Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού

Πίσω από την πλάτη μας, που μαυρίζει αλειμμένη με λάδι στις κοντινές παραλίες, προχώρησε το ΚΚΕ με πλήρη μυστικότητα στην εκχώρηση της τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής του συχνότητας. Εδώ και λίγες μέρες πουλήθηκε ο 902. Η είδηση της πώλησής του έπεσε σαν κεραυνός και όλοι έμειναν άναυδοι και έλεγαν εντυπωσιασμένοι πως δεν είχε διαρρεύσει τίποτα. Προφανώς. Αν διέρρεε μπορεί και να χαλούσε η πώληση. Οι σαράντα τόσοι δημοσιογράφοι του 902 πιάστηκαν στον ύπνο, ας τους παρηγορήσει όμως το γεγονός ότι και οι εκατοντάδες συνάδελφοί τους τής «Ουάσινγκτον Ποστ», με δεκάδες τοπικές εκδόσεις, έξι τηλεοπτικούς σταθμούς και μία από τις πιο έγκυρες εφημερίδες στον κόσμο, στον ύπνο πιάστηκαν κι αυτοί και άλλαξαν αφεντικό.

Βέβαια οι ομοιότητες σταματούν εκεί. Κατά τα άλλα, ο νέος ιδιοκτήτης της «Ουάσινγκτον Ποστ» παρακάλεσε τη διεύθυνση και το προσωπικό του κολοσσού της ενημέρωσης να παραμείνουν στη θέση τους και δήλωσε ότι δεν θα κάνει καμία απόλυση, ενώ οι μετοχές της εφημερίδας ανέβηκαν στο χρηματιστήριο. Αντιθέτως, το ΚΚΕ προχώρησε σε «μετάταξη» των εργαζομένων σε άλλες επιχειρήσεις του κόμματος απ’ όπου και θα τους απολύσει με το καλό όταν περάσει ο προβλεπόμενος χρόνος για να μειωθεί αρκετά η αποζημίωσή τους. Η ιδέα ότι αυτό είναι νόμιμο, άρα και ηθικό, παραπέμπει σε άλλες ιστορίες οικονομικής διαχείρισης που στην εποχή τους ξεσήκωσαν την κατακραυγή (ίσως και του ίδιου του ΚΚΕ –δεν θυμάμαι). Ομως κανένας λόγος ανησυχίας. Κάτι ο καυτός ήλιος, κάτι τα αυγουστιάτικα μελτέμια, η κατακραυγή θα ξεχαστεί, όπως είθισται, χωρίς να αφήσει πίσω της σημάδια. Ισως μερικοί νοσταλγοί θα την ξαναθυμούνται κατά καιρούς στη μάταιη αναζήτησή τους για μια ισορροπία ανάμεσα στην ευνομία και την πραγματική ζωή, αλλά αυτούς έτσι κι αλλιώς κανείς δεν τους ακούει. Είναι προφανές ότι δεν ξέρουν από μπίζνες.

Ενώ το ΚΚΕ είναι προφανές ότι ξέρει. Γι’ αυτό προέβη στην πώληση των σταθμών «του», με τη μυστικότητα που αρμόζει σε τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις, όταν διαπίστωσε ότι δεν του βγαίνουν οι αριθμοί. Και μάλιστα ξέχασε την προσφιλή ατάκα του ότι οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί, γι’ αυτό χρησιμοποίησε τα όπλα που του δίνει ο νόμος ώστε να καταστρατηγήσει τα δικαιώματα των εργαζομένων του. Για να καταλαγιάσει μερικές αντιρρήσεις που ίσως σκέφτονταν να εγείρουν οι πιστοί του (εκείνοι που ξεροστάλιαζαν μέρα-νύχτα έξω από εργοστάσια, λιμάνια, νοσοκομεία και άλλα σημεία αιχμής σ’ όλη την Ελλάδα, καταγγέλλοντας άπονες εξουσίες που αφήνουν στον δρόμο τους εργαζόμενους και διεκδικώντας στο όνομα άλλων εργασιακά δικαιώματα), το κόμμα εξέδωσε πολλές εγκυκλίους, ανακοινώσεις θέλω να πω, με ασυνάρτητες εξηγήσεις περί σοσιαλιστικών επιχειρήσεων στον καπιταλιστικό κόσμο. Ομως αυτά είναι εσωτερικές ιστορίες του κόμματος του λαού και δεν επιτρέπεται να μας απασχολούν.

Αυτό που θα άξιζε να μας απασχολήσει είναι πώς έγινε κι ο όμιλος του ΚΚΕ κατάφερε να ιδιοποιηθεί τις συχνότητες του 902, που εκχωρήθηκαν για την ενημέρωση του κόσμου της Αριστεράς. Πώς μονοπώλησε το ΚΚΕ την ιδέα τόσο της ενημέρωσης όσο και της Αριστεράς. Πώς ο 902 εξελίχθηκε σε «ιδιωτική» επιχείρηση του κόμματος, το οποίο σήμερα έκρινε ότι μπορεί να τον πουλήσει χωρίς να δώσει λογαριασμό σε κανέναν (ούτε στο ΕΡΣ μέχρι την ώρα που γράφονται αυτά τα ερωτήματα). Πώς, τελικά, θα γραφτεί η ιστορία που θα απαντήσει σε ερωτήσεις σαν αυτές;