Οφθαλμόν αντί οφθαλμού

Συνεχόμενα (και αδικαιολόγητα εν πολλοίς) πρόστιμα από το ΕΣΡ στον «Real FM», αντίδραση από τη «Real News» με ρεπορτάζ για τον πρόεδρο και την αντιπρόεδρο του Συμβουλίου, τον Ιωάννη Λασκαρίδη και τη Λίνα Αλεξίου αντίστοιχα. Ο πόλεμος ξεκίνησε. Τον ρώτησα κάποια στιγμή τον πρόεδρο του ΕΣΡ αν έχει κάτι προσωπικό με τον Νίκο Χατζηνικολάου, «με κανέναν δεν έχω κάτι, τη δουλειά μας προσπαθούμε να κάνουμε σωστά» απάντησε στεγνά.

…………………………………………………………………

Χάθηκε και η πρωτιά

Αντεπίθεση ετοιμάζει μεγάλος ραδιοσταθμός στην Αθήνα, συζητάει ήδη με νέα πρόσωπα για τη στελέχωση του προγράμματός του.

……………………………………………………………….

Να ανησυχούν τα άλλα ραδιόφωνα;

Ετοιμάζονται πυρετωδώς και τα «Παραπολιτικά FM 90,1», το νέο ειδησεογραφικό ραδιόφωνο του Γιάννη Κουρτάκη. Εκπομπές θα κάνουν μεταξύ άλλων οι Μηνάς Τσαμόπουλος και Γιώργος Θαναηλάκης (μετεγγραφή από «NovaΣΠΟΡ FM 94,6»), Γιώργος Μητσικώστας, Παναγιώτης Λιάκος, Βαγγέλης Περρής, Αθηναΐς Νέγκα, Γιάννης Ξυνόπουλος, Παναγιώτης Τζένος, Γιώργος Κουβαράς και Χρήστος Ζαμπούνης. Τα μαγκαζίνο θα επιμελούνται οι Λίζα Δουκακάρου, Ανδριάννα Ζαρακέλη και Γιάννης Αργυρός. Μπαίνει γερά στον ανταγωνισμό ο σταθμός.

…………………………………………………………..

Είναι ακόμα διευθυντής;

Είναι αλήθεια πως ούτε στις συσκέψεις δεν τον καλούν πια τον Αρη Πορτοσάλτε στον «Σκάι 100,3»;

…………………………………………………………..

Ραδιοχρώματα στο Internet

To κάνουν πολλά ραδιόφωνα του εξωτερικού εδώ και χρόνια, έρχεται η… μόδα σιγά σιγά και στην Ελλάδα. Ραδιόφωνα φτιάχνουν στα site τους και web radios. Εκτός από το κανονικό πρόγραμμα που παρουσιάζουν στα FM στήνουν και συμπληρωματικά, διαδικτυακά, ραδιόφωνα. Ο «Ρυθμός 94,9» έχει τρία λόγου χάριν, ένα που παίζει μπαλάντες, ένα με λαϊκά κομμάτια κι ένα με ποπ μουσική. Ενώ και τα Χριστούγεννα πολλοί σταθμοί έφτιαξαν web radios με χριστουγεννιάτικα τραγούδια. Στο κόλπο μπαίνει τώρα και ο «105,5 στο Κόκκινο». Ανοίγει κι αυτός διαδικτυακά ραδιόφωνα τα οποία θα ακούμε μέσα από το site του. Ξεκίνημα με το «Μοβ ραδιόφωνο» που θα μεταδίδει ξένη μουσική (με πλήρες πρόγραμμα το επόμενο διάστημα) και το «Πορτοκαλί ραδιόφωνο», τον ραδιοσταθμό της Αλληλεγγύης. Κάθε… χρώμα θα φιλοξενεί μελλοντικά κι ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής: κλασική, τζαζ, ηλεκτρονική, έντεχνη κτλ.

…………………………………………………..

