Σπέρνω εξαιρετικούς στίχους στο κορεσμένο έδαφος του εφήμερου, το λιπαίνω με αλληγορίες και μεταφορές ευελπιστώντας να γονιμοποιηθεί και να βλαστήσει· έπειτα από την ολοκλήρωση ενός πλήρους κύκλου μάλλον έχω χρεία αγρανάπαυσης καθόσον. Αλεκ Σχινάς, Ο Ζύθος: «Πέρα απ’ τα σύνορα των ανθρώπων/ πέρα από τα υγρά βαθύσκια δάση της Αγάπης/ κι απ’ τις γυμνές βραχοκορφές του Λογισμού/ στο κέντρο μιας ατέρμονης ερήμου/ υπήρχανε κοιτάσματα ενός σπάνιου ισότοπου της Λύτρωσης./ Είχα εγκύψει σε παμπάλαιους χάρτες, και υποψιάστηκα./ Είχα μιλήσει σε σοφούς και έμαθα./Βαθιά είχα ονειρευτεί και πίστεψα./ Ξεκίνησα για κει…/ Την πρώτη μέρα, έξω από
Περισσότερα.. »361ο δελτίο θυελλωδών φαινομένων σήμερα. Πίσω έχει η κάλπη την ουρά, που λέγαμε χθες. Απεχθάνομαι παιδιόθεν τα ιωβηλαία· αργυρά, αδαμάντινα και χρυσά. Παραπέμπουν σε βασιλείς, υποτελείς και αφελείς. Εφευρέθηκαν οι επέτειοι για να ντύνουμε γιορτινά την κενοδοξία μας· να μεταφέρουμε την πλήξη μας από τον καναπέ στην πολυθρόνα, ξαναθωρώντας την σε μαγνητοσκόπηση. Η πραγματική ζωή είναι κλάσμα με αριθμητή τα φτερά μας και παρονομαστή τις ρίζες μας. Ξεμυαλιζόμαστε μολαταύτα απ' τους ακέραιους. Οι στρογγυλοί αριθμοί λειαίνουν τις γωνίες μας, λεπταίνουν τις αγωνίες μας, λιπαίνουν τον πάγο στις Παταγονίες μας. Το δέκα, το είκοσι, το πενήντα,
Περισσότερα.. »Κοιτούσα προχθές το σκίτσο του Κουντούρη στην ένατη σελίδα της εφημερίδας μας. Ο Μιχάλης δεν έχει ανάγκη ούτε συστάσεις ούτε την έσωθεν καλή μαρτυρία· έχει κατακτήσει την έξωθεν με αλλεπάλληλα διεθνή βραβεία. Πάντα προσέχω τη δουλειά του. Επιβεβαιώνει κάθε μέρα την πανάρχαια κινεζική ρήση: Με μια εικόνα χωρίς λόγια αρθρώνει υψηλής αισθητικής και ποιότητας λόγο· χίλιες λέξεις και βάλε. Οποιος δεν έχει φυλάξει το φύλλο της Τετάρτης (12-2) ας αναζητήσει τη γελοιογραφία στην ιστοσελίδα www.efsyn.gr. Αναπαριστά τον εκ μεσσηνιακής Μάνης ορμώμενο εθνοσωτήρα Αντωνάκη Σαμαρά, που πολιτεύεται ερμηνεύοντας το συνεταιρίζεσθαι με τον λαό ως αποφασίζομεν
Περισσότερα.. »Καίτοι ειπωμένες τον προ-προηγούμενο αιώνα, καθαρές και ξάστερες κουβέντες όπως αυτές, εισδύουν βαθιά στην ιδιοσυγκρασία των Ελλήνων, δεν χάνουν ίχνος από την αλήθεια τους και παραμένουν διαχρονικά επίκαιρες: «Ως οι Ινδοί εις φυλάς, ούτω και οι Ελληνες διαιρούνται εις τρεις κατηγορίας: Πρώτον, εις συμπολιτευομένους, ήτοι έχοντας κοχλιάριον να βυθίζωσιν εις την χύτραν του προϋπολογισμού, δεύτερον, εις αντιπολιτευομένους, ήτοι μη έχοντας κοχλιάριον και ζητούντας εν παντί τρόπω να λάβωσιν τοιούτον και τρίτον, εις εργαζομένους, ήτοι ούτε έχοντας κοχλιάριον ούτε ζητούντας, αλλ’ επιφορτισμένους να γεμίζωσι την χύτραν διά του ιδρώτος των». Λογοτέχνης πρωτοπόρος στους καιρούς του,
Περισσότερα.. »Μια φορά κι έναν καιρό, όταν η Κυψέλη συγκαταλεγόταν στις εξοχές των Αθηνών, ο αξιωματικός του ιππικού Αθανασίου κυνηγούσε με τους φίλους του στις όχθες ενός ποταμού με πολλά νερά, πλατάνια και εκλεκτά θηράματα· τη μετέπειτα Φωκίωνος Νέγρη. Εχτισε μάλιστα στους πρόποδες ενός λόφου, εκεί κοντά, το σπίτι όπου έμελλε να γεννηθούν τα περισσότερα από τα δέκα παιδιά του. Σ' αυτό αντίκρισε πρώτη φορά το φως η κόρη του Γεωργία την Πρωτοχρονιά του 1897. Ενα ατίθασο άλογο έριξε στα ρείθρα της Στυγός τον ατυχή ιππέα και η μικρή Γεωργία μαζί με τ' αδέλφια της αναγκάστηκε
