Του Βίκτωρα Νέτα

Επιβεβαιώθηκε και με το ταξίδι του Γάλλου προέδρου Φρανσουά Ολάντ στην Αθήνα το έντονο διεθνές ενδιαφέρον για τα κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου που υπάρχουν στην ΑΟΖ της Ελλάδας. Είπε ο κ. Ολάντ στην ομιλία του προς τους επιχειρηματίες, για να το ακούσουν και άλλοι «ενδιαφερόμενοι»: «Η ύπαρξη φυσικού αερίου είναι μια ευκαιρία για την Ελλάδα. Υπάρχει γαλλικό ενδιαφέρον για την ενέργεια, τους υδάτινους πόρους και τις κατασκευές. Αν μπορέσει η Γαλλία να συνεκμεταλλευθεί τα κοιτάσματα φυσικού αερίου με την Ελλάδα, θα το κάνει».

Ευκαιρία για την Ελλάδα εδώ και αρκετά χρόνια δεν είναι μόνο το φυσικό αέριο και το πετρέλαιο, είναι και η εκμετάλλευση των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, δηλαδή του ήλιου με τα φωτοβολταϊκά και του ανέμου με τις ανεμογεννήτριες για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς να επιβαρύνεται το περιβάλλον από την καύση λιγνίτη, πετρελαίου ή και φυσικού αερίου.

Για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου θα χρειαστεί χρόνος για τα έργα εξόρυξης, την κατασκευή των αγωγών μεταφοράς κ.λπ., αλλά προπαντός για τις διαπραγματεύσεις και τις συμφωνίες με μεγάλα πολυεθνικά συμφέροντα, τα οποία ενδιαφέρονται να μπουν στο κερδοφόρο παιχνίδι. Θα είναι σκληρό το παιχνίδι γι' αυτό και η αντιπολίτευση, ενώ δεν έχει καν αρχίσει, μιλάει προκαταβολικά για «ξεπούλημα του εθνικού πλούτου» χωρίς να διατυπώνει πρόταση για να αποτραπεί το «ξεπούλημα».

Ο τόπος δεν θα πάει μπροστά με αυτή την τακτική των αφορισμών από την αντιπολίτευση σε κάθε κυβερνητική ενέργεια. Μόλις την περασμένη εβδομάδα η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να κάνει ένα βήμα προς τη σοβαρότητα με τη συγκρότηση μιας «επιτροπής σοφών», η οποία θα διαμορφώσει την πρόταση του κόμματος για τις αλλαγές που απαιτούνται στο Σύνταγμα και το πολιτικό σύστημα και το κράτος γενικότερα. Επικεφαλής της επιτροπής ετέθη ο πρώην πρόεδρος του Συνασπισμού Νίκος Κωνσταντόπουλος, που είναι ένα στοιχείο σοβαρότητας για το έργο που πρέπει να γίνει. Αυτή η επιτροπή θα έπρεπε προ πολλού να είχε συγκροτηθεί για να αποκτήσει, επιτέλους, ο ΣΥΡΙΖΑ οργανωμένη πρόταση.

Χρειάζεται πρόταση και της αντιπολίτευσης για το θέμα της εκμετάλλευσης του πετρελαίου, του φυσικού αερίου και των ΑΠΕ, ακριβώς επειδή το παιχνίδι των συμφερόντων θα είναι χοντρό και σκληρό, όπως ήδη φαίνεται καθαρά. Υπάρχει το γαλλικό και γενικότερα το ευρωπαϊκό ενδιαφέρον για συνεκμετάλλευση, αλλά εξίσου ζωηρό είναι και το ενδιαφέρον αμερικανοεβραϊκών ομίλων, που ήδη έχουν δραστηριοποιηθεί για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων του Ισραήλ και της Κύπρου, επιδιώκοντας και τη σύνδεση με την Ελλάδα, για τη μεταφορά μέσω αυτής φυσικού αερίου στην Ευρώπη.

Εκτιμώντας το διεθνές ενδιαφέρον και τα στοιχεία για το μέγεθος των κοιτασμάτων και την αξία τους, ο Ελληνας πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς υπογράμμισε στις ομιλίες του με τον Φρανσουά Ολάντ παρόντα ότι «η Ελλάδα θα γίνει κόμβος υδρογονανθράκων και εφοδιασμού όλης της Ευρωπαϊκής Ενωσης».

