Του Σωτήρη Μανιάτη

^[1]Με την υπόθεση του Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου, τα δάνεια που δίνονται και σύμφωνα με τις ποινικές διώξεις δεν δίνονταν εχέγγυα ή δεν επιστρέφονταν και πάει λέγοντας, μάθαμε και κάτι που αφορά τον χώρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Μετοχές που διαθέτει ο βασικός μέτοχος του τηλεοπτικού σταθμού ALPHA Δημήτρης Κοντομηνάς κοστολογούνται (έχουν εκτιμηθεί) στο ύψος των 46 εκατ. ευρώ, σύμφωνα με δηλώσεις και των δικηγόρων του, τις οποίες προσφέρει μεταξύ άλλων ως εξασφάλιση ώστε να μην υπάρχει οποιοδήποτε πρόβλημα με τα δάνεια και την κάρτα του από το Τ.Τ.

Ανεξάρτητα από το τι έχει συμβεί με τη συγκεκριμένη υπόθεση και το Τ.Τ. -η υπόθεση πλέον βρίσκεται στη Δικαιοσύνη- υπάρχει ένα σημαντικό στοιχείο για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Υπό αυτές τι συνθήκες, ένα πακέτο μετοχών ενός μόνο τηλεοπτικού σταθμού, του ALPHA, που βρίσκεται και στην τρίτη θέση από πλευράς τηλεθέασης, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Nielsen Audience Measurement, υπολογίζεται από τον ίδιο τον επιχειρηματία ότι αξίζει σήμερα περίπου 46 εκατ. ευρώ. Και αυτό μπορεί και να μην είναι το σύνολο των μετοχών του τηλεοπτικού σταθμού. Ας υποθέσουμε όμως ότι τόσο εκτιμάται ότι κοστίζει ο ALPHA.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση ετοιμάζεται να δώσει μέσω δημοπρασίας τις συχνότητες για την ψηφιακή τηλεόραση σε έναν πάροχο δικτύου με τιμή εκκίνηση περίπου 16,4 εκατ. ευρώ για μια 15ετία. Μόνο που αυτός ο πάροχος δικτύου θα έχει τη δυνατότητα να ανεβάζει 16 έως και υπερδιπλάσιους τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας και άλλες υπηρεσίες.

Αν ένα κανάλι όμως υπό συνθήκες οικονομικής κρίσης αξίζει τα χρήματα που προαναφέρθηκαν, τότε -αν μη τι άλλο- κάτι δεν πάει καλά με την… αξιολόγηση από την πλευρά της κυβέρνησης του δημόσιου περιουσιακού στοιχείου που λέγεται ψηφιακό φάσμα και την τιμή εκκίνησης για τον πάροχο δικτύου.

Καθώς ακόμα και να διπλασιαστεί τελικά το κόστος για τον πάροχο δικτύου, τότε τα σημερινά κανάλια εθνικής εμβέλειας (σχεδόν όλα μέτοχοι σήμερα της Digea που είναι πάροχος δικτύου) θα πρέπει να καταβάλουν ουσιαστικά όχι πάνω από περίπου 2,5 ώς και 4 εκατ. ευρώ μέσα όμως σε μια 15ετία. Δηλαδή ουσιαστικά λιγότερα από 300.000 ευρώ ετησίως!

Μάλλον κάπως… φτηνά, αν όχι τζάμπα, θα μπορούσε να πει κανείς, ετοιμάζονται κάποιοι να εκχωρήσουν ένα τόσο πολύτιμο δημόσιο αγαθό, αν υπολογιστεί ότι μέσω αυτού διακινούνται επιχειρήσεις που αξιολογούνται, ακόμα και σε περίοδο κρίσης, με υπερπολλαπλάσια ποσά.

Ορισμένοι βέβαια θα σπεύσουν να επισημάνουν ότι τα κανάλια στην πλειονότητά τους είναι σήμερα υπερχρεωμένα και ειδικά ορισμένα κάνουν συνεχώς περικοπές σε αμοιβές, παραγωγές και προσωπικό. Οπότε πώς το κράτος θα επιβαρύνει περαιτέρω αυτές τις επιχειρήσεις; Μόνο που τα κανάλια εθνικής εμβέλειας πάνω από δύο δεκαετίες τώρα είχαν τζίρους εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, πληρώνοντας ελάχιστα χρήματα στο κράτος για τη χρήση των αναλογικών συχνοτήτων και είναι άξιο ελέγχου γιατί έφτασαν σε αυτό το επίπεδο.

Αλλά και τι απέδωσαν όλα αυτά τα χρόνια στο κράτος. Επίσης θεωρείται βέβαιο ότι προσεχώς η οπτικοακουστική αγορά θα ξαναβρεί ισορροπία, θα ανεβάσει και πάλι τους τζίρους μέσω παραγωγών και διαφημιστικών εσόδων με μεγάλο χαμένο και πάλι το Δημόσιο. Μήπως θα έπρεπε οι αρμόδιοι να ξαναδούν το κόστος τόσο για τον πάροχο δικτύου όσο και για τη χρήση των ψηφιακών συχνοτήτων από κάθε τηλεοπτικό σταθμό;

[email protected]