Η αναμέτρηση για τον Δήμο Αθηναίων είναι μία από τις σημαντικότερες, όχι μόνο για λόγους ουσιαστικούς, αλλά και για λόγους συμβολικούς. Η πρωτεύουσα της χώρας είναι σε μεγάλο βαθμό καθρέφτης και προς το εσωτερικό και προς το εξωτερικό. Ο δήμαρχος Αθηναίων, ως εκπρόσωπος όλων των δημοτών, αλλά και των κατοίκων της πόλης που δεν είναι δημότες, οφείλει να είναι πριν από οτιδήποτε άλλο ένας άνθρωπος που σέβεται τους κατοίκους αυτής της πόλης, ανεξάρτητα από τις πολιτικές, θρησκευτικές ή άλλες πεποιθήσεις τους. Οφείλει, με απλά λόγια, να είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει καμία σχέση με τον φασισμό και τον ρατσισμό.

Με αυτή την έννοια, δεν θα μας απασχολούσε σήμερα οποιοσδήποτε υποψήφιος που εμφορείται από ακροδεξιές, νεοναζιστικές αντιλήψεις. Ελπίζουμε να συμμερίζονται αυτή τη θέση μας όλοι οι ψηφοφόροι, δημοκρατικοί πολίτες του Δήμου Αθηναίων και να αρνηθούν να δώσουν την ψήφο τους στους εκπροσώπους του νεοναζισμού και του φασισμού. Όμως, εδώ και αρκετές εβδομάδες παρακολουθούμε, όχι με έκπληξη, αλλά με αυξανόμενη ανησυχία, έναν υποψήφιο που συναγωνίζεται επάξια τους κήρυκες του σκοταδισμού και της μισαλλοδοξίας. Πρόκειται για τον Άρη Σπηλιωτόπουλο, ο οποίος έχει και το επίσημο χρίσμα της Νέας Δημοκρατίας, του κόμματος του οποίου ηγείται ο Αντώνης Σαμαράς.

Δεν μας ενδιαφέρουν οι κραυγαλέα ψεύτικες υποσχέσεις του για δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας που θα δημιουργήσει, ούτε τα δισεκατομμύρια δολάρια (!) που ισχυρίζεται ότι θα φέρει. Αυτά είναι τα γνωστά πυροτεχνήματα που εκτοξεύουν εδώ και αιώνες όλοι οι υποψήφιοι μόνο στην προεκλογική περίοδο. Εκείνο που προκαλεί αλγεινή εντύπωση είναι το μίσος και η μισαλλοδοξία που εκπέμπει αυτός ο υποψήφιος, είναι τα ασύστολα ψέματα που εκστομίζει καθημερινά για το τζαμί που, τάχα, αποφάσισαν (πάντα οι άλλοι!) να χτίσουν στο ιστορικό κέντρο της πόλης, δίπλα στην Ακρόπολη, για τα εκατομμύρια των «λαθρομεταναστών» (αυτόν τον όρο χρησιμοποιεί συνεχώς) που θα κατακλύσουν την Αθήνα, για το παρεμπόριο που είναι συνώνυμο -γι' αυτόν τον φωστήρα της πολιτικής και της οικονομίας- με τους μουσουλμάνους, και άλλα πολλά. Πρόκειται για έναν υποψήφιο που έχει ξεπεράσει κάθε όριο πολιτικαντισμού και ασύστολης προπαγάνδας που θα ζήλευε και ο Γκέμπελς. Χωρίς ίχνος ντροπής, ένας υποψήφιος δήμαρχος της Αθήνας δεν διστάζει να δηλώνει ότι ένα τζαμί στην πόλη θα του υπονομεύσει την προσπάθεια να φέρει εκατομμύρια τουρίστες στην πρωτεύουσα…

Αν επρόκειτο για κάποιον υποψήφιο ακροδεξιού, ρατσιστικού κόμματος, θα αδιαφορούσαμε παντελώς για τα διχαστικά και μισάνθρωπα κηρύγματά του. Ομως υποτίθεται ότι εκπροσωπεί ένα κεντροδεξιό, φιλελεύθερο κόμμα. Για τον ίδιο ο αυτοεξευτελισμός του δεν έχει τέλος. Ομως στην Αθήνα ψηφίζουν χιλιάδες συντηρητικοί, φιλελεύθεροι πολίτες. Αρκετοί από αυτούς είναι αποφασισμένοι να κάνουν ένα βήμα και να ψηφίσουν τον εξαιρετικό νέο υποψήφιο Γαβριήλ Σακελλαρίδη, κάποιοι άλλοι, πιο διστακτικοί, θα μείνουν στον δημοκρατικό και φιλελεύθερο Γιώργο Καμίνη. Δεν είναι ντροπή όμως ένας κυνικός, αντιδραστικός και ανοιχτά ρατσιστής υποψήφιος να θέλει να αναδειχτεί στο ανώτατο αξίωμα μιας δημοκρατικής πόλης, έχοντας το χρίσμα ενός κόμματος που θέλει να χαρακτηρίζεται ακόμη κεντροδεξιό και φιλελεύθερο;