Υπέρβαρα ή παχύσαρκα είναι τουλάχιστον τρία στα δέκα παιδιά, όπως προκύπτει από τα αποτελέσματα του προγράμματος ΕΥΖΗΝ για το σχολικό έτος 2013-2014, κατά το οποίο συμμετείχαν συνολικά 473.665 μαθητές από 4.792 σχολεία της χώρας. Πιο συγκεκριμένα, το 23,6% των αγοριών και το 23,3% των κοριτσιών αξιολογήθηκαν ως υπέρβαρα, ενώ το 11,2% των αγοριών και το 9,6% των κοριτσιών, αντιστοίχως, ως παχύσαρκα.

Το πρόβλημα του υπερβάλλοντος βάρους εντοπίστηκε κατά κύριο λόγο στις ηλικίες 8-11 ετών, με σχεδόν τέσσερις στους δέκα μαθητές που βρίσκονταν στην έναρξη της εφηβείας να είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. Οι περιφέρειες της Ελλάδας με τα υψηλότερα ποσοστά υπέρβαρων ή παχύσαρκων παιδιών ήταν αυτές του Νότιου Αιγαίου (38,8%), του Βόρειου Αιγαίου (36,7%) και της Κρήτης (36,2%), ενώ τα χαμηλότερα ποσοστά παρατηρήθηκαν στις περιφέρειες της Δυτικής Ελλάδας, της Θεσσαλίας και της Ηπείρου (30,5%, 32,3% και 32,6%, αντιστοίχως).

Σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες των παιδιών, ένα μεγάλο ποσοστό των μαθητών της χώρας (63,6%) φάνηκε να απέχει σε μεγάλο βαθμό από το διατροφικό πρότυπο της Μεσογειακής δίαιτας, χωρίς να αναδεικνύονται σημαντικές διαφορές μεταξύ αγοριών και κοριτσιών, αλλά και μεταξύ των μαθητών στις διαφορετικές περιφέρειες της χώρας. Αξιοσημείωτο είναι ότι προοδευτικά, από το Δημοτικό στο Λύκειο, ο βαθμός προσκόλλησης των μαθητών στη Μεσογειακή δίαιτα φάνηκε να μειώνεται, τόσο στα αγόρια (μείωση κατά 18,3%) όσο και στα κορίτσια (μείωση κατά 23,6%).

Επιπλέον, μόλις οι μισοί μαθητές της χώρας (54,9%) εμφάνισαν ικανοποιητικό επίπεδο σωματικής δραστηριότητας, ενώ περίπου το 25% των αγοριών και το 30% των κοριτσιών δήλωσε ότι δεν συμμετέχει σε κάποια αθλητική δραστηριότητα, εκτός από αυτές που πραγματοποιούνται εντός του σχολείου. Το ποσοστό των σωματικά δραστήριων αγοριών βρέθηκε υψηλότερο σε σχέση με το αντίστοιχο των κοριτσιών (62,5% έναντι 47,1%), ωστόσο τα αγόρια φάνηκε να υπερβαίνουν σε μεγαλύτερο ποσοστό (28,1%) τον επιτρεπτό χρόνο των 2 ωρών ενασχόλησης με καθιστικές δραστηριότητες(τηλεόραση, Η/Υ, ηλεκτρονικά παιχνίδια, κ.λπ.) την ημέρα, σε σύγκριση με τα κορίτσια (21,5%).

Τα προαναφερθέντα αποτελέσματα για το σχολικό έτος 2013-2014 είναι σε μεγάλο βαθμό παρόμοια με αυτά της περσινής χρονιάς, κατά την οποία τρεις στους δέκα μαθητές βρέθηκαν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι, ενώ και πάλι μεγάλο ποσοστό φάνηκε να απέχει σημαντικά από το διατροφικό πρότυπο της Μεσογειακής δίαιτας (60,9%) και να μην έχει ικανοποιητικό επίπεδο σωματικής δραστηριότητας (33,6%) (δείτε ΕΔΩ τα αποτελέσματα του προγράμματος ΕΥΖΗΝ για το σχολικό έτος 2012-2013). Το γεγονός αυτό αναδεικνύει τη σοβαρότητα του προβλήματος του υπερβάλλοντος βάρους στην παιδική και εφηβική ηλικία, το οποίο πια τείνει να λάβει επιδημικές διαστάσεις στη χώρα μας, καθώς και την αναγκαιότητα για τον σχεδιασμό και την εφαρμογή παρεμβάσεων με στόχο τη βελτίωση των συνηθειών διατροφής και σωματικής δραστηριότητας του μαθητικού πληθυσμού.

