Των Κατερίνας Κατή – Αλίκης Μάτση

Είναι σύμπτωση ή συμπαιγνία; Στις 8 Ιουλίου του 2011, όπως προκύπτει από δημοσιεύματα της εποχής, Βενιζέλος και Διώτης συναντήθηκαν στη Βουλή υπό το βλέμμα του τότε πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, σε σύσκεψη με το -ειρωνικό όπως καταλήγει- αντικείμενο της επιτάχυνσης των μέτρων καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.

Ολως τυχαίως την ίδια αυτή ημερομηνία, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, είχε μεταγραφεί το USB της λίστας Λαγκάρντ που φέρεται ότι εκείνο το διάστημα ήταν στα χέρια του κ. Διώτη. Μόνο που τόσο ο τέως όσο και ο νυν αρχηγός του ΠΑΣΟΚ έχουν επανειλημμένως διαβεβαιώσει ότι πρωτοσυναντήθηκαν κάπου μεταξύ τέλους Ιουλίου και αρχών Αυγούστου του 2011. Οι διαβεβαιώσεις αυτές δόθηκαν σε ένα κατ΄εξοχήν θεσμικό όργανο, την επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.

Ο πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ μάλιστα και στο υπόμνημα του προς τον οικονομικό εισαγγελέα Γρ. Πεπόνη (όπου εξετάστηκε ως ύποπτος) έχει υποστηρίξει : «Σε κάθε περίπτωση αποφάσισα να ενημερώσω σχετικά (σ.σ. για το επίμαχο στικάκι) τον νέο υπουργό Οικονομικών Ευάγγ. Βενιζέλο ήδη κατά την πρώτη συνάντησή μου μαζί του, ώστε να λάβω από αυτόν εντολές περί των πρακτέων. Λόγω του εξαιρετικά βεβαρημένου προγράμματός του κατόρθωσα να τον συναντήσω στη Βουλή περί τα τέλη Ιουλίου ή αρχές Αυγούστου του 2011».

Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής είχε δηλώσει για την επίμαχη συνάντηση ότι έγινε «τον Αύγουστο του 2011». Κι ακόμη ότι είχε μείνει με την εντύπωση ότι «ο κ. Διώτης είχε κρατήσει αντίγραφο» του USB με τη λίστα.

Τα δεδομένα που υπάρχουν λοιπόν είναι: Βάσει των δημοσιευμάτων που δεν έχουν διαψευστεί, αποδεικνύεται ότι συνάντηση των δύο ανδρών είχε γίνει πολύ νωρίτερα του Αυγούστου. Η δε «σατανική σύμπτωση» είναι ότι η πρώτη συνάντησή τους συμπίπτει με την ημερομηνία αντιγραφής του USB, που έπρεπε, αν ήταν το πρωτότυπο, να έφερε ημερομηνία περί τα τέλη Οκτωβρίου του 2010 -σύμφωνα τουλάχιστον με τον εμπλεκόμενο πρώην υπουργό Γ. Παπακωνσταντίνου.

Προκύπτουν εξ αυτών κολοσσιαία ερωτήματα που ζητούν απαντήσεις :

* Είναι τόσο κοντή η μνήμη και του κ. Βενιζέλου και του κ. Διώτη; Και είναι εντελώς τυχαίο ότι και οι δύο θυμούνται να συναντήθηκαν πρώτη φορά περί τα τέλη Ιουλίου ή αρχές Αυγούστου του 2011;

* Ο τότε πρωθυπουργός Γ. Α. Παπανδρέου θυμάται αν σε εκείνη την ημέρα των αλλεπάλληλων συσκέψεων παρέστη πράγματι και ο κ. Διώτης;

* Οι άλλοι παρόντες στις συσκέψεις -γιατί εκείνη την ημέρα πέρασαν πολλοί από το πρωθυπουργικό γραφείο στη Βουλή- θα μπορούσαν να διαφωτίσουν για τα τεχθέντα; Διότι διαβάζουμε ότι πέρασαν από το γραφείο Παπανδρέου ο τότε υπουργός Εξωτερικών Στ. Λαμπρινίδης, ο τότε γ.γ. του ΥΠΕΞ Ι. Ζέππος, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Παιδείας οι κυρίες Αννα Διαμαντοπούλου, Φώφη Γεννηματά και Εύη Χριστοφιλοπούλου, ο σύμβουλος του κ. Παπανδρέου Γιάννης Πανάρετος, αλλά και ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Χρ. Πρωτόπαπας.