Φήμες ήθελαν έναν από τους διαγωνισμούς για τη ΝΕΡΙΤ να είναι αδιάβλητος, χωρίς σκιές ή παρανομίες. Φήμες ανυπόστατες εννοείται. Μοιάζει αδύνατον να γίνει κάτι που να έχει σχέση με τη ΝΕΡΙΤ και να μη δημιουργηθεί μπάχαλο… Ασχετοσύνη; Ανικανότητα; Ή, μάλλον, κάτι άλλο;

www.e-tetradio.gr

Του Δημήτρη Κανελλόπουλου

Βρίσκεται στην κορυφή και με διαφορά από τους υπόλοιπους: ο «Real 97,8» παραμένει πρώτος και στις ακροαματικότητες του τελευταίου μήνα, στη μέτρηση που έλαβε χώρα στην περιοχή της Αττικής από 17 Φεβρουαρίου έως και 16 Μαρτίου. Παραμένει δε πρώτος (κι) ελλείψει αντιπάλου, μια και τα υπόλοιπα ειδησεογραφικά ραδιόφωνα δεν μετρούν και πολύ, καθώς φαίνεται, του πάλαι ποτέ ένδοξου «Σκάι 100,3» συμπεριλαμβανομένου. Ανεβασμένα είναι, ωστόσο, τα άλλα δύο ραδιόφωνα του ομίλου Αλαφούζου και αντισταθμίζουν λίγο την κατάσταση στο Φάληρο, τα δύο μουσικά δηλαδή, ο έντεχνος «Μελωδία 99,2» (το Νο 1 μουσικό ραδιόφωνο της πόλης παίζει καλή ελληνική μουσική κι αυτό είναι ελπιδοφόρο) και ο πιο ροκ «Red 96,3». «Ρυθμός 94,9» και «Sfera 102,2» εκπροσωπούν στο Top 10 τη λαϊκο-ποπ ελληνική μουσική της πίστας και της παραλιακής (Παντελίδης και σία), ο «DeeJay 95,2» με τον Μιχάλη Τσαουσόπουλο εκπροσωπεί με τη σειρά του επαξίως τη μαθητιώσα νεολαία και τη house music, ο «NovaΣΠΟΡ 94,6» τον αθλητισμό και ο «Easy 97,2» τη soft (ξένη) μουσική, αυτή τη μουσική δηλαδή που τον ανέβασε πολύ ψηλά στις μετρήσεις. Τα αξιοσημείωτα εκτός δεκάδας είναι η σημαντική άνοδος του «Pepper 96,6» (6,1%), η στασιμότητα του «105,5 Στο Κόκκινο» (3,2%) και οι πολύ χαμηλές πτήσεις του «Alpha 98,9» (2,2%).

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα στοιχεία για τη διαφημιστική δαπάνη των ραδιοσταθμών, έτσι όπως τα παρουσιάζει η Media Services. Ο «Σκάι 100,3», λόγου χάριν, με τον μισό διαφημιστικό χρόνο σε σύγκριση με τον «Real 97,8», μετράει πολύ περισσότερα έσοδα, 1.015.859 ευρώ έναντι 630.197 αντίστοιχα. Φαίνεται δε πως τα δύο ραδιόφωνα του ομίλου ΑΝΤ1, ο «Easy 97,2» και ο «Ρυθμός 94,9», έχουν τα περισσότερα έσοδα απ' όλους όσοι βρίσκονται στη λίστα. Να υποθέσουμε πως το εμπορικό τμήμα του ομίλου κάνει καλή δουλειά. Οσο για τον «Αθήνα 9,84», τον δημοτικό ραδιοσταθμό του Γιώργου Καμίνη, μετράει γύρω στα 450 χιλ. ευρώ στο πρώτο δίμηνο του 2014.

…………………………………………………….

