Ω απέραντη νοσταλγία για κάτι που ποτέ δεν ζήσαμε/ κι όμως αυτό υπήρξε όλη η ζωή μας. Χαρακτηρίζεται ποιητής γυμνός και μετέωρος. Καλή ώρα. Επιτρέψατέ μου λοιπόν την οικειότητα. Γεννιέται στην Αθήνα το βράδυ της Λαμπρής του 1922. 20 Απριλίου. Γι' αυτό οι γονείς του Λύσανδρος και Βασιλική Κοντοπούλου, με καταγωγή από την Κοντοβάζαινα Αρκαδίας, πριν από το βαπτιστικό Παντελεήμονας προσθέτουν το Αναστάσιος. Θα μπορούσαν να τον βγάλουν και Λάμπρο. Το 1940 εισάγεται στη Νομική Αθηνών. Απορρίπτει γρήγορα τις σχοινοτενείς δικηγορίστικες περιφράσεις και δίνεται ολοκληρωτικά στον ποιητικό λόγο. Προηγουμένως εντάσσεται στην ΕΠΟΝ κοινωνώντας την περιπέτεια
Περισσότερα.. »Του Λάκη Μπέλλου Είναι το τελευταίο στάδιο της χρεοκοπίας. Βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη ο πόλεμος πόλεων και υπαίθρου. Ο πόλεμος διεξάγεται σε δύο μέτωπα. Αυτό των βουλευτών των αστικών κέντρων και αυτών των βουλευτών της επαρχίας -και έχει επεκταθεί βέβαια και στους κατοίκους αυτών των περιοχών. Είναι το ευφυέστερο σχέδιο της αγαπημένης μας κυβέρνησης. Μέχρι τώρα έβαζε π.χ. να σκοτωθούν ιδιωτικοί και δημόσιοι υπάλληλοι, που οι μεν ούτε να φτύσουν τους άλλους. Παλιά είχαμε τα μπλε και τα πράσινα καφενεία. Τώρα έχουμε τα καφενεία των δημοσίων υπαλλήλων και τα καφενεία των ελεύθερων επαγγελματιών
Περισσότερα.. »Του Γιάννη Η. Χάρη Από τα πιο φρέσκα κι ωστόσο όζοντα του κ. Γεωργουσόπουλου –οφείλω να επανέλθω–, η σκανδαλώδης αποσιώπηση όλων των Γάλλων δημιουργών των τελευταίων 40 χρόνων, η πανηγυρική δήλωση πως δεν υπάρχει πολιτιστική παραγωγή στη Γαλλία τα τελευταία 40 χρόνια, έτσι που να σπεύδει η στέρφα αυτή χώρα να αγκαλιάσει ό,τι κατιμά βρει μπροστά της, εν προκειμένω τον Δημήτρη Δημητριάδη. Η στρεψοδικία προφανής, εκτός κι αν αγνοεί ο κ. Γεωργουσόπουλος, ή αν δεν του κάνουν, ακόμα και 2 νόμπελ λογοτεχνίας, του Κλοντ Σιμόν το 1985 και του Λε Κλεζιό μόλις το
Περισσότερα.. »Του Περικλή Κοροβέση Ενας στους τρεις Ελληνες πιστεύει πως μας ραντίζουν. Αλλιώτικα δεν μπορούν να εξηγήσουν την αδράνειά μας μπροστά σε μια καταστροφή που μόνο ένας πόλεμος μπορούσε να προξενήσει. Η ναζιστική κατοχή κράτησε τρία χρόνια, δημιούργησε ένα ΕΑΜ και μαζικά συλλαλητήρια, σε συνθήκες απόλυτης βίας. Μια αφισοκόλληση ή ένα σύνθημα στον τοίχο επέφερε τη θανατική ποινή. Και ακόμα χειρότερα. Αν έμενες σε ύποπτη γειτονιά, Καισαριανή, Κοκκινιά, Καλλιθέα κ.λπ., ήταν απόδειξη της ενοχής σου και κινδύνευες να στηθείς στον τοίχο. ‘Η από ανώνυμη καταγγελία ή αν σε έπιαναν σε κάποιο μπλόκο. Τρία χρόνια έχουν