* Στη συνάντηση της 8ης Ιουλίου του 2011 ο κ. Διώτης είχε μαζί του το επίμαχο στικάκι; Κι αν όχι, γιατί;

* Μήπως τελικά ο κ. Διώτης προέβη σε αντιγραφή της αντιγραφής εν όψει αυτής της συνάντησης προκειμένου να ενεχειρίσει στον αρμόδιο υπουργό Ευάγγ. Βενιζέλο τη λίστα με τους φοροφυγάδες, αλλά από λάθος του έδωσε το στικάκι της 8ης Ιουλίου και κράτησε το πρωτότυπο;

* Μήπως έχουν δίκιο κάποιοι εκ των εμπειρογνωμόνων που διατείνονται ότι όταν ανοίγεις ένα USB είναι δυνατόν να αλλάξει, κατά λάθος, η αρχική ημερομηνία και να εγγραφεί τελικώς η ημερομηνία ανάγνωσής του περιεχομένου;

* Αν όπως ευλόγως μπορεί να υποθέσει κανείς, ο τότε πρωθυπουργός και οι παρόντες στη συνάντηση είχαν τη δυνατότητα να δουν στις 8 Ιουλίου το περιεχόμενο με τη λίστα των φοροφυγάδων και με δεδομένο το αντικείμενο της σύσκεψης κανείς δε σκέφτηκε να την εκμεταλλευτεί από τότε; Διότι ο κ. Βενιζέλος δήλωσε στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής ότι «επικοινώνησε με τον κ. Παπακωνσταντίνου και ο τελευταίος του είπε «ότι τα ονόματα που ανέγνωσε και έστειλε στο ΣΔΟΕ υπερκαλύπτουν το ποσό του 1,5 δισ.».

Της Κατερίνας Κατή

Απόφαση-σταθμό για την προάσπιση των δικαιωμάτων των «απόκληρων» των μεσαιωνικών μας κρατητηρίων εξέδωσε δικαστής επαρχιακής πόλης.

Απονέμοντας ουσιαστική δικαιοσύνη, ο πρόεδρος Μονομελούς Πλημμελειοδικείου της Ηγουμενίτσας «έγραψε» νομολογία απαλλάσσοντας δεκαεφτά αλλοδαπούς που είχαν αποδράσει από τα κρατητήρια της Αστυνομικής Διεύθυνσης Ηγουμενίτσας μην αντέχοντας τις απάνθρωπες, εξευτελιστικές και άκρως επικίνδυνες για ανθρώπινα όντα συνθήκες τους.

Οπως έκρινε ο πλημμελειοδίκης Αθ.Τερζούδης, οι δεκαεφτά αυτοί άνθρωποι δεν έπρεπε να κριθούν ένοχοι για «απόδραση κρατουμένου» γιατί διέπραξαν το αδίκημα ενώ βρίσκονταν σε κατάσταση ανάγκης που αποκλείει τον καταλογισμό. Ποια ήταν η κατάσταση ανάγκης; Οι συνθήκες ντροπής που εκθέτουν ανεπανόρθωτα τη σύγχρονη Ελλάδα της ευνομούμενης Δημοκρατίας μας, καθώς όχι απλώς παραβιάζουν, αλλά «τσαλαπατούν» τη Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, η οποία απαγορεύει την εξευτελιστική μεταχείριση ανθρώπων.

