ΣΥΡΙΑ Να τεθούν υπό διεθνή έλεγχο τα χημικά του Ασαντ πρότεινε ο Ρώσος ΥΠΕΞ, επαναλαμβάνοντας πρόταση του Κέρι, και η Δαμασκός είπε ναι κατ’ αρχάς
Του Νικόλα Ζηργάνου
Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι της πρότασης Λαβρόφ να τεθούν υπό διεθνή έλεγχο τα χημικά όπλα του καθεστώτος Ασαντ και ο Σύρος υπουργός Εξωτερικών, Ουαλίντ Μουάλεμ, δήλωσε λίγο πριν αναχωρήσει από τη Μόσχα για τη Δαμασκό, πως «καλωσορίζει τη ρωσική πρωτοβουλία, που ελήφθη έχοντας υπ’ όψιν τις συριακές ανησυχίες για την ασφάλεια των Σύρων πολιτών και των συμφερόντων της χώρας, αλλά και τη σοφία της ρωσικής ηγεσίας, η οποία προσπαθεί να αποτρέψει την αμερικανική επιθετικότητα κατά του συριακού λαού». Η -υπερβολικά γρήγορη- απάντηση του Μουάλεμ στον από μηχανής θεό, Λαβρόφ, απέχει πάντως από την πλήρη αποδοχή και τον τελικό λόγο θα τον έχει η Δαμασκός.
Εν αρχή ην… οι ΗΠΑ
Στην πράξη, η ρωσική πρωτοβουλία εκδηλώθηκε αρχικά από τον… Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών, Τζον Κέρι, ο οποίος χθες, λίγο νωρίτερα από τη συνάντηση Λαβρόφ – Μουάλεμ, είχε δώσει μία εβδομάδα περιθώριο στον Ασαντ να παραδώσει το χημικό του οπλοστάσιο, αν θέλει να αποτρέψει την αμερικανική επίθεση.
Στη συνέχεια, ο Κέρι είπε πως φυσικά δεν πιστεύει ότι θα κάνει αποδεκτό κάτι τέτοιο ο Ασαντ, για να ακολουθήσει ανακοίνωση του Πενταγώνου, που υποβάθμισε τη γυριστή α λα τσάμικο στροφή του Αμερικανού υπουργού, υποστηρίζοντας ότι απάντησε σε ρητορική ερώτηση.
Είναι δύσκολο να πιστέψει κάποιος ότι ήταν ένα φραστικό ολίσθημα και ακόμη πιο δύσκολο να πειστεί ότι μέσα σε δύο ώρες η πρόταση κατατέθηκε επίσημα από τον Λαβρόφ και έγινε ουσιαστικά αποδεκτή ως βάση από τον Σύρο υπουργό Εξωτερικών.
Είναι προφανές ότι κάποιοι πίσω από τις διπλωματικές κουίντες συνομιλούν μυστικά για λύση του Συριακού και πως οι διαπραγματεύσεις αφορούν -αν δεν περιλαμβάνουν- και την Τεχεράνη, την οποία, κατά τα άλλα, οι Δυτικοί δεν τη θέλουν παρούσα ούτε καν ως παρατηρητή στις ειρηνευτικές συνομιλίες της Γενεύης.
Κι όμως, όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Γενεύη, εκεί που είτε τώρα, είτε αργότερα, θα παιχτεί η τελική πράξη του συριακού δράματος. Με ή χωρίς βομβαρδισμούς, τα αντίπαλα στρατόπεδα θα οδηγηθούν αναγκαστικά σε μια διαπραγμάτευση, μια πολιτική διαδικασία που θα επικυρώσει τις ισορροπίες στα πεδία των μαχών. Οσο πιο σύντομα συμβεί αυτό, τόσο λιγότερο αίμα θα χυθεί και τόσο πιο πιθανό θα είναι να μείνει η χώρα ενωμένη.
Μια χαοτική κατάρρευση του καθεστώτος, πέρα από την ανθρωπιστική καταστροφή που θα τη συνοδεύσει, θα είναι και ένας μεγάλος κίνδυνος ασφαλείας για τα δυτικά -αλλά και τα ρωσικά- συμφέροντα. «Η λύση στη Συρία δεν μπορεί να είναι στρατιωτική, παρά μόνο πολιτική», είπε χθες ο Κέρι.
«Ενα στρατιωτικό χτύπημα δεν θα έλυνε το πρόβλημα και η μόνη σωστή αντιμετώπιση της κρίσης είναι πολιτική» υποστήριξε ο Κινέζος υπουργός Εξωτερικών, Γουάνγκ Γι, ενώ η ύπατη αρμοστής του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Νάβι Πιλάι, τόνισε ότι «τα κράτη, μαζί με τα Ηνωμένα Εθνη, θα πρέπει να βρουν το μέσο για να οδηγήσουν τα συγκρουόμενα μέρη στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ώστε να σταματήσει η αιματοχυσία».
Στον δρόμο της διαπραγμάτευσης και όχι της στρατιωτικής επέμβασης βρίσκεται και η πλειοψηφία της αμερικανικής κοινής γνώμης.
Υπέρ της ειρήνης τα γκάλοπ
Σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες έρευνες, το 59% των ερωτηθέντων απάντησαν αρνητικά στην ερώτηση αν θα έπρεπε να δώσει το Κογκρέσο το πράσινο φως στον πρόεδρο Ομπάμα για ένα στρατιωτικό χτύπημα. Μόλις το 37% τάσσεται υπέρ.
Η συντριπτική αυτή τάση της κοινής γνώμης επηρεάζει και τα μέλη του Κογκρέσου, τα οποία, αντίθετα από τα καθ’ ημάς, λαμβάνουν σοβαρά υπ’ όψιν τους τη λαϊκή βούληση και την επανεκλογή τους.
Από τα 533 μέλη του Κογκρέσου, μόλις 22 γερουσιαστές και άλλοι τόσοι βουλευτές έχουν ταχθεί ανοιχτά υπέρ της ανάληψης μονομερούς αμερικανικής στρατιωτικής δράσης στη Συρία. Δεκαεννέα γερουσιαστές και 130 βουλευτές έχουν ταχθεί ενάντια, με τους υπόλοιπους να περιμένουν μέχρι την κρίσιμη στιγμή των ψηφοφοριών.