Με αφορμή, λοιπόν, την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παχυσαρκίας (24η Οκτωβρίου) το πρόγραμμα ΕΥΖΗΝ παρέχει στα σχολεία ενημερωτικό υλικό, με στόχο την ευαισθητοποίηση των μαθητών σε θέματα ισορροπημένης διατροφής και άσκησης, την προαγωγή της βέλτιστης σωματικής τους ανάπτυξης και την πρόληψη του φαινομένου της παιδικής παχυσαρκίας. Το ενημερωτικό υλικό αποτελείται από παρουσιάσεις, οι οποίες έχουν ως κεντρικό άξονα το τρίπτυχο ισορροπημένη διατροφή – τακτική άσκηση – υγιής ανάπτυξη, και συνοδευτικό υποστηρικτικό υλικό με οδηγίες προς τους εκπαιδευτικούς για τη διεξαγωγή της παρουσίασης στο σχολείο. Το ενημερωτικό υλικό υπάρχει διαθέσιμο στην ιστοσελίδα του προγράμματος ΕΥΖΗΝ.

Πηγή: EYZHN

Τα σχολεία ξεκίνησαν και πια το καθημερινό πρόγραμμα των παιδιών μπορεί σιγά-σιγά να αρχίσει να διαμορφώνεται. Σε αυτό είναι ουσιαστικό και σημαντικό να ενταχτούν διάφορες ενασχολήσεις που να ενισχύουν τη σωματική τους δραστηριότητα σε καθημερινή βάση.

Είναι αποδεδειγμένο ότι η σωματική δραστηριότητα προσφέρει σημαντικά οφέλη στα παιδιά, τα οποία δεν περιορίζονται στη σωματική ανάπτυξη και μόνο, αλλά περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων και σημαντικά ψυχικά και κοινωνικά οφέλη. Η άσκηση είναι αυταπόδεικτο ότι βοηθάει τα παιδιά να αναπτύξουν ένα υγιές μυοσκελετικό και καρδιαγγειακό σύστημα. Μέσω της άσκησης «δυναμώνουν» τα οστά, οι μύες και οι αρθρώσεις και παράλληλα «γυμνάζονται» η καρδιά και οι πνεύμονες. Επιπλέον αναπτύσσεται η ικανότητα νευρομυϊκής συναρμογής. Τα παιδιά αποκτούν καλύτερο έλεγχο του σώματος και των κινήσεών τους, βελτιώνοντας τα αντανακλαστικά τους και αναπτύσσοντας τον συγχρονισμό μεταξύ ματιών και άκρων. Τέλος, η σωματική δραστηριότητα είναι ένας καίριος παράγοντας για τη διατήρηση ενός υγιούς και φυσιολογικού βάρους, γεγονός ιδιαιτέρως σημαντικό ειδικά αν αναλογιστεί κανείς τις διαστάσεις που έχει πάρει η επιδημία της παιδικής παχυσαρκίας και στη χώρα μας.