Οι δεκαεφτά μετανάστες -όπως αναφέρεται στη δικαστική απόφαση- είχαν στοιβαχθεί μαζί με τουλάχιστον άλλους 13 κρατούμενους σε έναν χώρο 15 τετραγωνικών μέτρων. Παρέμεναν εκεί, «ψυχές» πεταμένες στο πάτωμα, η μια πάνω στον άλλη, επί 24 ώρες το 24ωρο, καθώς οι δεσμοφύλακές τους δεν τους επέτρεπαν τον αυλισμό. Δεν είχαν νερό να πιουν ή να πλυθούν, ούτε καν ένα βρόμικο στρώμα να ξαπλώσουν πάνω του.

Στο κρατητήριο-κολαστήριο υπήρχε μόνο μία χημική τουαλέτα για όλους τους κρατούμενους, πολλοί από τους οποίους υπέφεραν από ψείρες, τύφο και άλλες λοιμώδεις μεταδοτικές ή μη ασθένειες. Μια μέρα λοιπόν που οι ανθρωποφύλακές τους μπήκαν μέσα για να αφαιρέσουν τα περιττώματα, οι 17 από αυτούς μην αντέχοντας άλλο στο μπουντρούμι που συνάντησαν στον δρόμο για μια καλύτερη ζωή, πετάχτηκαν έξω… προς τον καθαρό αέρα.

Απέδρασαν -όπως λέει ο δικαστής- γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Γιατί κινδύνευαν με ακόμα χειρότερα απ' αυτά που αφήσαν πίσω τους. Να συνθλιβούν από μη αναστρέψιμες ασθένειες του σώματος αλλά και της ψυχής…

Της Κατερίνας Κατή

Η ημερομηνία «δημιουργίας» του περιβόητου USB μπορεί να έχει προκύψει, δίνοντας στους οικονομικούς εισαγγελείς τη δυνατότητα να «καδράρουν» τουλάχιστον ένα από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα στην υπόθεση της «λίστας Λαγκάρντ», πλην όμως δύο εξίσου κομβικά ζητήματα για την πλήρη διαλεύκανσή της παραμένουν ακόμη ανοιχτά.

Το ένα αφορά το εάν το USB (το «στικάκι») που έχουν στην κατοχή τους οι εισαγγελείς είναι η πρώτη και μοναδική αντιγραφή του «απολεσθέντος» από το γραφείο του Γ. Παπακωνσταντίνου αυθεντικού CD, ή αν πρόκειται για αντιγραφή της… αντιγραφής, οπότε ανοίγει και το «κάδρο» που ήδη φιλοξενεί έναν από τους υπόπτους.

Και το δεύτερο -και προφανώς σημαντικότερο όλων- ζήτημα έχει να κάνει με την αλλοίωση που υπέστη η πρωτότυπη ηλεκτρονική «λίστα Λαγκάρντ» με την απάλειψη των στοιχείων τριών καταθετών στην HSBC, οι οποίοι όπως αποκαλύφθηκε ήταν και συγγενείς του Γιώργου Παπακωνσταντίνου.

Γι' αυτό ο Νίκος Παντελής, αντεισαγγελέας Α.Π. και προϊστάμενος των εισαγγελέων, Γρ. Πεπόνη και Σπ. Μουζακίτη, με έγγραφη παραγγελία του τους ζητά: Να αξιοποιήσουν τις δυνατότητες διερεύνησης που έχει, σε σχέση με το φλέγον αυτό ζήτημα, η Υποδιεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Αφορμή για την «παραγγελία Παντελή» στάθηκαν δημοσιεύματα που αναφέρονταν στις δυνατότητες του Ηλεκτρονικού Εγκλήματος να διαπιστώσει τυχόν επεμβάσεις που έγιναν στο memory stick (USB), που αποτελεί αντίγραφο του επίμαχου CD.

«Είναι θέμα ωρών»

Δικαστικές πηγές εξέφραζαν την «απορία» τους για το γεγονός ότι μέχρι χθες οι εισαγγελείς δεν είχαν ζητήσει την αρωγή του Ηλεκτρονικού Εγκλήματος καθώς -όπως διαβεβαιώνουν και στελέχη της υπηρεσίας – το «μυστήριο» θα μπορούσε να διαλευκανθεί μέσα σε λίγες ώρες.

