Του Ν. Ασημακόπουλου

Εγραφα και χθες για την καθοριστική συμμετοχή της… λαϊκής βάσης στη διάλυση του Παναθηναϊκού και της ΑΕΚ.

Και η μεν ΑΕΚ είναι εδώ και καιρό διαλυμένη από τους διάφορους Χατζηχρήστους με αποκορύφωμα την κατάληψη στα Σπάτα που διώχνει ακόμη και τους απλήρωτους – νηστικούς παίκτες που έχουν απομείνει.

Στον Παναθηναϊκό, όμως, η κατεδάφιση άρχισε πριν από λίγες μέρες χωρίς κανένας να είναι σε θέση να την εμποδίσει.

Από την ώρα που χάλασε των Αράβων και πήραν οι οργανωμένοι για τα καλά την κατάσταση στα χέρια τους, ολοκληρώνεται μέρα με τη μέρα το σχέδιο που είχε ξεκινήσει από τη ώρα που πρωτοέγιναν στόχος ο Βύντρα με τον Σπυρόπουλο.

Το αίτημα της αλητείας για «κάθαρση» στην ΠΑΕ, έτσι όπως εκφράστηκε στη σαββατιάτικη ανακοίνωση της Θύρας 13, βρήκε άμεση ανταπόκριση στη διοίκηση Αλαφούζου, ο οποίος μπορεί να μην είναι σε θέση να πάρει ούτε τον Ντε Βινσέντι από τον Ολυμπιακό, αλλά αποδεικνύεται άσος στο να διώχνει με συνοπτικές διαδικασίες χρήσιμους και άχρηστους σ' ένα τσουβάλι!

Στη φάση που βρίσκεται ο Παναθηναϊκός δεν έχει τόση σημασία αν είναι πράγματι καλοί ή κακοί ο Ρότσα, ο Βύντρα, ο Σπυρόπουλος ή ο Γόντικας. Αλλωστε, ούτε μόνοι τους ήρθαν ούτε εκβίασαν το φτηνό ή ακριβό τους συμβόλαιο ούτε είχαν δείξει ποτέ ότι είναι καλύτεροι από αυτό που εμφανίζουν σαν εικόνα σήμερα, ο καθένας στο πόστο του.

Γιατί αν το κριτήριο με το οποίο γίνονται οι εκκαθαρίσεις ήταν αγωνιστικό, δεν θα υπήρχε χώρος για μεγάλη συζήτηση: Δεν μας κάνουν, τους διώχνουμε και δεν δίνουμε λογαριασμό.

Το θέμα ξεκινάει από τη στιγμή που όλοι βλέπουν τον Παναθηναϊκό να κατεδαφίζεται χωρίς να μπορεί να χτιστεί κάτι καινούργιο και στέρεο την επόμενη μέρα. Και το κλίμα γίνεται ακόμη πιο βαρύ από τη στιγμή που οι περισσότεροι φεύγουν με τη στάμπα του «αντιβαρδινογιαννικού» που… σαμποτάρει την ομάδα.

Αυτή είναι, προφανώς, η επιθυμία κάποιων μετόχων. Επειδή… ντρέπονται να την πουν οι ίδιοι στα ίσια, την εκφράζουν μέσα από τους απόλυτα ελεγχόμενους οργανωμένους οπαδούς. Κι ο Αλαφούζος εκτελεί.

Δεν είναι τυχαίο που δημοσιεύσαμε την περασμένη Δευτέρα ολόκληρη την ανακοίνωση της Θύρας 13: «Μέσα στην ομάδα υπάρχει μία γάγγραινα που κατατρώει τον Παναθηναϊκό μας. Αυτό πρέπει να σταματήσει ΣΗΜΕΡΑ. Ούτε αύριο ούτε από τη νέα αγωνιστική περίοδο. Αυτός που είναι πίσω από τον Τσάκα δεν είναι σύμμαχος, αλλά πλέον εχθρός», έγραφαν τα παιδιά. Και παρακάτω: «Δεν γίνεται να υπάρχουν άνθρωποι μέσα στην ΠΑΕ που εξυπηρετούν άλλα συμφέροντα, δηλαδή του προηγούμενου ιδιοκτήτη. Η ΠΑΕ πρέπει να «καθαρίσει» όχι γιατί το θέλουμε εμείς, αλλά γιατί αν δεν γίνει ΤΩΡΑ, δεν θα γίνει ποτέ».

