την ίδια ώρα, η μεταρρύθμιση δεν έχει ολοκληρωθεί. Δεν έχουν κλείσει τα ψυχιατρεία, δεν έχουν αναπτυχθεί όπως χρειάζεται οι κοινωνικές δομές για να καλύψουν εξωιδρυματικά τους ασθενείς, ενώ και η τομεοποίηση, που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να ολοκληρωθεί η μεταρρύθμιση, δεν έχει γίνει ποτέ.

«Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στον αέρα», τονίζει, δεδομένου ότι τα ψυχιατρεία κλείνουν μέχρι το τέλος του 2015, όπως ορίζει το Μνημόνιο και εκτελεί η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας.

Τι θα μπορούσε να σηματοδοτεί η Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας στις μέρες μας, ρωτάμε. «Να υπενθυμίσει -επισημαίνει- το όριο ανάμεσα στο “λογικό” και το “ά-λογο”. Ανάμεσα στη φροντίδα και προστασία της ανθρώπινης υπόστασης, του σώματος της κοινωνίας και την ά-λογη διαχείρισή του, τον κατακερματισμό του. Να διεκδικήσει την ισοτιμία του σώματος σε μια εποχή ολοκληρωτισμού της πολιτικής πράξης και της οικονομίας, που κόβει και ράβει το ανθρώπινο σώμα στα μέτρα του συμφέροντος. Να διατρανώσει ότι η υγεία είναι μία και ότι όταν το σώμα της κοινωνίας νοσεί, νοσεί και η ψυχή της. Κι όταν νοσεί η ψυχή, αν δεν τη φροντίσουμε, θα νοσήσει και το σώμα. Περισσότερο από ποτέ η πολιτεία οφείλει να διασφαλίσει το σύνολο της υγείας των πολιτών της».

……………………………………………………………………..

ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΥΓΕΙΑΣ

Η ανεργία «πρόδρομος» της τρέλας

Η απώλεια εργασίας, η οικονομική καταστροφή και η προσφυγιά είναι μεταξύ των ψυχοπιεστικών γεγονότων, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ο οποίος καταδεικνύει τη σχέση της ανεργίας με την αύξηση των εισαγωγών στα ψυχιατρεία σε περιόδους οικονομικής ύφεσης, ενώ εντοπίζει επιπλέον την αύξηση των διαταραχών άγχους, κατάθλιψης και ψυχοσωματικών σε περιόδους κρίσης.

Η ύφεση προκαλεί στρες λόγω απώλειας αυταξίας και ανεξαρτησίας, σημειώνει. Τα συμπτώματα της παρατεταμένης ανεργίας είναι το άγχος, η κατάθλιψη, η απάθεια, η ευερεθιστότητα, η αρνητικότητα, η συναισθηματική υπερεξάρτηση, η κοινωνική απόσυρση, η απομόνωση, η μοναξιά, η απώλεια αυτοσεβασμού, ταυτότητας και αίσθησης του χρόνου – όπως στον χρόνιο σχιζοφρενή.

Προβληματικές για την ψυχική υγεία, τονίζει ο ΠΟΥ, είναι και οι συνθήκες εργασιακής ανασφάλειας, οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, η εργασιακή επισφάλεια, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και η εφαρμογή ευέλικτων μορφών εργασίας.

Στην ενότητα για τη σχέση της μετανάστευσης με την ψυχική αρρώστια, ο Οργανισμός παρατηρεί ότι η κοινωνική αιτιότητα που προκαλεί κοινωνικό στρες και κοινωνική ολίσθηση προκαλεί σοβαρή κατάθλιψη.

Η φτώχεια -τονίζει- παίζει τον ρόλο του κοινωνικού «προδρόμου» της τρέλας και της ψυχολογικής εξάντλησης. Οι πρόδρομες συνθήκες περιλαμβάνουν αλληλεπιδράσεις με διάφορες μορφές καταπίεσης, όπως ο ρατσισμός, οι κακές συνθήκες διαβίωσης, η ανεργία, η έλλειψη στέγης.