Ετσι, τόνιζαν τα ίδια στελέχη, «θα ξεκαθάριζε το τοπίο γύρω από τις ευθύνες των εμπλεκόμενων πρώην υπουργών Οικονομικών αλλά και των πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ, Καπελέρη-Διώτη», οι οποίοι είναι ύποπτοι τέλεσης «υπεξαγωγής εγγράφου σε συνδυασμό με τον νόμο 1608/50 περί καταχραστών του Δημοσίου» (κακούργημα) και «παράβασης καθήκοντος».

Υπενθυμίζεται πως ο κ. Καπελέρης, που διετέλεσε επικεφαλής του ΣΔΟΕ (επί υπουργίας Παπακωνσταντίνου), καταθέτοντας στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής διέψευσε ότι περιήλθε στην κατοχή του η «λίστα Λαγκάρντ» και υποστήριξε ότι στα τέλη του 2010, ο κ. Παπακωνσταντίνου τού παρέδωσε, «ατύπως και εμπιστευτικώς», έναν κατάλογο με ονόματα 10 προσώπων και του ζήτησε να ερευνήσει το φορολογικό προφίλ τους.

Από την πλευρά του, ο κ. Διώτης, που διαδέχτηκε τον κ. Καπελέρη τον Μάρτιο του 2011, καταθέτοντας στην ίδια επιτροπή είχε πει ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου, λίγες ημέρες πριν αποχωρήσει από το υπουργείο, του παρέδωσε, πάλι άτυπα (χωρίς διαβιβαστικό έγγραφο ή αριθμό πρωτοκόλλου), έναν ονομαστικό κατάλογο φορολογικού ενδιαφέροντος σε ηλεκτρονικό μέσο αποθήκευσης (USB memory stick), δίχως να του δώσει πληροφορίες για το τι θα έπρεπε να πράξει.

Πρόσθεσε δε ότι έπειτα από ενάμιση μήνα, παρέδωσε το ίδιο αρχείο στον κ. Βενιζέλο, που διαδέχτηκε τον κ. Παπακωνσταντίνου, δηλώνοντάς του ότι δεν το επεξεργάστηκε διότι επρόκειτο περί παράνομου αποδεικτικού μέσου, καθώς ήταν προϊόν υποκλοπής.

«Κλείνουν» με Καπελέρη-Διώτη;

Στο μεταξύ χθες οι εισαγγελείς απέστειλαν κλήσεις μάρτυρα και σε άλλους συνεργάτες του Γιώργου Παπακωνσταντίνου, καθώς ούτε ένας από τους τέσσερις που έχουν ήδη εξεταστεί είχε να καταθέσει κάτι για το «έγκλημα».

Για σήμερα έχουν κληθεί να εξεταστούν ως ύποπτοι τέλεσης τεσσάρων κακουργημάτων κι ενός πλημμελήματος η ξαδέρφη του πρώην υπουργού, Ελένη Παπακωνσταντίνου, ο σύζυγός της, Σ. Σικιαρίδης, και ο Α. Ρωσσώνης, σύζυγος της Μαρίνας Παπακωνσταντίνου.

Οπως όλα δείχνουν πάντως, οι έρευνες θα «κλείσουν» με τη συμπληρωματική εξέταση των Καπελέρη, Διώτη.

* Το άνοιγμα 6.000 τραπεζικών λογαριασμών έχει ζητήσει το ΣΔΟΕ στο πλαίσιο των ερευνών για φοροδιαφυγή, διαφθορά, παράνομο πλουτισμό και ξέπλυμα μαύρου χρήματος.

Της Κατερίνας Κατή

Υπήρξε ο πιο προβεβλημένος εισαγγελέας της χώρας. Ακόμα κι όταν στο όνομα της πάταξης της τρομοκρατίας ανέκρινε στο κρεβάτι της εντατικής τον μη κρατούμενο «με την έννοια του νόμου» πολυτραυματία, Σάββα Ξηρό, καμιά φωνή περί παραβιάσεων των δικονομικών εγγυήσεων δεν μπορούσε να τον αγγίξει. Ο σκοπός αγίαζε τα μέσα.

