Ο Ηλίας Σπάθας έκανε το καλύτερο παιχνίδι της καριέρας του υπέρ του Ολυμπιακού, αλλά ο Θρύλος δεν μπόρεσε να βάλει γκολ στον Αστέρα Τρίπολης κι έμεινε στο 0-0.

Αποθέωση του διαιτητή από τους οπαδούς του Αστέρα, που σηκώθηκαν όλοι όρθιοι και τον χειροκροτούσαν και φώναζαν ρυθμικά το όνομά του: «Σπάθας – Σπάθας», επιβραβεύοντας την προσπάθειά του.

Ο Πειραιώτης διαιτητής τα έχει με τους παίκτες του Ολυμπιακού, που δεν μπορούσαν να σύρουν τα πόδια τους, και τους έριξε βαρύ πρόστιμο.

Αυτός όμως έκανε απόλυτα υπεύθυνα τη δουλειά του:

1. Απέβαλε τον Μάσα στο τέλος του πρώτου ημιχρόνου, γιατί γλίστρησε και λερώθηκε.

2. Οι βοηθοί του Σπάθα, που είναι πραγματικά τσακάλια, γιατί έμαθαν διαιτησία και σφάξιμο κοντά του, δεν άφηναν κουνούπι να μπει στην περιοχή του Ολυμπιακού.

Τέσσερις – πέντε φορές έκοψαν μόνους τους αντίπαλους κυνηγούς, για να μην υποχρεώσουν τον Ρομπέρτο να κάνει πάλι φανταστικές αποκρούσεις και κουραστεί εν όψει Γιουβέντους.

Η UEFA ξαναγράφει τον κανονισμό του οφσάιντ με βάση τα όσα είδε στην Τρίπολη.

Δεν έκαναν δηλώσεις στη ΝΟVΑ Σάββας και Καραπαπάς. Αρα ο διαιτητής ήταν άριστος.

Στα πάμπολλα κόρνερ που χτύπησαν οι παίκτες του Ολυμπιακού, οι παίκτες του Αστέρα φύλαγαν τον Σπάθα μήπως και το καρφώσει με κεφαλιά.

Ο Μαρινάκης είναι πολύ ευχαριστημένος από τους διαιτητές. Κατσάδιασε άγρια τους παίκτες, πιο πολύ κι από τον Σπάθα, και τους επέβαλε πρόστιμο 25.000.000 ευρώ που χάνει ο Ολυμπιακός. Αν δεν αναδειχτεί πρωταθλητής, θα του το καταβάλουν άμεσα τα ρεζίλια.

Δεν πειράζει, όμως, Ολυμπιακάρα! Δεν πειράζει, Σπάθα! Πάμε δυνατά αύριο με τη Γιούβε!

Το μεγάλο σκάνδαλο δεν είναι η διαιτησία του Σπάθα στο ματς της Τρίπολης το Σάββατο. Ούτε η πρώτη φορά, ούτε η τελευταία. Τον περίεργο θα ήταν να τον βλέπαμε έστω μία φορά σε κρίσιμο ματς να σφυρίζει 50-50.

Εκείνο που προκαλεί περισσότερο είναι η ανάγκη κάποιων να τον μοστράρουν για 9 χρόνια στη βιτρίνα της ελληνικής διαιτησίας. Ακλόνητος, βρέξει-χιονίσει. Και διεθνής!

Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με ανθρώπινα λάθη ή έστω φόβο. Αλίμονο αν κάνουμε τέτοιες σκέψεις για έναν από τους πιο έμπειρους διαιτητές που υπάρχουν. Ούτε μιλάμε για έναν ρέφερι που… εντάξει, δεν τα πήγε καλά σ’ ένα ή δύο ματς, τον κρέμασαν και οι βοηθοί, οπότε δεν έγινε και τίποτα. Οι κακές του διαιτησίες είναι κάτι το συνηθισμένο και το εντελώς προβλέψιμο. Ειδικά σε ματς του Ολυμπιακού, είχαν να τον βάλουν να παίξει 14 ολόκληρους μήνες.

Αναγκαστικά θα αναφερθώ και στην καταγωγή του. Είναι γιος του… άλλου Σπάθα, ο οποίος έχει διατελέσει πρωτοκλασάτο στέλεχος της «παράγκας» του Θωμά, που κανόνιζε για μια μεγάλη μαύρη περίοδο τα ελληνικά ποδοσφαιρικά πράγματα, με κεντρικό σύνθημα «ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδάνε κι όλοι οι άλλοι να πάνε να γαμηθούν».

