Εχει δημιουργηθεί μια θεραπευτική ομάδα με μέλη που γνωρίστηκαν οι περισσότεροι στην ουρά όταν περίμεναν να κάνουν αίτηση για το επίδομα του κοινωνικού μερίσματος των 500 ευρώ. Οι περισσότεροι από αυτούς αποφάσισαν να απευθυνθούν σε μένα όταν πληγώθηκαν από δημοσιεύματα που τους «φωτογράφιζαν». Οταν τους είδα, αισθάνθηκα ότι κάτι δεν συμβαδίζει ανάμεσα στην εμφάνισή τους και στην ανάγκη τους να πάρουν από το κράτος το επίδομα. Στη σημερινή συνεδρία είναι 3 γυναίκες και 2 άνδρες.

- Τι είναι αυτό που σας έφερε εδώ;

- Η αδικία…

- Και ο θυμός… συμπληρώνει ένα άλλο μέλος.

- Εμένα με ενδιαφέρει να μάθω τι θα μας χρεώσετε, γιατί έχω ακούσει από φίλους ότι είστε πολύ ακριβή, λέει ένας κύριος που κάθεται λίγο απόμακρα.

- Τι σας έφερε εδώ; ξαναρωτώ, απευθυνόμενη και στους υπόλοιπους.

- Κοιτάξτε, καλό θα ήταν όντως να μας ξεκαθαρίσετε πόσα παίρνετε, λέει η τρίτη κυρία. Εδώ είμαστε γιατί ενώ δικαιούμασταν από τον νόμο το ποσό των 500 ευρώ, βγήκαν κάτι φυλλάδες, για να μην τις ονομάσω αλλιώς, και είπαν ότι είμαστε πλούσιοι κ.λπ. Δεν ξέρουν τι γράφουν, αυτό έχω να πω εγώ. Αντε να μην τα μαζέψω από εδώ μέσα και πάω στην αδερφή μου στο Λονδίνο, να τους δείξω εγώ…

- Δίκιο, δίκιο, όλοι συμπλήρωσαν ομόφωνα.

- Λοιπόν, εσείς θα μας πείτε πόσα χρεώνετε; επιμένει ο πρώτος κύριος.

- Πόσα θα αντέχατε εσείς να πληρώνετε; ρωτώ εγώ.

- Πρώτη φορά μας κάνουν αυτή την ερώτηση, πετάγεται ο άλλος κύριος. Άκου τι λέει, πόσα θα αντέχαμε; Εμείς αντέχουμε να πληρώνουμε, αλλά θα προτιμούσαμε να είναι δωρεάν η συνεδρία… Γέλια από όλους.

- Θα θέλατε λοιπόν για κάτι που έχετε ανάγκη, για μια παροχή που σας δίνεται, να μην πληρώσετε τίποτα. Αυτό μου λέτε; ρωτώ εγώ…

- Εννοείται, συμπλήρωσαν όλοι. Ποιος είναι αυτός ο χαζός που θέλει να πληρώνει;

- Ολοι οι θεραπευόμενοί μου θέλουν να πληρώνουν, απαντώ εγώ. Ακόμα και αυτοί που πραγματικά δυσκολεύονται.

- Γι' αυτό μάλλον είναι εδώ. Γιατί είναι πολύ άρρωστοι οι τύποι, λέει ο πρώτος κύριος.

- Παρόλο λοιπόν που δεν επιθυμείτε να πληρώσετε, στηθήκατε στην ουρά για να πάρετε χρήματα που μάλλον δεν τα δικαιούστε…

- Γιατί δεν τα δικαιούμαστε; Αφού τα δίνουν, γιατί να μην τα πάρουμε;

- Γιατί ίσως κάποιοι έχουν περισσότερες ανάγκες από εσάς…

- Ξέρετε τι ανάγκες έχουμε και εμείς; Πετάγεται μια κυρία… Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο εχθρικό κράτος. Αφού έγινε έτσι όπως έγινε, θέλει να διώξει και από τη χώρα και τους καλύτερους πολίτες της, όπως είμαστε εμείς. Ανθρώπους που ανεβάζουμε το επίπεδό της. Που έχουμε τα ωραία μας σπίτια, που καταναλώνουμε, που τους στηρίζουμε στις εκλογές. Αν φύγουμε και εμείς στο εξωτερικό, τότε τι θα κάνουν οι υπόλοιποι χωρίς ελίτ;