Τα σχολεία ξεκίνησαν και πια το καθημερινό πρόγραμμα των παιδιών μπορεί σιγά-σιγά να αρχίσει να διαμορφώνεται. Σε αυτό είναι ουσιαστικό και σημαντικό να ενταχτούν διάφορες ενασχολήσεις που να ενισχύουν τη σωματική τους δραστηριότητα σε καθημερινή βάση.

Είναι αποδεδειγμένο ότι η σωματική δραστηριότητα προσφέρει σημαντικά οφέλη στα παιδιά, τα οποία δεν περιορίζονται στη σωματική ανάπτυξη και μόνο, αλλά περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και σημαντικά ψυχικά και κοινωνικά οφέλη. Η άσκηση είναι αυταπόδεικτο ότι βοηθάει τα παιδιά να αναπτύξουν ένα υγιές μυοσκελετικό και καρδιαγγειακό σύστημα. Μέσω της άσκησης «δυναμώνουν» τα οστά, οι μύες και οι αρθρώσεις και παράλληλα «γυμνάζονται» η καρδιά και οι πνεύμονες. Επιπλέον αναπτύσσεται η ικανότητα νευρομυϊκής συναρμογής. Τα παιδιά αποκτούν καλύτερο έλεγχο του σώματος και των κινήσεών τους, βελτιώνοντας τα αντανακλαστικά τους και αναπτύσσοντας τον συγχρονισμό μεταξύ ματιών και άκρων. Τέλος, η σωματική δραστηριότητα είναι ένας καίριος παράγοντας για τη διατήρηση ενός υγιούς και φυσιολογικού βάρους, γεγονός ιδιαιτέρως σημαντικό ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τις διαστάσεις που έχει πάρει η επιδημία της παιδικής παχυσαρκίας και στη χώρα μας.

Πέρα όμως από τα προαναφερθέντα οφέλη της φυσικής δραστηριότητας στη σωματική και κινητική ανάπτυξη των παιδιών, η άσκηση επιφέρει και ψυχολογικά οφέλη. Στα παιδιά που ασκούνται συστηματικά έχει παρατηρηθεί αισθητή βελτίωση στον έλεγχο του άγχους, μιας και η άσκηση είναι ένα κατεξοχήν μέσο ψυχαγωγίας και εκτόνωσης, το οποίο μειώνει σημαντικά το συγκεκριμένο αίσθημα. Ιδιαιτέρως μάλιστα σε περιόδους εξετάσεων ή έντονου διαβάσματος, όπου το πρόγραμμα των μαθητών είναι σαφώς βεβαρημένο, η ανάγκη για καλούς βαθμούς υψηλή και το άγχος συσσωρευμένο, η άσκηση φαίνεται να βοηθά σημαντικά. Σε μεγαλύτερες δε ηλικίες (εφήβους) παρατηρείται ότι μέσω της άσκησης μειώνονται και οι πιθανότητες εμφάνισης σοβαρών συμπτωμάτων που αφορούν την ψυχολογική υγεία, όπως η καταθλιπτική συμπτωματολογία.

Μία ακόμα άκρως ενδιαφέρουσα πτυχή της σχέσης σωματικής δραστηριότητας και παιδιού είναι το γεγονός ότι η άσκηση ενισχύει την πνευματική και κατ’ επέκταση τη σχολική απόδοση. Έχει βρεθεί ότι μέσω πολύπλοκων μηχανισμών (αύξηση μεταφοράς οξυγόνου στον εγκέφαλο, αναγέννηση νευρώνων, αύξηση ορμονικών επιπέδων σεροτονίνης κ.ά.) η άσκηση βελτιστοποιεί σημαντικές λειτουργίες, όπως αυτές της μνήμης και της συγκέντρωσης, ενώ ταυτόχρονα τα παιδιά που συμμετέχουν σε αθλήματα, και ειδικά σε ομαδικά αγωνίσματα, έχουν μάθει να συμμορφώνονται και να ακολουθούν συγκεκριμένους κανόνες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα συγκεκριμένα παιδιά να είναι πιο πειθαρχημένα, ώστε εφαρμόζοντας αυτό το χαρακτηριστικό εντός της τάξης να εμφανίζουν αυξημένη ικανότητα να συγκεντρώνονται περισσότερο κατά τη διάρκεια των μαθημάτων και συνεπώς να έχουν καλύτερες σχολικές επιδόσεις.