Ακούγεται άδικο να συνοδεύουν, ή να κυνηγούν, τον γιο τα θετικά ή αρνητικά κατορθώματα του κάθε πατέρα. Ομως ο ίδιος θα έπρεπε από ένα σημείο και μετά να ζητάει μόνος του εξαίρεση, ώστε αφού δεν μπορεί, τουλάχιστον να μην προκαλεί. Από την άλλη βέβαια, χειρότεροι αποδεικνύονται εκείνοι που τον ξέρουν, μα τον κρατάνε στους πίνακες των διαιτητών, λες και είναι αναντικατάστατος.

Ή μήπως… είναι;

Δεν ξέρω αν διάλεξε πράγματι ο Χιου Ντάλας τον Σπάθα για το παιχνίδι του Ολυμπιακού, ή αν κάποιος άλλος έδωσε στον Σκοτσέζο τη… φιλική συμβουλή να τον προτιμήσει. Οπως και να ’χει, αποτελεί μια επιλογή που ακούγεται και… επίτηδες, μόνο και μόνο επειδή γουστάρουν μερικοί – μερικοί να δείχνουν με τον πιο ξεφωνημένο τρόπο ότι δεν τους νοιάζει τι σκεφτόμαστε όλοι εμείς που θέλουμε να χαιρόμαστε όταν βλέπουμε μπάλα.

Αντίθετα, τους αρέσει να συντηρούν μια κατάσταση που δεν σέβεται ούτε τους οπαδούς του Ολυμπιακού, οι περισσότεροι από τους οποίους, επειδή δεν είναι… Τσουκαλάδες, όχι απλά βαρέθηκαν, αλλά σιχάθηκαν αυτή την χωρίς όρια και κανόνες επίδειξη δύναμης, η οποία εμφανίζεται από καιρό σε καιρό και ουσιαστικά προβοκάρει την καλή εικόνα που θέλουν να δείχνει προς τα έξω η ομάδα τους.

Γιατί ο μεγάλος χαμένος του Σαββατόβραδου στην Τρίπολη ήταν ο Ολυμπιακός. Με τέτοιο μεγάλο χαμό και δεν νίκησε!

Οταν πριν από πολλά χρόνια, ο προπονητής της Λίβερπουλ, Μπιλ Σάνκλι, έλεγε το περίφημο «το ποδόσφαιρο δεν είναι ζήτημα ζωής και θανάτου, αλλά κάτι πολύ πιο σημαντικό», ίσως και να υπερέβαλλε.

Ομως, ο αθλητισμός και ειδικότερα το ποδόσφαιρο δεν είναι απλά ένα παιχνίδι. Η μαζική αποδοχή του από ανθρώπους κάθε ηλικίας και κοινωνικής τάξης το καθιστούν μια μικρογραφία της κοινωνίας, έναν καθρέφτη της και ενδεχομένως ένα πεδίο που έχει λειτουργήσει ως αφορμή για πολλά σημαντικά γεγονότα στον κόσμο.

Οπως ήταν ο «πόλεμος των 100 ωρών» μεταξύ του Ελ Σαλβαδόρ και της Ονδούρας το 1969. Οι δύο γειτονικές χώρες της Κεντρικής Αμερικής είχαν πολλά προβλήματα γειτνίασης, αλλά η κατάσταση ήρθε στο «μη περαιτέρω» όταν οι εθνικές τους ομάδες διεκδίκησαν μια θέση στο Μουντιάλ της Βραζιλίας μέσω μπαράζ. Το Ελ Σαλβαδόρ φιλοξένησε τη (νικηφόρο) ρεβάνς και οι οπαδοί της Ονδούρας που τόλμησαν να βρεθούν στο γήπεδο υπέφεραν. Τα αντίποινα ήρθαν σε κατοίκους της Ονδούρας που είχαν καταγωγή από το Σαλβαδόρ. Τα σύνορα έγιναν αμέσως εμπόλεμη ζώνη, ενώ γρήγορα ο στρατός του Σαλβαδόρ εισέβαλε στην αντίπαλη χώρα. Μέσα σε τέσσερις μέρες, περισσότερα από 3.000 άτομα έχασαν τη ζωή τους…

