«Οι Φυλακές δεν ήτανε μονάχα μια ασφάλεια των τίμιων ανθρώπων, ένα έργο σύμφωνο με τη θέληση του Θεού, που χωρίζει, και στη Γη και στους Ουρανούς, τους δίκιους από τους άδικους: ήτανε και καμάρι του νησιού μας!...Το σπουδαίο είναι να μείνουνε οι Φυλακές» Κ. Βάρναλης, οι Φυλακές, στο: Ο λαός των Μουνούχων, 2010, Κέδρος
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Τα πράγματα τρέχουν. «Oι καιροί ου μενετοί», οι καιροί τρέχουν, όπως μετέφραζα, αρκετά ελεύθερα, το ρητό που ήταν αναρτημένο σε μια πινακίδα στους τοίχους του φροντιστηρίου όπου πρωτοέπιασα δουλειά. Λόγια γεμάτα σοφία, που είχαν επιστρατευτεί με τον ιερό σκοπό να βοηθήσουν τους υποψηφίους να μετατραπούν το γρηγορότερο σε φυτά. Αν και όταν διάβασα σε κάποιο μεγάλο μουσείο της Δύσης ένα άλλο ρητό, που έλεγε «πλείστοι άνθρωποι κακοί», κατάλαβα ότι δεν πρέπει να βλέπεις και πολύ στα σοβαρά κανένα απόσταγμα σοφίας, αφού και οι σοφοί συχνά λένε τις πιο απίστευτες κοινοτoπίες, ξέροντας
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Πριν από πολλά χρόνια είχε προσπαθήσει ένας φίλος να με μυήσει στο ποδόσφαιρο, ανεπιτυχώς. Με είχε λυπηθεί που το συνέδεα με την κατάθλιψη των απογευμάτων της Κυριακής, εκείνη τη φωνή που παθιαζόταν για ακατανόητους λόγους στα ραδιόφωνα της γειτονιάς όταν ήμουν παιδί, σαν μελαγχολικό τροπάριο, και μου προκαλούσε σφίξιμο στο στομάχι. Προσπάθησα κι εγώ να μάθω να παρακολουθώ, να ξεπεράσω εκείνη την αλλεργία. Δεν τα κατάφερα. Αν δεν παίξεις ένα παιχνίδι, ή δεν το μάθεις από παιδί, μετά δύσκολα καταλαβαίνεις τη χαρά του. Ηταν ένα βήμα, πάντως. Κάποια στιγμή διάβασα
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Όταν νιώθεις ότι εξευτελίζεσαι ως προσωπικότητα, ως πολίτης, αρχίζει μέσα σου -το 'χουν ισχυριστεί σπουδαίοι διανοητές- η έκκριση δηλητηριωδών συναισθημάτων: οργή, ανήμπορος πόθος αλλά και δίψα για εκδίκηση και πολλά άλλα, κακά και αρρωστημένα, που, όμως, εξαντλούν τον εξ αυτών κατειλημμένο. Εχουν βλαβερές συνέπειες και για τον οργανισμό, και για τη σκέψη αλλά και για την ενέργεια, ειδικά τη νευρική επειδή αυτή καταναλώνεται γρήγορα· επιφέρουν επίσης εσωτερική δυσλειτουργία, όπως αύξηση των επιβλαβών εκκρίσεων, που τραυματίζουν τα όργανα. Παύει έτσι η καλή λειτουργία του οργανισμού, κυρίως η πέψη. Με αχώνευτο το φαγητό,
Περισσότερα.. »
Της Αρχοντίας Κάτσουρα Οι καλοκαιρινές ημέρες είναι στο μυαλό μου συνδεδεμένες απόλυτα με το φως και τα νερά της Μεσογείου, με αυτή την «κοινοτοπία» των ακτών που λαμπυρίζουν κάτω από τον καυτό ήλιο, των ηλιοψημένων ανθρώπων που ζουν από τη θάλασσα, με διεισδυτικά μάτια και καστανόχρωμα μαλλιά που χρυσίζουν, μεσημεριανή ραστώνη και δείπνα υπό το φως των αστεριών ή της σελήνης, που –σαν από μαγεία– μεγαλώνει στα μάτια μας τους θερινούς μήνες. Αλλά εκτός από τα νησιά του ελληνικού αρχιπελάγους, αυτό που με ελκύει περισσότερο είναι οι πόλεις και τα λιμάνια του Νότου.
