Εκατομμύρια κρούσματα του Αλτσχάιμερ θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν οι ασθενείς άλλαζαν προς το υγιεινότερο τον τρόπο ζωής τους, έναν παράγοντα που έχει καθοριστική σημασία όσον αφορά τον κίνδυνο να προσβληθεί κανείς απ' αυτή την εκφυλιστική νόσο του εγκεφάλου, όπως υποστηρίζεται σε μελέτη που δημοσιεύεται σήμερα.

Οι επιστήμονες εκτιμούν πως το Αλτσχάιμερ, μια περίπλοκη νευρολογική νόσος που συνδέεται με την ηλικία, ενδέχεται να επηρεάζεται τόσο από τα γονίδια όσο και από το περιβάλλον. Με την αύξηση του πληθυσμού και του προσδόκιμου ζωής, εκτιμάται πως 106 εκατ. άνθρωποι θα έχουν προσβληθεί από το Αλτσχάιμερ το 2050, σε σύγκριση με 30 εκατ. που είχαν προσβληθεί το 2010, σύμφωνα με εκτιμήσεις οι οποίες είχαν εκπονηθεί το 2007.

Η μελέτη, η οποία διεξήχθη από την Κάρολ Μπρέιν, καθηγήτρια Δημόσιας Υγείας στο Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, επικεντρώνεται σε επτά παράγοντες κινδύνου που έχουν αποδεδειγμένα σχέση με τη νόσο.

Οι παράγοντες αυτοί είναι ο διαβήτης, η υπέρταση και η παχυσαρκία που εκδηλώνονται στη μέση ηλικία, η απουσία σωματικής άσκησης, η κατάθλιψη, το κάπνισμα και το χαμηλό επίπεδο παιδείας. Μειώνοντας καθέναν απ' αυτούς τους παράγοντες κινδύνου κατά 10%, θα ήταν δυνατό να μειωθεί η εξάπλωση του Αλτσχάιμερ κατά 8,5% ως το 2050 και να αποφευχθούν έτσι εννέα εκατομμύρια κρούσματα της νόσου.

Το 2011, ορισμένοι ειδικοί θεωρούσαν πως ένα κρούσμα του Αλτσχάιμερ στα δύο θα μπορούσε να αποφευχθεί χάρη σε αλλαγές του τρόπου ζωής προς το υγιεινότερο και χάρη στην προσωπική ευημερία, μια άποψη η οποία σχετικοποιείται απ' αυτή τη νέα μελέτη που εκτιμά πως αυτή η αναλογία είναι υπερβολικά υψηλή, δεδομένου ότι ορισμένοι παράγοντες κινδύνου συνδυάζονται. Για παράδειγμα, ο διαβήτης, η υπέρταση και η παχυσαρκία συνδέονται με την απουσία σωματικής άσκησης και όλοι οι παράγοντες κινδύνου επηρεάζονται από το επίπεδο της παιδείας του προσώπου.

Το άρθρο, το οποίο δημοσιεύεται από την επιθεώρηση «The Lancet Neurology», είναι ένα μαθηματικό μοντέλο που βασίζεται στην ιδέα ότι οι επτά παράγοντες κινδύνου αποτελούν αιτίες εκδήλωσης της νόσου μάλλον παρά απλές στατιστικές σχέσεις — μια υπόθεση που συζητείται πολύ συχνά στην ιατρική.

«Παρόλο που δεν υπάρχει ένα μόνο μέσο για να αποφύγεις την άνοια, θα είμαστε ικανοί να μειώσουμε τον κίνδυνο να γίνουμε θύματά της όταν μεγαλώσουμε», τονίζει η Μπρέιν σε ανακοίνωσή της που δημοσιεύεται από το πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ. «Ξέρουμε πως πολλοί από τους παράγοντες αυτούς πολύ συχνά συνδέονται. Αν επιτεθούμε απλώς στην απουσία σωματικής άσκησης, για παράδειγμα, θα μπορέσουμε να μειώσουμε τα επίπεδα της παχυσαρκίας, της υπέρτασης, του διαβήτη και να αποφύγουμε την άνοια σε ορισμένα πρόσωπα, προσφέροντάς τους καλύτερη υγεία ως ηλικιωμένους — έτσι όλοι κερδίζουν», προσθέτει.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πολλοί αθλητές η μη, παγκοσμίως, καταναλώνουν ενεργειακά ποτά σε μεγάλες ποσότητες. Έρευνες έχουν δείξει ότι το 30 με 50% των παιδιών και των εφήβων καταναλώνει σε συχνή βάση ενεργειακά ποτά. Τα συγκεκριμένα ποτά αποτελούνται από υδατάνθρακες σε υψηλά ποσοστά (8-12%), καθώς και από άλλα συστατικά, με κυρίαρχα την καφεΐνη, την ταυρίνη και το γκουαρανά, τα οποία σε μεγάλες ποσότητες μπορούν να αποδειχτούν βλαβερά για την υγεία.