Τα ίδια και 21 χρόνια αργότερα, πολύ πιο κοντά μας. Το 1990 όλα έδειχναν ότι η Γιουγκοσλαβία πήγαινε για διάλυση, με τα εθνικιστικά παραληρήματα από Σέρβους και Κροάτες να έχουν επηρεάσει τη μεγαλύτερη μερίδα των πολιτών. Την τελική σπίθα του αιματηρού εμφυλίου άναψε ένα ποδοσφαιρικό ντέρμπι. Αυτό ανάμεσα στην Ντινάμο Ζάγκρεμπ και τον Ερυθρό Αστέρα Βελιγραδίου. Οι 3.000 σκληροπυρηνικοί Σέρβοι, με επικεφαλής τον διαβόητο Αρκάν, ξεκίνησαν επεισόδια στους δρόμους του Ζάγκρεμπ. Οι φασαρίες συνεχίστηκαν στο γήπεδο, ενώ η αστυνομία έδειχνε μια ξεκάθαρη προτίμηση να… κοπανάει μόνο τους Κροάτες. Την κατάσταση πήρε στα χέρια του ο αρχηγός της Ντινάμο, Ζβόνιμιρ Μπόμπαν, που με μια κλοτσιά καράτε σε αστυνομικό (σερβικής καταγωγής) έγινε εθνικός ήρωας για τους Κροάτες και ουσιαστικά πυροδότησε μια κατάσταση που, όπως θα δούμε, συντηρείται μέχρι σήμερα.

Το μίσος Σέρβων και Κροατών είναι άσβεστο και διαρκές. Ομως, οι πρώτοι έχουν πολλά μέτωπα τριγύρω τους. Με βάση πάντα τον εθνικισμό που μοιραία τροφοδοτεί θρησκευτικές διαφορές, μεγάλο πρόβλημα για τους ορθόδοξους γείτονες είναι οι μουσουλμάνοι. Κυρίως οι Κοσοβάροι, που αποτελούν γενικότερα ένα «αγκάθι» στα Βαλκάνια. Η χώρα τους παραμένει υπό τη σκέπη του ΟΗΕ, παρότι έχει αναγνωριστεί από 108 χώρες. Η πλειονότητα των κατοίκων του Κοσόβου επιθυμεί την ανεξαρτησία ή την προσάρτηση στην Αλβανία, στο πλαίσιο της ιδέας της «Μεγάλης Αλβανίας».

Η σημαία αυτού του ουτοπικού κράτους εμφανίστηκε με… ελικοπτεράκι πάνω από το γήπεδο όπου έπαιζαν οι Εθνικές της Σερβίας και της Αλβανίας. Το ματς δεν τελείωσε ποτέ και στην Αλβανία υποδέχτηκαν τα συμβάντα σαν νίκη. Ποδοσφαιρική και όχι μόνο. Η αποστολή αποθεώθηκε κατά την επιστροφή στα Τίρανα και ποιος ξέρει τι άλλο θα δουν τα μάτια μας στη ρεβάνς, που θα γίνει στο πλαίσιο του ομίλου των προκριματικών του EURO 2016. Υποτίθεται πως το 2013, οι χώρες ήρθαν σε συμφωνία-συμβιβασμό για τα δικαιώματα της καθεμιάς στο Κόσοβο, όμως οι πολιτικές πράξεις δεν επηρεάζουν ποτέ το λαϊκό έρεισμα, που μπορεί να οργανωθεί και να εκφραστεί σε μια κερκίδα γηπέδου.

Σοβαρά επεισόδια, όμως, είχαμε και λίγο πιο βόρεια στα ματς του Οκτωβρίου. Η Ουγγαρία ταξίδεψε στη Ρουμανία και εθνικιστές από τις δύο χώρες -διότι για τέτοιους πρόκειται αποδεδειγμένα- συνεπλάκησαν στις εξέδρες της «Νατσιονάλ Αρένα» του Βουκουρεστίου.

Εκεί, υπάρχει για χρόνια μια υποβόσκουσα -ελεγχόμενη θεωρητικά- αντιπαλότητα. Στη Ρουμανία ζει μια πολύ σημαντική μειονότητα Ούγγρων, οι Σέκλερς, που φτάνουν το 7% του συνολικού πληθυσμού της χώρας. Κάποτε μάλιστα επιχείρησαν να συγκεντρωθούν στην περιοχή της Τρανσυλβανίας και να ανεξαρτητοποιηθούν, αλλά δεν τα κατάφεραν.

Η κατάσταση έγινε έκρυθμη στις αρχές του χρόνου, όταν κατά την προεκλογική περίοδο στην Ουγγαρία, διάφοροι πολιτικοί έφτασαν ώς τη Ρουμανία για να συζητήσουν με συμπατριώτες τους, εκφράζοντας όμως έντονες τάσεις αυτονομίας. Η κυβέρνηση των Ρουμάνων αντέδρασε έντονα και συνέστησε στους Ούγγρους πολιτικούς να «σέβονται τη χώρα μας και να μην κάνουν δηλώσεις που παραβιάζουν το Σύνταγμα της χώρας που φιλοξενεί πολίτες του δικού τους κράτους».

