Οι αρμόδιες υγειονομικές υπηρεσίες έχουν θέσει σε παρακολούθηση περίπου 50 άτομα, τα οποία ήρθαν σε επαφή με τον 69χρονο, εκ των οποίων οι 25 ήταν συνεπιβάτες του στην πτήση από τη Σαουδική Αραβία. Για τους υπόλοιπους επιβάτες έχουν ενημερωθεί οι υγειονομικές υπηρεσίες των χωρών τους.

Οι επιστήμονες του ΚΕΕΛΠΝΟ είναι καθησυχαστικοί όσον αφορά τη διασπορά του ιού και επισημαίνουν ότι το Κέντρο έχει προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την ιχνηλάτηση και παρακολούθηση των επαφών του ασθενούς, λαμβάνοντας όλα τα μέτρα πρόληψης και ελέγχου της διασποράς της νόσου για τη διασφάλιση της δημόσιας υγείας.

Τα μέτρα προφύλαξης που συστήνονται  είναι αυτά που ισχύουν και για τις άλλες ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού, δηλαδή, η αποφυγή στενής επαφής με άτομα που παρουσιάζουν τα συμπτώματα της νόσου (βήχας, φτέρνισμα) και έχουν πρόσφατα ταξιδέψει σε περιοχές υψηλού κινδύνου (Αραβική Χερσόνησος). Ιδιαίτερα, τονίζεται η έγκαιρη αναζήτηση ιατρικής εκτίμησης σε ταξιδιώτες που επιστρέφουν από την Αραβική Χερσόνησο και εμφανίζουν παρόμοια συμπτώματα, εντός 14 ημερών από την άφιξή τους.

Στο μεταξύ, ο 69χρονος ασθενής νοσηλεύεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του νοσοκομείου «Σωτηρία» και η κατάσταση της υγείας του χαρακτηρίζεται κρίσιμη.

Τσακρής: Ανάγκη να παρθούν μέτρα για τον MERS – κορονοϊό

Την ανάγκη λήψης μέτρων για να αποφευχθεί οποιαδήποτε περαιτέρω διασπορά του θανατηφόρου κορόνα-ιού MERS, τονίζει ο καθηγητής Μικροβιολογίας στο πανεπιστήμιο Αθηνών Αθανάσιος Τσακρής καθώς στην παρούσα φάση «δεν υπάρχει ούτε εμβόλιο ούτε ειδική θεραπεία για τον νέο ιό».

O καθηγητής προσθέτει πως «η χώρα μας είναι πύλη εισόδου ανάμεσα στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη και καλείται να πάρει τα απαραίτητα μέτρα, όπως συνιστούν τόσο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας όσο και το Ευρωπαϊκό Κέντρο αντιμετώπισης των λοιμώξεων ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε περαιτέρω διασπορά αυτού του θανατηφόρου ιού».

Σύμφωνα με τον καθηγητή, θα πρέπει να γίνεται ενδελεχής έλεγχος σε άτομα που έχουν συμπτώματα στο αναπνευστικό σύστημα και έχουν προηγουμένως επισκεφθεί ή παραμείνει σε χώρες της αραβικής χερσονήσου για να δούμε αν υπάρχει λοίμωξη από τον νέο ιό. Και οι γιατροί πρέπει να είναι ευαισθητοποιημένοι σε αυτή την κατεύθυνση και σε συνεργασία με το ΚΕΕΛΠΝΟ, ώστε να ελέγχονται τέτοια περιστατικά για πιθανή μόλυνση.

Σχετικά θέματα:

Αρνητικά τα πρώτα αποτελέσματα για τον MERS – κορονοϊό

Γεωργιάδης: «Οι συγχωνεύσεις νοσοκομείων έχουν τελειώσει»

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

→Γονίδια που προκαλούν παθήσεις ή επιρρέπειες σε νόσους αναμένεται να αποτελέσουν ερευνητικούς καρπούς αυτού του φιλόδοξου σχεδίου της μελέτης του DNA

Του Δημήτρη Ν. Παπαχρήστου *

Η αναγνώριση του DNA ως μορίου που φέρει τη γενετική πληροφορία και ο καθορισμός της δομής του στα 1952 οδήγησαν στη διερεύνηση των μηχανισμών που διέπουν τη λειτουργία του. Η οργάνωση της γενετικής πληροφορίας σε γονίδια, η μετάδοσή της στις επόμενες κυτταρικές γενιές, η έκφρασή της πρώτα σε RNA και ύστερα σε πρωτεΐνες αποτέλεσαν αντικείμενο μιας ραγδαία αναπτυσσόμενης επιστήμης που μαζί με την επαναστατική βιοτεχνολογία που δημιούργησε ονομάστηκε Μοριακή Βιολογία(Μ.Β.). Η Μ.Β. πέτυχε να αποκαλύψει τα λεπτά στοιχεία της ζωής, της υγείας και της ασθένειας και να συνδράμει το έργο της ιατρικής γνωσιολογικά, διαγνωστικά και θεραπευτικά, συμβολή που συχνά αποδίδεται με τον όρο «Μοριακή Ιατρική».

Γνωσιολογική προσφορά τής Μ.Β.

