Τηλεοπτική δημοκρατία· του καναπέ, του αράγματος, του ωχ αδελφέ. Δεν θα βγάλουμε εμείς το φίδι απ' την τρύπα αλλά εάν παρ' ελπίδα το επιχειρήσει κανένας τολμητίας, ας απολαύσουμε την απόπειρα σε απευθείας μετάδοση. Οι αρχαίοι ημών φώτισαν τον κόσμο εφευρίσκοντας την άμεση δημοκρατία. Το πολίτευμα στο οποίο ο δήμος αποφάσιζε απευθείας για τα κοινά. Οποιος αδιαφορούσε χαρακτηριζόταν ιδιώτης, δηλαδή ηλίθιος, και πλήρωνε τα επίχειρα της απραξίας του με τη δημόσια απαξίωση. Στη σύγχρονη εποχή επικράτησε η αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Εκλέγουμε ανά τακτά διαστήματα εκπροσώπους στο Κοινοβούλιο και την κυβέρνηση για να εφαρμόσουν συγκεκριμένο πρόγραμμα, το οποίο
Περισσότερα.. »Μεμψίμοιροι οι κάτοικοι των μεγάλων πόλεων, διατείνονται ότι έχουν πληγεί ανεπανόρθωτα από την κρίση και τα μνημόνια και πως, αντιθέτως, οι συμπολίτες τους στην επαρχία περνούν ζωή και κότα, εκτρέφοντας άφθονες απ' τις τελευταίες, οι οποίες σε συνδυασμό με την αγγουροντομάτα και το σχετικό ζαρζαβάτι που καλλιεργούν, τους εξασφαλίζουν τουλάχιστον το να μην αναζητούν εδώδιμα στα σκουπίδια. Η ύπαιθρος φαντάζει αυτάρκης στα μάτια των αστών και όσοι έχουν απομείνει σ' αυτήν, τυχεροί και προνομιούχοι. Λάθος, και μάλιστα μέγα. Νομάδας εσχάτως παρεπιδημώ επιτέλους στη μαγευτική μαγιάτικη φύση και συζητώ με αρκετούς από τους ανθρώπους της
Περισσότερα.. »Προγνωστικά δίνω κι εγώ ενάμιση χρόνο τώρα. Αρχαιόθεν ο άνθρωπος αισθάνεται την ανάγκη να συνομιλήσει με τα μετέωρα, να διερευνήσει τις προθέσεις τους, να διεισδύσει τα μυστήριά τους. Για να διαβεί κάμπους, να περάσει θάλασσες, να σπείρει τα χωράφια του, βρε αδερφέ! Οι ναυτικοί και οι αγρότες παρατηρούν τον ουρανό αποκρυπτογραφώντας τις καιρικές συνθήκες από την κίνηση των άστρων, του φεγγαριού, των νεφών, των ενδημικών και αποδημητικών πτηνών. Παρεμπιπτόντως, ρίχνουν καμιά ματιά στα δελτία, να βγάλουμε κι εμείς το ψωμάκι μας στις ζόρικες εποχές που διάγουμε. Οταν στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο τα αντιμαχόμενα στρατόπεδα
Περισσότερα.. »Μυστήρια άνοιξη η φετινή. Ανάποδη. Αργοπορεί να ντυθεί στα καλά της. Χαζεύω το Αιγαίο από έναν βράχο ψηλά στην ανατολική Νάξο. Κεραυνοβολημένος, άναυδος, δακρυσμένος. Ενα πικρό «γιατί» χάνεται στην ασάλευτη γραμμή των οριζόντων. Εμπρός μου πεντακάθαρη η Δονούσα. Μετράω τα σπίτια του ανατολικού οικισμού της. Αντίκρυ η Αμοργός με το μακρόσυρτο περίγραμμά της στεφανωμένο από σύννεφα. Ισια μπροστά η Κέρος, κυρτή απολιθωμένη κόρη και δίπλα κοντοστούπικο, στις μύτες των ποδιών για να φανεί, το Κουφονήσι. Νομίζεις πως θ' απλώσεις το χέρι να ψηλαφίσεις τη μαγεία. Μια αφρίζουσα πινελιά που ολοένα πλησιάζει, σπάει τη μονοτονία
Περισσότερα.. »Νεφελοβατούν όσοι νομίζουν ότι το αποτέλεσμα της προχθεσινής κάλπης εκθέτει, έστω και αμυδρώς, οιονδήποτε των εκτεθειμένων. Νικητές καίτοι νικημένοι εξήλθαν άπαντες από την εκλογική μάχη καθότι κατήγαγον περιφανή πανωλεθρίαμβο. Ο Απολείπειν Αντώνιος, επί παραδείγματι, μπορεί να είδε τους εκλεκτούς της καρδιάς του, για την υποψηφιότητα των οποίων σε Αθήνα, Αττική και Θεσσαλονίκη επέμεινε προσωπικώς, να καταβαραθρώνονται στις απόκρημνες χαράδρες του προσφιλούς του Ταΰγετου, πανηγυρίζει ωστόσο καθώς ο μισητός αντίπαλος Αλέξης Τσίπρας ματώνει στις ακανθώδεις ατραπούς των περιφερειών και των μικρών ή μεγαλύτερων δήμων. Ο Αρης ο σπηλαιώδης, όστις διαμόρφωσε πολιτική αδέξιου πλην ακροδεξιού λοχία, κομπορρημονεί