Οι απόψεις για αυτονομία των Σέκλερς πληθαίνουν και βρίσκονται συχνά-πυκνά στην ημερήσια διάταξη. Ετσι, ένας αγώνας ποδοσφαίρου ανάμεσα στις δύο εθνικές ομάδες έριξε λάδι στη φωτιά. Οι Ούγγροι επιτέθηκαν αδιακρίτως στους Ρουμάνους και στον αγώνα που θα γίνει αργότερα στη Βουδαπέστη, τα αιτήματα του κόσμου θα γίνουν πιο έντονα κατανοητά.

Η οικονομική κρίση, αλλά και η κατάσταση στην Ουκρανία έχουν ανοίξει την… όρεξη σε πολύ κόσμο. Για ταραχή, για επαναπροσδιορισμό συνόρων, για νέο… γράψιμο των βιβλίων της γεωγραφίας. Το ποδόσφαιρο και τα γήπεδα δίνουν πρόσφορο έδαφος για να εκφραστεί ο απλός πολίτης-φίλαθλος. Ακραία. Σχεδόν φασιστικά. Για θέματα που, στην τελική, ελάχιστα θα αλλάξουν τη ζωή του. Αλλά θα το κάνει. Υπέρ πίστεως και πατρίδος…

……………………………………………………………………………………………………..

ΝΑΠΟΛΙ – ΡΟΜΑ

Ο πόλεμος της καφρίλας

Υπάρχουν και οι καθαρά ποδοσφαιρικοί «πόλεμοι». Κάφροι οπαδοί, δήθεν πολιτικοποιημένοι, παίζουν ξύλο για την ομάδα τους. Τη δική τους θρησκεία. Και δεν είναι λίγες οι φορές που αυτές οι χαζές διαμάχες προκάλεσαν θύματα.

Οπως τον Μάιο που μας πέρασε. Στον τελικό του Κυπέλλου Ιταλίας, όταν ένας οπαδός της Ρόμα, ο Ντανιέλε Ντε Σάντις, τραυμάτισε τον φίλο της Νάπολι, Τσίρο Εσπόζιτο, ο οποίος, δυστυχώς, πέθανε δύο μήνες μετά. Ο Ντε Σάντις είναι τώρα φυλακή, στο ενδιάμεσο αποκαλύφθηκαν και οι ακροδεξιές δράσεις του, όμως το ζήτημα είναι ότι σήμερα οι δύο ομάδες θα ξανασυναντηθούν.

Στην έδρα της Νάπολι, που ακόμη κλαίει για τον Εσπόζιτο.

Στη θύρα των οργανωμένων, σε κάθε ματς οι οπαδοί σηκώνουν ένα πανό που γράφει «ο Τσίρο ζει» και όλοι τους ορκίζονται εκδίκηση.

Οι υπόλοιποι προσπαθούν να ρίξουν τους τόνους, αλλά η αστυνομία φοβάται τα χειρότερα και γι’ αυτό έχει επιστρατεύσει πάμπολλες ιδέες:

Το παιχνίδι θα ξεκινήσει Σάββατο μεσημέρι, 3 τοπική ώρα, κάτι που δεν συνηθίζεται. Εννοείται πως οι φιλοξενούμενοι δεν πήραν εισιτήρια, ενώ απαγορεύτηκε η πώλησή τους σε ανθρώπους που δεν ζουν στην πόλη η οποία θα φιλοξενήσει τον αγώνα. Παράλληλα, αυξήθηκαν υπερβολικά και οι τιμές τους, αλλά η πλειονότητα των φιλάθλων στη φτωχή πόλη του Νότου δεν πτοήθηκε και σχημάτισε ουρές. Το «Σαν Πάολο» θα είναι γεμάτο…

Επίσης, η αποστολή των Ρωμαίων διάνυσε τα 200 χιλιόμετρα από τη μία πόλη στην άλλη με… αεροπλάνο καθαρά για λόγους ασφαλείας και όχι με τρένο, διότι κάτι τέτοιο κρίθηκε επίφοβο.

Ακόμη, οι ποδοσφαιριστές των «τζαλορόσι» (ανάμεσά τους και οι Τοροσίδης, Μανωλάς, Χολέμπας) θα αναχωρήσουν άμεσα μετά το τέλος της αναμέτρησης, συνοδεία μεγάλης αστυνομικής δύναμης.

«Εδώ και μήνες δεχόμαστε απειλητικά μηνύματα. Θα είναι για μας μια δύσκολη μέρα και ελπίζω τα πράγματα να είναι ήρεμα», τόνισε ο μέσος της Ρόμα, Ντανιέλε Ντε Ρόσι.

