Τόσες φορές που αναφέρθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ ο Σαμαράς σίγουρα θα τον ψηφίσει
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Τα νούμερα δεν βγαίνουν: Στην Ειδική Εκθεση Τεκμηρίωσης της Ομάδας Διοίκησης Εργου του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων ανάμεσα στα άλλα ανακόλουθα που προτείνονται και που έχουν ήδη επισημανθεί και από τη Σύγκλητο του Πανεπιστημίου Αθηνών, αναφέρεται ότι σε ένα από τα ΤΕΙ κατόπιν εμβριθούς έρευνας και μελέτης προκύπτει ότι: με βάση το μοντέλο (που έχει ερήμην της πραγματικής κατάστασης επιλεγεί), «οι συνολικές σταθμικές απαιτήσεις σε διοικητικούς υπαλλήλους» είναι 116 που αν πολλαπλασιαστούν με «τον συντελεστή βαρύτητας γεωγραφικής διασποράς» που είναι για την περίπτωση το 1, μας κάνουν: 183! Δηλαδή υπάρχει
Περισσότερα.. »Στους ζωγραφισμένους τοίχους των ταβερνείων της παλιάς Αθήνας, που πρόλαβα κι εγώ στα χρόνια της ένοχης αθωότητας μιας παρατεταμένης εφηβείας, κυριαρχούσε ο χαρακτηριστικός τύπος του βαρελόφρονα. Οινοβαρής, με κατακόκκινα τριανταφυλλένια μάγουλα, τσιγκελωτή μουστάκα και κοιλιά ώς τα γόνατα, κρατούσε στο δεξί μια μπουκάλα κρασί και με τ' αριστερό κρατιόταν απ' τους φανοστάτες για να μη σωριαστεί φαρδύς-πλατύς στα ρείθρα του πεζοδρομίου. Η λαϊκή φαντασία τού έβαζε στο στόμα σπαρταριστές ατάκες σε εκκρεμή συννεφάκια, όχι απ' αυτά των μετέωρων, της βροχής, του καιρού και του εφήμερου· απ' τ' άλλα, που μετέρχονται συνήθως οι καρικατουρίστες στα κόμικς
Περισσότερα.. »Της Σταυρούλας Ματζώρου Ο χαρακτηριστικός ήχος των δικαστηρίων δεν είναι τα ξύλινα σφυράκια που τα χτυπούν δυνατά οι δικαστές για να επαναφέρουν την τάξη στις δικαστικές αίθουσες. Ούτε το θρόισμα από τις τσιγγάνικες φούστες ή τις τηβέννους, που θα μπορούσε, αλλά απαιτεί ησυχία για να ξεχωρίσει. Είναι τα τακούνια από τις γόβες των κοριτσιών. Οι νεαρές δικηγορίνες, ασκούμενες οι περισσότερες, φορούν ψηλοτάκουνα, όλες ή σχεδόν όλες. Λες και υπάρχει πρωτόκολλο. Λες και το ορίζει κάποιος εσωτερικός κανονισμός. Το αξιοθαύμαστο είναι η ευκολία με την οποία περπατούν οι κοπελιές εκεί ψηλά. Γιατί δεν στέκονται,
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Στο πλαίσιο και στην αρχή της πολυφωνίας βασιζόμενη προφανώς, η «Εφ.Συν.» δημοσίευσε άρθρο του πρώην πρωθυπουργού Κ. Σημίτη με τίτλο-ερώτημα «Υπάρχει έξοδος;». Μπα. Θυμάμαι ως φοιτητής όταν εδίδασκε (!) ο καθηγητής Κ. Σημίτης στο αμφιθέατρο βρίσκονταν τρεις (ψωνισμένοι) κι ο κούκος, σε αντίθεση λ.χ. με τον Σάκη Καράγιωργα που κρεμόμασταν σαν σταφύλια από τις κουπαστές του αμφιθεάτρου. Αυτός ο άνθρωπος, ο καθηγητής, διοίκησε την Ελλάδα επί οκτώ έτη (!) (αριθμός ιλιγγιώδης), οδηγώντας την στον οικονομικό μαρασμό και την ανέχεια (και στη σχιζοφρένεια!). Η εφημερίδα τού έδωσε χώρο, εντάξει, για να πει
