Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καρδιολόγο Ντόναλντ Λόιντ Τζόουνς της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Northwestern, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο διεθνούς κύρους ιατρικό περιοδικό «New England Journal of Medicine», μελέτησαν περίπου 25.700 ανθρώπους ηλικίας 50 έως 80 ετών επί τέσσερα χρόνια. Ήταν η πιο μεγάλη μέχρι σήμερα μελέτη πάνω στη νιασίνη.

Όλοι οι ασθενείς έπαιρναν ήδη στατίνες για τη μείωση της χοληστερίνης, ενώ μερικοί έπαιρναν επίσης νιασίνη και άλλοι εικονικό φάρμακο (πλασέμπο). Η μελέτη όχι μόνο δεν έδειξε κάποιο πρόσθετο όφελος από τη νιασίνη στη μείωση των εμφραγμάτων και των εγκεφαλικών, αλλά επίσης διαπίστωσε αυξημένη κατά 9% θνησιμότητα όσων έπαιρναν αυτό το φάρμακο.

Επίσης, υπήρχε γενικότερα, μεταξύ των χρηστών νιασίνης, σημαντική αύξηση σε σοβαρές παρενέργειες, όπως προβλήματα στο ήπαρ, συχνότερες μολύνσεις, αιμορραγίες, ουρική αρθρίτιδα (ποδάγρα), απορρύθμιση του σακχάρου στο αίμα των διαβητικών και ανάπτυξη διαβήτη σε όσους δεν είχαν, όταν άρχισε η μελέτη.

Η νιασίνη αυξάνει κυρίως το επίπεδο της «καλής» χοληστερόλης (HDL) και δευτερευόντως το επίπεδο της «κακής» (LDL), καθώς και των τριγλυκεριδίων, πράγμα που θεωρητικά μειώνει τον γενικότερο καρδιαγγειακό κίνδυνο, κάτι τέτοιο όμως δεν επιβεβαιώνουν στην πράξη οι κλινικές δοκιμές του εν λόγω φαρμάκου.

Η αύξηση της HDL χάρη στη νιασίνη όχι μόνο δεν φαίνεται τελικά να μειώνει τον κίνδυνο να πεθάνει ένας ασθενής από καρδιαγγειακό επεισόδιο, αλλά μάλλον συμβαίνει το αντίθετο, δηλαδή να αυξάνεται ο σχετικός κίνδυνος.

Πρόσφατα έχει ανακοπεί η σχετική συνταγογράφηση, αλλά η νιασίνη μπορεί να αγοραστεί ως βιταμίνη Β3 και μέσω διατροφικών συμπληρωμάτων χωρίς συνταγή. «Επειδή μπορεί να αγοραστεί και χωρίς συνταγή γιατρού, είναι σημαντικό οι καταναλωτές να καταλάβουν ότι η προειδοποίηση μετά τα νέα ευρήματα φαίνεται να ισχύει για όλα τα είδη της νιασίνης», τόνισε ο Ντόναλντ Λόιντ Τζόουνς.

efsyn.gr

Από την αντίθετη πλευρά όμως η αύξηση της παχυσαρκίας και του διαβήτη πιθανότατα δρουν προς την αντίθετη κατεύθυνση, αυξάνοντας την πιθανότητα και τη σοβαρότητα ενός εγκεφαλικού.

Προς το παρόν η έρευνα αφορά μόνο τις ΗΠΑ, όμως είναι πιθανό η εικόνα να είναι ανάλογη για τα εγκεφαλικά και σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες.

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή επιδημιολογίας Τζόζεφ Κόρες της Σχολής Δημόσιας Υγείας «Μπλούμπεργκ» του Πανεπιστημίου Τζον Χόπκινς, ανέλυσαν στοιχεία για περίπου 14.500 άτομα ηλικίας 45 έως 64 ετών, που δεν είχαν πάθει ποτέ εγκεφαλικό το 1987.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν την πορεία τους έως το 2011, καταγράφοντας τις εισαγωγές στο νοσοκομείο για εγκεφαλικό, καθώς και τους πρόωρους θανάτους εξαιτίας αυτού του περιστατικού. Το 7% αυτών των ανθρώπων (1.051) έπαθαν εγκεφαλικό στη διάρκεια αυτής της περιόδου και από αυτούς, το 10% πέθαναν μέσα σε 30 μέρες, το 21% σε ένα χρόνο, το 40% σε πέντε χρόνια και το 58% σε περισσότερα.