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά επιδιώκει να κάνει το θέμα των υδρογονανθράκων και των κοιτασμάτων που υπάρχουν στον ελληνικό χώρο ευρωπαϊκό ζήτημα για να εξασφαλίσει τη στήριξη της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη σύγκρουση συμφερόντων, όπου ενεργό ρόλο διεκδικεί και η Τουρκία σε βάρος της Ελλάδας. Αυτό φάνηκε και με τις τελευταίες προκλήσεις της Αγκυρας στο Αιγαίο και προπαντός με τη χορήγηση άδειας για τη διενέργεια έρευνας στην ελληνική υφαλοκρηπίδα, γεγονός που προκάλεσε την έντονη διαμαρτυρία της Αθήνας στον ΟΗΕ με τη γνωστή ρηματική διακοίνωση.

Εχει αρχίσει ένας πόλεμος συμφερόντων στον οποίο πρωταγωνιστούν μεγάλες δυνάμεις, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία -με τους αγωγούς προς την Ευρώπη- και η Ευρωπαϊκή Ενωση, όπως ξεκάθαρα το δήλωσε ο Φρανσουά Ολάντ. Σ' αυτόν τον πόλεμο η Ελλάδα θα πρέπει να κινηθεί προσεκτικά για να διασφαλίσει τα συμφέροντά της, να ξεπεράσει ταχύτερα την κρίση και να μην κατηγορηθεί η κυβέρνησή της για «ξεπούλημα του εθνικού πλούτου». Γι' αυτό ακριβώς και χρειάζεται κοινή προσπάθεια όλων των πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων.

Εφερε η κρίση τη μεγάλη ευκαιρία, μετά από 60 και περισσότερα χρόνια καθυστέρησης, για να γίνει η ανάπτυξη της χώρας με την εκμετάλλευση του πλούτου της. Τα στοιχεία για τον πλούτο υπήρχαν μετά τον πόλεμο και ήταν τεκμηριωμένα από ειδικούς επιστήμονες. Στις αρχές του 1946 δύο επιστήμονες της Αριστεράς, ο Γ.Ι. Αργυρόπουλος και ο Π.Ι. Καπασακαλής, κυκλοφόρησαν ένα αποκαλυπτικό βιβλίο με τίτλο «Κοιτάζοντας μπροστά. Απόψεις και σκέψεις για τον μεταπολεμικό εξοπλισμό της Ελλάδος».

Σημείωναν οι δύο συγγραφείς στον πρόλογο του βιβλίου τους ότι «η εθνική μας φτώχεια είναι η βασική αιτία της κακοδαιμονίας μας». Και δημοσίευαν δικές τους έρευνες και έρευνες άλλων επιστημόνων για την παραγωγή ενέργειας, τις αποξηράνσεις, τη βελτίωση της φυτικής παραγωγής, την αξιοποίηση της άγονης γης, τη βιομηχανία, τις συγκοινωνίες κ.λπ. Προέβλεπαν μάλιστα ότι με την εφαρμογή των έτοιμων μελετών θα ολοκληρώνονταν μέσα σε 30 χρόνια όλα τα παραγωγικά έργα.

Δυστυχώς δεν έγινε τίποτε. Ηρθε ο εμφύλιος και ρήμαξε ο τόπος. Το άξιο ανθρώπινο δυναμικό του χάθηκε στην αλληλοσφαγή ή πήρε τον δρόμο της μετανάστευσης. Μια άλλη ευκαιρία χάθηκε με το Σχέδιο Μάρσαλ που σπαταλήθηκε, αλλά και μετέπειτα άλλες ευκαιρίες από τη νοοτροπία της γραφειοκρατίας, που δεν διευκόλυνε τις ξένες επενδύσεις. Στην περίφημη έκθεσή του προς τη Γερουσία τον Ιανουάριο του 1957 ο Αμερικανός πρεσβευτής στην Αθήνα Νόρμαν Αρμουρ έγραφε: «Ο ελληνικός λαός δεικνύει τάσεις καχυποψίας έναντι υποψηφίων χρηματοδοτών του εξωτερικού. Πολλοί εξ αυτών, περιλαμβανομένων και των Αμερικανών επιχειρηματιών, οίτινες αφικνούνται εις την Ελλάδα όπως προβούν εις διαπραγματεύσεις, αποθαρρύνονται από τας απεραντολογίας και μακροχρονίους διαπραγματεύσεις ως και από την αναμονήν, τελικώς δε αναχωρούν αγανακτισμένοι». Από τότε έως σήμερα άλλαξε τίποτε;

[email protected]