Περισσότερα.. »Κάτι κουρασμένα παλικαρόπουλα δούλευαν ήλιο με ήλιο στη φόρτωση του σμυριγλιού με μισής ώρας μόνο διάλειμμα για κολατσιό. Το όρος Ζας τσ’ Αμμόμαξης (Αμμων Ζευς) κρύβει στα σπλάχνα του τη μαύρη πέτρα, χρυσάφι προπολεμικά για τα έξι σμυριδοχώρια της Νάξου αλλά και για την εθνική οικονομία. Το 1928 κατασκευάστηκε εναέριος σιδηρόδρομος που κατέβαζε το πολύτιμο πέτρωμα από το βουνό στον όρμο της Μουτσούνας. Ο «αέριος», όπως τον έλεγαν, κατέληγε στο Προαύλιο. Από κει η σμύριδα στοιβαζόταν σε μαούνες και μεταφερόταν σε μεγάλα πλοία, δεμένα αρόδο στο απάνεμο λιμάνι. Από το βαφτιστικό Σώζος του πατέρα
Περισσότερα.. »«Είναι ευκολότερο να φανταστείς το τέλος του κόσμου, παρά το τέλος του καπιταλισμού» (φράση που αποδίδεται στον Σλάβοι Ζίζεκ)
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την ικανότητα του ελίσσεσθαι και του (τελικώς) επικρατείν των ανθρώπων που υπηρετούν το πολιτικο-μιντιακό σύστημα. Είναι αετονύχηδες στο να ξεφεύγουν από τη δύσκολη θέση στην οποία οδηγούνται όταν χάνουν το λαϊκό έρεισμα, όταν η κοινωνία βοά για τις παραλείψεις τους ή την εγκληματική αμέλεια που επιδεικνύουν κατά την άσκηση της «εργασίας» τους. Γνωρίζουν ότι είναι ένοχοι για την κατάντια της χώρας, αφού είναι οι βασικοί υπεύθυνοι της ολίσθησης (πολιτικής – οικονομικής – πολιτισμικής), αλλά σφυρίζουν αδιάφορα, συνεχίζουν τον βίο τους σαν να μην έχει τίποτε κακό προηγηθεί. Ισως
Περισσότερα.. »
Του Κώστα Καβανόζη* Ας μη λησμονούμε ότι οι άνθρωποι δεν διαβάζουν μόνον με τα μάτια, αλλά και με τα αυτιά τους, γράφει ο Θεολόγος Βοσταντζόγλου (Αμάσεια 1895 – Αθήνα 1984) στα προλεγόμενα της δεύτερης –ριζικά αναθεωρημένης– έκδοσης (1962) του Αντιλεξικού του. Αυγουλάς στη Μασσαλία, έμπορος βαμβακερών στην Κωνσταντινούπολη, διευθυντής αντιπροσωπείας υφασμάτων στο Μάντσεστερ, ιδιοκτήτης εργοστασίου κορδελοποιίας στην Αθήνα, αυτοδίδακτος στην ελληνική, βραβευμένος σε ποιητικό διαγωνισμό του 1912, λεξικογράφος. Ο συντάκτης του παρόντος έργου, αναφέρει στα ίδια προλεγόμενα, εδώ και πολλά χρόνια είχε αρχίσει να συντάσσει μικρή συλλογή από λέξεις και φράσεις της
