Του Γιάννη Σβώλου

Εχουμε αναφερθεί επανειλημμένα στη -λόγω κρίσης- μοιραία έξοδο των εκδηλώσεων κλασικής μουσικής από τα «παραδοσιακά» τους κέντρα και τη διάχυσή τους προς τόπους με κοινωνικές συντεταγμένες που έως ελάχιστα χρόνια πριν θα πρόβαλλαν αδιανόητες. Πρόκειται για μια αναπόδραστη –πλην διόλου ανεπιθύμητη!– μετατόπιση, που φέρνει το είδος αυτό σε ενδιαφέρουσα, υγιή συνάφεια προς την εγχώρια πραγματική ζωή….

Ενας από τους επιτυχημένους τέτοιους χώρους είναι το «Μπετόν», στο Γκάζι. Τις προάλλες, στο πλαίσιο σύντομου κύκλου εκδηλώσεων υπό τον τίτλο «Μουσικοί συντονισμοί», παρακολουθήσαμε εκεί ένα θαυμάσιο, χορταστικό πιανιστικό αφιέρωμα στο Μότσαρτ, διοργανωμένο υπό την αιγίδα του Συλλόγου Φίλων του Μότσαρτ.

Ο Απόστολος Παληός επέλεξε να ερμηνεύσει το «Rondo, K.485», τρεις σονάτες -«Κ.311, Κ.333, Κ.457»-, τη «Φαντασία Κ.475» και το τελευταίο έργο του συνθέτη, τις «Παραλλαγές επάνω στο «Ein Weib ist das herrlichste Ding», K.613». Ο 35χρονος πιανίστας παρουσίασε το πλουσιότατο, απαιτητικό πρόγραμμα με άνεση, αυτοπεποίθηση και αίσθηση του ιστορικού ύφους της μουσικής.

Σταθερών ταχυτήτων ρυθμικά υπόβαθρα εξασφάλισαν αβίαστη ροή και άρρηκτη συνοχή του μουσικού ειρμού, η οργάνωση των αναγνώσεων σε παραγράφους πρόβαλε νοηματικά πειστική, η ποικιλία και η ένταση των μεταπτώσεων σε ταχύτητες και εντάσεις απολύτως εύστοχες και λειτουργικές, η κομψότητα των χορευτικών ρυθμών ισορροπημένη.