Τέλος, σε κοινωνικό επίπεδο η συμμετοχή σε σωματικές δραστηριότητες και ειδικά σε ομαδικά αθλήματα έχει βρεθεί ότι βοηθά τα παιδιά στη γρηγορότερη και ουσιαστικότερη κοινωνικοποίησή τους, παρέχοντάς τους ευκαιρίες για αυτοπροβολή, «χτίζοντας» την αυτοπεποίθησή τους και αναπτύσσοντας αισθήματα συνεργασίας και ομαδικότητας. Μακροπρόθεσμα δε, τα παιδιά που είναι σωματικά δραστήρια ακολουθούν και έναν συνολικότερα πιο υγιεινό τρόπο ζωής, αποφεύγοντας την κατάχρηση αλκοόλ, το κάπνισμα ή τη χρήση ουσιών τόσο κατά τη φάση της ανάπτυξής τους όσο και στην ενήλικη ζωή τους.

Σύμφωνα λοιπόν με τις συστάσεις Διεθνών Οργανισμών, τα παιδιά άνω των 3 ετών και στη συνέχεια οι έφηβοι, προτείνεται να πραγματοποιούν τουλάχιστον 1 ώρα άσκησης ημερησίως. Η άσκηση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει αερόβιες δραστηριότητες κυρίως μέτριας έντασης, δηλαδή να προκαλούν μέτριου βαθμού λαχάνιασμα ή εφίδρωση, οι οποίες να εναλλάσσονται με φάσεις έντονης άσκησης αλλά και με ασκήσεις ενδυνάμωσης του μυοσκελετικού συστήματος. Για τα παιδιά ηλικίας από 3 έως 6 ετών, συνιστάται η συμμετοχή σε δραστηριότητες και παιχνίδια τα οποία έχουν ως έμφαση την ψυχαγωγία, την ανάπτυξη και την εξάσκηση των βασικών δεξιοτήτων. Ως τέτοιες χαρακτηρίζονται: το ποδήλατο, το τρέξιμο, το σχοινάκι, ο χορός κ.α.

Τα παιδιά του Δημοτικού (6-11 ετών) έχοντας πλέον αποκτήσει καλύτερο έλεγχο του σώματός τους και συνεπώς και των κινήσεών τους, καθώς και των βασικών τους δεξιοτήτων μπορούν να ασκούνται πιο συστηματικά. Διαθέτοντας πλέον τη δυνατότητα να κατανοήσουν βασικές οδηγίες από τους γυμναστές/προπονητές τους και να τις επαναφέρουν στη μνήμη τους, έχουν την ικανότητα να συμμετέχουν σε πληθώρα αθλημάτων, όπως η αντισφαίριση, το ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση, η ενόργανη γυμναστική, οι πολεμικές τέχνες, τα αθλήματα του στίβου κ.α, και τα οποία με την πάροδο των ετών θα γίνουν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους.

Ο ρόλος των γονέων στην καθιέρωση της σχέσης παιδιού-σωματικής δραστηριότητας είναι ιδιαιτέρως σημαντικός. Οι γονείς θα πρέπει πάντα να ενθαρρύνουν τα παιδιά να ασκούνται και να αποτελούν οι ίδιοι πρότυπα μιας δραστήριας και υγιούς στάσης ζωής. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά θα αγαπήσουν το εκάστοτε άθλημα που κάνουν, θα το καταστήσουν βασικό και αναντικατάστατο κομμάτι της καθημερινότητάς τους και θα καρπωθούν τα οφέλη που η άσκηση έχει για τη ζωή όλων!

Πηγή: EYZHN

Η συχνή κατανάλωση φρούτων δεν κάνει καλό μόνο στη σωματική, αλλά και στην ψυχική υγεία, όπως δείχνει μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα, σύμφωνα με την οποία όσα περισσότερα φρούτα τρώει κανείς μέσα στη μέρα, τόσο πιο καλά νιώθει ψυχολογικά και νοητικά.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου του Γουόργουικ, με επικεφαλής τον δρα Σαβέριο Στράνγκις, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό «BMJ Open», μελέτησαν στοιχεία για περίπου 14.000 άτομα ηλικίας άνω των 16 ετών (56% γυναίκες και 44% άνδρες), που χωρίστηκαν σε τρεις κατηγορίες ψυχικής υγείας: πολύ καλή (15%), μεσαία (70%) και άσχημη (15%).

