Του Λευτέρη Κουγιουμουτζή* Εκλογές ενόψει και οι επαγγελματίες της πολιτικής έχουν δουλειές με φούντες. Ο αγώνας έχει ξεκινήσει και πρέπει να κερδηθεί πάση θυσία. Εδώ πια δεν παίζουμε, παρά μιλάμε για κοινωνική και οικονομική επιβίωση. Δεν είναι τα πράγματα όπως παλιά, που υπήρχε η πολυτέλεια της αγρανάπαυσης και της ανασύνταξης έπειτα από μια πρόσκαιρη ήττα. Ο αντίπαλος καραδοκεί, κι αυτή τη φορά είναι πραγματικός, με σάρκα και οστά· δεν αναμετριούνται πια με το πολιτικό τους alter ego. Ρίχνονται στη μάχη με όλα τους τα όπλα. Ρέει αθρόα χρήμα αμφιβόλου προελεύσεως σε έντυπα και
Περισσότερα.. »Της Αννας Δαμιανίδη Ταξίδευα σε θέση πούλμαν με καράβι, ακίνητη σαν τιμωρημένη κάτω από μια τηλεόραση, όπου αγανακτισμένοι δημοσιογράφοι κατακεραύνωναν τον Νίκο Δήμου για το άρθρο του περί θείου φωτός. Μιλούσαν εξ ονόματος του λαού, που είχε θιχτεί, πληγωθεί, προσβληθεί χρονιάρα μέρα, και δεν σηκώναν μύγα στο σπαθί τους. Ο κατηγορούμενος δεν εκλήθη να απολογηθεί, γιατί αυτές οι δίκες λανσάρουν δικές τους διαδικασίες. Ο λαός από κάτω, εμείς οι ταξιδιώτες δηλαδή, μιλιά δεν έβγαζε. Κάποια στιγμή κοιτάχτηκε, νομίζω, μεταξύ του. Ο λαός εννοώ. Το πολυκέφαλο τέρας. Το κεφάλι της διπλανής μου γύρισε και με
Περισσότερα.. »Της Αρχοντίας Κάτσουρα Συχνά οι εορταστικές ημέρες με στενοχωρούν. Ειδικά τελευταία. Δεν έχει να κάνει με την πολυτέλεια του αλλοτινών εποχών σχετικής ευημερίας, να μελαγχολεί δηλαδή κανείς τις ημέρες της χαράς, όταν όλοι επιβάλλεται να είναι ευτυχισμένοι και να γλεντούν, τρώγοντας, πίνοντας, διασκεδάζοντας, ανταλλάσσοντας δώρα και ευχές. Αυτό που με βαρύνει περισσότερο είναι ότι οι εορταστικές ημέρες είναι δυσκολότερες για κάποιους ανθρώπους απ’ ό,τι τον υπόλοιπο χρόνο και η κατάσταση αυτή γίνεται χειρότερη όσο ο καιρός περνά. Το φετινό Πάσχα είναι πιο θλιμμένο από τα περασμένα Χριστούγεννα, όπως και τα Χριστούγεννα υπήρξαν δυσκολότερα από
Περισσότερα.. »
Του Πέτρου Θ. Πιζάνια* Ως ένας από τους αναλυτές των δημόσιων πραγμάτων της χώρας μας σε αυτή τη φιλόξενη εφημερίδα, θέλω να εκφράσω από την ίδια αυτή στήλη τη διαμαρτυρία μου για το προφίλ, τα χαρακτηριστικά, των μελών της κυβερνητικής ελίτ, Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ. Ο λόγος της διαμαρτυρίας είναι ότι τα χαρακτηριστικά τους καθιστούν την ψύχραιμη ανάλυση των φαινομένων, και ιδίως των δημόσιων πολιτικών συμπεριφορών και αποφάσεων αυτών των ανθρώπων, έργο εξαιρετικά δύσκολο. Οι αιτίες που γεννούν τη δυσκολία δεν οφείλονται ούτε στην πολυπλοκότητα της σκέψης τους ούτε στην πολιτική ή οποιαδήποτε άλλη ευφυΐα