Η κωδική αντιστοιχία μεταξύ νουκλεοτιδίων του DNA και αμινοξέων στήριξε μια μοναδική δυνατότητα: Γνωρίζοντας λίγα μόνο στοιχεία της δομής ή της λειτουργίας μιας πρωτεΐνης να είναι δυνατό να προσδιοριστεί το γονίδιό της, αλλά και αντίστροφα. Ετσι κατορθώθηκε να απομονωθούν ποικίλα γονίδια και πρωτεΐνες και να χαρακτηριστούν σε συνθήκες υγείας και ασθένειας. Η προσφορά αυτή της Μ.Β. στην ιατρική τοποθετείται σε τρία επίπεδα:

➊ Χαρακτηρισμός πρωτεϊνών και γονιδίων ανθρώπου

Μεγάλος αριθμός γονιδίων και πρωτεϊνών του ανθρώπου αποκαλύφθηκαν και χαρακτηρίστηκαν. Ανάμεσά τους περιλαμβάνονται:

α. Κυκλοφορούσες στο αίμα πρωτεΐνες (αιμοσφαιρίνη, ινσουλίνη και διάφορες ορμόνες και κυτταροκίνες)

β. Ενζυμα μεταβολικών οδών, όπως τα υπεύθυνα για τη φαινυλκετονουρία κιτρολινουρία και άλλες μεταβολικές διαταραχές. Ανάλογα, η γλυκοκινάση που μεταλλάξεις της προκαλούν μια σπάνια μορφή σακχαρώδους διαβήτη στα παιδιά (MODY).

γ. Πρωτεΐνες ανάπτυξης. Η κυτταρική ανάπτυξη εξαρτάται από 4 κατηγορίες πρωτεϊνών:

● Ορμόνες/αυξητικοί παράγοντες (πχ IGF-1, αυξητική ορμόνη κ.ά.)

● Υποδοχείς (π.χ. ινσουλίνης, παραθορμόνης κ.ά.)

● Μεσολαβητικές πρωτεΐνες (π.χ. αδενυλκυκλάση, G πρωτεΐνες κ.ά.)

Μεταγραφικοί παράγοντες (π.χ. υποδοχείς θυρεοειδικών ορμονών, υποδοχείς στεροειδών κ.λπ.). Διάφορα κλινικά σύνδρομα προκύπτουν από μεταλλάξεις τέτοιων πρωτεϊνών (π.χ. ινσουλινοπάθειες, ραχίτιδα, ψευδοϋποπαραθυρεοδειδισμός κ.ά.). Αλλες μεταλλάξεις αυτών των πρωτεϊνών οδηγούν το κύτταρο σε υπερπλασία ή εξαλλαγή (ογκογονίδια/ογκοπρωτεΐνες).

δ. Δίαυλοι ιόντων και μεταφορείς υλικών. Βρέθηκαν π.χ. τα γονίδια ποικίλων διαύλων νατρίου, καλίου, ασβεστίου, χλωρίου και διάφορων μεταφορέων γλυκόζης. Μεταλλάξεις τους οδηγούν σε παθήσεις, όπως π.χ. η περιοδική παράλυση και η παραμυοτονία. Ακόμη, το υπεύθυνο για την κυστική ίνωση γονίδιο κωδικοποιεί έναν δίαυλο χλωρίου.

ε. Χαρακτηρίζοντας γονίδια και πρωτεΐνες προάγεται η αντίληψη των λειτουργιών τις οποίες αυτές υπηρετούν. Ετσι, π.χ., Μ.Β. χαρακτηρισμοί των υποδοχέων όσφρησης και των μορίων που εμπλέκονται στην όραση (π.χ. οψίνη) οδήγησαν στην κατανόηση αυτών των αισθήσεων. Ετσι πρόσφατα έχουν χαρακτηριστεί σύνθετες λειτουργίες όπως η «όρεξη» και εν πολλοίς η «μνήμη».

➋ Χαρακτηρισμός γονιδίων/πρωτεϊνών λοιμογόνων παραγόντων

Γονίδια και πρωτεΐνες διαφόρων ιών, βακτηρίων και παρασίτων έχουν χαρακτηριστεί συμβάλλοντας στην κατανόηση της παθογένειας των νόσων που προκαλούν (π.χ. ιοί όπως της ηπατίτιδας Β ή του AIDS).

➌ Ανθρώπινο γονιδίωμα

Το 1990 μεγάλα ερευνητικά κέντρα συναποφάσισαν να μελετήσουν από κοινού το ανθρώπινο γονιδίωμα. Ετσι «διαβάστηκε» όλο το DNA του ανθρώπου (μεγέθους 6* 109 νουκλεοτίδια) και γνωστοποιήθηκε η δομή του (2003). Ομως ακόμη μόνο το 1% είναι χαρακτηρισμένο λειτουργικά. Γονίδια που προκαλούν παθήσεις ή επιρρέπειες σε νόσους αναμένεται να αποτελέσουν ερευνητικούς καρπούς αυτού του φιλόδοξου σχεδίου στο εγγύς μέλλον.

Διαγνωστική προσφορά τής Μ.Β.

Η Μ.Β. μπορεί να συμβάλει στη διάγνωση α) γενετικών παθήσεων, β)λοιμογόνων παραγόντων, γ)καρκίνου.