Η στατιστική ανάλυση έδειξε ότι, τόσο για τους άνδρες όσο και για τις γυναίκες, υπάρχει στενή σχέση ανάμεσα στην ποσότητα φρούτων που περιέχονται στην καθημερινή διατροφή και στο επίπεδο ψυχικής διάθεσης. Το 33,5% όσων ανήκαν στην κατηγορία της πολύ καλής ψυχικής υγείας, έτρωγαν τουλάχιστον πέντε μερίδες καθημερινά, το 31,4% τρεις έως τέσσερις, το 28,4% μία έως δύο και μόνο το 6,8% ούτε μία.

Ανάμεσα σε διάφορες καθημερινές συνήθειες και συμπεριφορές, μόνο η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών βρέθηκε να έχει τόσο στενή σχέση με την ψυχική διάθεση και στα δύο φύλα. Οι άνθρωποι που τρώνε συχνά φρούτα, νιώθουν γενικά πιο όμορφα με τον εαυτό τους και με τη ζωή, έχοντας μεγαλύτερη αισιοδοξία, αυτοεκτίμηση, κοινωνικότητα, αντοχή στις αντιξοότητες κ.α. Αντίθετα, η έλλειψη φρούτων στη διατροφή σχετίζεται με χειρότερη ψυχική διάθεση, κάτι που μπορεί μακροπρόθεσμα να οδηγήσει σε πιο σοβαρά ψυχικά προβλήματα, όπως κατάθλιψη.

Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει επίσης ότι η καλή ψυχική υγεία βοηθά στη διατήρηση και της σωματικής υγείας, ενώ αντίθετα η κακή ψυχολογία «ανοίγει την πόρτα» σε διάφορες παθήσεις, σωματικές και ψυχικές.

Η έρευνα ακόμη έδεξε ότι το πολύ κάπνισμα, η συχνή κατανάλωση αλκοόλ και η παχυσαρκία σχετίζονται με κακή ψυχική διάθεση.

Δείτε ΕΔΩ την πρωτότυπη εργασία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Παρέμεινε νηφάλιος και ήταν γενναίος καθώς έδινε μάχη επίσης εναντίον της κατάθλιψης, του άγχους και (βρισκόταν) στα πρώτα στάδια της νόσου Πάρκινσον, γεγονός που δεν ήταν ακόμα έτοιμος να μοιραστεί δημοσίως» ανέφερε η Σούζαν Σνάιντερ σε ένα δελτίο Τύπου.

«Ελπίζουμε ότι στον απόηχο του τραγικού θανάτου του Ρόμπιν, κάποιοι άλλοι θα βρουν τη δύναμη να αναζητήσουν τις φροντίδες και τη στήριξη που έχουν ανάγκη προκειμένου να τους βοηθήσουν στις μάχες με τις οποίες είναι αντιμέτωποι… για να φοβούνται λιγότερο» προσέθεσε η ίδια.

«Ήθελε να μας κάνει να νιώθουμε λιγότερο τρομαγμένοι»

«Ο Ρόμπιν πέρασε τόσο χρόνο στη ζωή του βοηθώντας τους άλλους. Είτε με το να διασκεδάζει εκατομμύρια ανθρώπους στη σκηνή, στις ταινίες ή στην τηλεόραση, τα στρατεύματά μας στις γραμμές του μετώπου, είτε με το να παρηγορεί άρρωστα παιδιά, ο Ρόμπιν ήθελε να μας (κάνει) να γελάμε, να νιώθουμε λιγότερο τρομαγμένοι» υπογράμμισε η σύζυγός του. «Από τον θάνατό του, πολλοί εξ ημών που τον αγαπούσαμε βρήκαμε την παρηγοριά στον θαυμάσιο χείμαρρο στοργής και θαυμασμού που εξέφρασαν εκατομμύρια άνθρωποι, τους οποίους άγγιξε στις ζωές τους» επισήμανε.