- Αναρωτιέμαι πόσο εύκολο είναι για εσάς να καταλάβετε την αντίφαση των επιχειρημάτων σας… Από τη μια θεωρείτε ότι όλοι σας χρωστούν, από την άλλη δεν θέλετε να πληρώσετε για καμία παροχή που κάνετε χρήση, από την άλλη απειλείτε ότι το κράτος είναι διεφθαρμένο και θα πάρετε τα χρήματά σας και θα φύγετε έξω… Εσείς δεν έχετε καμία ευθύνη;

- Δεν βλέπετε πώς μας κατήντησαν; Επειδή φτιάξαμε ένα σπιτάκι με μια πισίνα, θέλουν να μας πάρουν τα σώβρακα… και εγώ μαζί σας είμαι. Να αναλάβουν τις ευθύνες τους αυτοί που μας κατήντησαν έτσι…

- Φυσικά να αναλάβουν τις ευθύνες τους, συμπλήρωσαν όλοι με ένα στόμα, μια φωνή…

-Tα πάντα είναι ύλη και αυτό ήρθε να επιβεβαιωθεί μετά από 20 αιώνες με την κβαντική θεωρία της Φυσικής. Και από την άλλη, ο Αναξαγόρας είπε ότι η ουσία της φύσης και του σύμπαντος είναι ένα θεωρητικό ον που λέγεται φυσικός νόμος. Αυτές οι δύο φαινομενικά αντίθετες θεωρίες αποτελούν τη βάση της σύγχρονης φιλοσοφίας της Ελλάδας. Με παρακολουθείτε;

-Ναι, φυσικά. Προσπαθώ να καταλάβω πού το πάτε.

-Τώρα είμαστε στον κάτω τροχό, όχι εμείς οι απλοί πολίτες, αλλά οι ηθικά και πολιτικά διεστραμμένοι πολιτικοί… Με παρακολουθείτε;

-Ναι, φυσικά. Εχω την αίσθηση όμως ότι θα ήταν καλύτερα να σας δει ψυχίατρος. Θα σας στείλω σε κάποιον, τη γνώμη του οποίου σέβομαι απεριόριστα.

-Οχι, σας παρακαλώ. Είμαι καλά, είμαι απόλυτα καλά.

-Αντιλαμβάνεστε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ακούω κάτι τέτοιο…

-Ναι, όλοι ισχυρίζονται ότι είναι καλά, ακόμα και αυτοί που είναι για δέσιμο. Αλλά αντί να στείλετε στον ψυχίατρο όλους αυτούς που μας κυβερνούν, θέλετε να στείλετε εμένα, έναν απλό υποψήφιο…

-Είστε υποψήφιος;

-Ναι, για τις ευρωεκλογές. Από την Ξάνθη ήρθα μόνο και μόνο για να σας συναντήσω. Είχα πολύ μεγάλη ανάγκη να με ακούσετε…

-Σας ακούω…

-Τα πάντα είναι ύλη, και αυτό ήρθε να επιβεβαιωθεί μετά από 20 αιώνες…

-Μάλλον θα πρέπει να σας διακόψω…

-Γιατί;

-Γιατί σας ζήτησα να μου πείτε τι σας φέρνει εδώ. Ποιος είναι ο λόγος που επισκέπτεστε το γραφείο μου;

-Για να με ακούσετε…

-Σας ακούω.

-Τα πάντα είναι ύλη και αυτό ήρθε να επιβεβαιωθεί…

-Πού το πάτε;

-Αν έχετε υπομονή θα ολοκληρώσω.

-Ναι, αλλά μην ξεκινήσετε πάλι από τα πάντα είναι ύλη…

-Γιατί; Αφού γι' αυτό ήρθα εδώ. Ηθελα να με ακούσετε.

-Τι να ακούσω;

-Τον λόγο μου. Να μου πείτε εάν είναι καλός.

-Κάνατε τόσο δρόμο από την Ξάνθη για να προβάρετε εδώ, σε ένα ψυχαναλυτικό γραφείο, τον προεκλογικό σας λόγο; Γιατί;

-Γιατί δεν είχα πού να τον πω.