Περισσότερα.. »Δυσώδης και επικίνδυνη χώρα η Ελλάς. Κυκλοφορούν ανέλεγκτα εν μέση οδώ τα πιο φρικτά τέρατα της μυθολογίας· τρόικες και μνημόνια μας την έχουν στημένη παντού. Ωχριούν μπροστά τους ο Περιφήτης, ο Σκίρωνας, ο Προκρούστης και ο Σίνης ο Πιτυοκάμπτης στους οποίους έδωσε άλλοτε ένα καλό μάθημα ο Θησέας, επειδή αξίωσαν να πληρώσει αλμυρούτσικα διόδια για τη διαδρομή Τροιζήνα-Αθήνα. Καθάρισε τον τόπο τότε ο γιος του Αιγέα και της Αίθρας, αλλά για να περάσεις σήμερα την Κακιά Σκάλα δεν σου φτάνει ένας ολόκληρος μισθός και μάλιστα προ κρίσεως. Ιδρώνεις νυχθημερόν στο μεροκάματο, αν έχεις, γίνεσαι
Περισσότερα.. »Κογιοναδόρος και είρων Ληξουριώτης δίνει στην ψυχοκόρη του μια καλαθούνα με κέρατα κριαριού να τα πάει ρεγάλο στον γείτονα μαζί με μια κάρτα που γράφει: «Στη γιορτή σου». Ευγενής ο Ανδρέας Λασκαράτος -διότι περί του Λασκαράτου πρόκειται- δεν μπορεί να μην ανταποδώσει τέτοιο τρανό πεσκέσι. Αδειάζει τα κέρατα, γεμίζει το καλάθι με τα πιο μυρωδάτα φθινοπωρινά άνθη του κήπου του και το επιστρέφει στον αποστολέα με την απάντηση: «Δωρίζει κανείς ό,τι διαθέτει εν αφθονία». Εμεινε όρθιος ο ανδριάντας του ποιητή στο τελευταίο χτύπημα του Εγκέλαδου. Αγέρωχος όπως κι ο ίδιος, που στον πολυτάραχο βίο
Περισσότερα.. »Το κενό έχει την τάση να γεμίζει αφ' εαυτού. Το λένε κι οι συγκοινωνιολόγοι. Εάν κατορθώσεις να αποσυμφορήσεις μια οδική αρτηρία και δεν φροντίσεις να πεζοδρομήσεις ορισμένες λωρίδες της, βάζοντάς τους παρτέρια, παγκάκια, δυο δενδρύλια βρε αδελφέ, αργά ή γρήγορα τα αυτοκίνητα θα τις κατακλύσουν και πάλι. Επιμένουν οι φιλόσοφοι πως συνειδητοποιούμε το κενό γεμίζοντάς το. «Το κενό και το τίποτε είναι το μέτρο χρησιμότητας κάθε ενέργειάς μας» ισχυριζόταν ο Λάο Τσε συμβουλεύοντας τους μαθητές του: «Σταθείτε εκεί που αρχίζει το σκοτάδι της ύπαρξης και φωνάξτε στο κενό. Σίγουρα θα σας απαντήσει». Τους αποκρίθηκε
Περισσότερα.. »Για τους αλκοολικούς υπάρχει μια σωτήρια συνταγή: Το πρώτο ποτήρι σε χαλαρώνει, το δεύτερο σε φέρνει στο κέφι και το τρίτο σε μεθάει γλυκά. Το τέταρτο, όμως, αποτελεί ύβρι απέναντι στους γύρω σου, στον εαυτό σου και προπαντός στο ίδιο το ποτό. Την εφαρμόζω πιστά. Πίνω μόνο τρία στο καθένα από τα έξι-επτά μπαρ στα οποία καταφεύγω τα βράδια. Αιχμηρά λόγια απευθύνει ο Τσόρτσιλ, από το βήμα, σε μια εκπρόσωπο των Εργατικών στην Κάτω Βουλή. Εκείνη τον πλησιάζει σ' ένα πηγαδάκι, μετά το τέλος της συνεδρίασης, λέγοντάς του εξοργισμένη: «Κύριε, αν ήσαστε άντρας μου, θα
