Η ποσότητα της υπεριώδους ακτινοβολίας που απορροφά το δέρμα ενός παιδιού μικρότερου των 6 ετών είναι τρεις φορές μεγαλύτερη από εκείνη που απορροφά το δέρμα ενός ενήλικα, γιατί οι ακτίνες του ήλιου διαπερνούν πολύ πιο εύκολα την παιδική επιδερμίδα, αφού τα κύτταρα που συμβάλλουν στην προστασία της δεν λειτουργούν ακόμη σε πλήρη ρυθμό ώστε να παράγουν την απαιτούμενη ποσότητα μελανίνης, της ουσίας που προστατεύει από τις βλαπτικές επιδράσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας

………………………………………………………

Η εμφάνιση μελανώματος σχετίζεται με τα εγκαύματα που έχουν συμβεί στην παιδική ηλικία. Επομένως, η προφύλαξη από τον ήλιο πρέπει να είναι τρόπος ζωής από τη βρεφική ηλικία

………………………………………………………

Οξείες ή χρόνιες, οι επιπτώσεις της ηλιακής ακτινοβολίας στο δέρμα λειτουργούν βλαπτικά και αθροιστικά. Ειδικά τα παιδιά, θα πρέπει να μην εκτίθενται ποτέ χωρίς αντηλιακή προστασία στον ζωοδότη ήλιο, ο οποίος μπορεί να γίνει αμείλικτος εχθρός μέσα στο καλοκαίρι της ξεγνοιασιάς και των παιχνιδιών στην παραλία

……………………………………………………..

«Μέτρον άριστον» στον ήλιο. Από φωτεινή πηγή ζωής μπορεί να γίνει σκοτεινός εχθρός. Και βλάπτει αθροιστικά η έκθεση στις ανθρωποφάγες ακτίνες του. Γι' αυτό τα παιδιά, μακριά του. Στη θάλασσα τις ακίνδυνες ώρες, προστατευμένα. Με πλήρη εξοπλισμό: αντηλιακό, καπέλο, μπλούζα, γυαλιά.

Οι επιπτώσεις της ακτινοβολίας του μπορεί να είναι οξείες ή χρόνιες. Οξείες είναι εκείνες που εμφανίζονται αμέσως μετά την έκθεση στον ήλιο. Είναι το ηλιακό ερύθημα (κοκκίνισμα) και κατ' επέκταση το ηλιακό έγκαυμα, οι φαρμακευτικές δερματοπάθειες που είναι λιγότερο συχνές, τα εξανθήματα δηλαδή που εμφανίζονται μετά τη λήψη φαρμάκων -όπως είναι οι τετρακυκλίνες-σουλφοναμίδες, τα ηρεμιστικά, οι ορμόνες, τα διουρητικά- και την έκθεση στον ήλιο, οι δυσχρωμικές αλλοιώσεις (πανάδες) που κάποιες φορές οφείλονται στη χρήση αρωμάτων ή άλλων ουσιών.

Οι χρόνιες είναι τα αποτελέσματα της ακτινοβολίας που εκδηλώνονται αργότερα. Είναι οι πιο επικίνδυνες. Χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: τους καρκίνους του δέρματος και τη γήρανση του δέρματος.

Τα πιο συνήθη καρκινώματα του δέρματος είναι τα επιθηλιώματα (βασικοκυτταρικό και ακανθοκυτταρικό) και οι προκαρκινικές ακτινικές υπερκερατώσεις, αποτέλεσμα της αθροιστικής δράσης του ήλιου στο δέρμα, που εμφανίζονται κατά κανόνα σε άτομα μεγάλης ηλικίας, το επάγγελμα των οποίων απαιτεί παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο (ναυτικοί, αγρότες κ.λπ.).

Τα καρκινώματα εμφανίζονται στα μέρη του σώματος που εκτίθενται περισσότερο (π.χ. πρόσωπο). Το βαρύτερο καρκίνωμα του δέρματος είναι το κακόηθες μελάνωμα. Συνδέεται με τη διαλείπουσα έκθεση στον ήλιο, την απότομη έκθεση στις διακοπές και με τα έντονα ηλιακά εγκαύματα στην παιδική ηλικία.

Πέντε μέτρα προστασίας από τις βλαπτικές επιδράσεις του ήλιου στο δέρμα

• Αποφύγετε τον ήλιο 10 π.μ. – 3 μ.μ.

• Φοράτε καπέλο, ρούχα με μακριά μανίκια, μακριά παντελόνια. Ομπρέλες, τέντες κ.λπ. βοηθούν πολύ. Να ξέρετε ότι άμμος, τσιμέντο, νερό αντανακλούν μεγάλο μέρος της ηλιακής ακτινοβολίας. Η σκιά δεν σας προστατεύει πλήρως.

• Χρησιμοποιήστε αντηλιακό με υψηλό δείκτη προστασίας κάθε δύο ώρες, ειδικά μετά το κολύμπι, την εφίδρωση κ.λπ. Ακόμα και όταν έχει συννεφιά, μην ξεχνάτε το αντηλιακό.

• Κρατήστε τα παιδιά μακριά από τον ήλιο. Στη θάλασσα χρειάζονται αντηλιακό από 6 μηνών.