-Και οι ψηφοφόροι σας; Οι άνθρωποι στις πλατείες;

-Κανείς δεν έρχεται να με ακούσει. Να, και προχθές ανέβηκα στην πλατεία της Ξάνθης και ούτε οι πιτσιρικάδες για γιούχα δεν εμφανίστηκαν. Ούτε οι δεκοχτούρες στα σύρματα… Ψυχή. Γι' αυτό σας λέω, να σας πω τον λόγο μου; Τα πάντα είναι ύλη και αυτό ήρθε να επιβεβαιωθεί…

-Αχ, να χαρείτε, πλησιάζουμε στο τέλος της συνεδρίας, και πραγματικά τα πάντα είναι ύλη με έναν τρόπο για τους ψυχαναλυτές. Με ποιο συνδυασμό κατεβαίνετε;

-Με την «Ελπίδα Πολιτείας»…

-Μην τη χάσετε…

-Δεν έχω έρθει ποτέ σε τρελογιατρό… χα χα (γελάει δυνατά). Αστειεύομαι, ελπίζω να μην το πάρετε προσωπικά. Εδώ που τα λέμε, όλοι εμείς στα media για δέσιμο είμαστε, ένας κι ένας…

-Σας ακούω…

-Ναι, να σας πω την αλήθεια ούτε κι εγώ ξέρω γιατί βρίσκομαι εδώ. Εγώ πάντα θεωρούσα ότι δεν είχα προβλήματα. Εννοώ ψυχολογικά. Οικονομικά είχα πάντα, γιατί περίμενα τον καλύτερο χρηματοδότη για τις επιχειρήσεις μου.

-Είσαστε επιχειρηματίας;

-Ημουν… τι επιχειρήσεις τώρα… ιδίως στον Τύπο, πάει, πέθανε. Εμείς να 'μαστε καλά. Τώρα είναι ο γιος μου επιχειρηματίας. Και βγάζει φράγκα και τον χαίρομαι τον μπαγάσα. Εγώ σχεδόν έκλεισα το θέμα «επιχειρήσεις». Να βάζει ο άλλος λεφτά για να λες εσύ τη γνώμη σου. Ουσιαστικά αυτό ήθελα να κάνω τα τελευταία δέκα χρόνια. Οτιδήποτε γύρω από αυτό, δεν με αφορούσε. Αλλά τώρα που κοντεύει να μπει και ο τελευταίος φυλακή από αυτούς που με χρηματοδότησαν, είπα να βαπτιστώ κάτι άλλο…

-Είστε πάντα τόσο ευθύς;

-Χα, η γυναίκα μου λέει ότι είναι γενναιότητα, οι εχθροί μου το λένε κυνισμό. Χα, δεν βαριέσαι, μικρή χώρα είμαστε και από τα δύο έχουμε…

-Τι βαπτιστήκατε πλέον;

-Εγώ ως δημοσιογράφος ξεκίνησα, αλλά ήταν μικρή η χώρα για μένα. Ετσι έπρεπε κάθε στιγμή να ξεπερνώ το μέγεθος…

-Της χώρας;

-Οχι, το δικό μου. Τι είμαι, ο Σαμαράς, να κατεβάσω τον κόσμο για συλλαλητήρια για το Μακεδονικό; Χα χα… Εγώ ήθελα να εφεύρω τον εαυτό μου γιατί πάσχω από ακατανίκητη ανία. Βαριέμαι εύκολα και συνέχεια ανακατεύω την τράπουλα.

-Λοιπόν;

-Τι λοιπόν; Πάντα ήθελα την πολιτική, αλλά με τους δικούς μου όρους. Οπότε όταν ήμουν πιο νέος, πέρναγα ξώφαλτσα και τα έβαζα τη λάθος στιγμή με τον λάθος άνθρωπο και δεν κατέβαινα δαφνοστεφανωμένος στην πολιτική. Δεν βαριέσαι. Εβγαζα φράγκα τουλάχιστον. Τώρα τέλειωσαν τα φράγκα και έτσι τι έμεινε;

-Η πολιτική;

-Βασικά κυρίως η ανάγκη έμεινε. Τι να κάνουμε, να θρέψουμε τα παιδάκια μας… Χα χα…

-Εχετε πάντως χιούμορ…

-Λοιπόν, δοκίμασα με τον ΛΑΟΣ τις προηγούμενες εκλογές, ατυχής στιγμή, δεν λέω, δεν τα κατάφερα. Τώρα όμως νιώθω κάπως καλύτερα που κατεβαίνω με τη Ν.Δ.