Οι απομακρύνσεις ξεκίνησαν, λοιπόν, με βάση τη λογική τού… ποιος ήρθε στην ΠΑΕ την εποχή του Βαρδινογιάννη και ποιος όχι.

Κάτι τέτοιο θα είχε, βέβαια, νόημα, αν στη θέση του Τζίγγερ βρισκόταν ένας άλλος ιδιοκτήτης που θα έβαζε τους ανθρώπους του, θα έπαιρνε και θα έδιωχνε παίκτες, προπονητές ή παράγοντες και θα δημιουργούσε πάνω σ' ένα συγκεκριμένο σχέδιο την καινούργια δική του κατάσταση, αφού προηγουμένως έβαζε και τα απαραίτητα λεφτά που θα τον βοηθούσαν να αλλάξει τις δομές της εταιρείας με στόχο να την προχωρήσει μισό έστω βήμα μπροστά.

Τώρα όμως οι μέτοχοι, αντί να ρίχνουν το χρήμα, βάζουν για βιτρίνα τη σαπίλα της κερκίδας και κάνουν προσωπικά παιχνιδάκια πάνω στον κλινικά νεκρό Παναθηναϊκό, θέλοντας να τον ελέγχουν χωρίς να πληρώνουν.

Οτι ταυτόχρονα τον φουντάρουν κιόλας, ούτε που τους απασχολεί…

ΦΟΥΛ ΕΠΙΘΕΣΗ Του Ν. Ασημακόπουλου

Και τώρα, το ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι ποιος μεθόδευσε έτσι την όλη ιστορία με τους Αραβες ώστε να καταλήξει σε φιάσκο.

Γιατί πίσω απ' όσα έγιναν τον τελευταίο καιρό υπάρχει η ουσία: Οποιος σχεδίασε και καθοδήγησε όλη τούτη την 15μηνη περιπέτεια, έβαλε πια σε πρώτο πλάνο, θέλοντας ή μη, την ανάγκη επιστροφής του Γιάννη Βαρδινογιάννη στον Παναθηναϊκό. Απ' όποια μεριά και να το δει κανείς, μοιάζει, πλέον, ο μόνος που μπορεί να τον γλιτώσει από τη χρεοκοπία.

Και μπορεί ο πρόεδρος Αλαφούζος να μην ψάχνει τον… διάδοχό του, αλλά από το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής ο χρόνος πιέζει να βρεθεί ένας σοβαρός επενδυτής, να ρίξει τα ζεστά του λεφτά και να βάλει σε μια τάξη τα πράγματα, χωρίς τις υστερίες του παρελθόντος… Από τη στιγμή που οι μέτοχοι έχουν κάνει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στην άκρη και το πείραμα της λαϊκής βάσης αποδείχτηκε τρύπα στο νερό, δεν μένει παρά μόνο κάποιος με λεφτά.

Ποιος; Μα… ο Βαρδινογιάννης!

Φυσικά, ακόμη κι ο ίδιος ξέρει πως δεν τον παίρνει να κάνει έστω και απλή σκέψη πιθανής επιστροφής. Το μυαλό της πλειονότητας στην κερκίδα βρίσκεται τα τελευταία 5-6 χρόνια σε μονόδρομο…

* Παλιότερα του ζητούσαν να γίνει Κόκκαλης στη θέση του Κόκκαλη.

* Μετά τον έσυραν στην πολυμετοχικότητα.

* Στο τέλος τον ανάγκασαν να φύγει επειδή δεν γούσταραν τη «λογιστική λογική» του και την «ανικανότητά» του να διαχειριστεί το κλαμπ. «Στο πλοίο των ονείρων μας δεν ανέβηκες ποτέ», έλεγε κάποτε ένα πανό!

* Και τώρα, μετά την κατάληξη που είχε το σίριαλ με τους Σαουδάραβες, τα πράγματα έχουν γίνει ακόμη χειρότερα γι' αυτόν, παρότι οι πιο ψύχραιμοι τον θεωρούν τη μόνη λύση.