Πέρα όμως από τα προαναφερθέντα οφέλη της φυσικής δραστηριότητας στη σωματική και κινητική ανάπτυξη των παιδιών, η άσκηση επιφέρει και ψυχολογικά οφέλη. Στα παιδιά που ασκούνται συστηματικά έχει παρατηρηθεί αισθητή βελτίωση στον έλεγχο του άγχους, μιας και η άσκηση είναι ένα κατεξοχήν μέσο ψυχαγωγίας και εκτόνωσης, το οποίο μειώνει σημαντικά το συγκεκριμένο αίσθημα. Ιδιαιτέρως μάλιστα σε περιόδους εξετάσεων ή έντονου διαβάσματος, όπου το πρόγραμμα των μαθητών είναι σαφώς βεβαρημένο, η ανάγκη για καλούς βαθμούς υψηλή και το άγχος συσσωρευμένο, η άσκηση φαίνεται να βοηθά σημαντικά. Σε μεγαλύτερες δε ηλικίες (εφήβους) παρατηρείται ότι μέσω της άσκησης μειώνονται και οι πιθανότητες εμφάνισης σοβαρών συμπτωμάτων που αφορούν την ψυχολογική υγεία, όπως η καταθλιπτική συμπτωματολογία.

Μία ακόμα άκρως ενδιαφέρουσα πτυχή της σχέσης σωματικής δραστηριότητας και παιδιού είναι το γεγονός ότι η άσκηση ενισχύει την πνευματική και κατ’ επέκταση τη σχολική απόδοση. Έχει βρεθεί ότι μέσω πολύπλοκων μηχανισμών (αύξηση μεταφοράς οξυγόνου στον εγκέφαλο, αναγέννηση νευρώνων, αύξηση ορμονικών επιπέδων σεροτονίνης κ.ά.) η άσκηση βελτιστοποιεί σημαντικές λειτουργίες, όπως αυτές της μνήμης και της συγκέντρωσης, ενώ ταυτόχρονα τα παιδιά που συμμετέχουν σε αθλήματα, και ειδικά σε ομαδικά αγωνίσματα, έχουν μάθει να συμμορφώνονται και να ακολουθούν συγκεκριμένους κανόνες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τα συγκεκριμένα παιδιά να είναι πιο πειθαρχημένα, ώστε εφαρμόζοντας αυτό το χαρακτηριστικό εντός της τάξης να εμφανίζουν αυξημένη ικανότητα να συγκεντρώνονται περισσότερο κατά τη διάρκεια των μαθημάτων και συνεπώς να έχουν καλύτερες σχολικές επιδόσεις.

Τέλος, σε κοινωνικό επίπεδο η συμμετοχή σε σωματικές δραστηριότητες και ειδικά σε ομαδικά αθλήματα έχει βρεθεί ότι βοηθά τα παιδιά στη γρηγορότερη και ουσιαστικότερη κοινωνικοποίησή τους, παρέχοντάς τους ευκαιρίες για αυτοπροβολή, «χτίζοντας» την αυτοπεποίθησή τους και αναπτύσσοντας αισθήματα συνεργασίας και ομαδικότητας. Μακροπρόθεσμα δε, τα παιδιά που είναι σωματικά δραστήρια ακολουθούν και έναν συνολικότερα πιο υγιεινό τρόπο ζωής, αποφεύγοντας την κατάχρηση αλκοόλ, το κάπνισμα ή τη χρήση ουσιών τόσο κατά τη φάση της ανάπτυξής τους όσο και στην ενήλικη ζωή τους.

Σύμφωνα λοιπόν με τις συστάσεις Διεθνών Οργανισμών, τα παιδιά άνω των 3 ετών και στη συνέχεια οι έφηβοι, προτείνεται να πραγματοποιούν τουλάχιστον 1 ώρα άσκησης ημερησίως. Η άσκηση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει αερόβιες δραστηριότητες κυρίως μέτριας έντασης, δηλαδή να προκαλούν μέτριου βαθμού λαχάνιασμα ή εφίδρωση, οι οποίες να εναλλάσσονται με φάσεις έντονης άσκησης αλλά και με ασκήσεις ενδυνάμωσης του μυοσκελετικού συστήματος. Για τα παιδιά ηλικίας από 3 έως 6 ετών, συνιστάται η συμμετοχή σε δραστηριότητες και παιχνίδια τα οποία έχουν ως έμφαση την ψυχαγωγία, την ανάπτυξη και την εξάσκηση των βασικών δεξιοτήτων. Ως τέτοιες χαρακτηρίζονται: το ποδήλατο, το τρέξιμο, το σχοινάκι, ο χορός κ.α.

