Νέο σουξέ. «Διακόσιαι χιλιάδαι δίσκοι» που 'λεγε ο Νίκος Τσούκας στην αξέχαστη ταινία. Γιατί να μην έχουμε εφάμιλλους στιχουργούς σήμερα, να πιάσουν τον παλμό της εποχής απογειώνοντας τις πωλήσεις; «Αδόλφοι μου, αλήτες, κελιά». Ευτυχώς όμως υπάρχει το φιλαράκι μου ο Τσιάρας, για τον οποίο σας έχω μιλήσει και άλλοτε, που γεφυρώνει επαξίως τα ερεβώδη χάσματα, καλύπτοντας με τον όγκο του τα δυσαναπλήρωτα κενά. Ο Γιώργος αρέσκεται στα λογοπαίγνια, ηδονίζεται με τις ευρηματικές παραφράσεις, τρέφεται με τις ευφυείς διασκευές. Επινοεί έναν ευφάνταστο τίτλο σε κάθε περίσταση. Τα έξυπνα πρωτοσέλιδα της «Εφ.Συν.» βασίζονται συχνά σε δικές του ιδέες: «Εφά(ρ)παξ» πρόσφατα, «Πανωλεθρίαμβος» παλιότερα κ.ο.κ. Θυμάστε.

Απορρίπτει ενίοτε η σύσκεψη των αρχισυντακτών ορισμένα ακραία αποκυήματά του. Αυταπατώμεθα, βλέπετε, πως η εγκυρότητα οφείλει να συμβαδίζει με τη σοβαροφάνεια. Και τότε καταφεύγει σε μένα που ξέρει ότι δύσκολα του χαλάω χατίρι. Εγώ πάλι, επειδή τον αγαπώ, απευθύνθηκα σε ψυχίατρο, ο οποίος δεν βρήκε κάτι αντίστοιχο στα κιτάπια του και ονόμασε «σύνδρομο Τσιάρα» την έξη του καλού συναδέλφου. Με συμβούλευσε μάλιστα να ενθαρρύνω το χούι του όσο αυτό δολιχοδρομεί σε ευφορικές ατραπούς, ειδάλλως ελλοχεύει ο κίνδυνος να εξελιχθεί σε εμμονή, σε μανία ή ακόμα χειρότερα σε αθεράπευτη ψύχωση. Διανθίζω έκτοτε τούτα τα φαιδρολογήματα με εύστοχες ατάκες του φίλου μου.

Ζωγραφίζει ο αθεόφοβος. Το «Θρανίου τόπος», με το οποίο σχολίαζα τις προάλλες τη διάλυση της Παιδείας, είναι δικό του. Εμβρόντητους μας άφησε προχθές, μες στον πανικό του έκτακτου φύλλου, εκστομίζοντας δήθεν αμέριμνος τον τίτλο που σπάει ταμεία: «Αδόλφοι μου, αλήτες, κελιά». Το σχετικό λαϊκό άσμα του Τόλη Βοσκόπουλου, που έγινε μεγάλη επιτυχία μεσούσης της χούντας, ωχριά μπροστά στη σύλληψη του εμμονικού λογοπαίκτη. Το «Αδόλφοι μου» συμπυκνώνει σε τέσσερις συλλαβές τους τόνους μελάνης που έχουν χυθεί για να προσδιορίσουν τον παλιοχαρακτήρα του ναζιστικού μορφώματος και το «κελιά» περιγράφει σκωπτικά σε δύο μόνο την κολοσσιαία επιχείρηση για την εξάρθρωσή του.

Ιδρώτας κρύος λούζει τώρα το διευθυντήριο της Χρυσής Αυγής αλλά, αγαπητέ Γιώργο, διαφωνώ ότι απαρτίζεται από αλήτες. Το σημαινόμενον του όρου έχει θετικό και όχι απαξιωτικό πρόσημο και καθώς οι λέξεις είναι μαρτυριάρες το αποδεικνύει η ετυμολογία της. Προέρχεται από το αλάομαι-αλώμαι που πά' να πει περιφέρομαι άσκοπα. Ο Μιχαλολιάκος και οι συν αυτώ μόνο περιπλανώμενοι δεν είναι. Σαν μπετόν αρμέ καρφώνονται στις αποκρουστικές τους βεβαιότητες. «Τότε κάν' το Αδόλφοι μου, ταγματαλήτες, κελιά» μου είπε αλλά δεν μου το επιτρέπει ο ειδικός. Χαλάει ο καιρός σήμερα με βροχές στα κεντρικά και τα βόρεια και καταιγίδες στα δυτικά. Τα μετέωρα εκδικούνται για τους απειράριθμους που πέσανε πάλι από τα σύννεφα.

Μετέωρος [email protected]