Πράγματι, είναι τέτοια η οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα και τόσο θλιβερό το περιβάλλον στο ελληνικό ποδόσφαιρο που κανένας Ελληνας επιχειρηματίας-επενδυτής δεν έχει τη διάθεση να ποντάρει έστω μισό ευρώ σε μιά ποδοσφαιρική ομάδα. Αυτός είναι ίσως και ο λόγος που συντηρήθηκε όλους αυτούς τους μήνες με τόσο πειστικό τρόπο η υπόθεση με τον Τσάκα και τους πρίγκιπες.

Και το αποτέλεσμα της όλης μεθόδευσης ήταν να φανεί σε όλους όσο πιο ξεκάθαρα γίνεται ότι ο μόνος άνθρωπος με λεφτά που έχει τη δυνατότητα να σώσει την κατάσταση απομένει εκείνος που έδιωξαν κακήν κακώς οι διάφοροι… «Τζίγγερ πούλα», επειδή (μεταξύ άλλων) είχε… καβούρια στην τσέπη!

Πρόβλημα, βέβαια, ότι ένα μεγάλο κομμάτι του κόσμου και ειδικότερα οι οργανωμένοι τον έχουν -ακόμη περισσότερο τώρα- στην μπούκα. Και φυσικά, μέσα σε τέτοιο κλίμα, ο ίδιος (πέρα από το τι μπορεί κατά βάθος να θέλει…) δεν πρόκειται να το αποφασίσει με τον κίνδυνο να του βρίζουν πάλι την οικογένεια καμιά χιλιάδα αληταράδες κάθε Κυριακή στο γήπεδο, όσα και να βάζει.

Ομως, η ουσία δεν αλλάζει: τρίτη λύση δεν υπάρχει.

Κατάφατσα με τη χρεοκοπία

Επρεπε να ήταν κάποιος με μια κρυφή κάμερα σε μια καφετέρια, Παρασκευή μεσημέρι, να χαζεύει και να καταγράφει τις αντιδράσεις των Παναθηναϊκών μόλις έμαθαν ότι η πλευρά του πρίγκιπα ζήτησε 48ωρη προθεσμία για να καταθέσει τα λεφτά. Οι μισοί πλακώνονταν και βρίζονταν με τους άλλους μισούς γύρω από το αν θα πρέπει να δοθεί αυτή η παράταση ή αν θα ήταν καλύτερα να διώξουν τον Τσάκα για «να σταματήσει το παραμύθι». Την ίδια ώρα διάφορα παπαγαλάκια πανηγύριζαν μαζί με οργανωμένους οπαδούς επειδή χάλασε το ντιλ και… δικαιώθηκαν.

Εχοντας συνηθίσει όλοι αυτοί τα τελευταία χρόνια να αντιμετωπίζουν τις εξελίξεις χωρισμένοι σε στρατόπεδα βαρδινογιαννικών, βγενοπουλικών, πατερικών και δεν ξέρω τι άλλο, μοιάζει λογικό να αντιμετωπίζουν και τη σημερινή πραγματικότητα με ίδιες συμπεριφορές. Ελάχιστοι από εκείνους που τσακώνονται μπορούν να μπουν στη λογική να σκεφτούν το πραγματικό πρόβλημα της ομάδας, που είναι η έλλειψη ανθρώπου με διάθεση να πληρώσει τα χρέη και να βάλει μπροστά ένα σχέδιο σωτηρίας.

Το πριγκιπικό στόρι είναι απλά ένα μόνο κομμάτι του παζλ, που αν δεν το δούμε ολόκληρο και συμπληρωμένο, σίγουρα θα χάσουμε και τον μπούσουλα και την ουσία.

Ο Παναθηναϊκός αυτή τη στιγμή εφαρμόζει αναγκαστικά ένα πρόγραμμα σκληρής λιτότητας ασυνήθιστο για το κλαμπ. Στην πραγματικότητα ψάχνει για τζάμπα παίκτες που δεν μπορούν να βρουν συμβόλαια πουθενά. Τους βαφτίζει «ταλέντα» και «επενδύσεις για το μέλλον», τους φέρνει διώχνοντας τα άλλα σαπάκια που είχε πλασάρει το καλοκαίρι, διώχνει αναγκαστικά και τους όποιους καλούς ποδοσφαιριστές διέθετε ώς τώρα επειδή είναι ακριβοί και προχωράει σ' ένα (μη) πλάνο μέσα σε απόλυτο σκοτάδι.