Τα παιδιά του Δημοτικού (6-11 ετών) έχοντας πλέον αποκτήσει καλύτερο έλεγχο του σώματός τους και συνεπώς και των κινήσεών τους, καθώς και των βασικών τους δεξιοτήτων μπορούν να ασκούνται πιο συστηματικά. Διαθέτοντας πλέον τη δυνατότητα να κατανοήσουν βασικές οδηγίες από τους γυμναστές/προπονητές τους και να τις επαναφέρουν στη μνήμη τους, έχουν την ικανότητα να συμμετέχουν σε πληθώρα αθλημάτων, όπως η αντισφαίριση, το ποδόσφαιρο, η καλαθοσφαίριση, η ενόργανη γυμναστική, οι πολεμικές τέχνες, τα αθλήματα του στίβου κ.α, και τα οποία με την πάροδο των ετών θα γίνουν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής τους.

Ο ρόλος των γονέων στην καθιέρωση της σχέσης παιδιού-σωματικής δραστηριότητας είναι ιδιαιτέρως σημαντικός. Οι γονείς θα πρέπει πάντα να ενθαρρύνουν τα παιδιά να ασκούνται και να αποτελούν οι ίδιοι πρότυπα μιας δραστήριας και υγιούς στάσης ζωής. Με αυτό τον τρόπο τα παιδιά θα αγαπήσουν το εκάστοτε άθλημα που κάνουν, θα το καταστήσουν βασικό και αναντικατάστατο κομμάτι της καθημερινότητάς τους και θα καρπωθούν τα οφέλη που η άσκηση έχει για τη ζωή όλων!

Πηγή: EYZHN

Οι ερευνητές πραγματοποίησαν πειράματα με ποντίκια. Χρησιμοποιώντας δέσμες φωτός λέιζερ, ενεργοποίησαν τη συγκεκριμένη μικρή εγκεφαλική περιοχή και διαπίστωσαν ότι επήλθε πλήρης και απότομη διακοπή στην κατανάλωσης τροφής από τα πειραματόζωα.

«Ήταν εκπληκτικό. Ήταν σαν να πατάς ένα διακόπτη και αμέσως αυτό να εμποδίζει τα ζώα να τρώνε», δήλωσε ο ερευνητής Ντέιβιντ Άντερσον. «Αυτά τα κύτταρα αποτελούν το πρώτο καλά προσδιορισμένο εγκεφαλικό κέντρο που αναστέλλει την κατανάλωση τροφής. Είναι πιθανό ότι παρόμοια κύτταρα υπάρχουν και στον ανθρώπινο εγκέφαλο. Αν διαπιστωθεί ότι είναι δυνατό να εμποδίσουμε τους ανθρώπους να τρώνε, τότε μπορεί μια ημέρα να αναπτύξουμε θεραπείες για πολλές διαφορετικές διαταραχές της διατροφής» πρόσθεσε.

Το επόμενο βήμα για τους επιστήμονες είναι να μελετήσουν πώς αυτή η κομβική ομάδα νευρώνων, η οποία βρίσκεται στην αμυγδαλή του εγκεφάλου (περιοχή που επίσης ρυθμίζει τον φόβο και άλλα συναισθήματα), αλληλεπιδρά με άλλα ήδη γνωστά νευρικά κέντρα στον εγκέφαλο, τα οποία επίσης εμπλέκονται στην όρεξη και τη λήψη τροφής.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Από την αντίθετη πλευρά όμως η αύξηση της παχυσαρκίας και του διαβήτη πιθανότατα δρουν προς την αντίθετη κατεύθυνση, αυξάνοντας την πιθανότητα και τη σοβαρότητα ενός εγκεφαλικού.

