Απεργία πείνας και δίψας από την περασμένη Πέμπτη για τον καρκινοπαθή κρατούμενο Σπύρο Λύκο, που καταγγέλλει ότι, αντί κατάλληλης θεραπείας, λαμβάνει… εξευτελισμούς από το προσωπικό των φυλακών Κορυδαλλού

Της Αντας Ψαρρά

Ο καρκινοπαθής κρατούμενος Σπύρος Λύκος απέστειλε δεύτερη επιστολή απόγνωσης: «Από σήμερα, 24-4-2014, αρχίζω λευκή απεργία πείνας, δίψας και δεν δέχομαι καμία “ιατροφαρμακευτική περίθαλψη” από το προσωπικό της φυλακής, εκτός αν είναι ιατρός, έως ότου λάβει γνώση η κ. εισαγγελέας και επιλύσει το πρόβλημά μου με τη χορήγηση των απαιτούμενων για την πάθησή μου φαρμάκων, από ιατρό. Στο ιατρείο του Κορυδαλλού το τελευταίο δίμηνο αντί ενέσιμων παυσίπονων φαρμάκων, μου έγινε ένεση με περιεχόμενο φυσιολογικού ορού και με περιγελούσαν, ενώ υπέφερα από αφόρητους πόνους». Είτε ισχύουν ακριβώς τα όσα καταγγέλλει ο κρατούμενος είτε όχι, η αναλγησία αυτή τη φορά ξεπερνάει τα όρια της ανθρώπινης συμπεριφοράς.

Αφιερωμένο στον υπουργό Δικαιοσύνης ήταν το πρώτο γράμμα του βαριά αρρώστου Σπύρου Λύκου την ημέρα που ξεκινούσε αποχή συσσιτίου («Εφ.Συν.» 28/3/2014). Ενας άνθρωπος με ιστορικό βαριάς εξάρτησης που τον οδήγησε σε παραβατική συμπεριφορά έμεινε στα τελευταία 34 χρόνια ελεύθερος μόνο τα 6 χρόνια και αυτά σε περιόδους των 6 μηνών, των 4 μηνών και ακόμη μικρότερα χρονικά διαστήματα. Τον Οκτώβριο του 2010 του παρουσιάστηκε κάποια πληγή στη βάλανο του πέους και παραπέμφθηκε σε δερματολόγο του νοσοκομείου Γρεβενών, που του χορήγησε διάφορα κρεμώδη σκευάσματα για επαλείψεις ως θεραπεία.

Την 1-2-2013 έγινε τελικά βιοψία στο νοσοκομείο «Αττικόν», που έπρεπε να είχε γίνει από το 2010, και διαγνώστηκε «ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, σκληροστροφικός λειχήν». Υπέστη ακρωτηριασμό πέους και -όπως λέει ο ίδιος- «αναμένουν τη διάγνωση της μετάστασης για την ολική θανάτωσή μου με αφόρητους πόνους».

Σήμερα κιόλας είναι υποχρέωση του υπουργείου να διατάξει την άμεση αποφυλάκιση ή έστω την άμεση μεταφορά του κρατουμένου σε νοσοκομείο. Διαφορετικά, αντικειμενικά επαναλαμβάνεται σε αργή κίνηση το φαινόμενο Καρέλι, δηλαδή η βασανιστική πορεία στον θάνατο ενός ακόμα ανθρώπου σε πείσμα κάθε έννοιας ανθρώπινου πολιτισμού!