Ούτε ο ίδιος ο Λουδοβίκος των Ανωγείων δεν θα μπορούσε να φανταστεί πως εστιάζει στο επίκεντρο της ελληνικής τραγωδίας με τους στίχους «το όχι αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά τού ναι». Το σκεφτόμουν απολαμβάνοντας μια απ’ τις εμφανίσεις του κάθε Πέμπτη στην «Απανεμιά», όπου τραγούδια του, συνδυασμένα με αξέχαστες μελωδίες του Μάνου Χατζιδάκι, αναβιώνουν τη μαγική ατμόσφαιρα της παλιάς μπουάτ. Ο Κρητικός καλλιτέχνης έχει το χάρισμα να συλλαμβάνει τα σκιρτήματα των μικρών καθημερινών στιγμών, να τα φωτίζει κατόπιν με τη λάμψη αρχέγονων προβολέων από ερεβώδη σπήλαια του Ψηλορείτη, δημιουργώντας απρόβλεπτα, αιρετικά και εξόχως ποιητικά αποφθέγματα. «Πανσέληνος είναι
Περισσότερα.. »Της Αννας Δαμιανίδη Στρίψε εδώ! -Δεν πάει, κοίτα την πινακίδα! -Πάει, αλλά το αυτοκόλλητο έχει μπει έτσι που φαίνεται ανάποδα! -Σίγουρα πάει; -Την ξέρω τη γειτονιά, εδώ μένω! Οκέι λοιπόν, στρίβω, καθότι όντως δίπλα μου κάθεται Παγκρατιώτισσα βέρα και είμαστε στο Παγκράτι. Οχι όπως χτες που ήμουνα με ξένη στα Πατήσια, δηλαδή κάτοικο της πλατείας Παπαδιαμάντη, κι εγώ δίπλα Κυψελιώτισσα, δεν ξέραμε τους δρόμους και μας κορνάριζαν σε κάθε σταυροδρόμι. Δεν υπήρχε πινακίδα σώα, όλες καλυμμένες με αυτοκόλλητα ή μουτζουρωμένες. Μόνο με ντόπιο δίπλα σου έβρισκες τον δρόμο. Κοιτούσαμε
Περισσότερα.. »Του Γιάννη Η. Χάρη 1. Εξαπάτηση. Από βλακεία; Εληξε ή θα λήξει η φάρσα με την παρανόηση του καβαφικού στίχου, όπου βία= βιασύνη (και μάλιστα με ειρωνική χροιά), αλλά άλλο (ιδεολογικό!) λαβράκι νόμισε πως έπιασε αυτός που επέλεξε τον στίχο, χωρίς καν να διαβάσει το ποίημα ολόκληρο. Εληξε, γιατί με τα πολλά, κι αφού πρώτα εκτέθηκε με διάφορα αμετροεπή ο αρμόδιος Α.-Ι. Μεταξάς, το Ιδρυμα Ωνάση ανακοίνωσε πως θα συμπληρωθεί ο κολοβωμένος στίχος, για να φωτίσει τάχα το νόημα. Παραμένει όμως η γελοιοποίηση εντέλει του ποιητή, της ποίησης γενικότερα, μέσα από μια
Περισσότερα.. »Του Περικλή Κοροβέση Μπορεί ο ναζισμός και ο φασισμός να συνετρίβησαν στρατιωτικά στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αλλά, φιλοσοφικά, ιδεολογικά και πολιτικά, παρέμειναν όπως ήταν πάντα. Ενα κυρίαρχο ρεύμα ιδεών που γοήτευσε και στράτευσε πολλούς σημαντικούς διανοούμενους του 19ου και του 20ού αιώνα. Ο ναζισμός και ο φασισμός μπορεί να ήταν οι ιδεολογικές ντίβες της Ακρας Δεξιάς, αλλά δεν ήταν ενιαίο κίνημα. Την περίοδο της δεκαετίας του 1930, η κάθε χώρα της Ευρώπης δημιουργούσε τον φασισμό που μπορούσε. Οι μελετητές αυτού του φαινομένου διαπιστώνουν πως ο φασισμός μεταλλάσσεται από χώρα σε χώρα και έχει τη