Η στατιστική ανάλυση έδειξε μείωση κατά 24% στην εμφάνιση πρώτου εγκεφαλικού σε κάθε μία από τις δύο τελευταίες δεκαετίες, καθώς και μείωση κατά 20% ανά δεκαετία στους θανάτους μετά από εγκεφαλικό. Η μείωση του κινδύνου για εγκεφαλικό ήταν πολύ πιο αισθητή στα άτομα άνω των 65 ετών και σχεδόν ανύπαρκτη στους κάτω των 65 ετών. Αντίστροφα, η μείωση στην πρόωρη θνησιμότητα λόγω εγκεφαλικού ήταν μεγαλύτερη στους κάτω των 65 ετών από ό,τι στους άνω των 65 ετών, καθώς οι νεότεροι άνθρωποι που παθαίνουν εγκεφαλικό, επιβιώνουν πλέον περισσότερα χρόνια.

Η διαχρονική βελτίωση έχει φέρει ικανοποίηση στην επιστημονική κοινότητα, όμως η ταχύτητα επέκτασης της παχυσαρκίας αυξάνει τον κίνδυνο του εγκεφαλικού.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

«Υπήρξε σ’ όλη του τη ζωή συνεπής αγωνιστής και υπέστη διώξεις για τους αγώνες του» αναφέρει η ανακοίνωση της ΠΟΕΣΥ για τον δημοσιογράφο που διετέλεσε διευθυντής του Ριζοσπάστη και του ραδιοφωνικού και τηλεοπτικού σταθμού του ΚΚΕ, ενώ παλαιότερα υπήρξε και μέλος του Δ.Σ. της Π.Ο.Ε.ΣΥ.

efsyn.gr

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Ψυχολογίας Τζον Κακιόπο του πανεπιστημίου του Σικάγο, μελέτησαν περισσότερους από 2.000 ανθρώπους άνω των 50 ετών επί μια εξαετία και διαπίστωσαν ότι οι πιο μοναχικοί από όλους είχαν σχεδόν διπλάσια πιθανότητα πρόωρου θανάτου σε σχέση με αυτούς που ένιωθαν τη μικρότερη μοναξιά.

Σύμφωνα με τη μελέτη, 20% έως 40% των ηλικιωμένων νιώθουν μόνοι, λιγότερο ή περισσότερο κατά περιόδους. Το πρόβλημα της μοναξιάς είναι συνήθως μεγαλύτερο τα σαββατοκύριακα και τα βράδια. Μάλιστα, όσο το προσδόκιμο ζωής των ανθρώπων μεγαλώνει, τόσο περισσότερο η μοναξιά θα απειλεί την ψυχική και σωματική υγεία της τρίτης ηλικίας.

Σύμφωνα με τους Αμερικανούς ψυχολόγους, η μοναξιά συχνά έχει δραματικές συνέπειες για τη σωματική υγεία, καθώς το αίσθημα απομόνωσης από τους άλλους ανθρώπους μπορεί να διαταράξει σοβαρά τον ύπνο, να αυξήσει την αρτηριακή πίεση και το επίπεδο της ορμόνης του στρες κορτιζόλης, κάτι που αυξάνει τον κίνδυνο εμφραγμάτων και εγκεφαλικού, να μεταβάλει τον τρόπο έκφρασης των γονιδίων ιδίως στα κύτταρα που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα και, ακόμα, να εντείνει την κατάθλιψη και να επιδεινώσει το γενικότερο αίσθημα ικανοποίησης από τη ζωή.

Ο Κακιόπο, ανέφερε πως οι ηλικιωμένοι μπορούν να αποφύγουν τη μοναξιά, διατηρώντας επαφές με τους πρώην συναδέλφους τους, συμμετέχοντας στις οικογενειακές γιορτές και σε άλλες δραστηριότητες, αφιερώνοντας χρόνο σε φίλους και γενικά καλλιεργώντας συναισθηματικούς δεσμούς με άλλους ανθρώπους.

«Η απόσυρση στη Φλόριντα ή όπου αλλού μετά τη σύνταξη για να ζήσει κανείς σε θερμότερο κλίμα ανάμεσα σε ξένους, δεν είναι κατ' ανάγκην καλή ιδέα, αν αυτό σημαίνει ότι κανείς αποσυνδέεται από τους δικούς του ανθρώπους» τόνισε και πρόσθεσε: «Σε όλο τον κόσμο, οι άνθρωποι που συνεχίζουν μετά τη συνταξιοδότησή τους να έχουν σχέσεις με τους πρώην συναδέλφους τους και με στενούς φίλους τους, νιώθουν λιγότερη μοναξιά», πρόσθεσε.