Μοριακή διάγνωση γενετικών παθήσεων είναι εφικτή όταν το υπεύθυνο γονίδιο είναι γνωστό. Μεγάλες αλλοιώσεις του γονιδίου (όπως π.χ. σε ορισμένες μορφές μεσογειακής αναιμίας) εύκολα ανιχνεύονται ηλεκτροφορητικά από διαφορές μεγέθους μεταξύ του φυσιολογικού και του παθολογικού DNA. Μικρές μεταλλάξεις μπορούν επίσης να ανιχνευθούν, όταν συμβαίνει να αλλοιώνουν αλληλουχίες του DNA στις οποίες δρουν εκλεκτικά ειδικά ένζυμα που τεμαχίζουν το DNA, οδηγώντας σε διαφορετικού μεγέθους τμήματα μεταξύ φυσιολογικού και παθολογικού. Ετσι, π.χ., μπορεί να διαγνωσθεί η δρεπανοκυτταρική αναιμία της οποίας η υπεύθυνη μετάλλαξη είναι σημειακή (Α→Τ), αλλά αλλοιώνει τη θέση δράσης του ενζύμου MstII. Σε άλλες περιπτώσεις σημειακές μεταλλάξεις μπορούν να ανιχνευτούν με απόλυτα εξειδικευμένο ανιχνευτή. Ετσι, π.χ., εντοπίζεται η ανεπάρκεια της αντιθρυψίνης (υπεύθυνης για πνευμονικό εμφύσημα ή ηπατική κίρρωση). Στα τελευταία χρόνια εφαρμόζεται η PCR (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης), μέθοδος που σε ελάχιστο χρόνο μπορεί να παραγάγει πλήθος αντιγράφων ενός συγκεκριμένου DNA. DNA συνήθως εξάγεται από λευκά αιμοσφαίρια ή εμβρυϊκά κύτταρα (από αμνιοπαρακέντηση) και αναλύεται. Με τέτοιες μεθόδους επιτυγχάνεται γρήγορα ακριβής διάγνωση ποικίλων γενετικών νοσημάτων ή ακόμη ο εντοπισμός φορέων παθολογικών γονιδίων (π.χ. μυοδυστροφία Duchenne, κυστική ίνωση κ.ά.). Σε περιπτώσεις που το γονίδιο της γενετικής πάθησης είναι άγνωστο, μπορεί να γίνει γενετική διάγνωση αν συμβεί κάποιο άλλο γνωστό γονίδιο (ή αλληλουχία του DNA) να ακολουθεί τη γενετική του αποτελώντας δείκτη του. Ετσι η διάγνωση βασίζεται στην ανίχνευση αυτής της γνωστής αλληλουχίας. Τέτοιες ανιχνεύσιμες αλληλουχίες (RFLPs) υπάρχουν στο γονιδίωμα και έχει γίνει γνωστή η γενετική τους από πληθυσμιακές μελέτες.

Διάγνωση ιώσεων βακτηριδιακών λοιμώξεων παρασιτώσεων. Σήμερα με PCR μπορεί να ανιχνευθούν εύκολα τα DNA ποικίλων λοιμογόνων παραγόντων. Παραδείγματα αποτελούν τα διάφορα στελέχη του ιού των θηλωμάτων, το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης κ.ά.

Διάγνωση καρκίνου. Η αναγνώριση ότι ο καρκίνος συνδέεται αιτιολογικά με υπερέκφραση ογκογονιδίων στηρίζει τη δυνατότητα ανίχνευσής τους, π.χ. η υπερέκφραση του ογκογονιδίου ras είναι σημαντική για καρκίνους πνεύμονα, ουροποιητικού ή αιμοποιητικού ιστού. Ανάλογα, η υπερέκφραση του ογκογονιδίου myc είναι δείκτης σοβαρότητας για νευροβλάστωμα και μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα. Οι ανιχνεύσεις ογκογονιδίων αποτελούν δείκτες πρόγνωσης ή καταλληλότητας για κάποια αγωγή.

 Προσφορά τής Μ.Β. στη θεραπευτική

Αυτή η προσφορά μπορεί να νοηθεί σε δύο επίπεδα:

➊ Παραγωγή θεραπευτικών παραγόντων με Μ.Β. μεθόδους

Τμήμα ανθρώπινου DNA (κωδικό της πρωτεΐνης που έλλειψή της προκαλεί κάποια πάθηση) εισάγεται σε βακτήρια και μύκητες, ανασυνδυάζεται με το DNA τους (rec.DNA) και αναπτύσσεται σε μεγάλες ποσότητες στις καλλιέργειές τους. Αργότερα δύναται να απομονωθεί από το DNA του ξενιστή. Ανθρώπινη ινσουλίνη για διαβητικούς, αυξητική ορμόνη για νάνους, αντιαιμορροφυλική σφαιρίνη για αιμοφιλικούς είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα. Πέραν της θεραπείας των γενετικών παθήσεων σήμερα παράγονται ποικίλα rec μόρια (π.χ. ερυθροποιητίνη, ιντερφερόνη, παραθορμόνη, θυρεοτρόπος ορμόνη κ.ά.). Πρόσφατα rec μονοκλωνικά αντισώματα (έναντι ογκογονιδίου Her2) εφαρμόζονται στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού.