Περισσότερα.. »Λένε πως τέτοιες μέρες το 1917 πυροδοτήθηκε η Οκτωβριανή Επανάσταση. Ψέμα. Η επέλαση προς τον ουρανό των Ρώσων εργατών και των απόκληρων όλου του κόσμου ξεκινά στις 7 Νοεμβρίου, σύμφωνα με το νέο ημερολόγιο. Γι’ αυτό πολλοί την αποκαλούν Νοεμβριανή. Στις 25 Οκτωβρίου ωστόσο, με το ημερολόγιο που ίσχυε τότε, η εξουσία στην αχανή χώρα περνά ολοκληρωτικά στα σοβιέτ. Νοεμβριανή ή Οκτωβριανή, η κατάληψη των ανακτόρων του τσάρου από τους προλετάριους ανατρέπει τον ρου της ιστορίας. Στα ημερολόγια θα κολλούσε; Εκτακτο διάταγμα του 2ου Συνεδρίου των Σοβιέτ, που συνέρχεται στο Σμόλνι, ορίζει ότι: «Η
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Το μεγάλο Ναι στη ζωή (εάν έχουμε συμφωνήσει να το πούμε) επιβάλλει να φωνάξουμε μερικά μικρά Οχι όταν η ζωή ευτελίζεται, κινδυνεύει, απομακρύνεται από τη μεγάλη κατάφαση. • Οχι στον νέο ναζισμό (ποτέ πια φασισμός, έστω και αν ο καπιταλισμός τον ανασύρει ενίοτε για να κρύψει τις δικές του ενοχές, να μεταφέρει τις ευθύνες τάχα σε ακραίους, που είναι ακραιφνώς δικοί του…). • Οχι στην κοινωνική ραθυμία [διότι μεγεθύνεται η αυθαιρεσία της εξουσίας, γίνεται αλαζονική, βίαιη και αποκρουστική· ανέλεγκτη, διότι οι πλείστοι καθεύδουμε ή περιμένουμε να βγάλει το φίδι
Περισσότερα.. »Του Λάκη Μπέλλου Το ΟΧΙ Σαμαρά στην τρόικα Με λαμπρότητα θα εορταστεί φέτος το βροντερό ΟΧΙ του Αντώνη Σαμαρά στην τρόικα. Σε αντίθεση με τον Ιωάννη Μεταξά, που τον επισκέφτηκαν σπίτι του για να πει το ΟΧΙ, ο Αντώνιος Σαμαράς δεν δίστασε χθες να πάει μέσα στο σπίτι τους στις Βρυξέλλες και να πει το ΟΧΙ κατάμουτρα στους δανειστές. Ο ηρωικός πρωθυπουργός δεν δίστασε να πει ΟΧΙ σε νέα μέτρα, ΟΧΙ στο Μνημόνιο και τους έκανε να κοιτάζονται ποια μύγα τον τσίμπησε ο τόσο υπάκουος αυτός άνθρωπος να λέει τέτοιες
Περισσότερα.. »Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Σάλος ξέσπασε όταν ξανθογάλανη μικρούλα «βρέθηκε» σε καταυλισμό Ρομά. Τα εισαγωγικά σημαίνουν ότι το ρήμα είναι άστοχο. Κανείς δεν την έψαχνε τη Μαρία ούτε οι θετοί γονείς της την κρατούσαν κρυμμένη. Αντίθετα, κυκλοφορούσε μαζί με τη μητέρα και τα αδέρφια της στην πόλη, έπαιζε στις πλατείες, φωτογραφιζόταν με τη θετή της οικογένεια και συμμετείχε στα γλέντια τους. Πριν από δυο-τρία χρόνια είχε φαίνεται πρόβλημα με τα μάτια της, έτσι επισκέφθηκε γιατρούς και νοσοκομεία και υποβλήθηκε σε θεραπείες για να αποκατασταθεί η όρασή της. Η ίαση επέτρεψε στη μικρή Μαρία να βλέπει