Περισσότερα.. »Κάλπηδες κάλπης κάλπισμα καλπάζοντας καλπίζουν, σκαλώνοντας σε καρπαζιές το σκαλπ τους καλλωπίζουν. Κατά τα φαινόμενα, οδεύομεν προς εκλογάς εις τας οποίας εκτίθεται πας πικραμένος. Ευρωπαϊκές, περιφερειακές, δημοτικές. Τοπικά συμβούλια, διαμερισματικές επιτροπές, αιρετοί γειτονιάς, εκλεγμένοι πολυκατοικίας, διορισμένοι μονοκατοικίας, δοτοί δωματίου. Οι επικεφαλής έπειτα από εργώδη προσπάθεια μηνών κατόρθωσαν εν τέλει να καταρτίσουν τα ψηφοδέλτια. Προτάθηκαν εκπρόσωποι από τα δύο φύλα, τα τρία κακά της μοίρας μας, τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα, τις πέντε ηπείρους, τα έξι δάκτυλα βασιλικού φάσκελου και τις επτά πληγές του Φαραώ. Λοξοκοίταξαν προς όλες τις κατευθύνσεις κολακευμένοι οι εκκολαπτόμενοι κομισάριοι, προβάλλοντας
Περισσότερα.. »Μόσχα. Στην οδό Σαντόβαγια στο κέντρο της πόλης πνέει μια αύρα παρισινού βουλεβάρτου. Στην πάλαι ποτέ σοβιετική εποχή συνιστούσε σημείο αναφοράς της μποέμ νεολαίας, φιλοξένησε την κομματική νομενκλατούρα και αργότερα, στα χρόνια της περεστρόικας, τα κατάξανθα κορίτσια που σκανδάλισαν την υφήλιο. Αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ τόπο προορισμού για Ρώσους και ξένους τουρίστες, πολλοί από τους οποίους κατευθύνονται στο κτίριο με το νούμερο 302Β αναζητώντας το διαμέρισμα 50. Αλλαγμένη στο πέρασμα των δεκαετιών η αρίθμηση. Οι Μοσχοβίτες, ωστόσο, ξέρουν ότι εκεί έζησε ο Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ, που γεννήθηκε σαν σήμερα στα 1891, και οδηγούν
Περισσότερα.. »Καταιγιστικός ο Κωνσταντάρας ως Μαυρογιαλούρος στην ταινία του Σακελλάριου «Υπάρχει και φιλότιμο», αμολάει τη μια σπαρταριστή ατάκα μετά την άλλη. «Οι γυναίκες και οι πολιτικοί πρέπει να προσέχουν την περιφέρειά τους» εξομολογείται, μεταξύ άλλων. Καίτοι δεν διαθέτει το τάλαντο του Λάμπρου, ο υπέρλαμπρος πρώην Λαμπράκης Θεόδωρος Πάγκαλος αρέσκεται να γίνεται κωμικός εκτοξεύοντας φαρμακερά βέλη εναντίον της Αριστεράς. Πολιτεύεται επί δεκαετίες αλλά, καθότι ξερόλας και αγενής, περιφρονεί τους προγενέστερους, με αποτέλεσμα η περίμετρος της μέσης του να προσεγγίζει την οριογραμμή του υπολοίπου Αττικής. Άλλοι τύποι Μαυρογιαλούρος και Πάγκαλος, παρ' ότι γνήσιοι εκπρόσωποι του σάπιου κομματικού
Περισσότερα.. »ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ οι υποψήφιοι των τριπλών εκλογών μάς κοιτάζουν στα μάτια, γυρίζουν σελίδα, παίρνουν τη ζωή μας στα χέρια τους και μεταφέρουν το μέλλον στο σήμερα καθώς μπορούν να βολτάρουν ανεμπόδιστα στη μηχανή του χρόνου. Μη έχοντας τίποτα ουσιαστικό να προτείνουν καταφεύγουν στα στερεότυπα και χρησιμοποιούν, λες και το κάνουν για να μας τσαντίσουν, τα ίδια κι απαράλλαχτα τρομάρα τους. Στην ανία που μας προξενεί η πεζότητά τους απαντάμε με ποίηση: ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ. «Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας / κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,/ έναν ώμο ν' ακουμπάτε την