Περισσότερα.. »Κάπου επτά χιλιάδες ορισμούς έχω διαβάσει για την ποίηση. Ευτυχώς δεν τους θυμάμαι όλους απέξω. Από την εποχή της Σαπφώς, του Σιμωνίδη και του Αρχίλοχου ίσαμε τον Εμπειρίκο, τον Καρούζο και την Πολυδούρη, στοχαστές φιλόσοφοι και στιχοπλόκοι πρωτίστως, προσπαθούν να περιορίσουν τον ποιητικό λόγο στο στέρεο κέλυφος της λογικής· να τον κλείσουν σαν το μαργαριτάρι μέσα σ' ένα σκληρό και αδιαπέραστο στρείδι. Δεν τα καταφέρνουν. Συνήθως αντιφάσκουν μεταξύ τους. Ενα μικρό μέρος της αλήθειας συλλαμβάνει ο καθένας τους. Γιατί η ποίηση κινητοποιεί το συναίσθημα: το πάνοπλο μυαλό τρέπεται σε άτακτη φυγή μπροστά στο ανοργάνωτο ασκέρι
Περισσότερα.. »Τα Ρίχτερ έχουν στήσει τον μακάβριο χορό τους στο Ιόνιο κι οι Κεφαλονίτες χάνουν τα βήματα, καθώς, εδώ και δέκα μέρες, νιώθουν τη γη να φεύγει κάτω απ’ τα πόδια τους. Ευτυχώς δεν θρηνούν θύματα ούτε αναζητούν συμπολίτες τους στα ερείπια. Αργά ή γρήγορα οι υλικές ζημιές θα αποκατασταθούν, ωστόσο οι πληγές που αφήνει ο Εγκέλαδος είναι βαθιές· χαίνουσες. Οι σεισμολόγοι προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα φαινόμενα καθησυχάζοντας τον πληθυσμό, αλλά κι οι ίδιοι ξέρουν πως η επιστήμη τους ακροβατεί στη σωκρατική ρήση «εν οίδα ότι ουδέν οίδα». Υπάρχουν ώρες που βρισκόμαστε ανυπεράσπιστοι μπροστά στις
Περισσότερα.. »Οι προηγμένες χώρες της Δύσης δεν έχαναν ευκαιρία να υπογραμμίζουν τα σημεία υπεροχής τους έναντι του πάλαι ποτέ ανατολικού μπλοκ με σπουδαιότερα την ελευθερία γνώμης και έκφρασης, το υψηλό βιοτικό επίπεδο, τα εφάμιλλα συστήματα Υγείας και Παιδείας και την υπερεπάρκεια καταναλωτικών αγαθών. Την εποχή κατά την οποία οι αναξιοπαθούντες πληθυσμοί του υπαρκτού σοσιαλισμού σχημάτιζαν ουρές εκατοντάδων μέτρων προκειμένου να προμηθευτούν τα βασικά είδη διαβίωσης, οι αλαζόνες και κομπορρήμονες Δυτικοί πετούσαν και του πουλιού το γάλα στα σκουπίδια και τις χωματερές. Υστέρηση, υπανάπτυξη και τριτοκοσμική κακομοιριά υποδηλώνουν οι ουρές. Παραπέμπουν σε αλήστου μνήμης καιρούς. Θυμάμαι
Περισσότερα.. »Σαν σήμερα, το 1468, μας αφήνει χρόνους ο Ιωάννης Γουτεμβέργιος, για τους φίλους Γιοχάνες. Στα 71 έτη του βίου του προλαβαίνει να εφεύρει την τυπογραφία και να μας κάψει τη γούνα. Να κάθομαι, τουτέστιν, να γράφω ανεκδιήγητα όσο και διφορούμενα πονήματα Κυριακή και σχόλη κι εσείς να καταπονείστε με τα σχολιανά τού κάθε κερατά Δευτεριάτικα. Για να λέμε και του στραβού το δίκιο, πάντως, ο Γκούτενμπεργκ διευρύνει τους ορίζοντες της ανθρωπότητας χαρίζοντας το δώρο της ανάγνωσης στο ευρύ κοινό και δίνοντας ταυτοχρόνως ψωμί, παλιότερα παντεσπάνι, σε κάτι ρεμάλια σαν εμάς τους γαζετατζήδες. Το 1441 αξιοποιεί
Περισσότερα.. »Δεν χωνεύουν τους Κερκυραίους οι Αγγλοι για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ότι τους παίρνουν τις γκόμενες. Ακόμα και τον Φλεβάρη -καλό μήνα επί τη ευκαιρία- θα συναντήσεις στο νησί των Φαιάκων τα πιο δροσερά κορίτσια της Βρετανίας να ζουν τον έρωτα της ζωής τους με κάποιον Σπύρο. Είναι τόσα πολλά ώστε οργανώνονται σε συλλόγους, να πίνουν το τσαγάκι τους κατά τις πέντε διαπιστώνοντας πόσο δεν τους λείπει το Λίβερπουλ. Ως ξεπεσμένοι απόγονοι αποικιοκρατών οι Εγγλέζοι αρέσκονται να ταξιδεύουν στους χαμένους παραδείσους τής άλλοτε κραταιάς αυτοκρατορίας. Οι Κορφοί αποτελούν έναν από τους λατρεμένους προορισμούς
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