➋ Θεραπεία με γονίδια

Η έλλειψη φυσιολογικών γονιδίων συνιστά το μοριακό έδαφος των γενετικών νόσων. Η θεραπεία με γονίδια που εισάγονται σε ωάρια έχει μελετηθεί μόνο σε πειραματόζωα. Οι προσπάθειες στον άνθρωπο περιορίζονται στην εισαγωγή DNA μόνο σε σωματικά κύτταρα. Συνήθως λαμβάνονται κατάλληλα κύτταρα από τον πάσχοντα, τροποποιούνται γενετικά και δίνονται πάλι στον ασθενή. Παρά τα προβλήματα που έχουν ακόμα αυτές οι μέθοδοι, σε αρκετές περιπτώσεις έχουν οδηγήσει σε επιτυχές θεραπευτικό αποτέλεσμα, π.χ. αμαυρωτική αμφιβληστροειδοπάθεια, είδη λευχαιμίας, πολλαπλό μυέλωμα ν. Parkinson, ανοσολογική ανεπάρκεια (ADA-SCID) ανεπάρκεια λιποπρωτεϊνικής λιπάσης.

Εν κατακλείδι η συμβολή της Μ.Β. στην ιατρική απέδωσε και αποδίδει σημαντικούς καρπούς, καλύτερη γνώση του ανθρώπου και νέα μέσα για τη φροντίδα της υγείας του.

…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

* Ο Δημήτρης Ν. Παπαχρήστου είναι αν. καθηγητής Ενδοκρινολογίας ΔΠΘ, ενδοκρινολόγος και παθολόγος/διαβητολόγος, PDF Yale Univ (USA) και Mc Gill (CANADA), διευθυντής Ενδοκρινολογικής Κλινικής Θεραπευτηρίου Metropolitan και σύμβουλος Ωνασείου Καρδιοχειρουργικού Κέντρου

Ο χειμώνας μπορεί να άργησε να κάνει την εμφάνισή του φέτος, αλλά τελικά μπήκε αποφασιστικά, και πάντα τέτοια εποχή είναι που εμφανίζονται οι πρώτες κόκκινες μυτούλες και αρχίζει ο φαύλος κύκλος που περιλαμβάνει γρίπη, ιώσεις και κρυολογήματα. Τι μπορείτε όμως να κάνετε, έτσι ώστε να μην αρρωστήσει το παιδί σας και να μπορέσει να αντιμετωπίσει και να αντισταθεί όσο το δυνατόν καλύτερα στις αντίξοες συνθήκες ενός βαρύ χειμώνα; Πριν καταφύγετε στο να απομονώσετε το παιδί σας στο σπίτι, δοκιμάστε να ενισχύσετε το ανοσοποιητικό του! Πώς;

Ενα παιδί είναι απίθανο να μην αρρωστήσει, διότι απλώς το ανοσοποιητικό του σύστημα είναι εντελώς… άπειρο. Παρ’ όλα αυτά, με μια ισορροπημένη διατροφή, καθημερινή άσκηση και αρκετό ύπνο, μπορείτε να το βοηθήσετε να καταπολεμήσει ευκολότερα ιούς και λοιμώξεις.

Διατροφή

Μια πλήρης και ισορροπημένη διατροφή είναι η βάση για την καλή υγεία του παιδιού σας, αλλά και για ένα δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα. Υπάρχουν όμως κάποιες τροφές που μπορούν να βοηθήσουν ακόμα περισσότερο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, διότι είναι πλούσιες σε αντιοξειδωτικές ουσίες.

Μερικές τροφές λοιπόν που δεν πρέπει να λείπουν από το διαιτολόγιο του παιδιού είναι:

Πορτοκάλι, ακτινίδιο, φράουλα, πιπεριά, μπρόκολο, λεμόνι

Αυτά και άλλα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C φαίνεται ότι ίσως μπορούν να μας βοηθήσουν να καταπολεμήσουμε γρηγορότερα ιούς και λοιμώξεις. Η βιταμίνη C είναι από τις σημαντικότερες αντιοξειδωτικές ουσίες και έχει μελετηθεί αρκετά η δράση της σε σχέση με το κρυολόγημα. Αν και τα αποτελέσματα των μελετών δεν υποστηρίζουν ότι μπορούμε να αποφύγουμε τη νόσο, μια διατροφή ενισχυμένη σε βιταμίνη C, φαίνεται να συμβάλλει στη μείωση της διάρκειας και των συμπτωμάτων της γρίπης. 3 έως 5 μερίδες φρούτων και λαχανικών πλούσιων σε βιταμίνη C την ημέρα, αρκούν για να μας εξασφαλίσουν μια προστατευτική δράση.

Λιπαρά ψάρια, ξηροί καρποί, φυτικά έλαια

Τα χρειαζόμαστε καθώς είναι πλούσια στα πολύτιμα ω-3 λιπαρά οξέα. Τα συγκεκριμένα λιπαρά οξέα δεν μπορεί να τα συνθέσει ο οργανισμός μας, επομένως είναι σημαντικό να τα προσλαμβάνουμε από τη διατροφή μας. Εκτός από την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, τα ω-3 λιπαρά οξέα βοηθούν και στην καλή λειτουργία του εγκεφάλου, της καρδιάς, στη μνήμη, την ικανότητα μάθησης, την όραση, ακόμα και τη διάθεση!