Το πράγμα δεν βγαίνει. Αν κάνουμε την καθόλου παράλογη υπόθεση ότι του χρόνου η ΠΑΕ δεν θα έχει έσοδα από συμμετοχή σε κάποια ευρωπαϊκή διοργάνωση και θα κατεβάσει ομάδα με ρόστερ επιπέδου Αστέρα Τρίπολης ή Ξάνθης, τότε καταλαβαίνουμε πως η ποδοσφαιρική εταιρεία είναι από τώρα χρεοκοπημένη.

Και να πάρει, δηλαδή, αυτό το δάνειο που λένε, με εγγυητή τον Αλαφούζο ή τον Πολέμη, θα είναι δώρον άδωρον από τη στιγμή που τα χρέη έχουν φτάσει στα 28-30 εκατομμύρια ευρώ, που σημαίνει ότι τα όποια δανεικά θα γίνουν φύλλο και φτερό μέσα σε μια μέρα, με καμία απολύτως δυνατότητα αποπληρωμής.

Αυτός είναι και ο μεγαλύτερος εφιάλτης: μια ομάδα που δεν χρωστούσε ποτέ ούτε δραχμή, να έχει βρεθεί ξαφνικά δεμένη χειροπόδαρα από κακή διαχείριση και επιδείξεις νεοπλουτισμού των ανθρώπων της πολυμετοχικής εποχής.

N.Aσ.

Λογικά, την ώρα που θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές, ο Ντεμπά Μπα θα έχει ανακοινωθεί επίσημα από την Τσέλσι. Ο 27χρονος Σενεγαλέζος επιθετικός ετοιμάζεται να πάει στους «μπλε» του Ρομάν Αμπράμοβιτς ως αντικαταστάτης του Ντιντιέ Ντρογκμπά.

Αν νομίζει κανείς ότι ο δρόμος προς τη λεωφόρο της δόξας και της λάμψης ήταν εύκολος για τον Μπα, είναι γελασμένος. Μια ζωή με κακουχίες, απορρίψεις, που έφεραν τον παίκτη στο πάτωμα, ανάσκελα, έτοιμο για νοκ άουτ.

Κι όμως, αυτός δεν το έβαλε κάτω, πάλεψε και δικαιώθηκε… Ακόμα ένας Αφρικανός που γεννήθηκε και μεγάλωσε σε προάστιο του Παρισιού είναι ο Ντεμπά Μπα. Που έπαιζε μπάλα από μικρός σε ομάδες όπως η Φριλέζ και η Μοντρούζ. Ο ίδιος πίστευε ότι άξιζε για παραπάνω. Και το 2004, στα 19 του, αποφάσισε να κάνει το μεγάλο βήμα. Να δοκιμαστεί σε Λιόν και Οσέρ. Εφαγε πόρτα. Δις…

Μαζί με κάτι φίλους του, είπαν να κάνουν μια τρέλα. Να πάνε οδικώς στην Αγγλία. Αρχικά έμενε σε ξενοδοχεία και, όταν τα λεφτά τελείωσαν, σε σπίτια φίλων και γνωστών του. Κρεβάτι ελεύθερο φυσικά δεν είχαν και ο Μπα την έβγαζε στο πάτωμα. Επαιξε για λίγο -και έκανε καλή εντύπωση- στις ρεζέρβες της Γουότφορντ. Ετσι, είπε να δοκιμάσει και πάλι την τύχη του.

Πρώτα στην Μπάρνσλεϊ, μετά στη Σουόνσι και κατόπιν στην Τζίλιγχαμ. Τζίφος! Κανένας δεν τον ήθελε! Ταυτόχρονα, από τη Γουότφορντ είχε απολυθεί ο Ρέι Λιούινγκτον, ο προπονητής που τον γούσταρε και θα μπορούσε να του προσφέρει συμβόλαιο.