Περισσότερα.. »Εχουμε και την καθημερινή συνάντηση Αστερίξ- Οβελίξ στο Μαξίμου. Αν και τον Βενιζέλο πλέον τον αποκαλούν «Υποβρυχίξ» Του Λάκη Μπέλλου Ο Πέτρος Τατσόπουλος χαρακτήρισε τον Μανώλη Γλέζο σαν τον Μαθουσαλίξ, τον γεράκο του Αστερίξ που κοιτάζει τη θεογκόμενα. Δικαιολογημένα. Ο Γλέζος κατέβασε μια σημαία από την Ακρόπολη και ο Τατσόπουλος έχει πηδήξει τη μισή Αθήνα. Ο Τατσόπουλος θεωρείται ο Μαλακίξ του ΣΥΡΙΖΑ. Μίλησε για «κοπτοραπτική» στον Ευαγγελίξ. Γιατί ανακοινώνεται ότι συναντιούνται ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κανένας δεν το καταλαβαίνει. Για να μη νομιστεί ότι δεν δουλεύανε μάλλον. Γιατί ότι
Περισσότερα.. »Της Σταυρούλας Ματζώρου Ο χειμώνας δεν έχει δείξει ακόμη τα δόντια του στην πρωτεύουσα -βεβαίως Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα-, εντούτοις όλα γύρω μας μαρτυρούν ότι είναι θέμα ημερών. Η κυβέρνηση κρατάει το πετρέλαιο θέρμανσης στα ύψη, κάνει ότι θέλει να δώσει το επίδομα θέρμανσης βάζοντας τόσες δικλίδες ώστε να το πάρουν όσο λιγότεροι δικαιούχοι γίνεται, οι ξυλοκόποι, νόμιμοι και παράνομοι, έχουν ξαμοληθεί στα δάση, τα βυτιοφόρα έτοιμα για τα δρομολόγιά τους, πολλά ή λίγα, και διαφημίσεις παντού για εναλλακτικές, πάντα οικονομικότερες, μορφές θέρμανσης. Οι περισσότερες από αυτές τις μορφές θέρμανσης απευθύνονται
Περισσότερα.. »Τον πληθυντικό μετέρχομαι πάντοτε κουβεντιάζοντας με τους άλλους καθώς τις περισσότερες ώρες, όντας σουρωμένος, τους βλέπω διπλούς. Κατά την επώδυνη διαδικασία του ξενερώματος δεν νιώθω ποτέ σίγουρος για τίποτα· μετέωρος, βλέπετε. Τότε το δεύτερο πρόσωπο ευγενείας ή αγένειας, όπως το πάρετε, με βολεύει αφάνταστα. Ούτως ή άλλως, αμφότερες οι λέξεις παραπέμπουν στο γένι, στο μούσι, πά’ να πει, στο ψέμα και την υποκρισία. Τις σπάνιες φορές που μένω νηφάλιος διαισθάνομαι ότι οι συνομιλητές μου κρατούν ενδομύχως κρυμμένο έναν δεύτερο εαυτό, οπότε με το «εσείς» απευθύνομαι μια χαρά και στους δυο. Αν και κουβαλώ εξ
Περισσότερα.. »Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Το τάβλι είναι ένα αγαπημένο εθνικό μας παιχνίδι, παλιότερα αποκλειστικά αντρικό, πιο πρόσφατα και γυναικείο, αφού το διεκδίκησε με πείσμα το γυναικείο κίνημα της δεκαετίας του ’80. Είναι ίσως το αρχαιότερο επιτραπέζιο παιχνίδι, αλλά πήρε τη σύγχρονη μορφή του γύρω στο 50 μ.Χ. Για μεγάλο διάστημα θεωρήθηκε τυχερό παιχνίδι και απαγορεύτηκε από πολιτεία και εκκλησία, αλλά τελικά κατατάχτηκε στην κατηγορία των τεχνικών παιχνιδιών και επιτράπηκε. Το τάβλι είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο στην Ελλάδα και την Κύπρο. Ετσι, μάλλον δεν είναι τυχαίο που ένας Ελληνας γιατρός από τα Τρίκαλα είναι από το
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