-Δαφνοστεφανωμένος;

-Ε, καλά, όχι ακριβώς… Αλλά δεν λέτε πάλι καλά που βρήκα κι αυτό…

-Και γιατί δεν το είχατε προβλέψει ότι έτσι θα καταλήγατε, έξυπνος άνθρωπος είστε, νομίζω έχετε σπουδάσει οικονομικά…

-Φυσικά. Τότε δεν το προέβλεψα. Εβγαζα και φράγκα… Ελεγα και τη γνώμη μου… Και τώρα θα λέω τη γνώμη μου, σιγά μη σταματήσει αυτό. Να έχω κι εγώ όμως ένα μισθό. Τι είμαι, κορόιδο, τόσοι και τόσοι παίρνουν ένα μισθό. Αντί για φράγκα, έναν μισθό, καλός δεν είναι κι αυτός;

-Στις εποχές μας, καλός είναι κι αυτός…

-Καλησπέρα, καλησπέρα.

-Πώς είστε;

(σιωπή)

-Εσείς;

(σιωπή)

-Τι σας φέρνει εδώ;

-Υπάρχουν θέματα…

(σιωπή)

-Εσείς δεν θα με ρωτήσετε τίποτα;

-Αισθάνεστε άβολα σήμερα εδώ;

-Οχι.

-Τότε τι σας δυσκολεύει;

-Τίποτα.

(σιωπή)

-Δεν θα ήταν καλύτερο να ακούσω και εσάς που γνωρίζετε περισσότερα; Με ενδιαφέρει η γνώση και η εμπειρία σας, γι' αυτό θα προτιμούσα να σας ακούσω.

-Πάνω σε ποιο θέμα σάς ενδιαφέρει η γνώση και η εμπειρία μου;

-Διαλέξτε εσείς τι θέλετε να πείτε. Εγώ θέλω να σας δώσω αυτήν την ευκαιρία, γιατί δεν είμαι σε θέση και εγώ να τα γνωρίζω όλα για τον εαυτό μου, οπότε θα ήθελα να μου πείτε και εσείς.

-Σας ευχαριστώ που μου δείχνετε εμπιστοσύνη, αλλά ίσως πρέπει να καταλάβω λίγο περισσότερο τι ζητάτε, ή τι αναζητάτε. Ποιο είναι το αίτημα; Νιώθω ότι είστε λίγο ασαφής…

-Ετσι με νιώθετε; Για πείτε, τι μπορεί να σημαίνει αυτό; Το έχετε ξανασυναντήσει σε άλλους ανθρώπους; Τι είδους γνώρισμα είναι;

-Απαντάτε πάλι με ερώτηση…

-Ετσι έχω συνηθίσει τόσα χρόνια στη δουλειά μου.

-Κάνετε την ίδια δουλειά με μένα;

-Περίπου. Απλώς σε μένα υπήρχε η κάμερα μπροστά. Τώρα όμως μπαίνω σε βαθύτερα νερά, γιατί έχω φτιάξει πολιτική κίνηση…

-Ποιον χώρο καλύπτει;

-Είναι διευρυμένος…

-Δηλαδή;

-Βρισκόμαστε σε μια ρέουσα διαδικασία. Ανοιγόμαστε στον κόσμο και βλέπουμε τις ανάγκες του.

-Δεν σας κάνει λίγο ασαφές και αυτό;

-Ο κόσμος όμως θα το κάνει σαφές…

-Ζητάτε από τον κόσμο, όπως και από μένα, να μιλήσουν για εσάς. Αναρωτιέμαι γιατί. Ποια είναι η αδυναμία σας να ψάξετε μέσα σας λίγο βαθύτερα. Να φέρετε τον εαυτό σας στο προσκήνιο…

-Μα στο προσκήνιο είμαι. Χρόνια τώρα…

-Ναι, αλλά σαν να μην αποκαλύπτεστε… Σαν να ρωτάτε τον άλλο να καθρεφτιστεί πάνω σας. Από πού προκύπτει; Από ποια αδυναμία;

-Μπορεί να προκύπτει και από δύναμη… Από τη δύναμη του να μην έχω ανάγκη να καθορίσω τα πάντα. Να μην καλύψω όλο τον χώρο. Αλλωστε, στο τέλος, πιστεύω ότι και το να δίνεις βήμα στον άλλον αποκαλύπτει πολλά για σένα, ανάλογα με το ποιος είναι ο άλλος.