Δεκατρία χρόνια μετά, ο ίδιος άνθρωπος, που η αδιαφιλονίκητη επιτυχία του ως «ανακριτή της τρομοκρατίας» τον οδήγησε σε καίρια κυβερνητικά πόστα, καθίσταται από «απόλυτος κατήγορος» σε ποινικά ελεγχόμενο.

Ο άνθρωπος που «δώρισε» στην τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ένα πακέτο «ομολογιών ενοχής» των εμπλεκομένων στη 17Ν, είναι σήμερα ύποπτος -ως συμμέτοχος πολιτικού προσώπου- για τη διάπραξη ενός εγκλήματος για το οποίο μάλιστα ενδέχεται να στηθεί Ειδικό Δικαστήριο.

Ο λόγος βέβαια για τον πρώην αντεισαγγελέα Εφετών, Ιωάννη Διώτη, που κατάφερε να «πρωταγωνιστήσει» σε δύο μοναδικά για τα ποινικά χρονικά της Μεταπολίτευσης γεγονότα. Την πρώτη φορά, που «διέτασσε» γιατρούς να αποσωληνώσουν τον Ξηρό για να τον ανακρίνει, η πολιτική συγκυρία και κυρίως το αποτέλεσμα τον ανέδειξαν νικητή.

Σήμερα, που οι πολιτικές ισορροπίες έχουν αλλάξει, η στήριξη που είχε εξανεμίστηκε και ο ρόλος του εμφανίζεται τουλάχιστον αμφιλεγόμενος.

Οσο για τη δήλωσή του, με αφορμή τη μη χρήση της λίστας Λαγκάρντ, ότι «στη δημοκρατία δεν αρμόζουν οι ρουφιανολίστες και η εξιχνίαση των εγκλημάτων θα πρέπει να γίνεται με φανατική προσήλωση στη νομιμότητα», θα μπορούσε και να γίνει πιστευτή αν δεν είχε προηγηθεί το… 2002.

Η διαδρομή του

Οσοι τον έχουν γνωρίσει μιλάνε για έναν ακούραστο άνθρωπο που δεν ξέρει τι σημαίνει ωράριο και μπορεί να φέρει σε πέρας τις πιο δύσκολες αποστολές.

Επτά χρόνια πριν από τις συλλήψεις των εμπλεκομένων στη 17Ν είχε ανακρίνει στις γαλλικές φυλακές τον Κάρλος «Το Τσακάλι».

Μετά την έκρηξη στον Πειραιά (2002), το όνομά του έγινε γνωστό και στο πιο απομακρυσμένο χωριό της Ελλάδας.

Ως επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής ανέκρινε νυχθημερόν τον Σάββα Ξηρό (στην αρχή χωρίς παρουσία συνηγόρων) και τους υπόλοιπους συλληφθέντες, διακόπτοντας μόνο για λίγα λεπτά όταν η ανάγκη του για νικοτίνη (ήταν τότε μανιώδης καπνιστής) τον οδηγούσε στο μπαλκονάκι του «Ευαγγελισμού». Στους δημοσιογράφους έδινε πληροφορίες «επιλεκτικά» και συνήθως με γρίφους.

Το 2004 η θητεία του στην Αντιτρομοκρατική έληξε, κάτι που δεν ήταν δική του επιλογή και επέστρεψε στα παλιά του λημέρια. Απ' τα ψηλά που ήταν το στρατηγείο του, τη ΓΑΔΑ, εγκαταστάθηκε στο υπόγειο του κτιρίου 16 της Ευελπίδων ασκώντας καθήκοντα εισαγγελέα εκτέλεσης ποινών.

Αργότερα ασχολήθηκε με την αυτοκτονία του στελέχους της Vodafone Κώστα Τσαλικίδη. Η έρευνά του δεν συσχετίστηκε με αυτή για το σκάνδαλο των υποκλοπών, εν τούτοις στο πόρισμά του κατέληγε ότι η αυτοκτονία «συνδέεται αιτιωδώς με την υπόθεση της παραβίασης του απορρήτου των τηλεφωνημάτων στη VODAFONE».