1. Real 97,8 13,9%

2. Μελωδία 99,2 11,7%

3. ΣΚΑΪ 100,3 9,7%

4. DeeJay 95,2 9,1%

5. Δίεση 101,3 9,1%

6. Red 96,3 8,2%

7. Sfera 102,2 8,1%

8. Ρυθμός 94,9 8,0%

9. NovaΣΠΟΡ 94,6 7,7%

10. Easy 97,2 7,5%

d.kanellopoulos@efsyn.gr

«Η μεγάλη μάζα των ανθρώπων υπηρετούν το κράτος, κυρίως όμως όχι σαν όντα ανθρώπινα, μα με το σώμα τους, σαν μηχανές». Αυτό συμπέραινε το 1849 ο εμβληματικός Αμερικανός στοχαστής Χένρι Ντέιβιντ Θόρο στην πραγματεία του «Αντίσταση στην πολιτική εξουσία». Θέλοντας μάλιστα να υπερτονίσει την πολιτική αλλοτρίωση που ήδη από εκείνη την εποχή χαρακτήριζε τη (μη) συμμετοχή στα κοινά, έγραφε: «Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν έχουν περιθώριο για ελεύθερη άσκηση της κρίσης και του αισθήματος της ηθικής, μα βάζουν τους εαυτούς τους στο ίδιο επίπεδο με το χώμα, τα ξύλα και τις πέτρες. Και ξύλινοι άνθρωποι ίσως και να μπορούν να φτιαχτούν που θα υπηρετούν εξίσου καλά τον ίδιο σκοπό».

Ξύλινοι άνθρωποι, δηλαδή ξόανα, με ξύλινη γλώσσα, που δεν (θέλουν να) ξέρουν τι είναι αυτό που συμβαίνει γύρω τους, τι είναι αυτό που τελικά τούς συμβαίνει. Αυτή είναι ίσως η χειρότερη εκδοχή μιας μισο-συνειδητής πολιτικής αλλοτρίωσης, αφού, βαθιά μέσα μας, σχεδόν όλοι γνωρίζουμε ότι τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν ριζικά. Αφού σχεδόν όλοι ξέρουμε ότι τίποτα δεν είναι όπως πριν. Η τομή των τελευταίων πέντε χρόνων μεταμόρφωσε τις ζωές, τις πραγματικότητες, τα δεδομένα, την ίδια την ύπαρξή μας. Μια ύπαρξη που, για τους πολλούς, φτωχαίνει όλο και περισσότερο, με εκχωρήσεις κομματιών του εαυτού, τα οποία αντιστοιχούν συμβολικά στις λεγόμενες «εκχωρήσεις κυριαρχίας» σε επίπεδο χώρας. Και εκχώρηση «κυριαρχίας του εαυτού» σημαίνει λιγότερο άνθρωποι, λιγότερο πλούσιοι σε κοινωνικές σχέσεις και, κατά συνέπεια, ακρωτηριασμένες υπάρξεις.

«Αν κάποιος αγνοεί παντελώς τον κόσμο ως έχει, δεν θα έχει την ελευθερία να αντιδράσει. Με εντυπωσιάζει το γεγονός ότι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ξέρουν σε τι κόσμο ζουν» έλεγε στη συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.» (25/1/14 ) ο Αλέν Μπαντιού και πρόσθετε ότι «αυτή η άγνοια, αυτή η μη αλήθεια στην οποία ζουν, απαγορεύει την ελευθερία της δράσης». Υποστήριζε μάλιστα ότι δημοκρατία δεν είναι η ελευθερία έκφρασης γνώμης, διότι η τελευταία είναι απολύτως χειραγωγήσιμη, σε ένα καθεστώς ελεγχόμενης πληροφορίας και μαζικής προπαγάνδας. «Αυτή η ελευθερία στην πραγματικότητα είναι σκλαβιά» σημείωνε.

Υπάρχει δυνατότητα σήμερα τα «ξόανα», οι «ξύλινοι άνθρωποι» του Θόρο, να ξαναγίνουν Ανθρωποι με σάρκα και αίμα, ψυχή και λογισμό; Υπάρχει η δυνατότητα να δουν την αλήθεια της ζωής τους ως όλον; Είναι δυνατή η συμβολική ανάκτηση του Παραδείσου και η ανάκληση της θεϊκής κατάρας που ήρθε ως αντίτιμο για μια πράξη ανυπακοής, τη βρώση του καρπού της γνώσης;

Ο Θόρο, μετά τη φυλάκισή του, επειδή κατήγγειλε τον πόλεμο του Μεξικού ως προσπάθεια να εξαπλωθεί η δουλεία, έδωσε μια διάλεξη με τίτλο «Πολιτική Ανυπακοή», στην οποία έλεγε: «Οταν ο νόμος είναι τέτοιος ώστε να σ’ εξαναγκάζει να γίνεις όργανο αδικίας σε βάρος άλλου, τότε σου λέω: γίνε παραβάτης του νόμου». Οπερ έδει δείξαι!