Ελαιόλαδο, ελιές, πράσινα φυλλώδη λαχανικά, ξηροί καρποί

Τι κοινό έχουν οι ηλιόσποροι, το ελαιόλαδο, το σπανάκι και το αβοκάντο; Είναι όλες τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Ε! Η βιταμίνη αυτή χάρη στις αντιοξειδωτικές της ιδιότητες βοηθάει στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Αυγό, ψάρι, γαλακτοκομικά, συκώτι, καρότα, γλυκοπατάτα

Αποτελούν καλές πηγές βιταμίνης Α καθώς επίσης και της πρόδρομης μορφής της, που είναι το β-καροτένιο. Η βιταμίνη Α έχει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία της όρασης και ενισχύει την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Είναι απαραίτητη επίσης για τη σωστή ανάπτυξη οστών, δοντιών και τη διατήρηση υγιούς δέρματος και μαλλιών.

Οστρακοειδή, κόκκινο κρέας, πουλερικά, φασόλια, δημητριακά, καρύδια

Τα τρόφιμα αυτά είναι πλούσια σε ψευδάργυρο, ένα ανόργανο συστατικό απαραίτητο για τη σωστή λειτουργία του οργανισμού αλλά και του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι τροφικές πηγές ψευδαργύρου είναι αρκετές και συνήθως καλύπτουν τις ημερήσιες απαιτήσεις στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής.

Υπνος

Κοιμηθείτε για να ξυπνήσετε το ανοσοποιητικό σας! Πράγματι, η διάρκεια αλλά και η ποιότητα του ύπνου μπορούν να επηρεάσουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Μελέτες έχουν δείξει ότι η έλλειψη ύπνου καθιστά τον οργανισμό πιο ευάλωτο απέναντι στους ιούς και αυξάνει την πιθανότητα ασθένειας. Επηρεάζει ακόμα τον χρόνο που θα χρειαστούμε μέχρι να αναρρώσουμε. Σύμφωνα με τις συστάσεις παγκόσμιων οργανισμών, ένα παιδί 5-6 ετών πρέπει να κοιμάται τουλάχιστον 11 με 12 ώρες μέσα στην ημέρα, ένα παιδί 8 ετών χρειάζεται περίπου 10 ώρες ύπνου την ημέρα, ενώ για τους εφήβους θεωρούνται επαρκείς περίπου 8,5 ώρες.

Ασκηση

Η συμβολή της άσκησης στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος είναι επίσης πολύ σημαντική και γίνεται μέσα από διαφορετικούς μηχανισμούς. Επιδρά θετικά στην κινητικότητα των λευκοκυττάρων, τα οποία αποτελούν τον βασικό αμυντικό μηχανισμό του οργανισμού απέναντι σε ιούς και βακτήρια, και διευκολύνει την απομάκρυνση πιθανών παθογόνων μικροοργανισμών από τον αναπνευστικό σωλήνα, λόγω αύξησης της αναπνευστικής συχνότητας. Αντιθέτως, η υπερβολική άσκηση μπορεί να επιδράσει αρνητικά στο ανοσοποιητικό σύστημα, λόγω εξάντλησης του οργανισμού.

Θυμηθείτε ότι τα παιδιά χρειάζονται τουλάχιστον 1 ώρα άσκηση καθημερινά, μέτριας έως υψηλής έντασης. Καθημερινές δραστηριότητες, όπως το παιχνίδι, το περπάτημα ή το ποδήλατο, σε συνδυασμό με τη συμμετοχή σε ομαδικά αθλήματα παίζουν σημαντικό ρόλο τόσο στην ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος, όσο και στη συνολική υγεία και την ανάπτυξη των παιδιών.

………………………………………..

10 συμβουλές για έναν καλύτερο χειμώνα!

1. Φροντίζουμε το παιδί μας να έχει μία ισορροπημένη διατροφή με ποικιλία τροφίμων, έχοντας υπόψη ότι την κύρια ευθύνη για τη διαθεσιμότητα των τροφίμων στο σπίτι την έχουμε οι ίδιοι.

2. Ενισχύουμε τη σωματική δραστηριότητα του παιδιού στην καθημερινότητά του, αξιοποιώντας κάθε ευκαιρία για κίνηση και συμμετέχοντας παρέα με το παιδί σε αυτές.

3. Παροτρύνουμε τα παιδιά να συμμετέχουν και σε οργανωμένη άσκηση. Τα ομαδικά αθλήματα είναι ο καλύτερος τρόπος να αγαπήσουν τον αθλητισμό και να παράλληλα να ενισχύσουν την κοινωνικοποίησή τους.

4. Ελέγχουμε τον χρόνο που αφιερώνουν τα παιδιά σε «καθιστικές» δραστηριότητες, όπως τηλεόραση, ηλεκτρονικός υπολογιστής, βιντεοπαιχνίδια, ιδίως όταν αυτές είναι πριν από τον ύπνο, καθώς μπορεί να επηρεάσουν τόσο την ποιότητα όσο και τη διάρκειά του.

5. Προσφέρουμε θρεπτικά σνακ, ανάμεσα στα γεύματα, όπως ξηρούς καρπούς, φρέσκα και αποξηραμένα φρούτα, παστέλι.

6. Μαγειρεύουμε 2 – 3 φορές την εβδομάδα ψάρι, προσπαθώντας τουλάχιστον τη μία να είναι από τα «λιπαρά» ψάρια (π.χ. γαύρος, σαρδέλα, σκουμπρί).