Τρία χρόνια μετά παραιτήθηκε από εισαγγελέας και έγινε ειδικός σύμβουλος στο υπουργείο Ανάπτυξης επί Χρυσοχοΐδη, με τον οποίο τον συνέδεε στενή φιλία από το 2002 όταν ο τελευταίος ήταν υπουργός Δημόσιας Τάξης.

Στις 2 Μαΐου του 2011 διορίστηκε ειδικός γραμματέας του ΣΔΟΕ. Αντικαταστάθηκε τον Αύγουστο του 2012, ενώ λίγες ημέρες μετά άφηνε να διαρρεύσει στον Τύπο ότι δεν τον άφηναν να κάνει τη δουλειά του, καθώς «ζητούσα επιπλέον υπαλλήλους και δεν έρχονταν.

Αν είχα οκτώ άτομα, αντί δύο, θα έφερνα 140 εκατ. ευρώ μόνο από τα σκάφη, αν είχα δέκα επιπλέον υπαλλήλους στα βόρεια σύνορα, θα έφερνα στα ταμεία 1 δισ. μόνο από το λαθρεμπόριο τσιγάρων και πετρελαίου».

Οσον καιρό πάντως ήταν στο τιμόνι του ΣΔΟΕ συνεργάστηκε, εκπροσωπώντας πλέον την εκτελεστική εξουσία, με τον οικονομικό εισαγγελέα Γρηγ. Πεπόνη που σήμερα τον ελέγχει για τη στάση του σχετικά με τη λίστα Λαγκάρντ.

To τοπίο ξεκαθάρισε, αναδίδοντας τον εσμό που κρυβόταν πίσω από τη σκανδαλώδη «διαχείριση» της λίστας Λαγκάρντ και αναδεικνύοντας τον Γιώργο Παπακωνσταντίνου -σύμφωνα με όσα μέχρι τώρα έχουν δει το φως της δημοσιότητας- ως τον κύριο ύποπτο από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα στη ζοφερή για το πολιτικό μας σύστημα υπόθεση, μιας πράξης πολιτικά ατιμωτικής και ποινικά κολάσιμης.

Τον τότε πανίσχυρο υπουργό Οικονομικών της κυβέρνησης Παπανδρέου που, όταν η χώρα βούλιαζε στην καρδιά του πρώτου Μνημονίου, παρέλαβε σε CD μια λίστα με Ελληνες μεγαλοκαταθέτες στην ελβετική HSBC, ανάμεσα στους οποίους ήταν και τρεις συγγενείς του, και όχι μόνο δεν τη διερεύνησε ποτέ προς την κατεύθυνση της πάταξης της φοροδιαφυγής, αλλά στην πορεία «έχασε» και το πρωτότυπο.

Και όπως αίφνης αποδεικνύεται σήμερα, σχεδόν δυόμισι χρόνια μετά, από την αντιπαραβολή της λίστας, που είχε ξεχαστεί στα συρτάρια με αυτήν που στάλθηκε εκ νέου από τους Γάλλους πριν από μια εβδομάδα κι είναι ακριβώς η ίδια, κάποιο… μαγικό χεράκι είχε αλλοιώσει την πρώτη λίστα σβήνοντας τρία ηλεκτρονικά αρχεία (από τα 2.062) εξαφανίζοντας, όλως παραδόξως, μόνο τα ίχνη τριών καταθετών.

Οι οποίοι -κατά…σατανική σύμπτωση- είναι οι τρεις συγγενείς τού αρμόδιου τότε να τους ελέγξει υπουργού. Πρόκειται για μια εξαδέρφη του Γ. Παπακωνσταντινου και τον σύζυγό της, καθώς και έναν τρίτο καταθέτη που, όπως προέκυψε από ανάλυση του φορολογικού του προφίλ, είναι και αυτός σύζυγος επίσης εξαδέρφης του πρώην υπουργού Οικονομικών. Οι δύο γυναίκες είναι, σύμφωνα με δικαστικές πηγές, οι κόρες του αποθανόντα Μιχάλη Παπακωνσταντίνου, τέως υπουργού Εξωτερικών της Κυβέρνησης Μητσοτάκη και θείου τού πρώην υπουργού Οικονομικών του ΠΑΣΟΚ, Γ. Παπακωνσταντίνου.

