Του Λευτέρη Κουγιουμουτζή*
Ξεκίνησε η εβδομάδα και το γραμματοκιβώτιό μου γεμάτο πάλι με τα καινούργια φυλλάδια προσφορών από τα σουπερμάρκετ. Καμιά αλυσίδα δεν με ξέχασε, δόξα τω Θεώ, κι έτσι έχω διάβασμα πολύ, πρέπει να μάθω ποιο έβγαλε σε προσφορά τις πάνες των μωρών, ποιο τα χαρτικά, ποιο τα απορρυπαντικά. Σε ποιο κερδίζω περισσότερους πόντους, πού θα μου κάνουν το καλύτερο δώρο, ποιο θα μου δώσει κουπόνι για τη βενζίνη και πλύσιμο για το αυτοκίνητο. Να θυμηθώ να πάρω τη σωστή μπόνους κάρτα για το καθένα, όλο και κάποια θα ξεχάσω ή θα μπερδέψω, μοιάζουνε και μεταξύ τους.
Ηρθαν κι οι λογαριασμοί τηλεφωνίας, βγάλανε κι οι εταιρείες νέες προσφορές. Με συμφέρει να παραμείνω κι αυτόν τον μήνα; Μήπως οι ανταγωνιστές έχουν φτηνότερες χρεώσεις; Μια κοπελιά μού τηλεφώνησε προχτές και με θέρμη μού πρότεινε να αλλάξω. Δεν με συμφέρει, λέει, είναι φως φανάρι, φάνηκε να απορούσε με την αβλεψία μου, πώς δεν το είχα καταλάβει; Αλλωστε αυτοί συνδυάζουν κινητό με σταθερό και έχω κι επιδότηση smart phone. Βέβαια, το παλικάρι που με πήρε χτες από μια τρίτη εταιρεία μού πρόσφερε και αγώνες ποδοσφαίρου. Εχω μπερδευτεί, έχω πολλή μελέτη.
Αλλάξανε, μαθαίνω, και το φορολογικό ποιες αποδείξεις θα μετράνε άραγε και πόσο; Τι πρέπει να μαζέψω; Δεν ξέρουν, λέει, ακόμη συσκέπτονται επί του θέματος, πρέπει να ‘χω τον νου μου. Ποια τα τεκμήρια διαβίωσης; Ποιες οι φοροαπαλλαγές; Το πιθανότερο, καμία. Πόσο να μου βγει η εφορία φέτος; Εχω μια αγωνία, σαν την κλήρωση του τζόκερ ή σαν να ανοίγω λογαριασμό της ΔΕΗ, ποτέ δεν είσαι σίγουρος για το αποτέλεσμα. Λήγει κι η ασφάλεια του αυτοκινήτου, να παραμείνω στην ασφαλιστική μου ή να αλλάξω; Βρήκα μια οικονομικότερη αν όμως κλείσει και πάνε υπέρ πίστεως;
Προσφορές, φυλλάδια, τηλεφωνικές προτάσεις, διαφημίσεις, μπόνους, προνόμια, αλχημείες και προσπάθεια πολλή μπας και φτάσει το μηνιάτικο ή το επίδομα να βγάλουμε την εβδομάδα. Σε αλλόφρονα κατάσταση να αναζητάμε την ευκαιρία από σουπερμάρκετ σε σουπερμάρκετ, να τρελαινόμαστε από αδιάκριτα μεσημεριανά τηλεφωνήματα εταιρειών, να ανησυχούμε μήπως υπάρχει κάποια αντιπρόταση πιο συμφέρουσα που δεν την έχουμε υπόψη και χάσουμε πολύτιμα ευρώ επιβίωσης. Να προσπαθούμε κατηφείς να αντεπεξέλθουμε στα στοιχειώδη, συμμετέχοντας σ’ ένα αέναο κυνήγι θησαυρού με θήραμα εντέλει εμάς τους ίδιους και τα ψιχία του ελεύθερου χρόνου μας, αποπροσανατολισμένοι και καταπιεσμένοι, μες στην κατάντια και την αναξιοπρέπεια της εποχής.
Κι όσο για τα σοβαρά και τα σημαίνοντα; Την ποιότητα της Δημοκρατίας μας, τα πάθη των διπλανών μας, τις εναλλακτικές μας επιλογές; Τη μεταξύ μας ουσιαστική επικοινωνία και ώσμωση, τη συνειδητοποίηση των κοινών μας προβλημάτων και την επιδίωξη να αλλάξουμε τις ζωές μας προς το καλύτερο; Την ενασχόληση με τα κοινά, την πολιτική κρίση και ευθυκρισία, την ενημέρωση για τις αποφάσεις που αλλάζουν τη ζωή και την καθημερινότητά μας; Γι’ αυτά δεν έχουμε χρόνο. Δεν μας άφησαν χρόνο. Αλλωστε, ασχολούνται άλλοι για μας, πολιτικοί καριέρας και εργολάβοι της ενημέρωσης. Εμείς απλά τους παρακολουθούμε στην οθόνη, την ώρα που προσπαθούμε να λύσουμε τη δοτή, πολυπαραμετρική εξίσωση της ατομικής μας επιβίωσης. Ποιος ξέρει, μπορεί στο επόμενο διάλειμμα για διαφημίσεις να ακούσουμε και για καμιά καινούργια προσφορά.
……………………………………………………………………………..
* Μαθηματικός
