ΜΟΥΣΙΚΗ

ΝΕΕΣ ΗΧΟΓΡΑΦΗΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΛΟΓΙΚΗ ΚΟΝΣΟΛΑ ΤΟΥ ΘΡΥΛΙΚΟΥ ΣΤΟΥΝΤΙΟ SOUND CITY

Με το που ανοίγεις το cd αντικρίζεις μια μεγάλη φωτογραφία κονσόλας. Εχει δεκάδες παλιομοδίτικα κουμπάκια, ολίγον ξεπερασμένο σχεδιασμό και αισθητική, ετικέτες γραμμένες στο χέρι που διευκρινίζουν πού είναι τα μπάσα και πού οι κιθάρες. Αν δεν την αναγνωρίζεις κι αν η vintage αισθητική δεν σε συγκινεί, θα μπορούσε και να σε αφήνει αδιάφορο. Οσοι, όμως, ξέρουν πως αυτή η σπουδαία, καλογερασμένη κονσόλα είναι εκείνη που πρωτοάκουσε το αξεπέραστο «Nevermind» των Νιρβάνα (δηλαδή το άλμπουμ που άλλαξε για πάντα την grunge ροκ σκηνή) αλλά και σημαντικούς δίσκους των Τζόνι Κας, Μετάλικα, Νιλ Γιανγκ, Fleetwood Mac, Red Hot Chili Peppers, Guns 'n’ Roses, Ρικ Σπρίνγκφιλντ, τότε την εκτιμούν πολύ περισσότερο. Σήμα-κατατεθέν των περίφημων στούντιο ηχογραφήσεων Sound City η θρυλική, αναλογική κονσόλα μπήκε ξανά σε λειτουργία για να ηχογραφηθούν τα τραγούδια που έντυσαν το ντοκιμαντέρ «Sound City: Real To Reel» που σκηνοθέτησε ο Ντέιβ Γκρολ -πρώην ντράμερ των Foo Fighters.

Μεγάλος λάτρης του αναλογικού ήχου, ο Ντ. Γκρολ όχι μόνο γύρισε το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ για να τιμήσει την προσφορά του Sound City στο σύγχρονο αμερικανικό ροκ αλλά έχει πλέον αγοράσει την κονσόλα και την έχει εγκαταστήσει στο σπίτι του. Βαθιά κρυμμένο στην κοιλάδα Σαν Φερνάντο του Λος Αντζελες, μέσα σε αχανείς, ερειπωμένες αποθήκες, υπήρχε κρυμμένο το φοβερό αυτό στούντιο -ίσως το μεγαλύτερο της Αμερικής.

Ο Γκρολ επέλεξε να χωρίσει το ντοκιμαντέρ του για το Sound City σε δύο μέρη: στο πρώτο μοιάζει να συστήνει στον θεατή το στούντιο επιδιώκοντας μια αναδρομή σε ιστορικές του στιγμές. Εχει, δε, ενδιαφέρον ότι δίνει σημαντικό χρόνο στους ανθρώπους που για τέσσερις δεκαετίες στελέχωσαν το στούντιο και δούλευαν σαν μια μεγάλη μουσική οικογένεια (παραγωγοί, ηχολήπτες, τηλεφωνήτριες, μάστορες). Στο δεύτερο μέρος, οι μουσικοί κλέβουν την παράσταση. Από την κάμερα του Γκρολ περνούν οι Τζος Ομ και Αλεν Γιοχάνες των QOTSA, ο Τρεντ Ρέζνορ των Nine Inch Nails, ο Τέιλορ Χόκινς των Foo Fighters καθώς και οι Τιμ Κόμερφορντ και Μπραντ Γουίλκ των Rage Against the Machine. Χωρίς να κρύβουν την απέχθειά τους για την τεχνολογία και τις νέες πρακτικές, θυμούνται στιγμιότυπα, αφηγούνται ιστορίες, τονίζουν τη σημασία που έχουν για τη μουσική δημιουργία μέρη σαν το Sound City και καταλήγουν πως οι μεγάλες μουσικές στιγμές είναι αποτέλεσμα εμπνευσμένων ανθρώπων και όχι τέλειων μηχανών.