Από τη μεριά του, ο προπονητής της Νάπολι, Ράφα Μπενίτεθ, προσπαθεί να ρίξει τους τόνους: «Προσωπικά με νοιάζει μόνο το αγωνιστικό κομμάτι. Επικεντρώνομαι μόνο στο τεχνικό κομμάτι και ελπίζω να είναι ένα κανονικό παιχνίδι», είπε ο Ισπανός, αλλά ποιος τον ακούει…

Ο Τσίρο Εσπόζιτο ζούσε στο προάστιο της Νάπολι, Σκάμπια, και ο δήμαρχος της περιοχής, Αντζελο Πιζάνι, έκανε ανοιχτή πρόταση στον Φραντσέσκο Τότι: Να πάρει τη μητέρα του Εσπόζιτο, Αντονέλα, και μαζί να πάνε στον τάφο του παιδιού. Ο Πιζάνι θεωρεί πως έτσι τα πνεύματα θα ηρεμήσουν και ίσως το ματς κυλήσει κανονικά.

Απάντηση από μεριάς Ρόμα δεν υπάρχει και ούτε πρόκειται. Οχι γιατί ο Τότι δεν θα ήθελε, αλλά πολύ απλά γιατί δεν θα μπορούσε να φτάσει ώς το κοιμητήριο αναίμακτα.

Θ.Α.

ΙΝΤΙΜΕ

Τους Αφρικανούς αθλητές, που μιλούν πλέον σε… επαναστατικούς τόνους για τη μάστιγα του Εμπολα, ναι μεν πυροδοτεί το δρεπάνι της νόσου και η ανάγκη περιορισμού των μαζικών θανάτων στο δυτικό τμήμα της μαύρης ηπείρου, αλλά δεν είναι μόνο αυτό… Υπάρχει και η υγιής σκέψη που αναγνωρίζει τη «χυδαιότητα της παγκόσμιας κοινότητας ακόμη και όταν ο θάνατος καλπάζει όπως τώρα!».

Επιτρέψτε μας να σας μεταφέρουμε μια προ ημερών ανοικτή συζήτηση φίλων, δημοσιογράφων και μη, στα γραφεία της «Εφ.Συν.» για τον μαζικό όλεθρο του Εμπολα…

Η συζήτηση ξεκίνησε όταν από το στόμα του υπογράφοντος ακούστηκε πως «είναι τραγικό, αλλά η αντιμετώπιση του Εμπολα θα βρει τον δρόμο της γιατί υπήρξε θάνατος στην Ευρώπη… Ο έστω και ένας θάνατος στην Ευρώπη αντιμετωπίζεται και δημοσιοποιείται ως απειλή, ενώ οι χιλιάδες μαζικοί θάνατοι στην Αφρική θεωρούνται απλά… στατιστική»!

Ακούστηκαν παρόμοιες απόψεις που δεν συνιστούν σοφία, αλλά απλά είναι η αίσθηση του ενημερωμένου-υποψιασμένου πολίτη των ημερών μας για την ευτέλεια της ανθρώπινης ζωής, πόσο μάλλον τον διαχωρισμό των θανάτων σε… περισσότερο ή λιγότερο σοβαρούς, ανάλογα με τον τόπο όπου συμβαίνουν.

Αυτή ήταν άλλωστε και η αρχή της σκέψης Αφρικανών αθλητών που τους οδήγησε σε λόγια-κεραυνούς, τόσο για τη συγκεκριμένη σύγχρονη ανηθικότητα όσο και για την ολιγωρία των χωρών της δυτικής Αφρικής…

Αναφερόμαστε σε δύο αθλητές του τάε κβον ντο, Αντονι Ομπάμε και Σίκα Σουκβουμερίγε, από την Γκαμπόν και τη Νιγηρία αντίστοιχα, και σε δύο Σενεγαλέζους μπασκετμπολίστες, τον 24χρονο Γκοργκί Ντιεγκ, μέλος των Μινεσότα Τίμπεργουλβς στο ΝΒΑ, και τον 27χρονο Χαμάντι Εντιαγέ, που βγάζει το… ψωμί του στην Κίνα από την Γκουάνξι Ρίνος.

Αυτοί οι τέσσερις, λοιπόν, την τελευταία εβδομάδα έδωσαν πετυχημένες εξετάσεις τόσο ως… υπουργοί Εξωτερικών των πατρίδων τους όσο και ως ελεγκτές της ετοιμότητας των κυβερνήσεών τους! Δεν το είπαν, αλλά είναι φανερό ότι αφουγκράστηκαν τα λόγια του Γκανέζου, πρώην γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, Κόφι Ανάν: «Αν η κρίση είχε πλήξει άλλη περιοχή του πλανήτη, ή συνέχιζε να πλήττει μόνο την Αφρική, η αντιμετώπισή της θα ήταν πολύ διαφορετική. Η διεθνής κοινότητα θα ήταν πιο ελαστική, ενώ τώρα κινητοποιήθηκε μόλις ο Εμπολα έφτασε στην Αμερική και στην Ευρώπη».

«Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί οι εκπρόσωποι με καθοριστικές ιδιότητες σε θέματα υγείας και όχι μόνο εντός των κοσμικών κοινωνιών της Ευρώπης και της Αμερικής δεν μπορούν να τιθασεύσουν τη μεροληψία τους και να καταλάβουν ότι δεν μπορούν να παίζουν με τόσο σοβαρά θέματα και να υποτιμούν τη νοημοσύνη του ενημερωμένου πολίτη στον σύγχρονο κόσμο», είπε ο Ομπάμε, ολυμπιονίκης στο Λονδίνο το 2012.

Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Νιγηριανός Σουκβουμερίγε, πριν δώσει και μεταφυσική διάσταση στη διαμαρτυρία του: «Γιατί ο δήθεν πολιτισμένος κόσμος δεν μπορεί να καταλάβει ότι η ίδια η ζωή απαντά -και συνήθως σκληρά- όταν υπάρχει ολιγωρία σε θέματα δημόσιας υγείας από διεθνείς οργανισμούς με κριτήριο τον παραμορφωτικό φακό που ονομάζεται ρατσισμός;».

Οι δυο μπασκετμπολίστες μίλησαν για την ίδια μεροληπτική στάση, πριν κορυφώσουν την παρέμβασή τους για τις ευθύνες των κυβερνώντων στη Σενεγάλη και όχι μόνο. Μίλησαν σε διαφορετικό χρόνο, αλλά θαρρείς πως έκαναν κοινή δήλωση: «Οι κυβερνήσεις, της δικής μας όσο και των άλλων χωρών της δυτικής Αφρικής, ευθύνονται για την απουσία κατάλληλης ενημέρωσης προς τους λαούς για τον κίνδυνο και τους τρόπους προφύλαξης. Αυτοί ήταν ικανοί να μειώσουν την έκταση του κακού και να μην επηρεαστεί το ηθικό των λαών που δοκιμάζονται σκληρά πλέον», ήταν με τις ίδιες ή διαφορετικές λέξεις το νόημα όσων είπαν.

Θυμηθείτε ότι εντός συνόρων ο Τζον Καμαρά, παίκτης της Λαμίας από τη Σιέρα Λεόνε, στο παιχνίδι με τη Λάρισα συνδύασε τον πανηγυρισμό του με την αποκάλυψη, κάτω από την εμφάνιση της ομάδας του, της φανέλας που έγραφε «είμαστε Δυτικοαφρικανοί, δεν είμαστε ιοί!».

Αν υπάρχει μία λέξη που μπορεί να χαρακτηρίσει την παρουσία του ΠΑΟΚ στο φετινό Κύπελλο Ελλάδας αυτή είναι η «προχειρότητα».

Από τη δική του πλευρά, αποδείχθηκε ότι δεν είχε καμία συγκεκριμένη στρατηγική για να πάρει τους βαθμούς που χρειαζόταν και να προκριθεί. Ομως και η ΕΠΟ, που είναι η διοργανώτρια, τα έχει κάνει τόσο μπάχαλο, ώστε κανένας να μην ξέρει αυτή τη στιγμή ποια ακριβώς είναι τα κριτήρια ισοβαθμίας, μετά τη φετινή καινοτομία να χωριστούν οι ομάδες σε ομίλους και να παίξουν μονά παιχνίδια.

Για να δούμε πόσο στο πόδι είναι όλα σχεδιασμένα, ας αρχίσουμε από το αγωνιστικό.

Κατ’ αρχάς από τον ΠΑΟΚ… Η έλλειψη βάθους στο ρόστερ του «δικεφάλου» είναι σαφώς μία παράμετρος που έχει συμβάλει στο να έχει η ομάδα του Αγγελου Αναστασιάδη συγκομιδή μόλις ενός βαθμού ύστερα από δύο παιχνίδια. Αλίμονο, όμως, αν αποδεχθούμε ότι ακόμη και αυτός ο ελλιπής ΠΑΟΚ δεν θα μπορούσε να ξεπεράσει ομάδες όπως ο ΠΑΣ Γιάννινα, η Κέρκυρα και ο Απόλλων 1926. Είναι ξεκάθαρο, λοιπόν, ότι δεν έγινε σωστή προεργασία κι ο ΠΑΟΚ δεν αντιμετώπισε όπως έπρεπε τα δύο πρώτα ματς και ειδικά αυτό της πρεμιέρας στο Καυταντζόγλειο με τον Απόλλωνα 1926, με αποτέλεσμα τώρα η τύχη του να εξαρτάται από άλλους.