«Η ομορφότερή του κληρονομιά, εκτός των τριών του παιδιών, είναι η χαρά και η ευτυχία που προσέφερε σε άλλους, ειδικά σε εκείνους που έδιναν τις προσωπικές τους μάχες» συνέχισε η Σνάιντερ, η τρίτη σύζυγος του κωμικού, ενός εκ των πλέον έξοχων ηθοποιών της γενιάς του, που ενέπνεε σεβασμό και ο ξαφνικός χαμός του οποίου σε ηλικία 63 ετών προκάλεσε ρίγη συγκίνησης σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σχετικά θέματα: 

Ρόμπιν Γουίλιαμς: ο κωμικός με τα χίλια πρόσωπα

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εκατομμύρια κρούσματα του Αλτσχάιμερ θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν οι ασθενείς άλλαζαν προς το υγιεινότερο τον τρόπο ζωής τους, έναν παράγοντα που έχει καθοριστική σημασία όσον αφορά τον κίνδυνο να προσβληθεί κανείς απ' αυτή την εκφυλιστική νόσο του εγκεφάλου, όπως υποστηρίζεται σε μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα.

Οι επιστήμονες εκτιμούν πως το Αλτσχάιμερ, μια περίπλοκη νευρολογική νόσος που συνδέεται με την ηλικία, ενδέχεται να επηρεάζεται τόσο από τα γονίδια όσο και από το περιβάλλον. Με την αύξηση του πληθυσμού και του προσδόκιμου ζωής, εκτιμάται πως 106 εκατ. άνθρωποι θα έχουν προσβληθεί από το Αλτσχάιμερ το 2050, σε σύγκριση με 30 εκατ. που είχαν προσβληθεί το 2010, σύμφωνα με εκτιμήσεις οι οποίες είχαν εκπονηθεί το 2007.

Η μελέτη, η οποία διεξήχθη από την Κάρολ Μπρέιν, καθηγήτρια Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, επικεντρώνεται σε επτά παράγοντες κινδύνου που έχουν αποδεδειγμένα σχέση με τη νόσο.

Οι παράγοντες αυτοί είναι ο διαβήτης, η υπέρταση και η παχυσαρκία που εκδηλώνονται στη μέση ηλικία, η απουσία σωματικής άσκησης, η κατάθλιψη, το κάπνισμα και το χαμηλό επίπεδο παιδείας. Μειώνοντας καθέναν απ' αυτούς τους παράγοντες κινδύνου κατά 10%, θα ήταν δυνατό να μειωθεί η εξάπλωση του Αλτσχάιμερ κατά 8,5% ως το 2050 και να αποφευχθούν έτσι εννέα εκατομμύρια κρούσματα της νόσου.

Το 2011, ορισμένοι ειδικοί θεωρούσαν πως ένα κρούσμα του Αλτσχάιμερ στα δύο θα μπορούσε να αποφευχθεί χάρη σε αλλαγές του τρόπου ζωής προς το υγιεινότερο και χάρη στην προσωπική ευημερία, μια άποψη η οποία σχετικοποιείται απ' αυτή τη νέα μελέτη που εκτιμά πως αυτή η αναλογία είναι υπερβολικά υψηλή, δεδομένου ότι ορισμένοι παράγοντες κινδύνου συνδυάζονται. Για παράδειγμα, ο διαβήτης, η υπέρταση και η παχυσαρκία συνδέονται με την απουσία σωματικής άσκησης και όλοι οι παράγοντες κινδύνου επηρεάζονται από το επίπεδο της παιδείας του προσώπου.

Το άρθρο, το οποίο δημοσιεύεται από την επιθεώρηση «The Lancet Neurology», είναι ένα μαθηματικό μοντέλο που βασίζεται στην ιδέα ότι οι επτά παράγοντες κινδύνου αποτελούν αιτίες εκδήλωσης της νόσου μάλλον παρά απλές στατιστικές σχέσεις — μια υπόθεση που συζητείται πολύ συχνά στην ιατρική.