Ετσι, ο Ντεμπά Μπα αναγκάστηκε να γυρίσει άφραγκος στη Γαλλία. Γιατί στην Μπάρνσλεϊ τού συνέβη άλλη μια απίθανη ιστορία, που αποκάλυψε ο ίδιος: «Δοκιμάστηκα στην ομάδα για μία εβδομάδα. Εμεινα σε ένα φανταστικό, πανάκριβο ξενοδοχείο, που προσφέρθηκε να μου πληρώσει ο σύλλογος. Οταν έκανα check out, με ενημέρωσαν από τη ρεσεψιόν ότι χρωστάω 600-700 ευρώ. Η Μπάρνσλεϊ –λέει- πλήρωσε το δωμάτιο, αλλά όχι το φαγητό! Για το αμέσως επόμενο διάστημα έτρωγα μόνο φρυγανιές και έπινα νερό»!

Γνωρίζοντας τη σημερινή αξία του Ντεμπά Μπα, φαντάζει αστείο ότι πριν από επτά χρόνια βρήκε συμβόλαιο σε μια ομάδα της 4ης Γαλλίας, τη Ρουέν! Εκεί, αφού πρώτα αγωνίστηκε ως αμυντικό χαφ (!), γρήγορα έγινε ο βασικός της φορ.

Σημειώνοντας 22 γκολ, πήρε μια σοβαρή μεταγραφή. Για το Βέλγιο και τη Μουσκρόν. Κι εκεί ξεκίνησε καλά, αλλά ένα διπλό κάταγμα στο πόδι τον άφησε έξω για έξι μήνες. Επέστρεψε για τους εννέα αγώνες που απέμεναν στη σεζόν και πέτυχε επτά τέρματα.

Τον πήρε «μάτι» η Χόφενχαϊμ, τον απέκτησε για 3,5 χρόνια και την οδήγησε σε άνοδο στην Μπουντεσλίγκα και σε σπουδαία αποτελέσματα στη μεγάλη κατηγορία της Γερμανίας.

Στην εγχείρηση στην οποία υποβλήθηκε το 2006, τοποθετήθηκε στο σπασμένο πόδι του Μπα μια μεγάλη λάμα. Οταν του την έβγαλαν το 2009, αποκαλύφθηκε ότι ο τένοντάς του ήταν κατεστραμμένος. Γι’ αυτό και χάλασε τότε η μεταγραφή του στη Στουτγάρδη, αλλά και μετά στη Στόουκ τον Γενάρη του 2011. Ο Αφρικανός τσακώθηκε και έφυγε από τη Χόφενχαϊμ, πήγε στο «Νησί» να βρει ομάδα και τα κατάφερε.

Η Γουέστ Χαμ ήταν αυτή που του πρότεινε συμβόλαιο έξι μηνών, με τον όρο ότι θα πληρώνεται ανά παιχνίδι, λόγω του τραυματισμού του. Εκεί, ο Μπα σκόραρε επτά φορές, αλλά δεν μπόρεσε να σώσει τα «σφυριά» από τον υποβιβασμό. Μένοντας ελεύθερος, το καλοκαίρι του 2011, τον άρπαξε η Νιουκάστλ. Μην πιστεύοντας πόσο μεγάλη αποτελεσματικότητα θα δείξει (29 γκολ σε 54 αγώνες), του έβαλε μικρή ρήτρα πώλησης: τις 7.000.000 λίρες που πλήρωσε η Τσέλσι για να τον αποκτήσει τώρα.

Οσο για τον τραυματισμό τού 2006 και τους φόβους που υπήρχαν μέχρι πρότινος; Εδώ και έξι χρόνια, έχει απουσιάσει από μόλις 17 παιχνίδια.

Ο Εντιν Τζέκο δεν είναι κι ο πιο προικισμένος επιθετικός στον κόσμο. Ξέρει, όμως, να βάζει την μπάλα στα δίχτυα.

Στη Μάντσεστερ Σίτι χρησιμοποιείται κυρίως ως αλλαγή. Ομως ακόμα κι έτσι, μπορεί να σκοράρει. Φέτος, για παράδειγμα, έχει 18 συμμετοχές (οι 11 ως αλλαγή) και 9 γκολ. Οποτε σκόραρε, η ομάδα του νίκησε και έχει κάθε λόγο να αισθάνεται πολύτιμος.

