Του Γιώργου Σταματόπουλου
Μάλλον δεν τους τα γράφουμε καλά ή αυτοί (οι πολιτικοί) δεν διαβάζουν ή δεν καταλαβαίνουν (προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν). Οι κύριοι αυτοί, που υπηρετούν αγογγύστως και προθύμως το πολιτικό σύστημα, εσπερίας και ατλαντικής κοπής, είναι ακριβώς αυτοί που με την πολιτική τους γέννησαν τη Χρυσή Αυγή. Ας πάψουν πια να υποκρίνονται και να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους δολοφόνους ακροδεξιούς. Ναι, είναι δολοφόνοι, αλλά ποιος τους δημιούργησε, ποιος τους όπλισε το χέρι;
Η δράση της Χρυσής Αυγής σκοπεί ακριβώς στο να διαιρέσει την ελληνική κοινωνία, να δημιουργήσει εμφυλιοπολεμικό κλίμα, ώστε οι εμπόλεμοι να λησμονήσουν ότι κυβερνώνται από μνημονιακούς πολιτικούς ή ότι η χώρα είναι κατεχόμενη. (Υπερβολή; Δεν νομίζω…) Αρα, βούτυρο στο ψωμί των κυβερνώντων. Και, άρα, η κοινωνία δεν πρέπει να εξαπατηθεί γι’ ακόμη μία φορά και να στρέψει την οργή της (λέμε, τώρα) εναντίον των εγκληματιών της Χρυσής Αυγής, αυτό μπορεί να το πράξει άριστα (εάν βούλεται…) η ποινική δικαιοσύνη. Ο κύριος φταίχτης (ο εχθρός, αν θέλετε) είναι τα κόμματα του μνημονίου, που εξαθλίωσαν έναν λαό· η Χρυσή Αυγή απλώς ήταν, είναι, το μέσο για να επιτύχουν αβρόχοις ποσίν το μέγεθος της εξαθλίωσης, το παλιό γνωστό διαίρει και βασίλευε.
Αυτά, για να μη χάνουμε τον στόχο. Διάβασα κάπου, στην εφημερίδα «Ρήξη» νομίζω, μια διαφωτιστική λεζάντα, την εξής: «Γιατί κάθε φορά τρέχουμε να λιντσάρουμε το τέρας και όχι τον Φρανκενστάιν;». Και δίπλα: «Γιατί, ρε άσχετε, ο δρ Φρανκενστάιν είναι επιστήμων, μας δίνει δουλειά και θέλει το καλό μας» (!) Και τι να πει κανείς γι’ αυτόν τον ανεκδιήγητο εξ απορρήτων σύμβουλο του πρωθυπουργού, Χρύσανθο Λαζαρίδη; Μόνο να τον περιφρονήσουμε οφείλουμε, να τον ξεχάσουμε· και ας απολαμβάνει τη ματαιοδοξία του, την εξουσία του, τους μνημονιακούς συντρόφους του.
Ακούω κραυγές από αντιστασιακούς, αντιεξουσιαστές, αριστερούς, ακροαριστερούς, αναρχικούς κ.ά. ότι θα τσακίσουν τους φασίστες και λοιπά πηγάζοντα από τη δίκαιη οργή και την αγανάκτηση. Νομίζω διοχετεύεται σε λάθος ανθρώπους η έκδηλη οργή. Μου έλεγε φίλος Κούρδος ότι το έκαναν παλιά αυτό οι αριστεριστές στην Τουρκία και όντως εξαφάνιζαν τις ακροδεξιές ομάδες. Και μετά ήρθε η δικτατορία… Η βία δεν σκοτίζεται, βεβαίως, για ιδεολογίες, οι τελευταίες, όμως οφείλουν να προστατεύουν όσους πιστεύουν σ’ αυτές (στις ιδέες, τις αξίες, τον ουμανισμό). Διότι είναι αποκρουστικό να βγαίνουν μερικοί τζιτζιφιόγκοι της δημοσιογραφίας και της πολιτικής και να ταυτίζουν ιδεολογικά άκρα.
Μέσον για την επίτευξη του κοινωνικού αυτοματισμού είναι η Χρυσή Αυγή· όλες οι καθεστωτικές δυνάμεις ενασμενίζονται με τη δράση της, διότι τις βοηθά να παραμένουν στην εξουσία και ταυτόχρονα να παραπληροφορείται η κοινωνία. Διότι, αν είχε μάτια ανοιχτά η κοινωνία, θα έβλεπε ότι για όλα φταίει το μνημόνιο και, κυρίως, τα όργανά του, η κυβερνησούλα μας δηλαδή, τρικομματική κάποτε, δικομματική τώρα, ποιος ξέρει τι αύριο. Να βλέπουμε και το δέντρο και το δάσος.