Περισσότερα.. »
Υπάρχει ένα σύμβολο το οποίο περικλείει όλο το περιεχόμενο του πολιτισμού μας και του βιώματός μας και αυτό είναι η κατάλευκη γαλανοσκέπαστη νησιωτική αιγαιοπελαγίτικη εκκλησία. πρωτ. Νεκτάριος Μαρκάκης
Περισσότερα.. »
Του Χάρη Ναξάκη* Το 2001 στη Γερμανία, όπως αναφέρει ο καθηγητής Μ. Σαντέλ, ο Α. Μέιβες, ένας σαραντάχρονος τεχνικός υπολογιστών, σκοτώνει, τεμαχίζει, μαγειρεύει και τρώει έναν σαραντατριάχρονο προγραμματιστή, τον Γ. Μπράντες, ο οποίος οικειοθελώς προσφέρθηκε γι’ αυτό το γεύμα, απαντώντας σε αγγελία που ο Μέιβες είχε ανεβάσει στο διαδίκτυο. Η υπερασπιστική γραμμή του Μέιβες στο δικαστήριο ήταν ότι στις δυτικές δημοκρατίες τα ατομικά δικαιώματα είναι ιερά, ο κάθε ενήλικας έχει το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματός του, ο ίδιος ο Μπράντες προσφέρθηκε να φαγωθεί και αυτό είναι αναφαίρετο δικαίωμά του. Το δικαστήριο καταδίκασε πρωτόδικα
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Αυτό που δεν καταλαβαίνουν οι διάφοροι μηχανισμοί εξουσίας (χρησιμοποιώ τη λέξη «μηχανισμοί» καταχρηστικά, γιατί είναι μια λέξη που δεν αγαπώ επειδή ακυρώνει την ατομική ευθύνη) είναι ότι τα μοντέλα που χρησιμοποιούν και στα οποία υπακούν, περίπου ανακλαστικά, δεν μπορούν να τους πάνε μακριά. Ενας λόγος είναι ότι η λατρεία του «νέου» στην οποία πλειοδοτούν από όπου κι αν προέρχονται, όποιο πρόσημο και αν βάζουν στη συντήρηση ή την πρόοδό τους, τους σέρνει πίσω από το καπιταλιστικό μοντέλο με τα χίλια πρόσωπα και τον μεταμορφικό βιρτουοζισμό, που θέλει συνεχώς νέα σάρκα για
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη H Μαρία έγινε νονά. Σιγά το σπουδαίο νέο θα πείτε, αλλά εγώ εντυπωσιάστηκα, διότι η Μαρία είναι Αλβανίδα εξ Αλβανίας, δεν ζει πολλά χρόνια στην Ελλάδα, δεν έχει μάθει ακόμα καλά τη γλώσσα, ωστόσο μπήκε στο νόημα και στο κλίμα. Μου θύμισε το κύμα βαφτίσεων μεγάλων και μικρών, εκείνες τις γραφικές εικόνες με τα κομπινεζόν σε πρωτοχριστιανικές δεξαμενές, που ακολούθησαν το πρώτο κύμα μετανάστευσης τη δεκαετία του 1990. Δεν ήταν μόνο οι καταπιεσμένοι Βορειοηπειρώτες που μπορούσαν επιτέλους να τιμήσουν την πίστη τους, αλλά κι ένα σωρό Αλβανοί που βαφτίζονταν για να
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Σταματόπουλου Στη ζεστή ησυχία ή στην ήσυχη ζέστη του Ιουνίου, Σάββατο βράδυ στην Αθήνα μετά από πολύ, πολύ καιρό, φανερώνονται αίφνης πράματα και θάματα· όλα εκείνα που υπονομεύουν την καθεστηκυία τάξη και κλονίζουν τις μικρομέγαλες βεβαιότητες. Στο απομεσήμερο τίκτεται το Σαββατόβραδο, την ώρα της ανάπαυλας και της αμηχανίας. Σχέσεις συμπάθειας και αλληλεγγύης προεικονίζουν τη συνύπαρξη. Θα τα καταφέρουμε, παρά τις αντίξοες, δυσχερείς οικονομικές συνθήκες, να μη χάσουμε τον ενθουσιασμό, αυτόν που εμψυχώνει τη δύναμη αλλά και την έμπνευση για τη δημιουργία ενός καλύτερου μέλλοντος. Μπορεί να συντριβεί η απάθεια, να ταρακουνηθεί η