Τόσο καιρό, άλλωστε, φώναζε κι ο ίδιος: «Δεν θέλω να είμαι η «χρυσή αλλαγή». Θέλω να παίζω βασικός. Τα καταφέρνω, αλλά δεν με εμπιστεύονται».

Σαν… εορταστικό δώρο, ο Μαντσίνι, λοιπόν, τον ξεκίνησε στην ενδεκάδα των πρωταθλητών Αγγλίας στα δύο τελευταία παιχνίδια με Νόργουιτς και Στόουκ. Ο 26χρονος φορ πέτυχε τρία γκολ. Επιβεβαίωσε ότι για κάθε αντίπαλη εστία είναι «κίνδυνος-θάνατος». Αυτό, βέβαια, με καθαρά ποδοσφαιρικούς όρους και μέσα σε εισαγωγικά. Γιατί ο Βόσνιος επιθετικός έχει βιώσει στο… πετσί του τον κίνδυνο-θάνατο, κυριολεκτικά.

Στον εμφύλιο της Γιουγκοσλαβίας, η Βοσνία υπέφερε περισσότερο απ' όλες τις χώρες που ανεξαρτητοποιήθηκαν. Σε ηλικία 7-8 ετών, ο ανέμελος πιτσιρικάς Τζέκο έπαιζε μπάλα μαζί με τους φίλους του. Ομως, μία συγκεκριμένη μέρα η μητέρα του Μπέλμα είχε αυτό που λέμε «κακό προαίσθημα». Χωρίς φανερό λόγο, τον μάζεψε άρον άρον στο σπίτι. Λίγα λεπτά αργότερα μια αδέσποτη βόμβα έπεσε στην περιοχή! Οι περισσότεροι φίλοι του Εντιν (αθώα παιδάκια) έπεσαν νεκροί… Από τη φρίκη γλίτωσε οριακά ο σημερινός άσος της Σίτι, που ακόμα θυμάται τη μέρα.

Γενικά, εκείνη η εποχή δεν μπορεί να ξεχαστεί, αν και ο ίδιος δηλώνει πως «κοιτάω το παρόν και το μέλλον, προσπαθώντας να μην ανακαλώ τούτες τις στιγμές».

Το σπίτι όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, καταστράφηκε από βομβαρδισμούς. Ετσι, από το 1992 ώς το 1995, αυτός και άλλα 14 μέλη της οικογένειάς του ζούσαν μαζί, με τους παππούδες του, σε έναν χώρο μόλις 35 τετραγωνικών μέτρων!

Μετά το τέλος του πολέμου γράφτηκε στα παιδικά τμήματα της Ζελέζνιτσαρ και το 2003, στα 17 του, πέρασε στην πρώτη ομάδα ως επιθετικός μέσος…

Παρά το ύψος του και την -όχι τόσο καλή- τεχνική του, οι προπονητές τον χρησιμοποιούσαν ως επιτελικό. Ωσπου το 2005 βρέθηκε στη Β' Τσεχίας και την Τέπλιτσε -έναντι 25.000 ευρώ- να παίζει σέντερ φορ.

Κάπου εκεί, ανάμεσα στη… σκουριά ανακαλύφθηκε ένα διαμάντι, όπως είναι πια το παρατσούκλι του, από τον μετρ Φέλιξ Μάγκατ. Τον έκανε βασικό στην Μπουντεσλίγκα και τη Βόλφσμπουργκ, με την οποία σκόραρε 85 φορές και κατέκτησε το πρωτάθλημα του 2009. Τον Γενάρη του 2011, η ποδοσφαιρική του αξία εκτινάχθηκε στα 32.000.000 ευρώ, ποσό με το οποίο τον απέκτησε η Μάντσεστερ Σίτι.