«Η Ελλάδα δεν υστερεί, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, έναντι της Γερμανίας σε αύξηση της παραγωγικότητας. Αντίθετα, η παραγωγικότητα ανά ώρα αυξήθηκε παραπάνω από δύο φορές γρηγορότερα απ’ ό,τι στη Γερμανία, κατά τη διάρκεια των χρόνων που μεσολάβησαν από το ευρώ

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στους Τάσο Τσακίρογλου και Μπάμπη Μιχάλη

• Πριν από λίγες μέρες, το Ινστιτούτο του Μονάχου Ifo, σε μια έκθεση επιτροπής του υπό τον Χανς Βέρνερ Ζιν, συμπέραινε ότι τα προγράμματα λιτότητας και η ύφεση που τα ακολούθησε στη Νότια Ευρώπη ήταν αναπόφευκτα. Αυτό που βλέπουμε όμως στον Νότο είναι η εσωτερική υποτίμηση, η μαζική ανεργία, η φτώχεια και οι περικοπές των κοινωνικών δαπανών. Επειτα από έξι χρόνια δεινής κρίσης, τι σας λέει αυτή η συνταγή;

Νομίζω ότι το συμπέρασμα της ομάδας του Βέρνερ Ζιν είναι εντελώς λάθος, διότι όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η λύση της λιτότητας έχει καταστρέψει κυρίως την ελληνική οικονομία και έχει δυσκολέψει αφάνταστα τη θέση άλλων χωρών όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ιρλανδία. Η ανεργία έχει φθάσει στα ύψη και το ΑΕΠ έχει μειωθεί πάρα πολύ, ώστε δεν μπορούμε να μιλάμε για ένα success story. Οι έρευνες του ΔΝΤ και του ΟΟΣΑ δείχνουν ότι υποτιμήθηκαν σε τεράστιο βαθμό οι καταστροφικές επιπτώσεις της λιτότητας και έτσι δεν θα συνιστούσα ένα τέτοιο είδος πολιτικής ως μέσο για την έξοδο από την κρίση. Το βασικό επιχείρημα του Ζιν είναι ότι οι τιμές και οι μισθοί πρέπει να μειωθούν σ’ αυτές τις χώρες σε σχέση με τα προ κρίσης επίπεδα. Αυτό ώς έναν βαθμό είναι σωστό, καθώς οι τιμές ήταν όντως υψηλές και οι συγκεκριμένες χώρες έχασαν την ανταγωνιστικότητά τους. Γι’ αυτό οι τιμές πρέπει να αυξάνονται με βραδύτερους ρυθμούς σε σχέση με άλλες χώρες της ευρωζώνης. Αυτό δεν δικαιολογεί προγράμματα λιτότητας, αλλά μια πιο μετριοπαθή δημοσιονομική πολιτική.

• Η πολιτική του «ισχυρού ευρώ» αντανακλά την πραγματική κατάσταση της οικονομίας στην ευρωζώνη; Και γιατί η γερμανική κυβέρνηση επιμένει σε μια πολιτική που βυθίζει σχεδόν τη μισή ευρωζώνη στη στασιμότητα και την ύφεση;

Η άποψη του Ζιν είναι σχεδόν κυρίαρχη στη Γερμανία. Θεωρεί ότι οι χώρες που έχουν χάσει την ανταγωνιστικότητά τους πρέπει να ακολουθήσουν πολύ περιοριστική δημοσιονομική και μισθολογική πολιτική, προκειμένου να ανακτήσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Ομως εδώ στη Γερμανία ξεχνούν ότι για το τανγκό χρειάζονται δύο, ότι δηλαδή η ανταγωνιστικότητα είναι μια σχετική έννοια. Για παράδειγμα, η Ελλάδα χρειάζεται να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητά της. Ομως, η απώλεια της ελληνικής ανταγωνιστικότητας (όπως και της Ισπανίας και της Ιρλανδίας) είναι το κατοπτρικό είδωλο της σχετικής αύξησης της ανταγωνιστικότητας άλλων χωρών, όπως της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Ολλανδίας. Το πρόβλημα που έχουμε μπροστά μας είναι συμμετρικό και το ίδιο πρέπει να είναι και η λύση του. Η Ελλάδα δεν υστερεί, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, έναντι της Γερμανίας σε αύξηση της παραγωγικότητας. Αντίθετα, η παραγωγικότητα ανά ώρα αυξήθηκε παραπάνω από δύο φορές γρηγορότερα απ’ ό,τι στη Γερμανία, κατά τη διάρκεια των χρόνων που μεσολάβησαν από το ευρώ, το 1999. Παράλληλα, σήμερα, οι μισθοί στην Ελλάδα βρίσκονται στο μέσο επίπεδο της Ε.Ε και δεν απαιτούνται περαιτέρω μειώσεις. Στη Γερμανία όμως δεν ισχύει αυτό, γιατί βρίσκονται κάτω από αυτό το σημείο.

