Δύο περιπτώσεις διαθεσιμότητας που φέρνει στο φως η «Εφ.Συν.» δείχνουν την αναλγησία του κυβερνητικού προγράμματος

Του Στέργιου Ζιαμπάκα

^[1]

Οσο οι κυβερνώντες αρνούνται να αντιληφθούν ότι οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί που επιλέγονται προς χρήση κάθε φορά που πρέπει να «βγουν» οι εξισώσεις των «μνημονιακών υποχρεώσεων», τόσο περισσότεροι συμπολίτες μας θα βαδίζουν προς την καταστροφή. Δύο ανθρώπινες ιστορίες που φέρνει στο φως η «Εφ.Συν.» επιβεβαιώνουν την αναλγησία του κυβερνητικού προγράμματος «κινητικότητας». Από τη μόνιμη θέση εργασίας που απέκτησαν μετά κόπων και θυσιών για έναν μισθό πείνας, οι δύο υπάλληλοι οδηγούνται σε πλήρες αδιέξοδο, βλέποντας μπροστά τους τον εφιάλτη της ανεργίας.

Κατάργηση της θέσης

Επειτα από αναμονή 5 ετών, η Α.Κ. (η εφημερίδα μας διαθέτει τα πλήρη στοιχεία της) διορίστηκε στο ΙΚΑ, στις 18 Ιουνίου 2013, μέσω διαδικασιών ΑΣΕΠ, ως προστατευόμενη του νόμου 2643/98, καθώς ήταν μητέρα τριών παιδιών. Αν και ήταν ανάμεσα στους επιτυχόντες σχετικής προκήρυξης που δημοσιοποιήθηκε το 2008, έλαβε τη θέση του μόνιμου υπαλλήλου μόλις πέρυσι, περίοδος κατά την οποία η κυβέρνηση σχεδίαζε την επιτάχυνση της συρρίκνωσης του δημόσιου τομέα. Ως αποτέλεσμα της κατάργησης της θέσης εργασίας που κατείχε, τέθηκε σε καθεστώς διαθεσιμότητας από τις 13 Νοεμβρίου του περασμένου έτους, ημερομηνία ανάρτησης του τελικού πίνακα κατάταξης της μοριοδότησης των προς διαθεσιμότητα υπαλλήλων από το αρμόδιο υπηρεσιακό συμβούλιο. Η υπάλληλος περίμενε χρόνια ολόκληρα για να εργαστεί στον δημόσιο τομέα για ένα διάστημα μικρότερο από 5 μήνες, και μάλιστα για να κερδίζει ένα μισθό πείνας, 570 ευρώ, όπως αναφέρει η ίδια. «Πήγα στο υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και διαπίστωσα πως, παρ’ ότι τρίτεκνη, δεν είμαι ανάμεσα σε όσους εξαιρούνται. Επιπλέον δεν πρόλαβα να πάρω τη μοριοδότηση που αφορά την αξιολόγησή μου. Ημουν υπάλληλος που δούλευα και δεν λαμβάνω μόρια προϋπηρεσίας. Παράλογο λέτε; Οπως μου είπαν στο υπουργείο, πρέπει να περάσουν πέντε μήνες στην υπηρεσία για να αξιολογηθώ. Μου έμεναν 5 ημέρες για να συμπληρώσω το πεντάμηνο.

Αν είχα τοποθετηθεί νωρίτερα θα μπορούσα να έχω αξιολογηθεί και να πάρω τα μόρια που μου αναλογούν», περιγράφει η Α.Κ. «Δεν το χωράει το μυαλό μου να έχω διοριστεί νομότυπα και να πετάγομαι έξω μόλις τοποθετήθηκα», συμπληρώνει.

«Αξιολόγηση δεν υπήρχε»

Στον προθάλαμο της απόλυσης έχει οδηγηθεί και ο συνάδελφός της Χρήστος Μπόρος. Και ο ίδιος έκανε χρήση των διατάξεων του ν. 2643/98 και διορίστηκε στο ΙΚΑ στις 27 Ιουνίου του 2013. Ηταν πατέρας παιδιού με ειδικές ανάγκες, το οποίο, δυστυχώς, πλέον έχει φύγει από τη ζωή. «Αφησα δουλειά στον ιδιωτικό τομέα για να διοριστώ στο Δημόσιο ως μόνιμος υπάλληλος, με μισθό πείνας, για το ύψος του οποίου δεν μας ενημέρωσαν νωρίτερα. Λάμβανα 576 ευρώ ως δημόσιος υπάλληλος, ενώ στον ιδιωτικό τομέα έπαιρνα περίπου 400 ευρώ παραπάνω», εξηγεί στην «Εφ.Συν.» ο κ. Μπόρος.

«Με την κατάργηση των οργανικών μας θέσεων, μάς κατέστρεψαν όλους. Αξιολόγηση δεν υπήρχε. Είμαι ξεκρέμαστος για τα καλά, όπως και όλοι όσοι βγήκαμε σε διαθεσιμότητα. Εχουμε αποφασίσει να προσφύγουμε στη Δικαιοσύνη. Να τα βάλουμε με ποιον, όμως;», διερωτάται.