Περισσότερα.. »Ορισμένοι άνθρωποι δεν υπάρχουν. Το αποτύπωμά τους αποτελεί ένα αναπόδραστο κενό. Τους κοιτάζεις και διακρίνεις πεντακάθαρα πίσω τους ό,τι κρύβει υποτίθεται το περίγραμμα του κορμιού τους. Διασταυρώνεσαι μαζί τους σ' έναν στενό διάδρομο και δεν χρειάζεται να παραμερίσεις. Περνάς ανέτως από μέσα τους δίχως να νιώσεις την παραμικρή αντίσταση, χωρίς να σε εμποδίσει έστω μια αμυδρή αύρα. Τους συναντάς παντού. Στο σχολείο, το πανεπιστήμιο, το εργοτάξιο, το γραφείο, ενδεχομένως στο σπίτι, ακόμα και σε φανερές ή κρυφές πτυχώσεις του ίδιου σου του εαυτού. Ισοβίως δέσμιοι της προσωπικής τους ιλαροτραγωδίας ιδανικεύουν τους ισχυρούς. Οχι τους
Περισσότερα.. »Χθες τα γράφαμε έμμετρα. Από σήμερα επιστρέφουμε στα πεζά. Τα κανάλια παρουσιάζουν την τελευταία προεκλογική υπερπαραγωγή με πρωταγωνιστή τον Απολείπειν Αντώνιον να διανύει την απόσταση Βουλή – Μαξίμου βαδίζοντας. Πεζά κυριολεκτικά δηλαδή· όνομα και μη χωριό. Πανηγυρίζουν λες και το βρέφος κάνει τα πρώτα του βηματάκια. Κουπεπέ και δώσ' του κουπεπέ. Τι έξυπνο παιδί! Μα να περπατήσει το σκασμένο πριν χρονίσει; Παταγώδης επιτυχία. Πεντακόσιαι χιλιάδαι δίσκοι, σύμφωνα με την αξεπέραστη ατάκα του παλιού καλού σινεμά. Δεν πρόκειται καν για τον δικό τους κανακάρη. Κατά την προσφιλή τους τακτική γλείφουν το μωρό του αφεντικού. Απότοκο
Περισσότερα.. »Σε Μακεδονία και Θράκη / θα φυσάει βοριαδάκι / μα και γραιγοτραμουντάνες / που θα παίρνουν τις νταρντάνες./ Και δεν θα αργήσει ο ουρανός βαριά να κατσουφιάσει / σύννεφα διαβατάρικα θα προσπερνούν με βιάση./ Και θα σταθούν παράμερα / του δειλινού τις ώρες / στα ορεινά πολλά νερά / θα πέσουνε και μπόρες./ Ποσώς δεν αποκλείεται να ρίξει καταιγίδες / και να κρυφτούνε στα μαντριά αρνιά, τραγιά και γίδες./ Το βράδυ τα φαινόμενα κομμάτι θα γλυκάνουν / κι οι Μακεδόνες άνετα τη βόλτα τους θα κάνουν. Την Νύμφη του Θερμαϊκού που πονηρά μας γνέφει
Περισσότερα.. »Κλαίνε τα πουλιά για αέρα / και τα δέντρα για νερό τραγουδούσε στα χρόνια του Εμφυλίου η αμίμητη Σωτηρία Μπέλλου. Ασμα της ξενιτιάς ο «Απόκληρος» του Βασίλη Τσιτσάνη· αθάνατο. Τον σιγοψιθυρίζουν χιλιάδες χείλη καθώς στις μέρες μας αποκτά μια μακάβρια επικαιρότητα. Αδεται στεντορείως και από τον Απολείπειν Αντώνιον, με παραφρασμένους τους επόμενους στίχους: Κλαίω γριούλα μου κι εγώ για σένα / που σου φορτώνω βαρύ σταυρό. Βγαίνει στα κανάλια ο πρωθυπουργός και δηλώνει, σχεδόν δακρυσμένος, πως κάθε βράδυ ανελλιπώς σκέφτεται τα βάσανα που τραβά ο κοσμάκης. Λαίλαπες μνημονιακές παρασύρουν τον λαό του στην άβυσσο,
Περισσότερα.. »Λακτίζουν τους πάγκους των λαϊκών αγορών οι τροϊκανοί. Δεν τις γουστάρουν· τους χαλάνε τη συνταγή. Μισούν οτιδήποτε ελληνικό. Ξέρουν καλύτερα απ' τον καθένα πως δεν φτάνει να καταδικάσεις στη φτώχεια έναν λαό για να τον υποτάξεις. Πρωτίστως πρέπει να δηλητηριάσεις τις ρίζες του, να εξουδετερώσεις τις ιδιαιτερότητες και τον πολιτισμό του. Οι Λαϊκές αποτελούν αναμφίβολα στοιχείο της παράδοσής μας. Πρόκειται για τη μετεξέλιξη της αρχαίας αγοράς και του ανατολίτικου παζαριού, διαποτισμένη με την ψυχή του Νεοέλληνα. Αμφικτιονίες σύγχρονες συνιστούν. Κάτω απ' τον καταγάλανο ουρανό, υπό τη θαλπωρή των ακτίνων του ήλιου, προσέρχεται σχεδόν το
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