Περισσότερα.. »Ο Σαμαράς έβαλε δύσκολη ερώτηση στον Πρετεντέρη για τα σπρεντ Του Λάκη Μπέλλου Δεν άντεχε τις ερωτήσεις του Πρετεντέρη ο Σαμαράς. Ζήτησε τάιμ άουτ τρεις φορές. Το συγκλονιστικότερο που είπε ήταν ότι θα βάλει το πλεόνασμα στο μαντίλι. Καλαματιανό εννοείται. Καλά, μας δουλεύουν; Τόση οικειότητα Σαμαρά – Πρετεντέρη η εκπομπή πρέπει να λεγόταν «Στον Ενικό». Ολη τη μέρα χθες κουβαλούσαν τη βιβλιοθήκη για να τη βάλουν ντεκόρ πίσω από τον Σαμαρά. Διακρινόταν μόνο το βιβλίο του Χρύσανθου Λαζαρίδη «Η θεωρία των δύο άκρων». Μαγνητοσκοπημένη ήταν η συνέντευξη. Πρέπει
Περισσότερα.. »120 τρελοί μέσες άκρες, απλήρωτοι ή απολυμένοι από την πάλαι ποτέ «Ελευθεροτυπία» και άλλα ευαγή ιδρύματα του Τύπου, για να μη σαλτάρουμε, κάναμε την αποκοτιά να κρεμαστούμε… Στα μανταλάκια. Ετσι, πριν από ένα έτος ακριβώς, στις 5 Νοεμβρίου 2012, από τις πτυχώσεις της καρδιάς μας και της ψυχής μας τις φυλλωσιές, με πολύ μεράκι και κέφι, έκανε την εμφάνισή του στα περίπτερα το φύλλο που κρατάτε στα χέρια σας, η «Εφημερίδα των Συντακτών». Επρόκειτο όντως για τρέλα. Φίλοι και γνωστοί προσπαθούσαν να προσγειώσουν τους αιθεροβάμονες που πίστευαν ότι με ένα χιλιάρικο κεφάλαιο ο καθένας
Περισσότερα.. »Της Σταυρούλας Ματζώρου Πρώτη Κυριακή της Ορθοστασίας προχθές. Α, ήταν πολύ ωραία. Πρώτον είχε πολύ καλό καιρό και ο φθινοπωριάτικος ήλιος σε τραβούσε έξω από το σπίτι. Επειτα είχαμε όλο τον χρόνο να εκφράσουμε το θρησκευτικό μας συναίσθημα, διότι αυτό ήταν το βασικό μέλημα της κυβέρνησης και βάσει αυτού καθορίστηκε το κυριακάτικο ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων. Και μετά, αχ μετά, με το αντίδωρο στο στόμα χωριστήκαμε σε εργαζόμενους και αγοραστές. Μόνο που όσοι από μας τους δεύτερους επιλέξαμε να ψωνίσουμε από τα ανοιχτά σουπερμάρκετ ό,τι είχαμε ξεχάσει τις προηγούμενες έξι ημέρες είναι αλήθεια ότι
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Το «εγώ» είναι τοξίνη· δηλητηριάζει τον οργανισμό, χρειάζεται άρα μεγάλη προσπάθεια για να επέλθει αποτοξίνωση και να επικρατήσει το «εμείς». Μόνο τότε η ιδέα του συνεταιρίζεσθαι γίνεται πράξη, αποδεκτή από την οικονομία και την κοινωνία. Εχει επιτευχθεί αυτό σημαντικά στη συνεταιριστική «Εφημερίδα των Συντακτών» που διαβάζετε και συμπληρώνει σήμερα έναν χρόνο συνεχούς έκδοσης. Σημαντικά, όχι πλήρως, διότι η νοοτροπία της ιεραρχίας και της ελεύθερης (sic) αγοράς κατατρύχει πολλούς από μας ακόμη. Δεν ξέρω αν θα κλείναμε χρόνο εάν δεν μας εμπιστεύονταν οι αναγνώστες, εσείς. Οι αναγνώστες είναι το μοναδικό όπλο