Μετά τη συγκλονιστική αυτή αποκάλυψη, που παραπέμπει ευθέως σε βαριά πολιτική ευθύνη αλλά και σε ποινικά κολάσιμη συμπεριφορά, καθώς φέρεται να έχει διαπραχθεί το κακουργηματικού χαρακτήρα αδίκημα της νόθευσης εγγράφου σε συνδυασμό με την επιβαρυντική περίσταση του νόμου 1608/50 περί καταχραστών του Δημοσίου, τον λόγο για την περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης και την προσωποποίηση ευθυνών έχει η Βουλή, στην οποία διαβιβάζεται, μέσω του υπουργείου Δικαιοσύνης, η σχετική δικογραφία.

Ο νέος φάκελος με τα «καυτά» ευρήματα θα ενσωματωθεί στη δικογραφία που είχαν προ καιρού αποστείλει οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς για τη διερεύνηση ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών πολιτικών προσώπων, εξαιτίας του γεγονότος ότι η περιβόητη λίστα Λαγκάρντ παρέμενε επί περίπου δυόμισι χρόνια «κενό γράμμα» σε επίπεδο διερεύνησης στα συρτάρια δύο υπουργών Οικονομικών: του πρώτου παραλήπτη της, Γ. Παπακωνσταντίνου, αλλά και του Ευάγγ. Βενιζέλου, ο οποίος την είχε παραλάβει ένα χρόνο μετά από τον τότε επικεφαλής του ΣΔΟΕ, Ιωάννη Διώτη, αλλά την έβαλε στο συρτάρι θεωρώντας ότι δεν μπορεί να αξιοποιηθεί γιατί είναι προϊόν υποκλοπής.

Οταν το θέμα «έσκασε» δημοσιογραφικά τον Οκτώβριο του 2012 ο Ευάγγ. Βενιζέλος βρήκε την ξεχασμένη λίστα και την απέστειλε στο μέγαρο Μαξίμου. Τα πρόσωπα, τα οποία είχαν αφαιρεθεί από την πρώτη λίστα Λαγκάρντ, συνδέονται με δύο λογαριασμούς στην ελβετική τράπεζα.

Στον έναν λογαριασμό είναι κατατεθειμένα 1.222.000 δολάρια και φέρεται να είναι κοινός λογαριασμός της μιας εξαδέρφης του Γ. Παπακωνσταντίνου και του συζύγου της. Ο άλλος λογαριασμός, με δικαιούχο τον σύζυγο της έτερης εξαδέλφης του πρώην υπουργού, δεν εμφανίζει κίνηση ποσών καθώς είναι κλειστός. Στην τραπεζική ορολογία αυτό σημαίνει δύο πράγματα:

*ότι στον λογαριασμό είχε κατατεθεί (ένα συνήθως μεγάλο) χρηματικό ποσόν «Χ» ,το οποίο στη συνέχεια αναλήφθηκε εξ ολοκλήρου από τον δικαιούχο. Παραμένουν ωστόσο στην τράπεζα τα στοιχεία του λογαριασμού.

*ότι ο λογαριασμός αποτελεί προθεσμιακή κατάθεση.

Γάλλοι: «Είναι ίδια η λίστα»

Στη δικογραφία, που πήρε πλέον την… άγουσα για τη Βουλή, πέραν της πρωτότυπης λίστας Λαγκάρντ, εμπεριέχεται και η εισήγηση των εισαγγελέων, Γρ. Πεπόνη και Σπ. Μουζακίτη, στην οποία κάνουν εκτεταμένη αξιολόγηση στις αλλοιώσεις που έχουν εντοπιστεί μεταξύ των δύο λιστών, ενώ επισημαίνουν το γεγονός ότι η λίστα, η οποία παραδόθηκε από το γαλλικό υπουργείο Οικονομικών -όπως ειπώθηκε ρητά στην τριμελή επιτροπή που την παρέλαβε- προέρχεται από το γαλλικό υπουργείο Δικαιοσύνης και είναι η ίδια με αυτήν που εστάλη στη χώρα μας πριν από δυόμισι χρόνια.