7. Υπενθυμίζουμε στα παιδιά τους βασικούς κανόνες υγιεινής, προκειμένου να περιορίσουμε την εξάπλωση των μικροβίων.

8. Αποφεύγουμε να στείλουμε τα παιδιά στο σχολείο όταν δεν αισθάνονται καλά και αερίζουμε συχνά τους χώρους στους οποίους βρισκόμαστε για πολύ ώρα.

9. Δεν κάνουμε τα παιδιά μας παθητικούς καπνιστές! Το ανοσοποιητικό σύστημα των παιδιών τα καθιστά πολύ πιο ευάλωτα σε λοιμώξεις του αναπνευστικού και άλλες βλαβερές συνέπειες του παθητικού καπνίσματος.

10. Και μια διατροφική πρακτική σημαντική για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού, πριν ακόμα ξεκινήσουν τα παιδιά να τρώνε μόνα τους: επιλέγουμε για τα βρέφη τον θηλασμό έναντι του τεχνητού γάλακτος!

Επιστημονική ομάδα υλοποίησης ΕΥΖΗΝ

Εγκυμοσύνη

Κατά την εγκυμοσύνη το έμβρυο επηρεάζεται από τη σύφιλη, τη γονόρροια, τον ιό HIV, ενώ μερικές φορές οι κολπίτιδες μπορούν να επηρεάσουν την ακεραιότητα των αμνιακών μεμβρανών.

Του Γεώργιου Φαρμακίδη*

Καλοκαίρι. Σημαίνει και υγρασία και αυξημένη σεξουαλική επαφή. Χωρίς προσοxή, μπορούν να επιφέρουν λοιμώξεις στο γυναικείο γεννητικό σύστημα. Από κάποιες θα νοσήσει κι ο άνδρας. Σε άλλες είναι μόνο φορέας. Σε κάθε περίπτωση, και εκείνος χρειάζεται να ακολουθήσει θεραπεία. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, η γυναίκα θα εντοπίσει τη λοίμωξη: είτε η ίδια είτε ο γυναικολόγος της. Για την αποφυγή τους ισχύουν οι διαχρονικές ιατρικές συμβουλές: Σεξ με σταθερό σύντροφο, χρήση προφυλακτικού, αποφυγή επικίνδυνων για την υγεία σεξουαλικών πρακτικών, όπως είναι το πρωκτικό σεξ, προληπτικός εμβολιασμός και τακτική εξέταση από γυναικολόγο.

Ας μάθουμε για τις έντεκα πιο συχνές λοιμώξεις του γυναικείου γεννητικού συστήματος (άλλες βακτηριακές, άλλες επίκτητες λόγω της σεξουαλικής επαφής), τα συμπτώματα, τη διάγνωση και τη θεραπεία τους.

Κολπίτιδα

H κολπίτιδα είναι η λοίμωξη του κόλπου της γυναίκας κάθε ηλικίας, οφειλόμενη σε διαταραχή της φυσιολογικής χλωρίδας του κόλπου από διάφορους παράγοντες (π.χ. αντιβιοτικά, κύηση, θηλασμός, εμμηνόπαυση, φλεγμονή ενδοκολπικά, ντους, έντονη σεξουαλική δραστηριότητα).

Τα κύρια συμπτώματά της είναι ο κνησμός, το αίσθημα καύσου, η δυσοσμία και η εκροή μεγάλης ποσότητας υγρών με διαφορετική χροιά.

Η διάγνωση γίνεται από την όψη του υγρού, την οσμή και το PH και με τη λήψη και καλλιέργεια κολπικού υγρού από τον γυναικολόγο. Συστήνεται τρεις ημέρες πριν από τη λήψη να μην έχει προηγηθεί σεξουαλική πράξη, χρήση ενδοκολπικών φαρμάκων ή ντους. Η θεραπεία εξαρτάται από την αιτία της λοίμωξης. Συνήθως δίνονται κολπικές κρέμες ή αντιβιοτικό χάπι, τα οποία λαμβάνονται για όσο διάστημα προτείνει ο γυναικολόγος. Η πρόωρη διακοπή της θεραπείας οδηγεί σε υποτροπή και επανέναρξη της αγωγής. Συγχρόνως, θεραπεία ακολουθεί και ο σύντροφος.

Μυκητίαση

Η μυκητίαση είναι η κολπίτιδα που οφείλεται στην candida, λόγω διαταραχής της χλωρίδας του κόλπου (κύηση, λήψη αντιβιοτικών, σακχαρώδης διαβήτης, AIDS).

Τα συμπτώματα είναι ο καύσος, ο κνησμός της γεννητικής χώρας-αιδοίου, τα οποία μπορεί να γίνουν εντονότερα κατά το σεξ και την ούρηση, η ερυθρότητα, το οίδημα του αιδοίου, η εκροή άοσμων λευκωπών υγρών. Επιβάλλεται η εξέταση από γυναικολόγο και η εφαρμογή κολπικών αλοιφών ή η λήψη χαπιών από το στόμα. Πολλές φορές μπορεί να υποκρύπτεται διαβήτης ή πρόβλημα καθημερινής υγιεινής της γυναίκας. Χρειάζεται και ο σύντροφος να πάρει θεραπεία. Η επαναλαμβανόμενη μυκητιασική κολπίτιδα πρέπει να ελέγχεται και ίσως χρειάζεται η ακολούθηση χρόνιας θεραπείας. Μετά το μπάνιο στη θάλασσα προτείνεται οι γυναίκες να φορούν στεγνά ρούχα.

