Στο ΑΧΕΠΑ Θεσσαλονίκης, έξω από το οποίο στις 27 Μαΐου του 1963 εκτελέστηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης από τους παρακρατικούς της Δεξιάς, σήμερα στεγάζεται ένας χώρος αντίστασης και αλληλεγγύης, το Στέκι Μεταναστών Θεσσαλονίκης

«Αλλο η αλληλεγγύη και άλλο η ελεημοσύνη. Κάθε μορφή ελεημοσύνης δεν βοηθάει ουσιαστικά τον πολίτη. Τέτοιου είδους ενέργειες θέλουν τον κόσμο σκυφτό και βουβό

Του Χάρη Φραντζή

Στο στέκι συμμετέχουν αυτοοργανωμένες ομάδες της πόλης. Μία από αυτές είναι η Κουζίνα Αλληλεγγύης. Η Κουζίνα άρχισε να λειτουργεί πριν από τρία χρόνια. Δημιουργήθηκε από την ανάγκη για αλληλεγγύη στους πιο αδύναμους της πόλης, καθώς και αντίστασης στις νεοφιλελεύθερες μνημονιακές πολιτικές. Καθώς οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές πλήττουν τη Θεσσαλονίκη, ιδιαίτερα τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα, η Κουζίνα Αλληλεγγύης ήρθε με στόχο να αναδείξει πως υπάρχει εναλλακτική μέσω της αυτοοργάνωσης και της αλληλεγγύης.

«Είμαστε ενάντια σε κάθε μορφή φιλανθρωπίας, είτε προέρχεται από την Εκκλησία είτε από τους φασίστες, γιατί τέτοιου είδους ενέργειες θέλουν τον κόσμο σκυφτό και βουβό. Το μόνο που έχουν να δώσουν είναι υποταγή. Προτάσσουμε την αλληλεγγύη ντόπιων και μεταναστών ενάντια στον κανιβαλισμό και τον εθνικισμό που προβάλλουν οι κυρίαρχοι ως λύση στη φτώχεια και την ανεργία. Το ζητούμενο για μας δεν είναι να πεθαίνει ο κόσμος από την πείνα για να ριζοσπαστικοποιηθεί μέσα από τη φρίκη», τονίζει η ομάδα.

Στο ξεκίνημα της προσπάθειας συμμετείχαν τριάντα άτομα κάθε Σάββατο και άλλα τριάντα τις Κυριακές. «Μαζευόμασταν από το πρωί, φέρναμε τα τρόφιμα που μαγειρεύαμε και μετά τρώγαμε όλοι μαζί. Ο αριθμός, όσο βαθαίνει η κρίση, μεγαλώνει ραγδαία, σήμερα έρχονται 150 άτομα το Σάββατο και 180 με 200 κάθε Κυριακή». Τρόφιμα δίνονται από την κεντρική λαχαναγορά και από κόσμο που θέλει να βοηθήσει στην προσπάθεια, ενώ δεν υπάρχει συνεργασία με ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Συχνά η ομάδα διοργανώνει λαϊκά γλέντια με ζωντανή μουσική και εκδηλώσεις στον χώρο του στεκιού, με στόχο την κάλυψη ελλείψεων σε τρόφιμα, την οικονομική ενίσχυση και συνέχιση της δημιουργικής δράσης. Πρόσφατα ξεκίνησε μια προσπάθεια για δημιουργία υπερ-αστικής καλλιέργειας, ώστε η ομάδα να καταστεί πιο αυτάρκης. «Κάθε δεύτερη βδομάδα λειτουργεί η συνέλευση της ομάδας για να συζητιούνται τυχόν προβλήματα και η συνέχεια λειτουργίας της. Δεν μένουμε μόνοι και απελπισμένοι, βορά στα συσσίτια της υποκρισίας, του μάρκετινγκ, του ρατσισμού και του μίσους. Προτάσσουμε τη συλλογική απάντηση στην πείνα που γεννά η ανεργία και η φτώχεια μέσα από την Κουζίνα Αλληλεγγύης».

«Γίνεται τεράστια προσπάθεια από κράτος, φασίστες και Εκκλησία να ταυτίσουν τη φιλανθρωπία τους με την αλληλεγγύη. Εμείς θα προσπαθούμε έμπρακτα να την ορίζουμε ξανά και ξανά ως πρώτο βήμα αντίστασης. Γιατί δεν είμαστε απλά με τους φτωχούς, αλλά και ενάντια στο σύστημα που γεννάει τη φτώχεια. Απαντάμε σ’ αυτούς που μας θέλουν μόνους, ζητιάνους και ρακοσυλλέκτες με αγώνα, συντροφικότητα και αλληλεγγύη».

Η ομάδα ανέφερε ότι ο χώρος όπου στεγάζεται το στέκι μπορεί να είναι ιστορικής σημασίας, αλλά το κράτος είναι παντελώς αδιάφορο. Ενα άγαλμα που υπάρχει προς τιμήν του Γρηγόρη Λαμπράκη έχει βεβηλωθεί πάρα πολλές φορές από φασίστες, όμως η δημοτική αρχή, η περιφέρεια και η κυβέρνηση δεν δείχνουν να τους αφορά.

………………………………………………………………………………………………………………………………

i  Διεύθυνση: Θεσσαλονίκη, Ερμού 23, 1ος όροφος

Τηλέφωνο: 2310-241015

Κάθε Σάββατο-Κυριακή στις 2 μ.μ. λειτουργεί η Κουζίνα Αλληλεγγύης