Το ίδιο αναφέρει και στο συνοδευτικό της δικογραφίας έγγραφο που διαβιβάστηκε προς τον πρόεδρο της Βουλής και υπογράφεται από τον Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, προϊστάμενο των δύο οικονομικών εισαγγελέων, Ν. Παντελή.

«Κατά τις διαβεβαιώσεις του γαλλικού υπουργείου Οικονομικών ο εκ νέου παραδοθείς ψηφιακός αυτός δίσκος είναι πανομοιότυπος με εκείνον που είχε παραδοθεί στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών και κατά το παρελθόν», τονίζει ο κ. Παντελής, καταδεικνύοντας το μέγεθος της πολιτικής αλλά και ποινικής ευθύνης.

Στο μεταξύ, βέβαια, οι δύο οικονομικοί εισαγγελείς συνεχίζουν τον έλεγχο για τις ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες των μη πολιτικών προσώπων που εμπλέκονται στην υπόθεση, των πρώην επικεφαλής του ΣΔΟΕ, Γ.Καπελέρη και Γ. Διώτη.

Της Κατερίνας Κατή 

Nέα στοιχεία και ονόματα και άλλων προσώπων, που δεν είναι κατηγορούμενοι στο σκάνδαλο της Proton Bank, παρουσιάστηκε και έδωσε χθες στην ανακρίτρια της υπόθεσης ο εκ των εμπλεκομένων, Κων/νος Μπαλής.

Ο συγκατηγορούμενος του Λ. Λαυρεντιάδη και των υπολοίπων 31 εμπλεκομένων, προσήλθε χθες αυθορμήτως στην ανακρίτρια, συνοδευόμενος από τον δικηγόρο του, Θεμιστοκλή Σοφό, και ζήτησε να αποκαλύψει όλα όσα γνωρίζει για το στήσιμο του σκανδάλου. «Φοβάμαι για τη ζωή μου», ήταν τα πρώτα λόγια του κατηγορούμενου, ο οποίος υποστήριξε ότι η εμπλοκή του στηρίζεται σε πλαστογραφημένες συμβάσεις.

«Μέλη του κυκλώματος πλαστογράφησαν τις σχετικές συμβάσεις για να βγουν εν αγνοία μου οι δανειοδοτήσεις», υποστήριξε ο κατηγορούμενος που εμπλέκεται εξαιτίας δύο δανείων συνολικού ύψους 92 εκατομμυρίων ευρώ. Ο Κ. Μπαλής, ο οποίος ζήτησε προστασία για τον ίδιο και την οικογένεια του «έδωσε» στην ανακρίτρια στοιχεία που εντάσσουν στο κάδρο των άνομων συναλλαγών της συμμορίας και άλλα πρόσωπα τα οποία ήταν μέχρι στιγμής στο απυρόβλητο.

Ανάμεσα τους είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, δύο άντρες, συνεργάτες του Λ. Λαυρεντιάδη, που φέρεται να μετέφεραν ακόμα και βαλίτσες με χρήματα, αλλά και μια γυναίκα, πρώην μοντέλο με επιχειρηματική δραστηριότητα και «επώνυμο» σύζυγο. Στην ανακρίτρια προσήλθε και κατέθεσε σχετικά και η σύζυγος του Κων. Μπαλή, η οποία φέρεται επίσης εμπλεκόμενη σε έναν από τους ύποπτους λογαριασμούς.

Υπενθυμίζεται ότι όλοι οι κατηγορούμενοι στην υπόθεση αντιμετωπίζουν βαρύτατα αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα, τα οποία αφορούν στα 700 και πλέον εκατομμύρια ευρώ που «μεθοδεύτηκε» να εκταμιευτούν από τα ταμεία της τράπεζας για «την ταχεία, άμεση και ανεξέλεγκτη χρηματοδότηση» προς εταιρείες άμεσης ή έμμεσης επιρροής Λαυρεντιάδη.