Βακτηριδιακή κολπίτιδα

Η βακτηριδιακή κολπίτιδα είναι η λοίμωξη που οφείλεται σε διαταραχή των διάφορων τύπων βακτηριδίων που φυσιολογικά αποικίζουν τον κόλπο. Τα συμπτώματα είναι η αυξημένη εκροή γκριζωπών ή πράσινων δύσοσμων υγρών, που αυξάνεται με την επαφή ή κατά την έμμηνο ρύση. Η θεραπεία είναι αντιβιοτική κυρίως (μετρονιδαζόλη και κλινδαμυκίνη) από το στόμα ή ενδοκολπική. Απαγορεύεται η ταυτόχρονη κατανάλωση αλκοόλ, ενώ ως παρενέργειες αναφέρονται η ναυτία και ο εμετός. Η θεραπεία μπορεί να διαρκέσει από τρεις έως έξι μέρες.

Τριχομοναδική κολπίτιδα:

Η τροχομοναδική κολπίτιδα είναι σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα, το οποίο οφείλεται στην τριχομονάδα. Τα συμπτώματα είναι η εκροή κιτρινωπών ή πρασινωπών δύσοσμων υγρών, ο καύσος, ο κνησμός, η ερυθρότητα του αιδοίου και ο πόνος κατά την ούρηση. Η θεραπεία γίνεται με αντιβιοτικά (μετρονιδαζόλη από το στόμα, τινιδιαζόλη) και αποχή από τη σεξουαλική επαφή, ενώ αγωγή πρέπει να ακολουθεί και ο σύντροφος.

Ατροφική κολπίτιδα

Η ατροφική κολπίτιδα δεν οφείλεται σε λοίμωξη, αλλά σε ορμονική διαταραχή (θηλασμός, εμμηνόπαυση). Τα συμπτώματα είναι η ξηρότητα, ο καύσος, ο κνησμός του αιδοίου, η εκροή υγρών, ο πόνος κατά την επαφή. Η θεραπεία γίνεται με κρέμα ή ενδοκολπικά χάπια οιστρογόνων και λιπαντικό κατά την επαφή.

 Γονόρροια και χλαμύδια

Γονόρροια και χλαμύδια, που μεταδίδονται σεξουαλικά, συχνά συνυπάρχουν, ενώ μπορεί να μην υπάρχει αρχικά συμπτωματολογία. Τα συμπτώματα είναι η εκροή υγρών από τον κόλπο ή το πέος, ο πόνος στην κοιλιά κατά την ούρηση, η συχνοουρία, ο κνησμός και ο καύσος του αιδοίου, η αιμορραγία μεταξύ δύο εμμήνων ρύσεων, η ξηρότητα στον λαιμό με ή χωρίς πυρετό, η διόγκωση των λεμφαδένων. Η θεραπεία γίνεται με αντιβιοτικά και για τους δύο συντρόφους. Αν δεν ληφθεί αγωγή, μπορεί να προκληθεί φλεγμονή της μήτρας, των σαλπίγγων και των ωοθηκών, καθώς και η υπογονιμότητα.

HPV

Υπάρχουν πολλοί τύποι του HPV ιού, οι οποίοι μεταδίδονται κυρίως σεξουαλικώς. Ορισμένοι προκαλούν την εμφάνιση κονδυλωμάτων περιγεννητικά και περιπρωκτικά σε άνδρες και γυναίκες, άλλοι μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνο του τραχήλου της μήτρας (κυρίως οι τύποι 16 και 18), του αιδοίου ή και σε είδη καρκίνου σε άνδρες, σε τράχηλο, κεφαλή, πρωκτό και λάρυγγα.

Η θεραπεία γίνεται με την αφαίρεση των βλαβών. Ο ιός δύναται να παραμείνει για χρόνια μετά τη θεραπεία γι' αυτό χρειάζεται τακτική παρακολούθηση από τον γυναικολόγο. Προτείνεται ο προληπτικός εμβολιασμός κατά του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας σε κορίτσια 9-26 ετών σε 3 δόσεις αλλά και άνω των 26, καθώς και σε άνδρες.

Σύφιλη

Η σύφιλη οφείλεται σε βακτήριο. Μπορεί να εμφανιστεί ως έλκος ή εξάνθημα στο αιδοίο, το πέος, τον πρωκτό, τα χείλη, το στόμα. Μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή, με το εξάνθημα, τα έλκη ή με την επαφή με μολυσμένο αίμα. Η θεραπεία γίνεται με αντιβίωση – κυρίως πενικιλίνη.

Ερπης γεννητικών οργάνων

Ο έρπης των γεννητικών οργάνων που μεταδίδεται με την επαφή είναι η εμφάνιση ελκών περιγεννητικά. Χρειάζεται αποφυγή της δερματικής επαφής υγιών ατόμων κατά οποιονδήποτε τρόπο με τα υγρά από τα έλκη, επιβάλλεται σχολαστική υγιεινή, ενώ, μετά τη θεραπεία, ο ιός παραμένει στον οργανισμό και μπορεί να επανεμφανιστεί. Η θεραπεία γίνεται με Zovirax.