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Και, καθώς συνεχίζεται ο θόρυβος περί ευρωεκλογών, σκέφτομαι: Για ποια Ευρώπη μιλάμε; Αυτήν που περιορίζεται στην Ευρωπαϊκή Ενωση του ενιαίου ή μη νομίσματος ή την άλλη: Αυτή που, ένας από τους μεγάλους οραματιστές της Ενωμένης Ευρώπης, ο στρατηγός Ντε Γκολ, έλεγε ότι εκτείνεται από τον Ατλαντικό ώς τα Ουράλια, περιλαμβάνοντας τη Ρωσία και άλλες χώρες, που συμπληρώνουν γεωγραφικά και πολιτισμικά την ήπειρό μας, αν και έχουν θεωρηθεί από τον Χάντινγκτον και άλλους ο αντίποδάς της; Ο εμφύλιος σπαραγμός στην Ουκρανία σήμερα είναι μαζί το σύμβολο και η άγρια πραγματικότητα της
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Τι κάνει ένας ηγέτης αριστερής αντιπολίτευσης όταν νιώθει το έδαφος να φεύγει κάτω από τα πόδια του, καθώς πέφτει στις δημοσκοπήσεις κι αυτός και το κόμμα του; Πάει να δει τη νεανική του αγάπη, λέει η ιστορία της ταινίας «Viva la liberta». Επιστρέφει στις ρίζες της αμφισβήτησης, στα νιάτα του που ήταν μοντέρνος και τολμηρός κι ερωτευμένος με την καλλιτεχνική, μοντέρνα και τολμηρή ξανθιά Γαλλίδα. Τότε που ήταν όλα απλά, εκεί στο Παρίσι έγερνες λίγο το κεφάλι και σου ψιθύριζε τις απαντήσεις η πόλη στο αυτί. Ωραία ιστορία. Στο μεταξύ
Περισσότερα.. »
Του Λευτέρη Κουγιουμουτζή* «Πού πήγαν οι χαρταετοί, μπαμπά;» με ρώτησε προχθές απορημένος ο δίχρονος γιος μου. Είχε δει δυο-τρεις όλους κι όλους ν’ ανεμίζουν την Καθαρά Δευτέρα και τους αναζήτησε, του είχαν κάνει εντύπωση μεγάλη. Βγήκε στο μπαλκόνι και τους γύρεψε· με πείσμα περιπλανήθηκε το βλέμμα του στον ορίζοντα, με την ελπίδα να βρει έστω κι έναν σε καμιά γωνίτσα τ’ ουρανού. Πού πήγαν οι χαρταετοί, αλήθεια; Δεν είναι και πολλά τα χρόνια που έσκιζαν τον αέρα όλη τη Σαρακοστή. Με το πρώτο χαμόγελο της άνοιξης, ξεχύνονταν στα χωράφια οι μπόμπιρες της γειτονιάς
Περισσότερα.. »Της Αρχοντίας Κάτσουρα Περπατούσα τις προάλλες στο κέντρο της Αθήνας και, κάνοντας επικίνδυνες ασκήσεις ισορροπίας ανάμεσα στα παρκαρισμένα πάνω στο πεζοδρόμιο αυτοκίνητα και τα ταλαιπωρημένα δέντρα που αγωνίζονται να επιβιώσουν μέσα στο καυσαέριο και την επεκτατική διάθεση των εποχουμένων, σκόνταψα πάνω σε ένα κομμάτι τσιμέντο. Σκύβοντας να δω πού είχα πέσει, διαπίστωσα ότι ήταν το περιθώριο μιας λακκούβας, όπου κάποτε –μάλλον μέχρι πρόσφατα– υπήρχε ένα δέντρο, σπασμένο σχεδόν ώς τη ρίζα τώρα. Κι εκεί, ανάμεσα στον τσακισμένο κορμό και τα λάστιχα του αυτοκινήτου, έσκαγε σαν χαμόγελο ένα γαλάζιο λουλούδι, τόσο δα μικρό, όσο η
Περισσότερα.. »Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Πριν από λίγες μέρες δόθηκαν στη δημοσιότητα τα βίντεο από τις φυλακές που απεικονίζουν την άγρια δολοφονία του Ιλί Καρέλι από μια ομάδα φυλάκων. Ενώ η Δικαιοσύνη επιλήφθηκε αμέσως, παρέπεμψε ήδη μερικούς και θα συνεχίσει παραπέμποντας και τους υπόλοιπους, για αδικήματα όπως πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, κατάχρηση εξουσίας και υπέρβαση καθήκοντος, με αποτέλεσμα τον θάνατο του θύματος, εμείς σπεύσαμε να διατρανώσουμε τον αποτροπιασμό μας για το φριχτό έγκλημα. Ετσι διαχωρίσαμε τη θέση μας. Ο αποτροπιασμός της κοινής γνώμης στράφηκε μονοδιάστατα προς τους κατηγορούμενους φύλακες, που (ελπίζουμε πως) θα τιμωρηθούν παραδειγματικά για