Προς το παρόν η έρευνα αφορά μόνο τις ΗΠΑ, όμως είναι πιθανό η εικόνα να είναι ανάλογη για τα εγκεφαλικά και σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή επιδημιολογίας Τζόζεφ Κόρες της Σχολής Δημόσιας Υγείας «Μπλούμπεργκ» του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς, ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 14.500 άτομα ηλικίας 45 έως 64 ετών, που δεν είχαν πάθει ποτέ εγκεφαλικό το 1987.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν την πορεία τους έως το 2011, καταγράφοντας τις εισαγωγές στο νοσοκομείο για εγκεφαλικό, καθώς και τους πρόωρους θανάτους εξαιτίας αυτού του περιστατικού. Το 7% αυτών των ανθρώπων (1.051) έπαθαν εγκεφαλικό στη διάρκεια αυτής της περιόδου και από αυτούς, το 10% πέθαναν μέσα σε 30 μέρες, το 21% σε ένα χρόνο, το 40% σε πέντε χρόνια και το 58% σε περισσότερα.

Η στατιστική ανάλυση έδειξε μείωση κατά 24% στην εμφάνιση πρώτου εγκεφαλικού σε κάθε μία από τις δύο τελευταίες δεκαετίες, καθώς και μείωση κατά 20% ανά δεκαετία στους θανάτους μετά από εγκεφαλικό. Η μείωση του κινδύνου για εγκεφαλικό ήταν πολύ πιο αισθητή στα άτομα άνω των 65 ετών και σχεδόν ανύπαρκτη στους κάτω των 65 ετών. Αντίστροφα, η μείωση στην πρόωρη θνησιμότητα λόγω εγκεφαλικού ήταν μεγαλύτερη στους κάτω των 65 ετών από ό,τι στους άνω των 65 ετών, καθώς οι νεότεροι άνθρωποι που παθαίνουν εγκεφαλικό, επιβιώνουν πλέον περισσότερα χρόνια.

Η διαχρονική βελτίωση έχει φέρει ικανοποίηση στην επιστημονική κοινότητα, όμως η ταχύτητα επέκτασης της παχυσαρκίας αυξάνει τον κίνδυνο του εγκεφαλικού.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Οι επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον επίκουρο καθηγητή Παιδιατρικής Ενδοκρινολογίας Μπράιαν Φέλντμαν, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο ιατρικό περιοδικό «Nature Medicine», κατέθεσαν ήδη αίτηση στην αρμόδια εποπτική Αρχή των ΗΠΑ, την Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDΑ), για άδεια κυκλοφορίας της εφεύρεσής τους, καθώς επίσης και αίτηση για τη σχετική εμπορική πατέντα, καθώς σχεδιάζουν να ιδρύσουν μια εταιρεία που θα προωθήσει τη συσκευή στη διεθνή αγορά.

«Με το νέο τεστ, όχι μόνο θα μπορούμε να διαγνώσουμε τον διαβήτη πιο αποτελεσματικά και πιο πλατιά, αλλά επίσης θα κατανοήσουμε καλύτερα τη νόσο και το πώς οι νέες θεραπείες της επηρεάζουν το σώμα», δήλωσε ο Μπράιαν Φέλντμαν.

Διάκριση ανάμεσα στα δύο είδη διαβήτη

Το τεστ-τσιπ διακρίνει ανάμεσα στις δύο βασικές μορφές του σακχαρώδους διαβήτη (1 και 2), οι οποίες χαρακτηρίζονται και οι δύο από υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, αλλά έχουν διαφορετικές αιτίες και θεραπείες. Μέχρι σήμερα, η διάκριση ανάμεσα στον διαβήτη τύπου 1 και τύπου 2 βασίζεται σε ένα αργό και ακριβό τεστ.