Σύμφωνα με τον Γκρολ, το άλμπουμ αναβιώνει την τέχνη της ζωντανής αναλογικής ηχογράφησης, που όσο περνούν τα χρόνια εκλείπει. Στην πραγματικότητα, προσπαθεί μέσα από νέες ηχογραφήσεις να μας θυμίσει λίγη από την ιστορία του περίφημου στούντιο. Οι μουσικοί που έπαιξαν και ερμήνευσαν τα κομμάτια του σάουντρακ θυμούνται τον καλύτερό τους εαυτό. O δίσκος ξεκινάει με το «Heaven and All» που ερμηνεύουν ο Ρόμπερτ και ο Πίτερ των Black Rebel Motorcycle Club, ενώ αμέσως μετά συναντιούνται στο «Time Slowing Down» ο Ντ. Γκρολ με τον Κρις Γκος των Queens of the stone age και οι Τιμ Κόμερφορντ και Μπραντ Γουίλκ των Rage against the machine. Οι Ντέιβ Γκρολ και Κόρι Τέιλορ (των Σλίπνοτ) ετοίμασαν το κομμάτι «From Can To Can’t». Αδιαμφισβήτητα κορυφαίο κομμάτι του δίσκου είναι το «Cut me some slack» όπου ο Πολ ΜακΚάρτνεϊ συναντιέται με τους εν ζωή Nirvana, Ντέιβ Γκρολ και Κριστ Nοβοσέλιτς.

Οπως και η ταινία, αυτό είναι ένα cd που αποπνέει αυθεντικό ροκ, νοσταλγία, αφοσίωση, χαλαρή δημιουργική ατμόσφαιρα και μεγάλη αγάπη για τη ροκ. Ενας δίσκος που ακούγεται σαν ειλικρινή παράκληση: «Επιτέλους, η μουσική δεν είναι μόνο λάπτοπ και εφαρμογές ευκολίας».

Μ.Κ.

………………………………………………………………. 

Κώστας Λειβαδάς – «Γραμμένο με κόκκινο» (ΕΜΙ)

Συμπληρώνοντας 18 χρόνια από την ηχογράφηση του πρώτου του τραγουδιού και ύστερα από πολλά μελοποιημένα ποιήματα και τραγούδια που ο κόσμος αγάπησε, ο Κώστας Λειβαδάς επιστρέφει στη δισκογραφία με την πρώτη του ολοκληρωμένη ανθολογία ποίησης. Επιστρατεύοντας στίχους και ποιήματα -από τον Ευριπίδη ώς τη Μαρία Κούρση και από τον Καρυωτάκη ώς τον Ανέστη Ευαγγέλου- τίμησε τους Ελληνες ποιητές που τον επηρέασαν. Τα τραγούδια που προέκυψαν (εκτός από τα επτά που ερμηνεύει ο ίδιος) τα μοιράστηκε με καλλιτέχνες που με κάποιο τρόπο έχουν συνδεθεί μαζί του όλα αυτά τα χρόνια. Ανάμεσά τους ο Χρόνης Αηδονίδης, η Δήμητρα Γαλάνη, ο Πάνος Κατσιμίχας, ο Σταμάτης Κραουνάκης, η Γιώτα Νέγκα, ο Μίλτος Πασχαλίδης, ο Ορφέας Περίδης, ο Γιώργος Ρωμανός, ο Διονύσης Σαββόπουλος, η Ελένη Τσαλιγοπούλου.

……………………………………………………………………….

Παύλος Παυλίδης & Β-Movies – «Ιστορίες που ίσως έχουν συμβεί» (Inner Ear)

Δεκαπέντε νέα κομμάτια, 15 μικρές ιστορίες που ίσως έχουν συμβεί κάπου, κάποτε. Κινούνται μεταξύ φαντασίας και καθημερινότητας, μεταξύ ονείρου και πραγματικότητας. Η ατμόσφαιρά τους είναι κινηματογραφική. Οι μελωδίες και οι ταξιδιάρικοι στίχοι φτιάχνουν χιλιάδες εικόνες. Τα τραγούδια έχουν κάτι από τη γλυκιά μελαγχολία του χειμώνα που αποχαιρετήσαμε, αλλά περισσότερο ταιριάζουν με μια γενναιόδωρη καλοκαιρινή λιακάδα. Nέο άλμπουμ επιτέλους από τον Παύλο Παυλίδη. Παρέα πάντα με τους B-Movies, επιστρέφει με την τέταρτη δισκογραφική του δουλειά με τίτλο «Ιστορίες που ίσως έχουν συμβεί». Με το πρώτο χαρούμενο, καλοκαιρινό σινγκλ «Θα 'ρθει μια μέρα», έχουμε κολλήσει ήδη.