• Αυτή η μείωση μισθών τι επιπτώσεις έχει στην εσωτερική ζήτηση; Η αγοραστική δύναμη στην Ελλάδα έχει καταβαραθρωθεί.

Αυτό ισχύει. Υποτίθεται ότι ενισχύονται οι εξαγωγές, αλλά αυτό απαιτεί να βρίσκεται σε καλή κατάσταση και η ύπαιθρος. Ομως και η ανάπτυξη της Γερμανίας δεν είναι πολύ καλή. Πέρσι ήταν μόλις 0,4%. Αυτό δεν είναι πολύ ευνοϊκό περιβάλλον για τις χώρες που βρίσκονται σε κρίση. Αυτό που χρειαζόμαστε για να βοηθήσουμε την Ελλάδα είναι μια πολύ πιο ενεργή δημοσιονομική πολιτική στις χώρες που δεν βρίσκονται σε κρίση και, ως εκ τούτου, έχουν την πολυτέλεια να το κάνουν αυτό. Πρέπει η Γερμανία να αυξήσει τις εισαγωγές της και μεταξύ αυτών και από την Ελλάδα.

• Επόμενο βήμα στην αντιμετώπιση του «ελληνικού προβλήματος» θα είναι πιθανώς μια επιμήκυνση στην αποπληρωμή των δανείων για πενήντα χρόνια και η μείωση των επιτοκίων. Μια τέτοια λύση θα είναι αποτελεσματική για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους;

Θα προτιμούσα την πιο παραδοσιακή λύση ενός «κουρέματος», επειδή έχει μεγαλύτερα πλεονεκτήματα για τη χώρα, αλλά, έτσι και αλλιώς, πρέπει να μειωθούν τα επιτόκια για μια περίοδο και αυτό είναι σημαντικό. Η Ελλάδα μπορεί να πληρώνει για παράδειγμα ένα επιτόκιο ύψους 1,5% για το χρέος της. Αυτό μπορεί να γίνει από τον ESM . Είμαι πολύ πιο επιφυλακτικός για το θέμα της χρονικής επέκτασης των δανείων, γιατί πολλοί ισχυρίζονται ότι, με τη νομική έννοια, αυτό είναι ένα είδος «κουρέματος», διότι, εάν δεν πάρεις πίσω τα λεφτά σου στον καθορισμένο χρόνο, αυτό είναι «κούρεμα».

• Συμφωνείτε με την άποψη ότι για την Ελλάδα απαιτείται ένα «Σχέδιο Μάρσαλ», παρόμοιο μ’ εκείνο που επέτρεψε στη Γερμανία να ανακάμψει μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο;

Είναι δύσκολο να εφαρμόσεις ένα παρόμοιο σχέδιο μ’ αυτό μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν νομίζω ότι οι ξένες επενδύσεις ή η μεταφορά κεφαλαίων στην Ελλάδα θα βοηθούσαν, διότι πριν απ’ αυτό πρέπει οι θεσμοί της χώρας να αλλάξουν, κάτι που δεν έχει γίνει ακόμα. Δεύτερον, μια έμμεση βοήθεια θα ήταν πιο αποτελεσματική. Η Ελλάδα πρέπει να αυξήσει τις εξαγωγές της και τώρα έχει αρκετές πιθανότητες να το κάνει. Αρα, συμφωνώ στην ιδέα για ένα Σχέδιο Μάρσαλ, αλλά όχι με τον παραδοσιακό τρόπο.