Πρόσφατες έρευνες έχουν δείξει ότι η έγκαιρη και επιθετική θεραπεία του διαβήτη τύπου 1 βελτιώνει την μακροπρόθεσμη πρόγνωση των ασθενών. Πριν από δεκαετίες, ο διαβήτης τύπου 1 διαγιγνωσκόταν σχεδόν αποκλειστικά στα παιδιά και ο τύπου 2 σχεδόν πάντα σε μεσήλικες και υπέρβαρους ενήλικες. Εξαιτίας όμως, της επιδεινούμενης επιδημίας παιδικής παχυσαρκίας παγκοσμίως, περίπου το ένα τέταρτο των παιδιών που διαγιγνώσκονται με διαβήτη, έχουν τον τύπου 2. Ενώ, από την άλλη, ένας αυξανόμενος αριθμός ενηλίκων, για λόγους που δεν είναι ξεκάθαροι, εμφανίζουν διαβήτη τύπου 1, με συνέπεια να έχει γίνει πλέον πιο δυσδιάκριτο το σύνορο ανάμεσα στις δύο μορφές διαβήτη και έτσι να καθίσταται αναγκαία μια καλύτερη διαγνωστική εξέταση.

Ο διαβήτης τύπου 1 είναι μια αυτοάνοση πάθηση κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς επιτίθεται στον ίδιο τον οργανισμό που πρέπει να προστατεύσει, με αποτέλεσμα το σώμα του ασθενούς να σταματά να παράγει επαρκή ινσουλίνη, την ορμόνη που παίζει ρόλο – κλειδί στην ρύθμιση (επεξεργασία) του σακχάρου στο αίμα. Τα αντισώματα του ασθενούς, τα οποία καταστρέφουν τα κύτταρα που παράγουν ινσουλίνη στο πάγκρεας, ανιχνεύονται στο σώμα όσων έχουν διαβήτη τύπου 1, αλλά όχι τύπου 2 και, γι’ αυτό, αποτελούν τον βασικό δείκτη διαφορικής διάγνωσης του «παιδικού» διαβήτη.

Τα πλεονεκτήματα του νέου τεστ

Ενώ τα παραδοσιακά τεστ κοστίζουν πολύ, χρησιμοποιούν ραδιενεργά υλικά, χρειάζονται αρκετές ημέρες και μπορούν να γίνουν μόνο από εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό, το νέο τεστ-τσιπ δεν χρησιμοποιεί ραδιενέργεια, κάνει τη διάγνωση μέσα σε λίγα λεπτά, απαιτεί ελάχιστη ιατρική εκπαίδευση και κοστίζει πολύ λίγο (όχι πάνω από 20 δολάρια για την παραγωγή του). Χρειάζεται, επίσης, πολύ λιγότερη ποσότητα αίματος σε σχέση με το υπάρχον τεστ και η λήψη του δείγματος μπορεί να γίνει με ένα απλό τρύπημα του δαχτύλου. Η ανίχνευση των αντισωμάτων από το τσιπ γίνεται με μια ειδική μέθοδο φθορισμού πάνω σε μια γυάλινη επιφάνεια επιστρωμένη με νανοσωματίδια χρυσού.

Εκτός από τους νέους διαβητικούς, το νέο τεστ μπορεί να ωφελήσει όσους κινδυνεύουν να εμφανίσουν μελλοντικά διαβήτη τύπου 1, όπως τους στενούς συγγενείς των ασθενών, καθώς οι γιατροί θα μπορούν πλέον, εύκολα και γρήγορα, να ανιχνεύουν το επίπεδο των σχετικών αντισωμάτων, προτού καν εμφανιστούν συμπτώματα της νόσου. Επίσης, λόγω του χαμηλού κόστους του, το τεστ θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί γενικότερα στον πρώτο ευρύ έλεγχο του πληθυσμού για διαβήτη.

«Τα αντισώματα αποτελούν μια πραγματική κρυστάλλινη σφαίρα. Ακόμη και αν κανείς δεν έχει ήδη διαβήτη, αν διαθέτει στο αίμα του ένα αντίσωμα σχετικό με τον διαβήτη, αντιμετωπίζει σημαντικό κίνδυνο. Αν τα αντισώματα είναι πολλά, ο κίνδυνος ξεπερνά το 90%», δήλωσε ο Μπράιαν Φέλντμαν.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Εκατομμύρια κρούσματα του Αλτσχάιμερ θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν οι ασθενείς άλλαζαν προς το υγιεινότερο τον τρόπο ζωής τους, έναν παράγοντα που έχει καθοριστική σημασία όσον αφορά τον κίνδυνο να προσβληθεί κανείς απ' αυτή την εκφυλιστική νόσο του εγκεφάλου, όπως υποστηρίζεται σε μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα.

