Στη μιζέρια του πολιτικού επαρχιωτισμού εξακολουθεί να βολοδέρνει η κυβέρνηση. Εάν οι κυβερνώντες είχαν την ελάχιστη πολιτική ευθιξία ή οξύνοια, θα αντιλαμβάνονταν πόσο έξω από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα κινούνται.
Η «Εφ.Συν.» φιλοξένησε τελευταία στις σελίδες της συνεντεύξεις σημαντικών πολιτικών-οικονομικών προσωπικοτήτων, διεθνούς κύρους και αποδοχής. Η θέση τους είναι κοινή: η Ευρώπη βρίσκεται πιο κοντά στην κατάρρευση παρά στη λύση. Ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Γκαλμπρέιθ τονίζει ότι η Ελλάδα κυβερνάται άσχημα, ότι τα ελλείμματα μεγαλώνουν και δεν υπάρχουν πλέον ελπίδες για την ελληνική πολιτική, κατακεραυνώνοντας την πολιτική ιδιωτικοποιήσεων της κυβέρνησης. Ο Γερμανός κοινωνιολόγος Κλάους Οφε της περίφημης Σχολής της Φρανκφούρτης (2η γενιά), λέει ρητά («Εφ.Συν.», 29.7.2013) ότι χρειάζονται άλλοι τρόποι διακρατικής ανακατανομής των χρεωμένων χωρών και ότι αυτό το γνωρίζουν και οι ίδιοι οι δανειστές. Οι δικοί μας φαίνεται να κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου. Δεν καταλαβαίνουν ότι «στην παρούσα κατάσταση η Ε.Ε. δεν διαθέτει ούτε τη θεσμική ούτε την οικονομική ή πολιτική βούληση ή ικανότητα να αναλάβει αποτελεσματικά τέτοιο καθήκον».
Στην Ευρώπη οι «επαΐοντες» γνωρίζουν, βλέπουν, την επερχόμενη καταστροφή, ένα ντόμινο που θα παρασύρει ολόκληρο τον ευρωπαϊκό, μεσογειακό χώρο και ίσως και τη Γαλλία, αλλά και το Βέλγιο.
Ο σπουδαίος Γερμανός φιλόσοφος Γιούργκεν Χάμπερμας («Εφ.Συν.», 21.7.2013) σφυροκοπά την τρόικα, τονίζοντας πως «μόνο μία Ευρώπη ενωμένη σε πολιτικό επίπεδο και με επαρκή οικονομική ευρωστία, μπορεί να δαμάσει τον ξέφρενο οικονομικό καπιταλισμό». Αλλά η γερμανική κυβέρνηση αρνείται να στραφεί προς μια τέτοια ενωτική πολιτική της αλληλεγγύης και επιμένει να παίζει τη γάτα με το ποντίκι με τις χρεωμένες χώρες.
Ο Γκαλμπρέιθ συστήνει τη δημιουργία Κοινωνικού Συμφώνου, ώστε να μειωθεί η φτώχεια, να σταματήσει η τρομερά υψηλή ανεργία των νέων, να σταθεί όρθιο το καταρρέον σύστημα υγείας. Τα γεγονότα δικαιώνουν και τους τρεις στοχαστές κι επιστήμονες. Εάν δεν επανακάμψει το κοινωνικό κράτος, εάν δεν επανεμφανιστεί η μεσαία, αλλά και μικρομεσαία αστική τάξη σε όλες τις χώρες και όχι μόνο στην Ελλάδα, η εθνική κατάρρευση είναι παραπάνω από βέβαιη. Ο Αμερικανός οικονομολόγος το λέει καθαρά: «Πολλοί πολιτικοί δεν φαίνεται να έχουν συνειδητοποιήσει τι πραγματικά συμβαίνει στην περιφέρεια της ευρωπαϊκής ηπείρου… Για μένα είναι σαφές ότι η Ευρώπη πρέπει να ανησυχεί πολύ. Φοβούμαι ότι η Ελλάδα δεν θα τα καταφέρει».
Ας αφήσουν, λοιπόν, οι κυβερνώντες τη μικροπολιτική τους και ας ασκήσουν σθεναρή κοινωνική πολιτική, απαιτώντας να διαγραφούν τα περισσότερα χρέη και να στραφούν προς ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα επενδύσεων. Πρωτίστως, να εγγυηθούν την ελάχιστη αξιοπρέπεια των πολιτών (κοινωνική βασική ασφάλιση, απαγόρευση δήμευσης των περιουσιών κ.ά.). Να ανοίξει, επιτέλους, ο διάλογος για το μέλλον όλων των χωρών της Ευρώπης, κάτι που αλλού έχει ήδη αρχίσει. Εδώ, όμως, περί άλλα τυρβάζει η ελληνική κυβέρνηση.