Η υψηλή κατανάλωση καφεΐνης (η οποία ούτως ή άλλως περιέχεται σε μεγάλες ποσότητες εντός των ενεργειακών ποτών) έχει συνδεθεί μεταξύ άλλων με συμπτώματα, όπως ευερεθιστότητα, εκνευρισμό, άγχος, αύξηση καρδιακής συχνότητας, αϋπνία και στομαχικές διαταραχές.

Η ταυρίνη από την πλευρά της, από μόνη της και σε μεγαλύτερο βαθμό όταν είναι σε συνδυασμό με την καφεΐνη, έχει θεωρηθεί υπεύθυνη για την αύξηση της καρδιακής συχνότητας κατά 5 με 7 χτύπους το λεπτό και για διάστημα μέχρι και 4 ώρες. Επίσης, έχει βρεθεί ότι αυξάνει παρατεταμένα τη συνολική αρτηριακή πίεση του αίματος.

Άλλες ουσίες που περιέχονται στα ενεργειακά ποτά, όπως το γκουαράνα και το τζίνσενκ, είναι ουσιαστικά φυτικά εκχυλίσματα που μιμούνται τη δράση της καφεΐνης, και μάλιστα για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Συνεπώς αν αναλογιστεί κανείς το γεγονός ότι πέρα από τις υψηλές ποσότητες καφεΐνης περιέχονται στα ενεργειακά ποτά και ουσίες που προσομοιάζουν στη δράση της, οι πιθανότητες πρόκλησης αρνητικών συνεπειών για την υγεία αυξάνονται σημαντικά.

Τέλος, δεν θα πρέπει να λησμονηθεί το γεγονός ότι τα σάκχαρα και οι γλυκαντικές ουσίες που περιέχονται σε υψηλό βαθμό στα ενεργειακά ποτά συντελούν στην εύκολη και αυξημένη πρόληψη θερμίδων, και κατ' επέκταση στην αύξηση του σωματικού βάρους, ενισχύοντας έτσι τον κίνδυνο εμφάνισης παχυσαρκίας και των συνεπειών της.

Πηγή: ΕΥΖΗΝ (Εθνική Δράση Υγείας για τη ΖωΗ των Νέων)

1. Τα παιδιά βάζουν βάρος

2. H ποιοτική προσχολική εκπαίδευση ωφελεί όλα τα παιδιά ανεξαρτήτως εισοδήματος της οικογένειάς τους, λέει νέα επιστημονική δημοσίευση στο Child Development. Ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου Harvard διαπίστωσε ότι η εμπνευσμένη προσχολική εκπαίδευση για τα παιδιά επιφυλάσσει μακροχρόνια οφέλη συναισθηματικά, κοινωνικά και μαθησιακά. Τα παιδιά που λαμβάνουν κακής ποιότητας προσχολική εκπαίδευση δεν απολαμβάνουν αργότερα τους ίδιους καρπούς, ενώ τα παιδιά που φροντίζονται από μέλη της οικογένειας κερδίζουν τα συναισθηματικά οφέλη. Ορισμένα ερωτήματα που προτείνει η μελέτη στους γονείς που αναζητούν καλής ποιότητας προσχολική εκπαίδευση είναι αν οι ίδιοι νιώθουν ότι εμπνέονται από το περιβάλλον και τους εκπαιδευτικούς (μετά την παρακολούθηση μιας μέρας), αν το προσωπικό έχει διάρκεια στο σχολείο, πόσο συχνά και με ποιους τρόπους αλληλεπιδρούν με τα παιδιά, ποιο είναι το γενικό κλίμα, πώς αλληλεπιδρούν τα παιδιά.

