Με γνώριμες πολεμικές εικόνες από το πρόσφατο παρελθόν ξαναγεμίζουν πάλι οι τηλεοπτικές οθόνες. Ακόμα είμαστε στις προετοιμασίες αλλά πολύ σύντομα (εκτός απροόπτου) θα μετατραπούν σε χειρουργικά χτυπήματα με καταστροφές και θύματα.

Και πάλι οι πολίτες της υφηλίου προετοιμάζονται για να παρακολουθήσουν από τους καναπέδες τους έναν «ανθρωπιστικό» πόλεμο, όπως είχε γίνει με τη Σερβία το 1999, το Ιράκ το 2003 αλλά και σχετικά πρόσφατα (το 2011) στη Λιβύη με τον Μουαμάρ Καντάφι. Αυτή τη φορά στον ρόλο του «κακού» ο (καθόλου δημοκράτης) πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ Αλ Ασαντ και φυσικά η «ρομφαία της δικαιοσύνης» βρίσκεται και πάλι στα χέρια των Αμερικανών και των πρόθυμων συμμάχων τους.

Οι στρατιωτικές προετοιμασίες και οι απαραίτητες διαβουλεύσεις για την επίθεση μεταξύ των πολιτισμένων Δυτικών βρίσκονται στην τελική ευθεία. Κάποιοι ψελλίζουν κάποιες ενστάσεις και έχουν κάποιες αναστολές, αφού ακόμη δεν έχει αποδειχθεί ποιος ήταν ο δράστης της αποτρόπαιας επίθεσης με τα χημικά για την οποία επιβάλλεται να «λογοδοτήσει» ο κ. Ασαντ. Ο Ολάντ και ο Κάμερον όμως δεν έχουν καμία διαφωνία. Αντίθετα, υπερθεματίζουν και πιστεύουν ότι πρέπει να τιμωρηθεί το διεφθαρμένο καθεστώς της Συρίας. Το ίδιο έκαναν και με τη Λιβύη. Είναι θέμα χρόνου πια η εντολή από την Ουάσινγκτον για να πατήσουν τη σκανδάλη και, όπως και σε όλες τις προηγούμενες επιθέσεις, μαζί με τους «κακούς» στρατιώτες του αντιπάλου θα χάσουν τη ζωή τους εκατοντάδες αμάχων. Οι τιμωροί μέχρι τώρα έχουν αφήσει πίσω τους μόνο συντρίμμια και ουσιαστικά σε κανέναν από τους πρόσφατους πολέμους που έκαναν δεν έφεραν την πρόοδο, την ειρήνη και την ανάπτυξη, όπως δείχνουν τα σημερινά καθεστώτα στο Ιράκ, το Αφγανιστάν και τη Λιβύη. Απλώς οι χώρες αυτές αποχώρησαν διακριτικά από την πρώτη γραμμή της επικαιρότητας, την οποία απασχολούν πλέον μόνο όταν υπάρξει κάποια αιματοβαμμένη επίθεση φανατικών ή κάποιο σκάνδαλο των εγκάθετων που τις διοικούν.

Στη νέα επίθεση που ετοιμάζεται στη γειτονιά μας θεωρείται βέβαιο ότι θα υπάρξει κάποιου είδους εμπλοκή και της χώρας μας, αφού έτσι κι αλλιώς η χρησιμοποίηση της βάσης της Σούδας δεν χρειάζεται την έγκριση της ελληνικής κυβέρνησης. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρ. Παπούλιας χαρακτήρισε «δυσοίωνα» τα νέα της περιοχής, ενώ ο Ευάγγ. Βενιζέλος, που συναντάται σήμερα με τον Δημ. Αβραμόπουλο, ζήτησε «να διαφυλαχθεί η πολιτική διαδικασία». Οι δεσμεύσεις μας όμως απέναντι στο ΝΑΤΟ είναι πολύ συγκεκριμένες και δεν αφήνουν πολλά περιθώρια ελιγμών, αν και σύσσωμη η αντιπολίτευση φοβάται τη νέα ανάφλεξη και ζητά να μη συμμετάσχει η χώρα μας. Ο Αλέξης Τσίπρας ζητά έκτακτη σύγκληση της Βουλής και το πολιτικό προσωπικό της χώρας μας μάλλον θα πρέπει να λάβει σοβαρά υπόψη του την επισήμανση του βετεράνου και έμπειρου πολιτικού Ιωάννη Βαρβιτσιώτη στην «Εφ.Συν.» ότι «και στην περίπτωση Ασαντ, φοβάμαι ότι ακολουθείται μια λανθασμένη πολιτική».