ΗΙV

O ιός HIV προκαλεί το σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS). Μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή και το μολυσμένο αίμα. H θεραπεία, που γίνεται από ειδικά κέντρα και απαιτεί συνδυασμό φαρμάκων, είναι μακροχρόνια.

Ηπατίτιδα

Η ηπατίτιδα είναι η λοίμωξη του ήπατος από ιό. Οι ηπατίτιδες Β και C μεταδίδονται με τη σεξουαλική επαφή, το μολυσμένο αίμα και το σάλιο. Υπάρχει προληπτικός εμβολιασμός κατά της ηπατίτιδας Β. Η ηπατίτιδα C είναι πιο επικίνδυνη.

* Ο Γεώργιος Φαρμακίδης, MD PhD, είναι συντονιστής-διευθυντής της ΣT΄ κλινικής του νοσοκομείου «Ελενα Βενιζέλου» και καθηγητής του Πανεπιστημίου Stony Brook στη Νέα Υόρκη

Η πληροφόρηση γύρω από τον HPV επικεντρώνεται στις γυναίκες, αφού ο ιός αυξάνει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Αλλά ο HPV μπορεί να προκαλέσει προβλήματα υγείας και στους άνδρες επιτείνοντας τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνων του στόματος και των γεννητικών οργάνων

→Το 2002 πάνω από μισό εκατομμύριο νέα κρούσματα καρκίνου, 5,2% του συνόλου των νέων κρουσμάτων καρκίνου, παγκοσμίως οφείλονταν στον HPV, καθιστώντας τον μία από τις πιο μολυσματικές αιτίες του καρκίνου

Tον γνωρίσαμε ως τον ιό που προκαλεί καρκίνο του τραχήλου της μήτρας στις γυναίκες. Βρήκαμε εμβόλιο, ξεκίνησαν προγράμματα εμβολιασμού στις έφηβες σε πολλές χώρες απέναντι στα στελέχη του HPV που πιστεύεται ότι ευθύνονται για περισσότερο από το 70% του καρκίνου, ο οποίος μετρά 12.000 νέα κρούσματα και περίπου 4.000 θανάτους μόνο στις ΗΠΑ ετησίως.

Τότε ο άνδρας ήταν φορέας, η γυναίκα νοσούσε.

Υπήρχαν ωστόσο μελέτες, όπως αυτή στο Journal of Clinical Oncology (Φεβρουάριος 2008), που αναδείκνυαν ότι «εντοπίζεται κίνδυνος σε μια σειρά από καρκίνους του στόματος και των γεννητικών οργάνων στους άνδρες που προκαλούνται από τη λοίμωξη HPV, αλλά ακόμα δεν υπάρχουν εμβολιαστικά προγράμματα για τους άνδρες κατά του HPV». «Μέχρι στιγμής», συνέχιζε η επιστημονική δημοσίευση ομάδας του Johns Hopkins, «το κύριο επιχείρημα για τον εμβολιασμό των ανδρών είναι για να σταματήσει τη διασπορά του ιού στις γυναίκες, μειώνοντας τις περιπτώσεις του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας».

Οσο περνούσαν τα χρόνια και η έρευνα προχωρούσε τα δεδομένα άλλαζαν. Μελέτη στο JAMA (The Journal of the American Medical Association – Ιανουάριος 2012) αποκάλυπτε πως ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες 14 έως 69 χρόνων στις ΗΠΑ o επιπολασμός της στοματικής λοίμωξης του ΗPV είναι περίπου 7% με αυτόν να είναι πολύ υψηλότερος στους άνδρες.

Μεταγενέστερη μελέτη στο Journal of Infectuous Diseases (Ιούνιος 2013) έδειξε ότι, παρά την ύπαρξη εμβολίου που προορίζεται για αγόρια και κορίτσια ηλικίας 11-12 ετών, μόνο το 50% των κοριτσιών και πολύ μικρότερο ποσοστό αγοριών είχαν λάβει την πρώτη δόση της τριλογίας. Παράλληλη μελέτη που δημοσίευσε το British Medical Journal δείχνει ότι το πρόγραμμα εμβολιασμού στην Αυστραλία μείωσε αισθητά τις νέες διαγνώσεις HPV.

Μετά τις δηλώσεις Ντάγκλας για τη διάγνωσή του με καρκίνο του λάρυγγα τον οποίο συνέδεσε με τον HPV, νέα μελέτη που δημοσίευσε το Journal of Clinical Oncology (Ιούλιος 2013) έδειξε ότι ένα στα τρία κρούσματα στοματοφαρυγγικoύ καρκίνου σχετίζονται με τον HPV.

Μελέτη που δημοσιεύει το BMJ – Sexually Transmited Infections (Ιούλιος 2013) δείχνει ότι και οι ομοφυλόφιλοι άνδρες πρέπει να εμβολιάζονται κατά του ιού HPV καθώς ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκίνου των γεννητικών οργάνων και ειδικότερα καρκίνου του πρωκτού είναι περισσότερο από 15 φορές υψηλότερος ως αποτέλεσμα της μόλυνσης από ό,τι στους ετεροφυλόφιλους άνδρες.

Κάποιοι μεταξύ των 30 τύπων του HPV που σχετίζονται με τους καρκίνους των γεννητικών οργάνων μπορούν να οδηγήσουν σε καρκίνο του πρωκτού ή του πέους στους άνδρες.