Περισσότερα.. »Της Αρχοντίας Κάτσουρα «Φοβάσαι; Ακουσε, παλικάρι μου, όταν κρατάς ένα σημειωματάριο και ένα στιλό, αυτός που πρέπει να φοβάται είναι ο δήμαρχος και όχι εσύ». Τα λόγια αυτά θυμάται ακόμα ο Αρτούρο Πέρεθ Ρεβέρτε, ο συγγραφέας που ξεκίνησε ως μαθητευόμενος ρεπόρτερ στην εφημερίδα της Καρθαγένης «Η αλήθεια» (La verdad) σε ηλικία μόλις 16 ετών. Του τα είπε ο έμπειρος αρχισυντάκτης που τον έστελνε να πάρει συνέντευξη από τον δήμαρχο της πόλης για την καταστροφή αρχαιολογικών ευρημάτων και ο φέρελπις τότε δημοσιογράφος είχε εκφράσει φόβο να αναλάβει τόσο μεγάλη ευθύνη. Ο Ρεβέρτε, αρθρογραφώντας στην
Περισσότερα.. »
Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Πάνε περισσότερα από τριάντα χρόνια από τότε που ο Γάλλος υπουργός Πολιτισμού, Ζακ Λανγκ, σκέφτηκε να δημιουργήσει μια πανευρωπαϊκή γιορτή της μουσικής. Τη μέρα του θερινού ηλιοστασίου, στις 21 Ιουνίου, οι πόλεις θα πλημμυρίζουν από μουσική, αυτή ήταν η ιδέα στην οποία ανταποκρίθηκαν θερμά οι γαλλικές πόλεις –και συνεχίζουν μέχρι σήμερα. Η πρώτη ευρωπαϊκή χώρα που ακολούθησε την ιδέα της Γαλλίας ήταν η Ελλάδα, εδώ και δεκαπέντε χρόνια, με συμμετοχή αρκετών πόλεων. Στη μουσική σκηνή των δρόμων και των πλατειών έχουν εμφανιστεί στο διάστημα αυτό χιλιάδες καλλιτέχνες. Συμφωνικές ορχήστρες, σύνολα δωματίου,
Περισσότερα.. »
Του Λευτέρη Κουγιουμουτζή «Ξέρετε, τα ένσημα του τελευταίου τριμήνου δεν συνυπολογίζονται για το επίδομα ανεργίας», μου αποκρίνεται ευγενέστατα η υπάλληλος του ΟΑΕΔ κοιτάζοντάς με πίσω από το τζάμι. Εδώ και λίγη ώρα προσπαθεί να αυτοκυριαρχηθεί – όση ώρα περίμενα τη σειρά μου έφτασε η πληροφορία ότι το υποκατάστημά τους θα συγχωνευτεί με ένα άλλο και επικρατεί αναστάτωση. Τι κι αν βρέθηκε πολλές φορές προ τετελεσμένου τα τελευταία χρόνια, δεν μπορεί να εξοικειωθεί με το αναπάντεχο του πράγματος. Μειώσεις μισθών, κατάργηση δικαιωμάτων, κι έχει να διαχειριστεί και τους εμποτισμένους με προκατάληψη πολίτες-τηλεθεατές που την αντιμετωπίζουν
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Ενα σώμα κρεμασμένο από ένα δέντρο. Το σώμα μιας γυναίκας που κρεμάστηκε αφού πρώτα βιάστηκε, που βασανίστηκε με τρόπους που δεν χωράει ο νους και τελικά δολοφονήθηκε. Ενα σκουπίδι. Ενα από τα τόσα σώματα που έχουν σωριάσει στα σκουπίδια οι βιασμοί των γυναικών. Στην Ινδία, τη χώρα τού Κάμα Σούτρα που διδάσκει τον έρωτα σαν τελετουργία, του Κατζουράχο με τα γλυπτά που δοξάζουν τον έρωτα θεών και ανθρώπων, τη χώρα όπου τραγούδησε την αγάπη ο Ταγκόρ και όπου ο Γκάντι έκανε βίωμα και πράξη την «αχίμσα», τη μη βία.
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