Οι επιστήμονες εκτιμούν πως το Αλτσχάιμερ, μια περίπλοκη νευρολογική νόσος που συνδέεται με την ηλικία, ενδέχεται να επηρεάζεται τόσο από τα γονίδια όσο και από το περιβάλλον. Με την αύξηση του πληθυσμού και του προσδόκιμου ζωής, εκτιμάται πως 106 εκατ. άνθρωποι θα έχουν προσβληθεί από το Αλτσχάιμερ το 2050, σε σύγκριση με 30 εκατ. που είχαν προσβληθεί το 2010, σύμφωνα με εκτιμήσεις οι οποίες είχαν εκπονηθεί το 2007.

Η μελέτη, η οποία διεξήχθη από την Κάρολ Μπρέιν, καθηγήτρια Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, επικεντρώνεται σε επτά παράγοντες κινδύνου που έχουν αποδεδειγμένα σχέση με τη νόσο.

Οι παράγοντες αυτοί είναι ο διαβήτης, η υπέρταση και η παχυσαρκία που εκδηλώνονται στη μέση ηλικία, η απουσία σωματικής άσκησης, η κατάθλιψη, το κάπνισμα και το χαμηλό επίπεδο παιδείας. Μειώνοντας καθέναν απ' αυτούς τους παράγοντες κινδύνου κατά 10%, θα ήταν δυνατό να μειωθεί η εξάπλωση του Αλτσχάιμερ κατά 8,5% ως το 2050 και να αποφευχθούν έτσι εννέα εκατομμύρια κρούσματα της νόσου.

Το 2011, ορισμένοι ειδικοί θεωρούσαν πως ένα κρούσμα του Αλτσχάιμερ στα δύο θα μπορούσε να αποφευχθεί χάρη σε αλλαγές του τρόπου ζωής προς το υγιεινότερο και χάρη στην προσωπική ευημερία, μια άποψη η οποία σχετικοποιείται απ' αυτή τη νέα μελέτη που εκτιμά πως αυτή η αναλογία είναι υπερβολικά υψηλή, δεδομένου ότι ορισμένοι παράγοντες κινδύνου συνδυάζονται. Για παράδειγμα, ο διαβήτης, η υπέρταση και η παχυσαρκία συνδέονται με την απουσία σωματικής άσκησης και όλοι οι παράγοντες κινδύνου επηρεάζονται από το επίπεδο της παιδείας του προσώπου.

Το άρθρο, το οποίο δημοσιεύεται από την επιθεώρηση «The Lancet Neurology», είναι ένα μαθηματικό μοντέλο που βασίζεται στην ιδέα ότι οι επτά παράγοντες κινδύνου αποτελούν αιτίες εκδήλωσης της νόσου μάλλον παρά απλές στατιστικές σχέσεις — μια υπόθεση που συζητείται πολύ συχνά στην ιατρική.

«Παρόλο που δεν υπάρχει ένα μόνο μέσο για να αποφύγεις την άνοια, θα είμαστε ικανοί να μειώσουμε τον κίνδυνο να γίνουμε θύματά της όταν μεγαλώσουμε», τονίζει η Μπρέιν σε ανακοίνωσή της που δημοσιεύεται από το πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. «Ξέρουμε πως πολλοί από τους παράγοντες αυτούς πολύ συχνά συνδέονται. Αν επιτεθούμε απλώς στην απουσία σωματικής άσκησης, για παράδειγμα, θα μπορέσουμε να μειώσουμε τα επίπεδα της παχυσαρκίας, της υπέρτασης, του διαβήτη και να αποφύγουμε την άνοια σε ορισμένα πρόσωπα, προσφέροντάς τους καλύτερη υγεία ως ηλικιωμένους — έτσι όλοι κερδίζουν», προσθέτει.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