Σε ένα ταχύτατο πρωτάθλημα και με συμπαίκτες τους Αγουέρο, Τέβες και Μπαλοτέλι, ο ανταγωνισμός είναι μεγάλος για τον Βόσνιο. Το καλοκαίρι που μας πέρασε έφτασε κοντά στην πόρτα της εξόδου, αλλά ο προπονητής του Ρομπέρτο Μαντσίνι τον στήριξε εν μέρει. Τον κράτησε στην ομάδα, έστω και σαν «ρεζέρβα» πολυτελείας. Τώρα πια, είναι «αναγκασμένος» να του δώσει φανέλα βασικού. Με τον Τέβες ντεφορμέ, τον Αγουέρο τραυματία και τον Μπαλοτέλι στον… κόσμο του, ο Τζέκο είναι η πιο σίγουρη λύση. Μήπως, όμως, ήταν πάντοτε;

Πρέσβης της UNICEF

Εκτός αγωνιστικών χώρων, ο βασικός σέντερ φορ της Εθνικής Βοσνίας παρουσιάζει πολύπλευρες δραστηριότητες… Το 2009 έγινε ο πρώτος πρέσβης της UNICEF στη χώρα του. Συχνά-πυκνά περιοδεύει στα σχολεία υποβαθμισμένων περιοχών και εξηγεί στα μικρά παιδιά ότι «δεν έχει σημασία αν είναι Μουσουλμάνοι όπως εγώ, Ορθόδοξοι ή Καθολικοί. Μετράει να είναι καλοί άνθρωποι».

Από την γκαρσονιέρα των 15 ατόμων, σήμερα ο Τζέκο ζει σε βίλα στα προάστια του Μάντσεστερ, εισπράττοντας 7.500.000 ευρώ τον χρόνο. Ολοι στον περίγυρό του χάρηκαν με τη μετακίνηση στην Πρέμιερ Λιγκ, αν και η προνοητική μαμά ανησυχούσε διότι «στην Αγγλία ένας διάσημος παίκτης μπορεί να μπλέξει με τα λάθος κορίτσια».

Φοβούμενος τις WAGS και ακολουθώντας τις επιταγές της σοφής μητρός, ο Τζέκο βρήκε «παπούτσι από τον τόπο του» και καθόλου μπαλωμένο. Την εντυπωσιακή μοντέλα Αμρομ Σίλαϊντζιτς!

Αυτό το Σαββατοκύριακο τα πρωταθλήματα στην Αγγλία διακόπτονται. Οχι για ξεκούραση από το εορταστικό αγωνιστικό overdose, αλλά για να συνεχιστεί με κάθε επισημότητα η διεξαγωγή του Κυπέλλου! Πρόκειται για τον πιο παλιό ποδοσφαιρικό θεσμό του κόσμου, που διατηρεί ακόμα τεράστια αίγλη.

Σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει με το Κύπελλο σε άλλες χώρες, οι Αγγλοι το θεωρούν πολύ σημαντικό. Γι' αυτό, ο τελικός κάθε Μάιο στο Γουέμπλεϊ θεωρείται ένα από τα γεγονότα της χρονιάς. Συχνά – πυκνά τον παρακολουθεί και η βασίλισσα Ελισάβετ, αν και τώρα τελευταία στέλνει τα εγγόνια της…

Στις 20 Ιουλίου του 1871, στα γραφεία της εφημερίδας Sportsman αποφασίστηκε να δημιουργηθεί μια διοργάνωση όπου θα συμμετέχουν όλες οι ομάδες της χώρας. Υστερα από 141 χρόνια, η ιδέα παραμένει ζωντανή και ζεστή προκαλώντας τεράστιο ενδιαφέρον στον κόσμο.

Φέτος, στο Κύπελλο Αγγλίας πήραν μέρος 758 ομάδες! Από τις μεγάλες της Πρέμιερ Λιγκ που ξεκινούν αύριο την προσπάθειά τους, μέχρι διάφορα σωματεία σε χωριά της Αγγλίας. Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι 75 ακόμα σύλλογοι έκαναν αίτηση, αλλά δεν κατάφεραν να πάρουν έγκριση.

Ο ποδοσφαιρικός όρος «φονέας των γιγάντων» έγινε γνωστός στην Ελλάδα από τον Φωστήρα. Ομως, οι ρίζες του προέρχονται από την Αγγλία και το συγκεκριμένο Κύπελλο. Σχεδόν κάθε χρόνο, μια μικρή ομάδα από χαμηλή κατηγορία θα καταφέρει να κάνει την έκπληξη και να πάρει την πρόκριση απέναντι σε έναν πλούσιο και αναγνωρισμένο σύλλογο. Γι' αυτό άλλωστε, σε όλες τις φάσεις της διοργάνωσης, οι αγώνες είναι μονοί. Επαναληπτικός υπάρχει μόνο σε περίπτωση ισοπαλίας.