• Μάθετε τα παιδιά πώς να προστατεύονται από τον ήλιο. Η βλαπτική επίδρασή του είναι αθροιστική.

Ευαίσθητες ομάδες πληθυσμού στην ανάπτυξη κακοήθους μελανώματος

• Ανοιχτό χρώμα δέρματος, ειδικότερα αν συνυπάρχει με γαλανά μάτια και ξανθά μαλλιά.

• Ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό κακοήθους μελανώματος.

• Πολλές ελιές (σπίλοι) στο δέρμα και ιδιαίτερα δυσπλαστικές ή άτυπες. Ο δερματολόγος μπορεί να ξεχωρίσει τους σπίλους και την επικινδυνότητά τους.

• Υπερβολική έκθεση στον ήλιο, πολλά ηλιακά εγκαύματα, ειδικά σε νεαρή ηλικία, αλλά και υπερβολική χρήση σολάριουμ.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής την καθηγήτρια δερματολογίας του πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια Σούζαν Σουέτερ, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου (JAMA), μελέτησαν τις περιπτώσεις περίπου 26.000 ανθρώπων ηλικίας 15 έως 39 ετών, που είχαν διαγνωστεί με μελάνωμα μεταξύ των ετών 1989-2009, από τους οποίους οι 1.561 πέθαναν στη διάρκεια αυτής της δεκαετίας.

Η μελέτη έδειξε ότι ο κίνδυνος θανάτου είναι μεγαλύτερος για τους άνδρες ανεξαρτήτως ηλικίας και σοβαρότητας του όγκου. Οι άνδρες αποτελούσαν το 40% των περιστατικών μελανώματος και το 64% των θανάτων λόγω αυτού, ενώ οι γυναίκες το 60% των περιστατικών και το 36% των θανάτων. Με άλλα λόγια, οι γυναίκες παθαίνουν πιο συχνά μελάνωμα, αλλά πεθαίνουν σπανιότερα από αυτό σε σχέση με τους άνδρες.

Εντυπωσιακή η διαφορά

Σύμφωνα με τους Αμερικανούς δερματολόγους, οι άνδρες έχουν κατά μέσο όρο 55% μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από μελάνωμα έναντι των συνομηλίκων τους γυναικών. Για «εντυπωσιακή διαφορά» ανάμεσα στα δύο φύλα έκαναν λόγο άλλοι ειδικοί. Ο δερματολόγος της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου Χάρβαρντ Ντέηβιντ Φίσερ, σε σχόλιό του στο ίδιο ιατρικό περιοδικό, επεσήμανε πως «τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι υπάρχει μια θεμελιώδης βιολογική διαφορά ανάμεσα στο ανδρικό και στο γυναικείο μελάνωμα, όσον αφορά την επιβίωση του ασθενούς».

Προηγούμενες έρευνες είχαν, επίσης, δείξει διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα αναφορικά με την κατάληξη του μελανώματος, όμως είχαν εστιαστεί σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, στους οποίους είναι γενικότερα πιο πιθανό να εμφανιστεί καρκίνος του δέρματος οποιασδήποτε μορφής. Και εκείνες οι μελέτες είχαν συμπεράνει ότι οι μεσήλικες άνδρες έχουν λιγότερες πιθανότητες επιβίωσης σε σχέση με τις μεσήλικες γυναίκες με μελάνωμα.

Πιθανές ερμηνείες

Μια εξήγηση για αυτή τη διαφορά δεν είναι βιολογική, αλλά συμπεριφορική, καθώς οι γυναίκες συνήθως προσέχουν πιο πολύ την κατάστασή του δέρματός τους από ό,τι οι άνδρες και έτσι είναι πιθανότερο να επισκεφτούν έγκαιρα δερματολόγο, αν προσέξουν κάποια ανωμαλία. Η έγκαιρη διάγνωση του μελανώματος αυξάνει το προσδόκιμο ζωής του ασθενούς.

Η νέα μελέτη έδειξε ότι μεταξύ των ατόμων που έχουν και δεύτερη μορφή καρκίνου πέρα από το μελάνωμα, οι άνδρες ασθενείς έχουν διπλάσια πιθανότητα να πεθάνουν σε σχέση με τις γυναίκες. Εξίσου διπλάσιος είναι ο κίνδυνος θανάτου για τους άνδρες ακόμα και μεταξύ όσων ασθενών έχουν τους μικρότερους όγκους στο δέρμα τους, κάτι που ενισχύει την άποψη ότι υπάρχει και μια βιολογική διαφορά -πέρα από τη συμπεριφορική- ανάμεσα στα δύο φύλα. Οι διαφορές μεταξύ ανδρών-γυναικών στο ανοσοποιητικό τους σύστημα, στις ορμόνες, στον μεταβολισμό της βιταμίνης D, καθώς και οι γενετικές διαφορές, έχουν προταθεί ως πιθανές εξηγήσεις.

Οι Αμερικανοί ερευνητές τόνισαν ότι, από άποψη προστασίας της δημόσιας υγείας, πρέπει να ενημερωθούν σωστά για τους κινδύνους οι έφηβοι και οι νέοι άνδρες, οι οποίοι έχουν συνήθως πιο ριψοκίνδυνη συμπεριφορά από ό,τι οι νέες.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