• Υπάρχει η δυνατότητα μια νέα κυβέρνηση στην Ελλάδα να χειριστεί διαφορετικά το πρόβλημα του χρέους; Υπάρχει περιθώριο διαπραγμάτευσης σ’ ένα νεοφιλελεύθερο πολιτικό περιβάλλον, το οποίο κυριαρχεί σε όλη την Ευρώπη;

Με τις σημερινές πολιτικές συνθήκες φαντάζει πολύ δύσκολο, καθώς η γερμανική κυβέρνηση και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστηρίζουν έντονα την προσέγγιση της λιτότητας. Αυτό είναι καθαρά ένα πολιτικό θέμα. Ισως το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών έχει κάποια επίδραση, αφού αυτές αφορούν τη σύνθεση της νέας Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Γι’ αυτό οι ευρωεκλογές είναι πολύ σημαντικές, ιδιαίτερα για τις χώρες που βρίσκονται σε κρίση.

• Πολλοί οικονομολόγοι υποστηρίζουν ότι η παρούσα οικονομική διαχείριση της παγκόσμιας οικονομίας είναι μια μη βιώσιμη διαδικασία «δανεισμού από το μέλλον». Συμφωνείτε;

Νομίζω ότι όντως είναι μια μη βιώσιμη διαδικασία. Από οικονομική αλλά και πολιτική άποψη η ανεργία στις χώρες που βρίσκονται σε κρίση είναι μη βιώσιμη. Αυτή η κατάσταση αποσταθεροποιεί τα πολιτικά συστήματα. Σ’ αυτές τις χώρες βλέπουμε την ανάδυση ακραίων ή αποσχιστικών κομμάτων. Ολα αυτά αποσταθεροποιούν το πολιτικό σύστημα.

• Εδώ στην Ελλάδα έχουμε τη Χρυσή Αυγή.

Αυτό είναι ένα παράδειγμα της διαδικασίας πολιτικής αποσταθεροποίησης. Οι άνθρωποι ανησυχούν βαθιά για την οικονομική τους κατάσταση, έχουν φόβο για το μέλλον. Ετσι επιλέγουν ριζοσπαστικά ή πολύ επικίνδυνα κόμματα. Αυτή η επιλογή είναι ένα σημάδι απελπισίας. Πρέπει να ξαναδώσουμε στους ανθρώπους οικονομική ασφάλεια και ελπίδα, ώστε να βελτιωθεί η κατάσταση. Μόνο τότε δεν θα επιλέγουν επικίνδυνα κόμματα.

• Υπάρχει μια διαδεδομένη αίσθηση ότι οι γερμανικές ελίτ προτιμούν μια γερμανική Ευρώπη από μια ευρωπαϊκή Γερμανία. Εσείς τι πιστεύετε;

Οι γερμανικές ελίτ δεν είναι μια ομοιογενής ομάδα. Υπάρχει μια έντονη συζήτηση στη Γερμανία για το πώς πρέπει να αντιμετωπίσουμε την ευρωπαϊκή κρίση. Η κυβέρνηση ήταν πολύ αυστηρή στο πώς αυτή η συνοχή θα έχει περισσότερο γερμανικό χαρακτήρα. Τώρα αλλάζει λίγο την άποψή της εξαιτίας της συμμετοχής των Σοσιαλδημοκρατών. Για παράδειγμα, ο υπουργός Εξωτερικών τόνισε ότι το εμπορικό πλεόνασμα μάλλον αντιπροσωπεύει το ίδιο το πρόβλημα παρά τη λύση του προβλήματος. Αρα δεν θα κατέληγα σε ένα τόσο σκληρό συμπέρασμα όπως αυτό που μου θέσατε.

…………………………………………………………………………………………

Ποιος είναι

Γεννημένος το 1954 στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, εργάζεται από το 2005 στο φημισμένο Ινστιτούτο Μακροοικονομικής Πολιτικής του γερμανικού Ιδρύματος Hans Boeckler, του οποίου είναι σήμερα επιστημονικός διευθυντής. Ηδη από τον Μάιο του 2010, με πρωτοβουλία του κυκλοφόρησε κείμενο με τις υπογραφές 187 οικονομολόγων και κοινωνικών επιστημόνων, με παραλήπτη τους Ευρωπαίους ηγέτες και τίτλο «Η ελληνική κρίση είναι ευρωπαϊκή και απαιτεί λύσεις πέρα από τα πακέτα διάσωσης».