Στόχος των μικρότερων ομάδων από 14 κατηγορίες είναι να φτάσουν στον τρίτο γύρο, δηλαδή αυτόν που γίνεται αύριο. Κι αυτό συμβαίνει, γιατί μπαίνουν στο παιχνίδι οι σύλλογοι της Πρέμιερ Λιγκ.

Φυσικά, πάντοτε υπάρχουν τυχερές ομάδες όπως η Μάνσφιλντ (παίζει στην Κόνφερανς, δηλαδή στην 5η εθνική), που κληρώθηκε με τη Λίβερπουλ στο ταπεινό της γήπεδο και την Κυριακή όλη η Αγγλία θα δει την προσπάθειά της τηλεοπτικά.

Εχουν περάσει περισσότερα από δέκα χρόνια. Τότε που ο Ντέρεκ Μπόατενγκ και ο Γιώργος Καραγκούνης αγωνίζονταν μαζί στον Παναθηναϊκό. Οι δρόμοι τους γρήγορα χώρισαν. Ο Γκανέζος χαφ έφυγε δανεικός για τον ΟΦΗ και μετά πουλήθηκε στην ΑΪΚ Στοκχόλμης, ενώ ο «Κάρα» πήρε τον δρόμο για την Ιταλία και την Ιντερ.

Τώρα, όμως, ήρθε η ώρα να ξανασμίξουν. Ο Μπόατενγκ βρίσκεται από χθες στο Λονδίνο, έκανε τις απαραίτητες ιατρικές εξετάσεις και σήμερα-αύριο θα ανακοινωθεί η μεταγραφή του στη Φούλαμ!

Το φλερτ ανάμεσα στους Λονδρέζους και τον παίκτη της Ντνίπρο κρατούσε από το καλοκαίρι. Υπήρξε καταρχάς συμφωνία να πάει δανεικός, αλλά χάλασε την τελευταία μέρα των μεταγραφών.

Αυτή τη φορά οι «Cottagers» δεν το ρίσκαραν και κατέθεσαν πρόταση ύψους 2,6 εκατομμυρίων ευρώ. Οι Ουκρανοί την αποδέχτηκαν, καθώς ο προπονητής τους Χουάντε Ράμος δεν τον υπολογίζει. Για παράδειγμα, φέτος ο Μπόατενγκ αγωνίστηκε μόλις σε τρεις αγώνες.

Εμείς τον γνωρίσαμε το 1999 ως το 16χρονο ταλέντο που έφερε η Καλαμάτα, όταν έπαιζε ακόμη στην Α' Εθνική. Ο Παναθηναϊκός τον απέκτησε, αλλά σαν μεσοεπιθετικός δεν είχε την εξέλιξη που όλοι περίμεναν.

Ο Αφρικανός δεν χάθηκε. Πήγε κατά σειρά σε ΑΪΚ, Μπεϊτάρ Ιερουσαλήμ, Κολονία, Χετάφε και Ντνίπρο. Παράλληλα, έχει αγωνιστεί 40 φορές με την εθνική ομάδα της χώρας του, ενώ συμμετείχε στα Μουντιάλ του 2006 και του 2010.

Οπως είπαμε, στην Ελλάδα έπαιζε κάτι σαν «δεκάρι» ή πίσω από τον σέντερ φορ, αλλά στην πορεία άλλαξε θέση. Τώρα είναι κεντρικός ή αμυντικός χαφ, κάτι που σημαίνει ότι στη Φούλαμ μπορεί να παίξει δίπλα δίπλα με τον Καραγκούνη.

Ο Ντέρεκ Μπόατενγκ είναι πια αρκετά ώριμος στο παιχνίδι του, έχει μάθει να μαρκάρει, ενώ μερικοί προπονητές τον χρησιμοποίησαν και ως στόπερ!

Ο μάνατζερ της Φούλαμ, Μάρτιν Γιολ, πιστεύει πολύ στις ανασταλτικές ικανότητες του ποδοσφαιριστή και περιμένει απ' αυτόν την ανάλογη βοήθεια, καθώς η εστία της ομάδας του έχει παραβιαστεί 37 φορές σε 21 αναμετρήσεις πρωταθλήματος.