Περισσότερα.. »
Της Μαριαλένας Σπυροπούλου* Ανάμεσα σε δύο δρόμους ταχείας κυκλοφορίας υπάρχει πάντα η ανάγκη να υπάρχει μια νησίδα. Οταν καταφέρεις να ακουμπήσεις εκεί, δεν αισθάνεσαι ότι σε παρασύρει το ρεύμα είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω. Ισα ίσα μπορείς να σταθείς για λίγη ώρα, χωρίς κάποιος να σε σπρώξει, να σε εξαναγκάσει να προχωρήσεις, χωρίς να ενοχλείς κανέναν. Από τη μια, δεν απέχεις από την αγριότητα και την ταχύτητα της μανιασμένης κίνησης, είσαι εκεί, μετέχεις, ενώ ταυτόχρονα δίνεις στον εαυτό σου μια ελάχιστη, αστραπιαία δυνατότητα να ξεκουραστείς στο είναι σου, πριν ξαναμπείς στη
Περισσότερα.. »Της Αννας Δαμιανίδη -Ελένη! Ακούω μια φωνή καθώς περπατώ προς το σπίτι φορτωμένη σακούλες του σουπερμάρκετ. Συνεχίζω τον δρόμο μου, δεν γυρίζω το κεφάλι, διότι δεν με λένε Ελένη. Ομως η φωνή απευθύνεται σε μένα, είναι σαφές. Δεν υπάρχει άλλη καμία στο πεζοδρόμιο, και στον δρόμο ένα και μοναδικό αυτοκίνητο με ακολουθεί με την άνεσή του. Ενας άντρας με πυκνά μαλλιά έχει βγάλει το κεφάλι από το παράθυρο και με φωνάζει με τόσο ενθουσιασμό που μου κόβεται η φόρα. -Δεν με γνωρίζεις, Ελένη; Δεν με θυμάσαι; Εχει τέτοια θέρμη η φωνή του
Περισσότερα.. »Φιλήμονας Πατσάκης «Ο Ευτυχισμένος Σίσυφος», Εκδόσεις «Εξάρχεια»
Περισσότερα.. »Της Αρχοντίας Κάτσουρα «Φτιάχνουμε τους χυμούς μας από τα πιο γευστικότατα πορτοκάλια». Αυτή η φράση, που ήταν τυπωμένη πάνω στο κουτί χυμού μεγάλης αλυσίδας σουπερμάρκετ της Βρετανίας, έγινε αφορμή για μια μεγάλη συζήτηση στη χώρα όσον αφορά τη σωστή γνώση της γλώσσας και τη σημασία της γραμματικής στον λόγο. Ενας έφηβος μαθητής έστειλε ένα γράμμα στην εταιρεία, κατακεραυνώνοντάς την για την κακή χρήση του υπερθετικού βαθμού και την κακοποίηση της γλώσσας στις συσκευασίες των χυμών της. Στην επιστολή του, σύμφωνα με άρθρο στην ηλεκτρονική στήλη «Πρόσεχε τη γλώσσα σου» (Mind your language) στον
Περισσότερα.. »
Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Με την επίσκεψη της Μέρκελ στην Ελλάδα θα κλείσει ο κύκλος των επαίνων προς την κυβέρνηση για την ευημερία των αριθμών της. Ευημερία κατακυρωμένη, ναι, γιατί μετά από τόσον καιρό που έπαιζε τον παπά (εδώ παπάς, εκεί παπάς), το πρωτογενές πλεόνασμα εντοπίστηκε στην τσέπη του παπατζή, ενώ οι παίκτες, που ξεγελασμένοι από τον αβανταδόρο μαζεύτηκαν γύρω από το πλιάν τραπεζάκι και μπήκαν στο παιχνίδι, κοιτάζουν με απορία τα άδεια χέρια τους. Το γεγονός ότι η ΔΗΜΑΡ επίμονα είχε διεκδικήσει και είχε πετύχει τη συμφωνία ότι αν έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα, θα πάει
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