Σε εκείνο το παιχνίδι ο Αναστασιάδης παρέταξε μια ενδεκάδα που δεν είχε παίξει ούτε διπλό σε προπόνηση, με αποτέλεσμα να μην πάρει καν ισοπαλία. Και προχθές πήγε στο άλλο άκρο περιορίζοντας το rotation μόνο στη χρησιμοποίηση του Μάρτενς, με αποτέλεσμα ο ΠΑΟΚ να πληρώσει την έλλειψη φρεσκάδας και καθαρού μυαλού.

Πλέον, εύχεται να μη φέρουν ισοπαλία Γιάννινα και Απόλλων 1926 την τελευταία αγωνιστική, καθώς σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα έχει καμιά αξία η πιθανή δική του νίκη επί της Κέρκυρας.

Ωστόσο υπάρχουν δύο σενάρια για να περάσει στην επόμενη φάση. Το πρώτο, να νικήσουν τα Γιάννινα τον Απόλλωνα και ο ΠΑΟΚ να πάρει το διπλό στην Κέρκυρα. Το δεύτερο, να νικήσει ο Απόλλων τα Γιάννινα και ο ΠΑΟΚ να ισοβαθμήσει στους τέσσερις πόντους με τον ΠΑΣ.

Σ’ αυτό το σημείο είναι που μπλέκεται η προχειρότητα της ποδοσφαιρικής ομοσπονδίας, καθώς δεν είναι ξεκάθαρα τα κριτήρια ισοβαθμίας. Ετσι στον «δικέφαλο», όπως και στα Γιάννινα, πρέπει να περιμένουν να… συνεδριάσει η Επιτροπή Κυπέλλου για να αποφασίσει τι ακριβώς ισχύει!

Το μπέρδεμα δημιουργείται επειδή η ΕΠΟ στην προκήρυξη του Κυπέλλου επέλεξε την εύκολα λύση να παραπέμπει στον ΚΑΠ την περίπτωση ισοβαθμιών, χωρίς να σκεφτεί ότι ο συγκεκριμένος κανονισμός έγινε στα μέτρα του πρωταθλήματος όπου όλες οι ομάδες παίζουν δύο φορές μεταξύ τους. Σύμφωνα, λοιπόν, με τον ΚΑΠ, εάν υπάρχει ισοβαθμία τότε μετρούν κατά σειρά οι βαθμοί στα μεταξύ τους παιχνίδια, η διαφορά τερμάτων στα μεταξύ τους ματς και η καλύτερη επίθεση μεταξύ των ομάδων που ισοβαθμούν. Αν και έπειτα απ’ όλα αυτά η κατάσταση δεν ξεκαθαρίσει, τότε οι ομάδες πάνε σε μπαράζ.

Ελα όμως που στο Κύπελλο, στο φετινό περίεργο σύστημα ομίλων, οι ομάδες παίζουν μία φορά μεταξύ τους. ΠΑΟΚ και Γιάννινα ήρθαν ισόπαλοι 1-1, άρα έχουν ίδιους βαθμούς και διαφορά τερμάτων. Και το ερώτημα είναι: Μπορεί να κριθεί η πρόκριση στο ποια ομάδα έχει την καλύτερη επίθεση στους αγώνες του ομίλου;

Μετά τη 2η αγωνιστική τα Γιάννινα έχουν 2-1 γκολ ενεργητικό και ο ΠΑΟΚ 1-2 παθητικό. Αν, για παράδειγμα, την τελευταία αγωνιστική, τα Γιάννινα χάσουν από τον Απόλλωνα με 3-2 στην έδρα τους θα έχουν τελική συγκομιδή γκολ 4-4, ενώ και ο ΠΑΟΚ αν νικήσει με 2-0 την Κέρκυρα, 3-2. Θα περάσει σε αυτή την περίπτωση ο ΠΑΣ που έχει καλύτερη επίθεση και όχι ο ΠΑΟΚ που έχει το +1 στη διαφορά τερμάτων;

Αυτά σκέφτηκαν στην Επιτροπή Κυπέλλου της ΕΠΟ και τρέχουν άρον άρον να τα… μαζέψουν για να μην εκτεθούν περισσότερο.

Δεν μπορεί κανείς να χαρακτηρίσει «αναμενόμενο» το κόψιμο του Γιώργου Σαμαρά από την προεπιλογή της Εθνικής για το ματς των προκριματικών του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος με τα Νησιά Φερόε και το φιλικό με τη Σερβία.

Ο Κλάουντιο Ρανιέρι ήταν ο πρώτος που είχε επισημάνει στον Ελληνα επιθετικό την ανάγκη να βρει ομάδα μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο ώστε να μπορέσει μετά να βγάλει την καλοκαιρινή προετοιμασία και να βρίσκεται σε φουλ αγωνιστικούς ρυθμούς.