Περισσότερα.. »Της Πηγής Ασυνειδήτου Χτυπάει το τηλέφωνο. Με ενημερώνουν ότι δέχομαι ένα τηλεφώνημα από τον Κορυδαλλό. Περιμένω. Μια φωνή μακρινή μού θυμίζει έναν παλιό χρόνιο ασθενή μου, ο οποίος όμως για πάρα πολλά χρόνια καταζητούνταν και τώρα βρίσκεται να δικάζεται για ένα από τα θέματα που είχε απασχολήσει τις Αρχές, τους στημένους αγώνες. -Κυρία Ασυνειδήτου, εγώ είμαι… Με ακούς; -Σας ακούω. -Κοίταξε, δεν έχω πολύ χρόνο στη διάθεσή μου. Βρίσκομαι εδώ μέσα και τα λόγια μου είναι μετρημένα. Είχα ανάγκη όμως να σου μιλήσω… -Σας ακούω… -Ακου με κυρά μου,
Περισσότερα.. »Του Νίκου Δαββέτα Βερολίνο, Μάρτης του 2008: Η μεταφράστριά μου διαβάζει για το γερμανόφωνο κοινό σελίδες από το μυθιστόρημά μου «Λευκή πετσέτα στο ρινγκ», που μόλις έχει μεταφράσει. Θέμα του βιβλίου, η έρευνα ενός δημοσιογράφου για τα Δεκεμβριανά του 1944, που δημοσιεύεται σε ένα περιοδικό με τον τίτλο «Δολοφονώντας τον γείτονα». Υστερα τον λόγο παίρνει ένας γνωστός Γερμανός δημοσιογράφος που συντονίζει την εκδήλωση. Με ρωτά ευθέως και με επιθετικό ύφος: «Γιατί γράφετε ακόμη για τον ελληνικό εμφύλιο; Εγώ έχω επισκεφθεί επανειλημμένα την Ελλάδα και δεν νομίζω ότι συζητούν για τα παλιά τους πάθη
Περισσότερα.. »Δυο φιλιά σου κι ένα χάδι/ ένα πικραμένο βράδυ/ μου ταράξαν της ψυχής μου τη γαλήνη./ Παραδόθηκα σε σένα,/ δεν λογάριασα κανένα/ κι είπα τώρα ό,τι θέλει ας γίνει. Αθάνατο άσμα, πρωτοτραγουδισμένο το 1958 από τη Γιώτα Λύδια σε στίχους και μουσική του Απόστολου Καλδάρα. Ακολούθησαν δεκάδες εκτελέσεις. Βίκυ Μοσχολιού, Λίτσα Διαμάντη, Χαρούλα Αλεξίου, Πάριος, Βοσκόπουλος, Γιώτα Νέγκα και δεν συμμαζεύεται. Ρεφρέν και κουπλέ διεισδύουν με απαράμιλλο τρόπο στα πάθη και τις σκοτούρες ενός αδιέξοδου έρωτα. Ενας Καλδάρας στα καλύτερά του, φλερτάρει την αιωνιότητα. Η γνήσια λαϊκή μελωδία έχει ακουστεί σε μεγάλες και μικρές
Περισσότερα.. »Της Μαριαλένας Σπυροπούλου* «Ο ρόλος αυτός σκιαγραφήθηκε με συνέπεια» ή αλλιώς «ο ρόλος αυτός αποδόθηκε με συνέπεια από τον ηθοποιό», συνηθίζουν να λένε οι κριτικοί λογοτεχνίας, θεάτρου και κινηματογράφου για έναν ήρωα που μπόρεσε να αποδοθεί με σαφήνεια σύμφωνα με το όραμα και την πένα του δημιουργού, αλλά κυρίως σύμφωνα με το παρελθόν, το παρόν, το μέλλον, τις προθέσεις, τον χαρακτήρα, τις αντιφάσεις και το περιβάλλον του στο οποίο ανδρώθηκε ο ίδιος ο ήρωας, φανερά στο κοινό του ή μη. Συνεπής, ο λογικός επόμενος, ο συνακολουθών, ο σύμφωνος προς μια σειρά καταστάσεων. Η
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
