ΦΟΥΛ ΕΠΙΘΕΣΗ Του Ν. Ασημακόπουλου
Είχε παραμυθιαστεί κόσμος και κοσμάκης τις τελευταίες μέρες… Είκοσι εννέα κατασκευαστές σεναρίων έβαζαν κάτω τα πράγματα και γέμιζαν με διάφορα το μυαλό του κοσμάκη.
Εδώ που τα λέμε, χρειάζεται και λίγο παραμύθι τις παραμονές τέτοιων αγώνων. Πρώτα πρώτα για να πουληθούν εισιτήρια και μετά για να συντηρηθούν οι απαραίτητες τζούρες αισιοδοξίας.
Ομως, εδώ η κατάσταση ξέφυγε τις τελευταίες μέρες. Οι περισσότεροι συμπεριφέρονταν λες και η Λεβάντε είναι καμιά ομαδούλα από την οποία ο Ολυμπιακός έχασε κατά λάθος στο πρώτο ματς, άρα θα μπορούσε να την ξεκάνει στην ρεβάνς αν (πάλι) ο κόσμος διαμόρφωνε τις κατάλληλες συνθήκες.
Οι πιο αστείες αναλύσεις στήθηκαν στη «δύναμη της έδρας».
Με ύφος καθηγητή πανεπιστημίου πολλοί και διάφοροι μιλούσαν για το θέμα. Οι ποδοσφαιριστές μιας ομάδας που πάει και παίζει κάθε χρόνο, τη μία στο Καμπ Νόου, την άλλη στο Μπερναμπέου και την τρίτη στο Σαν Μαμές, θα έτρεχαν να… κρυφτούν από τον φόβο τους μόλις θα ένιωθαν τη… λάβα του Καραϊσκάκη πάνω από τα κεφάλια τους!
Ομως, εκείνο που δεν κόλλαγε καθαρά ποδοσφαιρικά στο όλο κλίμα αισιοδοξίας είναι η κατάσταση στην οποία βρίσκεται τον τελευταίο καιρό συνολικά η ομάδα.
Εφυγε ο Ζαρντίμ για να… αναστηθούν οι πεθαμένοι παίκτες και η κατάσταση έγινε χειρότερη. Ακόμη και η νίκη στην Ξάνθη πανηγυρίστηκε σαν ανεπανάληπτος θρίαμβος, μόνο και μόνο για να ανεβεί τάχα το ηθικό και να δικαιολογηθούν οι επιλογές του Μίτσελ.
Φάνηκε, λοιπόν, για άλλη μια φορά χθες το βράδυ αυτό που μας έλεγαν τόσο καιρό οι Ισπανοί: Οτι ο άνθρωπος δεν είναι προπονητής.
*Χάλασε το έτοιμο που βρήκε, σε μια στιγμή που κρινόταν το ευρωπαϊκό μέλλον της ομάδας, το οποίο υποτίθεται ότι ήρθε να το υπερασπιστεί, αφού θέμα ελληνικού πρωταθλήματος δεν έμπαινε και δεν μπαίνει…
*Βάφτισε ταλέντο τον Λυκογιάννη για να… τιμωρήσει τον Χολέμπας και να στείλει τάχα μου… μήνυμα στους αδιάφορους.
*Εκανε τον Φέισα βασικό επειδή τον έχει φέρει ο φίλος και προξενητής Κοβάσεβιτς.
Και γενικά ανακάτεψε τόσο πολύ και χωρίς λόγο τα πράγματα, που και οι λίγοι καλοί έχασαν τον μπούσουλα.
Παράδειγμα: Ο Ολυμπιακός από την αρχή της χρονιάς έχει μάθει να παίζει με Τζιμπούρ ή Μήτρογλου μπροστά κι όχι με τους δύο μαζί. Το αποτέλεσμα; Με παίκτη λιγότερο στα χαφ έχασε το κέντρο και μαζί το παιχνίδι, αφού ούτε ο ένας ούτε ο άλλος μπορούσαν να απειλήσουν.
Θα έλεγα κι άλλα, αλλά δεν είμαι προπονητής…