Ο αμερικανός ψυχολόγος επεσήμανε πως μερικοί άνθρωποι όντως ευχαριστιούνται που είναι μόνοι τους, όμως οι περισσότεροι νιώθουν καλύτερα, όταν ζουν με κοινωνικό τρόπο και με αμοιβαία υποστήριξη. «Η εξέλιξη ενθάρρυνε τους ανθρώπους να συνεργάζονται για να επιβιώσουν και, κατά συνέπεια, οι πιο πολλοί άνθρωποι απολαμβάνουν περισσότερο την παρέα από ό,τι να μένουν μόνοι τους».

Η αμερικανική μελέτη δείχνει μάλιστα ότι δεν αρκεί η απλή παρέα για να χτυπηθεί το αίσθημα μοναξιάς, αλλά οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να νιώθουν πως δημιουργούν σχέσεις με νόημα και βάθος, ότι νοιάζονται για τους άλλους και οι άλλοι γι αυτούς. Η έρευνα δείχνει ότι η μεγάλη πλειονότητα των ανθρώπων έχουν ανάγκη την πρόσωπο με πρόσωπο επαφή, καθώς και το αίσθημα ότι ανήκουν σε μια ομάδα ή συλλογική οντότητα.

Σύμφωνα με τον Κακιόπο, δεν είναι τόσο η αντικειμενική σωματική απομόνωση, όσο η υποκειμενική ψυχική απομόνωση αυτή που περισότερο κάνει κακό στην υγεία. Από την άλλη, μερικές πιθανές συνέπειες των γηρατιών, όπως η απώλεια της ακοής ή της όρασης, αυξάνουν τον κίνδυνο για έναν ηλικιωμένο να παγιδευτεί στην μοναξιά του.

efsyn.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Παρά τις μεγάλες βελτιώσεις της ποιότητας του αέρα στην Ευρώπη κατά τις τελευταίες δεκαετίες, η ρύπανση της ατμόσφαιρας παραμένει σημαντικό πρόβλημα. Ο κίνδυνος θανάτων παραμένει ακόμα και όταν η ατμοσφαιρική ρύπανση είναι κάτω από τα ισχύοντα ευρωπαϊκά όρια ασφαλείας, λέει νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.

Η δημοσίευση στο Lancet έρχεται να ενισχύσει τις φωνές όσων ζητούν να ισχύσουν και στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυστηρότερα όρια ασφαλείας για την ατμοσφαιρική ρύπανση. Όρια που έχει θεσπίσει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ), τονίζοντας ότι τα μικροσκοπικά σωματίδια από τζάκια – ξυλόσομπες, εξατμίσεις οχημάτων και βιομηχανικούς ρύπους αποτελούν το σοβαρότερο πρόβλημα για τη δημόσια υγεία.

Για κάθε αύξηση των μικροσκοπικών σωματιδίων διαμέτρου κάτω των δύο εκατομμυριοστών του μέτρου (ΡΜ2,5) κατά 5 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα (5 μg/m3), αυξάνεται κατά μέσο όρο 7%, ο κίνδυνος πρόωρου θανάτου των κατοίκων που εκτίθενται στη ρύπανση, επισημαίνει ο επικεφαλής της μελέτης R. Billen από το πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης.

Οι ερευνητές ανέλυσαν στοιχεία από 22 ευρωπαϊκές πολυετείς μελέτες, οι οποίες μετρούσαν περισσότερους από 367.000 συμμετέχοντες. Η ανάλυση έδειξε ότι η μακρόχρονη έκθεση στα μικροσκοπικά σωματίδια (ΡΜ2,5) αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την υγεία και αιτία πρόωρων θανάτων, ακόμα και σε επίπεδα αρκετά κάτω από τα σημερινά που, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία, θεωρούνται ασφαλή – μέσο ετήσιο επίπεδο 25 μg/m3 για τα σωματίδια ΡΜ2,5, έναντι ορίου ασφαλείας 10 μg/m3 που έχει θέσει ο ΠΟΥ.

Δείτε ΕΔΩ την πρωτότυπη εργασία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