(σιωπή…)

-Καλημέρα, Guten Μorgen, όπως λέμε και στη Γερμανία. Η φήμη σας κυκλοφορεί μέχρι το Ευρωκοινοβούλιο, γι' αυτό μόλις προσγειώθηκα στην Ελλάδα ζήτησα να σας δω.

- Σας ακούω…

- Για την ακρίβεια, τέθηκε σαν όρος από τους ανωτέρους μου να σας επισκεφτώ. Είχαν αρχίσει να πιστεύουν ότι δεν είμαι πολύ καλά.

- Εσείς τι αισθάνεστε;

- Περίφημα. Πιο καλά από ποτέ. Νομίζω ότι ένας νέος κύκλος έχει ξεκινήσει για τη ζωή μου. Και είμαι έτοιμος να ριχτώ στη μάχη.

- Οι υπεύθυνοί σας τι βλέπουν;

- Λένε ότι κάνω πράγματα που δεν είναι φυσιολογικά…

- Οπως;

- Εγώ όμως έχω πολιτική συνείδηση. Υπάρχει concept από πίσω. Το βήμα είναι ένας θεατρικός χώρος. Πρέπει να δώσεις μια μικρή παράσταση για να σε προσέξουν, για να περάσεις το μήνυμά σου.

- Δηλαδή;

- Οι πολιτικοί είναι σαν τους ηθοποιούς. Αλλά από κάτω υπάρχει η αλήθεια. Η πολιτική συνείδηση. Δεν υπάρχει ένα θεατρικό κείμενο. Αλλά υπάρχει και η θεατρικότητα στην πολιτική.

- Τι θεωρούν μη φυσιολογικό;

- Οτι εγώ σωματοποιώ, φέρνω τα σύμβολα του λόγου μου στο σώμα μου. Να, για παράδειγμα, όταν μίλαγα για τη Συρία, δεν μπορούσα να μη φορέσω αντιασφυξιογόνο μάσκα στο βήμα του Ευρωκοινοβουλίου…

- Φοβόσασταν και εκεί μην πέσετε θύμα χημικών;

- Οχι, αλλά ο χρόνος και ο χώρος είναι σχετικές έννοιες, ήθελα να κάνω μια demonstration, ένα protest, μια διαμαρτυρία που λέμε auf deutsch… Προχθές όμως επενέβησαν γιατί είπαν ότι κάτι δεν πάει καλά με μένα…

- Γιατί, τι κάνατε;

- Ηθελα να μιλήσω για τα χιλιάδες λουκέτα των μικρών επιχειρήσεων, όλη αυτή την ανεργία που μαστίζει τους νέους, την κατάσταση της ανέχειας, της φτώχειας, του αδιεξόδου, έπρεπε να γίνει κατανοητό. Να μείνει στη μνήμη τους, να κάνω εύληπτη την εικόνα…

- Και τι κάνατε, βάλατε λουκέτα πάνω σας;

- Ναι, πού το ξέρετε;

- Δεν το ήξερα…

- Ναι, είδατε πόσο έντονη είναι η εικόνα. Τώρα αισθάνομαι ότι πέτυχα τον στόχο μου. Μπορώ να φύγω από την αγαπημένη μου Deutschland. Πρέπει να σας ομολογήσω ότι θέλω να επιστρέψω in Griechenland.

- Να κάνετε τι; Να κατέβετε στην εδώ πολιτική σκηνή;

- Δέχομαι προτάσεις. Αλλά τις τελευταίες ημέρες έχω κάποιες προτάσεις να συμμετάσχω σε κάτι άλλο διαφορετικό. Που με εξιτάρει.

- Δηλαδή;

- Να, με είδαν οι συντελεστές μιας ελληνικής τηλεοπτικής εκπομπής και είπαν ότι ταιριάζω γάντι σε αυτούς. Γιατί, λέει, αναγκάζονται, στους πολιτικούς στο βήμα όταν μιλάνε, να προσθέτουν σφουγγάρια, πιάτα στα χέρια τους ή να τους κάνουν με μοντάζ να χορεύουν κ.λπ., ενώ εγώ είμαι τόσο έτοιμος που δεν χρειάζομαι καν μοντάζ. Αυτό, λέει, με τα λουκέτα δεν το είχαν σκεφτεί. Ξέρετε πόσο κολακευτικό είναι αυτό για μένα…

- Πόσο;