Περισσότερα.. »Της Αννας Δαμιανίδη Οσο γερνάω καταλαβαίνω ένα σωρό πράγματα που δεν καταλάβαινα παλιότερα. Είναι από τις μεγαλύτερες ηδονές της ζωής, να γίνεται φως ξαφνικά μέσα στο μυαλό σου και να λύνεται κάποια απορία που σε βασάνιζε. Κατά πάσα πιθανότητα θα γεννηθεί άλλη σε λίγο, μάλιστα θα τη γεννήσει η ίδια η νέα κατανόηση, κι ο κύκλος ξαναρχίζει. Μία από τις απορίες που δεν έχω λύσει είναι το πώς καταφέρνουν οι άνθρωποι να συμφιλιώνονται με τα σκουπίδια στον δημόσιο χώρο που κυκλοφορούν. Εντάξει, μπορεί η εισαγωγή μου να σας προϊδέασε για κάτι πιο φιλοσοφικό,
Περισσότερα.. »Για 1000ή φορά το ερώτημα: Αφού δεν υπάρχει κράτος, πώς υπάρχει παρακράτος
Περισσότερα.. »Είμαι πολιτικός πρόσφυγας από το Αφγανιστάν. Στην Ελλάδα βρίσκομαι από το 2003. Ζω όλο αυτό τον καιρό στην Αθήνα και δραστηριοποιούμαι στο Δίκτυο Κοινωνικής Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών. Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τη μετανάστευση σε συνάρτηση με τη δική μου προσπάθεια να αποκτήσω χαρτιά. Ηταν για μένα ένας λόγος παραπάνω να ασχοληθώ και να βοηθήσω και εγώ με τη σειρά μου άλλους, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Και εγώ προσωπικά αλλά και το Δίκτυο συνδεόμαστε με ευρωπαϊκά και άλλα διεθνή δίκτυα. Προσπαθούμε να παλέψουμε για το μεταναστευτικό σε ένα ευρύτερο πλαίσιο,
Περισσότερα.. »Του Μ. Θερσίτη ΣΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ του Κυρίου είναι αφιερωμένη η πρώτη μέρα της εβδομάδος, όπως δηλοί το όνομά της. Σε χρόνους περασμένους και σε τρυφερές ηλικίες η θεία λειτουργία με το τελετουργικό της, το θυμίαμα, τις ψαλμωδίες, την ενατένιση των εικόνων, δημιουργούσε μια μαγική σκηνή για τα παιδικά μάτια, μια αχλή παραμυθιού και ονείρου. Κι όταν με τον καιρό πέρασε στην περιοχή του απλού καθήκοντος, που καταλήγει βαρετό, υπήρχε πάντα μια άλλη σκηνή που μας περίμενε το πρωί, να ταξιδέψει το βλέμμα και τη φαντασία μας. Στο σινεάκ απολαμβάναμε κωμωδίες, γουέστερν σπαγγέτι και ταινίες
Περισσότερα.. »Ω απέραντη νοσταλγία για κάτι που ποτέ δεν ζήσαμε/ κι όμως αυτό υπήρξε όλη η ζωή μας. Χαρακτηρίζεται ποιητής γυμνός και μετέωρος. Καλή ώρα. Επιτρέψατέ μου λοιπόν την οικειότητα. Γεννιέται στην Αθήνα το βράδυ της Λαμπρής του 1922. 20 Απριλίου. Γι' αυτό οι γονείς του Λύσανδρος και Βασιλική Κοντοπούλου, με καταγωγή από την Κοντοβάζαινα Αρκαδίας, πριν από το βαπτιστικό Παντελεήμονας προσθέτουν το Αναστάσιος. Θα μπορούσαν να τον βγάλουν και Λάμπρο. Το 1940 εισάγεται στη Νομική Αθηνών. Απορρίπτει γρήγορα τις σχοινοτενείς δικηγορίστικες περιφράσεις και δίνεται ολοκληρωτικά στον ποιητικό λόγο. Προηγουμένως εντάσσεται στην ΕΠΟΝ κοινωνώντας την περιπέτεια
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
