Ο αρχισυντάκτης της «Προχθεσινής» Ανδρέας Μπρης χαρακτήρισε ψώνιο ολκής τον Νικάνορα μη παραλείποντας να εναποθέσει τα κείμενά του στην κάλαθο των αχρήστων. Εκείνος, ωστόσο, θεώρησε εποικοδομητική τη συνάντησή τους και κλείνοντας τα μάτια έβλεπε ήδη το όνομά του φαρδύ-πλατύ στην πρώτη σελίδα του φύλλου.
Ξύπνησε την επαύριο με τη βεβαιότητα ότι στο ψηλό κτίριο της «Προχθεσινής» έμελλε να περάσει αρκετά από τα ομορφότερα χρόνια της ζωής του. Αλλά δεν είχε την πολυτέλεια για επαγγελματικά σχέδια τούτες τις ώρες. Στις οκτώ το βράδυ πετούσε για τη Βομβάη κι έπρεπε να διευθετήσει τις λεπτομέρειες της τελευταίας στιγμής. Εκανε ήδη το εμβόλιο της χολέρας και την Τρίτη άρχισε να παίρνει τα χαπάκια κατά της μαλάριας: Δύο, μία φορά τη βδομάδα, προτιμητέον μετά το φαγητό και για όσο διάστημα διαρκέσει το ταξίδι του. Η απουσία κάθε έγνοιας επί τόσους μήνες ισοδυναμούσε για τον Νικάνορα με στοίχημα ζωής.
Πήρε το πτυχίο των Πολιτικών Επιστημών σχεδόν στην ώρα του· στα είκοσι τρία. Κατόπιν παρακολούθησε στην Αγγλία μεταπτυχιακό με αντικείμενο την Επικοινωνία. Εκεί προσβλήθηκε από το μικρόβιο της δημοσιογραφίας. Το πανεπιστήμιο εξέδιδε φοιτητική εφημερίδα με τις υποδείξεις Ελληνα καθηγητή, ο οποίος τον έμπασε στα κόλπα, μετατρέποντάς τον για ενάμιση ολόκληρο χρόνο σε ακάματο εργάτη και ψυχή του όλου εγχειρήματος. Ηλπιζε ότι, επιστρέφοντας απ’ τις Ινδίες, οι πόρτες της «Προχθεσινής» θα ήταν ορθάνοιχτες στο ταλέντο του. Γι’ αυτό όφειλε να περάσει όσο το δυνατόν καλύτερα. Ποιος ξέρει πότε θα του ξαναδινόταν η ευκαιρία μιας τόσο μακρινής απόδρασης;
Εφερε στον νου του τον οδικό χάρτη: Στις ασιατικές χώρες θα πίνει μόνο εμφιαλωμένο νερό· θα αποφεύγει ακόμα και τα παγάκια. Κυκλοφορούν αρρώστιες ξεχασμένες από δεκαετίες στη Δύση, στις οποίες οι παρθένοι οργανισμοί των Ευρωπαίων αποδεικνύονται εξόχως ευάλωτοι. Δεν είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να σου συμβεί, να πάθεις ηπατίτιδα, τύφο ή τεταρταίο πυρετό στα μακρινά ξένα. Αν μη τι άλλο θα πάει στράφι κοτζάμ περιπλάνηση. Επιπροσθέτως δεν θα πλησιάζει τα ωμά λαχανικά. Θα τρώει καλά μαγειρεμένα γεύματα και φρούτα, τα οποία θα ξεφλουδίζει μονάχος με καθαρό μαχαίρι· κουβαλάει έναν ελβετικό σουγιά γι’ αυτόν τον σκοπό.
Εβαλε στο σακίδιο το αγαπημένο του σορτσάκι με τον Δικέφαλο και δυο μακό. Θα φορούσε το μπλουτζίν και την κολεγιακή ίσαμε το αεροδρόμιο κι από κει κι έπειτα «καλώς ήρθες καλοκαιράκι». Η μπλούζα πιθανόν να του χρησίμευε τα βράδια στη βόρεια Ινδία και το Νεπάλ, όπου ενίοτε κάνει ψύχρα αυτή την εποχή. Θα εφοδιαζόταν, ιδίως στην Ταϊλάνδη, με πάμφθηνο ρουχισμό, ένα κι ένα για θερμά κλίματα. Τοποθέτησε προσεκτικά στον πάτο του σάκου τα τρία φύλλα της «Προχθεσινής», που είχε πάρει χτες από τα γραφεία της, να τα δείχνει όταν τον ρωτούν πού δουλεύει. (Συνεχίζεται…)
Μετέωρος [email protected]