Το ίδιο ισχύει βέβαια και για τον Μήτρογλου σε ό,τι αφορά τη φυσική του κατάσταση.

Ο καιρός, όμως, περνούσε και ο «Σάμι», παρά τα προσόντα του, στα οποία θέλησε να βασιστεί ο ομοσπονδιακός τεχνικός για να χτίσει τη «νέα Εθνική», δεν κατάφερε να ενταχθεί σε κάποιο κλαμπ, μέχρι τις 22 Αυγούστου, δηλαδή σχεδόν δύο μήνες μετά το Μουντιάλ, όταν τον απέκτησε η Γουέστ Μπρομ.

Το θέμα είναι ότι με το που ξεκίνησε προπονήσεις η φυσική του κατάσταση βρισκόταν στα… πατώματα. Παρ’ όλα αυτά, ο κόουτς του αγγλικού συλλόγου, ο Αλαν Ιρβιν, δήλωσε ότι «θα παίξει σίγουρα σε πολλά ματς πρωταθλήματος γιατί διαθέτει τεράστια πείρα».

Πριν καλά καλά προσαρμοστεί όμως στο καινούργιο του σπίτι, ήρθαν οι πρώτες κλήσεις του Ρανιέρι για την αναμέτρηση της Εθνικής μας εναντίον της Ρουμανίας για τα προκριματικά του Euro.

Μόλις εννιά μέρες είχαν περάσει από τότε που ο Σαμαράς υπέγραψε στη Γουέστ Μπρομ. Και «αναγκαστικά» έπρεπε να σηκωθεί να φύγει, να έρθει εδώ και να ντυθεί στα γαλάζια αναλαμβάνοντας τα… εθνικά του καθήκοντα. Ετσι, δεν μπόρεσε να προπονηθεί κατάλληλα με τον σύλλογο στον οποίο ανήκει.

Στη συνέχεια χρειάστηκε να… παρουσιαστεί εκ νέου στην Εθνική για τους αγώνες με τη Φινλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία στις 11 και 14 Οκτωβρίου. Τότε είχε προλάβει να παίξει σε τρία ματς πρωταθλήματος για συνολικά 39 λεπτά και σε ένα ματς για το Λιγκ Καπ για 69 λεπτά. Σε κανένα από τα τέσσερα δεν ήταν βασικός. Η απόδοσή του στους δύο αγώνες της Εθνικής μας αποδείχτηκε απογοητευτική και τα καμπανάκια που ξεκίνησαν πριν καιρό έγιναν… καμπάνες.

Ο Ιρβιν, βέβαια, συνέχισε να δηλώνει ότι ο Σαμαράς στο μέλλον θα είναι ο παίκτης-κλειδί για τα «καναρίνια» της Αγγλίας. Μάλιστα τόνισε πως «είναι κρίμα, γιατί πήγε να παίξει σε δύο διεθνείς αγώνες στους οποίους γνώριζε ότι δεν πρόκειται να ξεκινήσει από την αρχή κι έχασε τη δουλειά με τα άλλα παιδιά της ομάδας».

Σε λίγο καιρό θα φανεί αν το μέλλον μπορεί να λειτουργήσει υπέρ του ή αν θα τον… εξαφανίσει. Από τη δική του συμπεριφορά θα εξαρτηθεί…

Στην προεπιλογή ο Γκέκας

Πριν από μερικές εβδομάδες ο Κλάουντιο Ρανιέρι υποστήριξε ότι υπολογίζει στον Φάνη Γκέκα, παρά το γεγονός ότι τον «έκοψε» από την τελική αποστολή για τους αγώνες με τη Φινλανδία και τη Βόρεια Ιρλανδία, ενώ τον είχε καλέσει στην προεπιλογή.

Χθες, ο Ιταλός κόουτς επιβεβαίωσε τα λεγόμενά του και συμπεριέλαβε ξανά τον 34χρονο σέντερ φορ στη λίστα των «ξενιτεμένων», αφού συνεχίζει να σκοράρει κατά ριπάς στην Τουρκία.

Στην προεπιλογή δεν βρίσκονται οι τραυματίες Γιάννης Φετφατζίδης και Λουκάς Βύντρα. Αναλυτικά οι 17: Καρνέζης, Καπίνο, Τοροσίδης, Μανωλάς, Παπασταθόπουλος, Κ. Παπαδόπουλος, Μόρας, Α. Παπαδόπουλος, Χολέμπας, Καράμπελας, Σταφυλλίδης, Μαυρίας, Σάμαρης, Κονέ, Χριστοδουλόπουλος, Ταχτσίδης, Γκέκας.