3. Μέτρον άριστον και στην άθληση. Τα παιδιά που προπονούνται συστηματικά ή ξοδεύουν ατελείωτες ώρες στις κατασκηνώσεις ποδοσφαίρου, τένις κ.ο.κ. μπορεί να αναπτύξουν μια μεγάλη αγάπη για τα αθλήματα και την άθληση αλλά και μια σχέση ζωής με τους τραυματισμούς. Η σκληρή προπόνηση πριν να έχουν αναπτυχθεί πλήρως βλάπτει, λέει νέα επιστημονική δημοσίευση που ανακοινώθηκε την Παρασκευή στο συνέδριο American Medical Society for Sports Medicine (AMSSM) στο Σαν Ντιέγκο. Οι νέοι αθλητές που περνούν περισσότερες από 13 ώρες την εβδομάδα στην προπόνηση έχουν 70% περισσότερες πιθανότητες να πάθουν σοβαρούς τραυματισμούς από την υπερβολική χρήση της μέσης, των ώμων, των ποδιών, των αγκώνων ανάλογα με το άθλημα. «Δεν είναι κακό για ένα παιδί να αρχίσει ένα άθλημα αναψυχής στα τέσσερα χρόνια του, αλλά εξειδίκευση;», διερωτώνται οι συγγραφείς της μελέτης. «Αυτό που βλέπουμε είναι περισσότερους τραυματισμούς ενηλίκων στα παιδιά, πράγμα που σημαίνει ότι επικρατεί μια τρέλα με την άθληση από πολύ νωρίς, ένας αγώνας να γίνει το παιδί αθλητής και συγχρόνως μια μεγάλη πίεση πάνω στα παιδιά να αθλούνται συνεχώς».

4. Το σχολείο προστατεύει από τα υπέρβαρα και τα παχύσαρκα παιδιά, λέει νέα επιστημονική δημοσίευση στο The Journal of School Health. Οι ερευνητές μελέτησαν τις περιπτώσεις 3.700 παιδιών από 41 σχολεία για μία δεκαετία – από το νηπιαγωγείο μέχρι την τελευταία τάξη του δημοτικού. Αν ένα παιδί είναι ήδη υπέρβαρο ή παχύσαρκο, όταν ξεκινήσει το νηπιαγωγείο το σχολικό περιβάλλον ενθαρρύνει την απώλεια βάρους, ενώ το εξωσχολικό περιβάλλον οδηγεί στην ταχεία αύξηση του σωματικού βάρους. Οι πολιτικές υγιεινής διατροφής στα σχολεία πρέπει να απευθύνονται και στους μήνες των διακοπών.

5. Η υπέρταση στους εφήβους φέρνει καλές σχολικές επιδόσεις, λέει επιστημονική δημοσίευση στο Psychosomatic Medicine. Γερμανοί ερευνητές που εξέτασαν 7.688 αγόρια και κορίτσια ηλικίας 11 έως 17 βρήκαν ότι το 11% είχε υπέρταση. Τα παιδιά αυτά έχουν αυξημένη αυτοπεποίθηση και λιγότερα συναισθηματικά προβλήματα και προβλήματα συμπεριφοράς σε σχέση με τους συμμαθητές τους με κανονική ή χαμηλή πίεση. Η αυξημένη πίεση στο αίμα μπορεί να διεγείρει τις νευρικές ίνες στον εγκέφαλο που απαλύνουν τα αρνητικά συναισθήματα, δημιουργώντας έναν βιολογικό βρόχο ανάδρασης, υποθέτει ο Dr. Christoph Hermann-Lingen, καθηγητής Ψυχοσωματικής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Göttingen, συγγραφέας της μελέτης. Από την άλλη, τα παιδιά με υπέρταση, σύμφωνα με τον ίδιο, έχουν περισσότερες πιθανότητες να είναι υπέρβαρα, ξοδεύουν περισσότερες ώρες μπροστά στην τηλεόραση ή τους υπολογιστές και έχουν περισσότερες πιθανότητες να αισθάνονται σωματικά εκτός φόρμας.

6. Το τραύλισμα δεν σε πηγαίνει πίσω κοινωνικά, λέει νέα επιστημονική δημοσίευση στο Journal of Pediatrics. Παρ' όλο που οι γονείς αγχώνονται όταν ακούν το 3χρονο ή 4χρονο παιδί τους να παλεύει με το τραύλισμα σκεπτόμενοι την κοροϊδία, τη δυσκολία να κάνει φίλους, τον φόβο της ομιλίας που θα αντιμετωπίσει στο σχολείο, ομάδα Αυστραλών επιστημόνων λέει ότι είναι συχνό φαινόμενο στα παιδιά αυτής της ηλικίας και ότι τα καταφέρνουν μια χαρά και συναισθηματικά και κοινωνικά. Οι ερευνητές μελέτησαν 1.600 παιδιά από 8 μηνών, το 11% των οποίων ξεκίνησαν να τραυλίζουν γύρω στα 4. Τα παιδιά που τραύλιζαν στην ηλικία αυτή είχαν κοινή ιδιοσυγκρασία και κοινωνική-συναισθηματική ανάπτυξη με τα παιδιά που δεν τραύλιζαν.