«Παρόλο που δεν υπάρχει ένα μόνο μέσο για να αποφύγεις την άνοια, θα είμαστε ικανοί να μειώσουμε τον κίνδυνο να γίνουμε θύματά της όταν μεγαλώσουμε», τονίζει η Μπρέιν σε ανακοίνωσή της που δημοσιεύεται από το πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. «Ξέρουμε πως πολλοί από τους παράγοντες αυτούς πολύ συχνά συνδέονται. Αν επιτεθούμε απλώς στην απουσία σωματικής άσκησης, για παράδειγμα, θα μπορέσουμε να μειώσουμε τα επίπεδα της παχυσαρκίας, της υπέρτασης, του διαβήτη και να αποφύγουμε την άνοια σε ορισμένα πρόσωπα, προσφέροντάς τους καλύτερη υγεία ως ηλικιωμένους — έτσι όλοι κερδίζουν», προσθέτει.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Μέχρι σήμερα δεν υπήρχε κάποιος βιολογικός δείκτης που να επιτρέπει την αντικειμενική και έγκαιρη διάγνωσή της κατάθλιψης. Η ανακάλυψη θα επιτρέψει την πιο έγκαιρη θεραπεία της εν λόγω ψυχικής διαταραχής, που εκδηλώνεται σε ολοένα περισσότερους νέους σε όλο τον κόσμο.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή ψυχιατρικής 'Αϊαν Γκουντάϊερ του πανεπιστημίου Κέμπριτζ, δήλωσαν ότι ο νέος βιολογικός δείκτης θα βοηθήσει ιδιαίτερα στον εντοπισμό εκείνων των αγοριών που κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν σοβαρή κατάθλιψη.

Η μελέτη, που έγινε σε δύο ομάδες 660 και 12.000 νέων ηλικίας 13 έως 18 ετών, έδειξε ότι οι έφηβοι με προ-κλινικά συμπτώματα κατάθλιψης και ταυτόχρονα με αυξημένη κορτιζόλη έχουν έως 14 φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να διαγνωστούν αργότερα με μείζονα (κλινική) κατάθλιψη, σε σχέση με όσους νέους δεν έχουν ούτε τέτοια συμπτώματα, ούτε υψηλή πρωινή κορτιζόλη.

Η αντίστοιχη αύξηση του κινδύνου για τις έφηβες είναι πολύ μικρότερη από ό,τι στα αγόρια, κάτι που, μεταξύ άλλων, δείχνει ότι υπάρχουν διαφορές στον τρόπο εξέλιξης της κατάθλιψης ανάμεσα στα δύο φύλα. Το πρόβλημα είναι ότι η κατάθλιψη είναι συχνότερη στα κορίτσια παρά στα αγόρια και το νέο τεστ κάνει καλύτερη διάγνωση στα αγόρια, επειδή, για φυσιολογικούς λόγους, η κορτιζόλη είναι εξαρχής πολύ μεγαλύτερη στον οργανισμό των κοριτσιών.

Η μείζων κατάθλιψη αποτελεί σοβαρό πρόβλημα ψυχικής υγείας που πλήττει περίπου έναν στους έξι ανθρώπους κάποια στιγμή στη ζωή τους, με επιπτώσεις που μπορούν να φθάσουν έως την αυτοκτονία. Σε περίπου 350 εκατομμύρια υπολογίζονται οι άνθρωποι με κατάθλιψη παγκοσμίως. Στα τρία τέταρτα των περιπτώσεων η ψυχική διαταραχή εμφανίζεται πριν το 24ο έτος της ηλικίας, ενώ οι μισές περιπτώσεις πριν το 14ο έτος.

Διάφοροι παράγοντες παίζουν ρόλο στην εμφάνιση και εξέλιξη της κατάθλιψης, όπως τα γονίδια, η χημεία του εγκεφάλου, ο τρόπος ζωής, η ανατροφή και οι επιδράσεις του περιβάλλοντος. Γεγονότα όπως μια σοβαρή ασθένεια, ένα τραυματικό συμβάν ή η κατάχρηση αλκοόλ μπορούν να «πυροδοτήσουν» την κατάθλιψη.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