- Πολύ. Και αναρωτήθηκα μήπως το σύμβολο του λουκέτου δεν σχετίζεται μόνο με τη μικρομεσαία επιχείρηση, αλλά και με τον πολιτικό…

- Τον μικρομεσαίο;

- Οχι, εμένα, μήπως ήρθε η ώρα να βάλω λουκέτο και να περάσω στο θέαμα…

- Πρέπει όμως να προσέξετε πώς θα φορέσετε τα αγκάθια στα πόδια σας, έτσι γυμνός που θα είστε…

- Ωραία ιδέα, σας ευχαριστώ. Δεν την είχα σκεφτεί…

-Δεν θέλω πλέον να με αποκαλείτε Φώτη. Μέχρις εδώ.

- Και πώς θέλετε να σας αποκαλώ;

- Φώτιο.

- Καλά.

- Τι καλά; Ετσι απλά καλά; Δεν βλέπετε τη διαφορά;

- Ομολογώ πως όχι.

- Είναι το ίδιο να με λένε Φώτη και το ίδιο να με λένε Φώτιο;

- Δεν βλέπω και μεγάλη διαφορά.

- Είναι δικό σας λάθος. Διότι έχει πολύ μεγάλη διαφορά. Διότι σηματοδοτεί μια νέα εποχή για μένα. Και όχι μόνο για μένα. Αλλά και για άλλους συντρόφους που θα συμπορευτούν μαζί μου.

- Με το νέο σας όνομα;

- Ναι, με το νέο μου όνομα. Διότι εκτός από Φώτιος, είμαι πλέον και ο τρίτος πόλος.

- Ποιου;

- Είμαι ο συνδετικός ιστός. Δίνω τα φώτα μου, μεταλαμπαδεύω τις ιδέες μου, κάνω τις συνδέσεις μου…

- Μου έχετε λίγο αλλάξει τα φώτα…

- Δεν το περίμενα αυτό από εσάς, κ. Ασυνειδήτου. Μια γυναίκα με τόση υψηλή νοημοσύνη, να μην καταλαβαίνετε τη σημασία της αλλαγής του ονόματος.

- Ξέρετε, δεν είμαι λακανικής κατεύθυνσης.

- Δηλαδή;

- Για μένα δεν αρκεί η αλλαγή των λέξεων για να αλλάξει η ουσία.

- Ισως θα έπρεπε να δείτε ότι οι λέξεις είναι φορέας αλλαγής από μόνες τους. Και ιδίως σε εποχές όπου το ατομικό, το προσωποπαγές πεθαίνει. Τώρα, πλέον, ο Φώτιος δεν ανήκει σε μένα. Ανήκει σε όλους τους συντρόφους. Εισάγει την έννοια του επίσημου, αλλά και του συλλογικού.

- Ψαγμένο σας βλέπω…

- Μάλιστα για την αλλαγή του θα υπογράψουν 101 προσωπικότητες.

- Ολα αυτά για ένα όνομα. Μπράβο κινητοποίηση!

- Ναι, και όλοι μαζί θα αποφασίσουμε για την πορεία αυτού του τόπου. Σκέφτομαι δίπλα στο όνομα Φώτιος να ανοίξω εισαγωγικά και να πω κάτι για τη συνεργασία.

- Δηλαδή;

- Να, τύπου Φώτιος: Προοδευτική Συνεργασία…

- Ναι, είναι και αυτό μια άποψη. Και φαντάζομαι δίπλα το επίθετό σας.

- Ποιος χρειάζεται πλέον τα επίθετα…

- Οι ταυτότητες ίσως;

- Και τι είναι οι ταυτότητες; Μια φενάκη δεν είναι; Το ζήτημα είναι να μπορούμε να συνασπιζόμαστε.

- Κρατώντας τα επίθετά μας;

- Αυτό δεν αφορά τον αγώνα. Το παν είναι η συνεργασία.

- Τότε εσείς γιατί αλλάξατε το όνομά σας;

- Γιατί έπρεπε να συμφωνήσουμε όλοι ότι μια νέα εποχή έρχεται.

- Και αυτό θα γίνει επειδή από Φώτης γίνατε Φώτιος;

- Και επειδή έπεσαν και οι υπογραφές…

- Και αυτό άλλαξε την ουσία;

- Θα την αλλάξει. Πρέπει να την αλλάξει. Αλλιώς θα την ξαναλλάξουμε…

- Την ουσία;

- Οχι την επωνυμία…