Του Λάκη Μπέλλου Κατουρήθηκαν από τη χαρά τους σε Μέγκα και ΣΚΑΪ μετά την επιβεβαίωση του πρωτογενούς πλεονάσματος από τη Eurostat (λέμε τώρα «επιβεβαίωση»). Ετρεχαν σε κοντινά σούπερ μάρκετ και φαρμακεία για πάμπερς σε Τρέμη, Πρετεντέρη, Κοσιώνη, Μπάμπη κ.λπ. γιατί δεν κρατιόντουσαν από τη χαρά τους. Πάμπερς χρειάστηκαν και για τον πρωθυπουργό, που αυτός όμως ήταν χεσμένος από τη χαρά του και βγήκε με γραπτή δήλωση να πανηγυρίσει για το θριαμβευτικό γεγονός, δηλώνοντας ότι «θεμελιώνουμε το μέλλον της Νέας Ελλάδας». Τώρα πώς ένας άνθρωπος αλλάζει το όνομα μιας χώρας που λέγεται
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Εξακολουθούν (ένιοι;) να παίζουν το ίδιο βιολί εκεί όπου λαμβάνονται οι κεντρικές αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Χρίζουν κάποιον υποψήφιο και μετά λίγες μέρες τον καταργούν, χωρίς να αισχύνονται βεβαίως· μα, τι λέμε τώρα· ποιος γράφει τη βάση, την κοινωνία; οι ειδικοί και οι γνώστες της κορυφής να ‘ναι καλά (και ας αποδεικνύονται ανεπαρκείς). Ας αποδεχτούμε ότι τσαλαβουτάνε στα ρηχά και ότι κάποια στιγμή, επιτέλους, θα μάθουν (την τύφλα τους). Τώρα μας προέκυψαν νέα φρούτα, κάτι πανεπιστημιακοί που τρέχουν να μπουν υποψήφιοι στα ευρωψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά, αχ δεν μπορούν, όταν έχουν
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Μνήμες αποσπασμένες από το σύθαμπο του χρόνου. Φραντάτο, Πέρα Μεριά, καλοκαίρι, τέλη δεκαετίας του ’40. Ενα παιδί, τριών-τεσσάρων χρόνων, γλιστράει στο χείλος και πέφτει στη στέρνα ποτίσματος. «Το παιδί!» ακούγεται πνιγμένη η κραυγή της γιαγιάς Ασημίνας. Δυο δυνατά χέρια αρπάζουν το παιδί από το βρακί και το βγάζουν στη στιγμή, απείραχτο∙ ούτε καν αμυχή∙ μόνο φόβος από το ξαφνικό βούτηγμα. Τα δυνατά χέρια το χαϊδεύουν στοργικά. «Χτύπησες; Πονάς πουθενά;» ρωτάει ο θείος Σωτήρης, οικοδόμος, ο μικρότερος από τα εφτά αδέλφια της μητέρας, που έφυγε πρώτος, νεότατος. «Οχχχι» απαντά το παιδί,
Περισσότερα.. »Κρείττον σιωπάν εστίν Στον ανελέητο πόλεμο κατά της κοινής λογικής που έχει εξαπολύσει η συγκυβέρνηση, γινόμαστε, συχνά τελευταία, θύματα του λαλίστατου υπουργού Υγείας, ο οποίος, με τον μοναδικό του τρόπο, δεν παύει να μας οδηγεί ολοένα και πιο βαθιά στην άβυσσο της πολιτικής αμετροέπειας. Στη συνέντευξή του στην Εφημερίδα μας (24-3-14) αναφέρει, σχετικά με τις δαπάνες που καλούνται να καταβάλλουν οι πολίτες για την υγεία τους καίτοι έχουν καταβάλει τις εισφορές τους, ότι «ταυτίζουμε το Δημόσιο με το δωρεάν, λες και είναι υποχρεωμένο το κράτος». Βασίζει δε αυτό το επιχείρημά του στο γεγονός
Περισσότερα.. »Μοιάζουν με συρμό οι μαθητικές καταλήψεις. Ψηφίζονται ενίοτε επειδή απλώς είναι κατειλημμένο το γειτονικό λύκειο. Ρωτάς τα παιδιά για τα αιτήματά τους και σε αφοπλίζουν απαντώντας πως δεν τα 'χουν ακόμα σκεφτεί κι ας βρίσκονται στην τρίτη μέρα της δυναμικότερης μορφής πάλης. Κανείς αξιοπρεπής γυμνασιόπαις την σήμερον δεν διανοείται να αποφοιτήσει εάν δεν έχει συμμετάσχει σε πολυήμερη κατάληψη. Πρόκειται για κάτι αντίστοιχο με τις πενθήμερες εκδρομές. Οσο για τα αιτήματα, δεν χρειάζεται πολύς κόπος να βρεθούν. Ας όψονται οι κυβερνώντες μας που έχουν βαλθεί να ισοπεδώσουν ολοκληρωτικά τη δημόσια εκπαίδευση. Θες τα ταβάνια που
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Αρεσε (συμβαίνει ενίοτε…) σε φίλο που κατοικεί στην περιφέρεια το χθεσινό σημείωμα για τον Απρίλη. «Αυτός ο μήνας -μου λέει στο τηλέφωνο- μαζί με τον Σεπτέμβρη είναι οι αγαπημένοι μου· με τρελαίνουν στην κυριολεξία, μου παίρνουν νου και ψυχή, με οδηγούν σε κάποιου είδους σωματική υπέρβαση την οποία, ζητώ συγγνώμη, δεν μπορώ να εκφράσω με το λεξιλόγιό μου… Με υπερβαίνει». Δεν ρωτάω γιατί και πώς. Περιμένω, είμαι βέβαιος ότι θα συνεχίσει. Ναι. «Εχω σκάψει όλον τον κήπο. Χτες μόλις φύτεψα ντοματιές, αγγουριές, πιπεριές και λοιπά ζαρζαβατικά. Είμαι κατάκοπος, αλλά ανάλαφρος, ενθουσιασμένος
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Μπορεί να ’ναι κι έτσι. Το πιθανότερο να είναι έτσι. «Τώρα θυμήθηκαν και τους άστεγους!» επισημαίνει μέσα τίτλος στην «Εφ.Συν.» της Μεγάλης Τρίτης, με υπότιτλο: «Η Νέα Δημοκρατία έσπευσε προεκλογικά να εκμεταλλευτεί το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα (των αστέγων) που οξύνθηκε με τα μνημόνια». Η «Εφ.Συν.» έκανε το θέμα πρώτη σελίδα («Εμπόριο ευαισθησίας»), βεβαίως και «Αποψη» (κύριο άρθρο)∙ τουλάχιστον οι άστεγοι βρίσκουν… στέγη σε κάποιες (τις λιγότερες) εφημερίδες. Οι άλλες (εφημερίδες) όλο και κάπου… στεγάζονται. Πάντως είναι γεγονός ότι η εν λόγω κυβερνητική «πρωτοβουλία», παρά τις όποιες ενστάσεις, βάσιμες είτε υπερβολικές,
Περισσότερα.. »
Του Λευτέρη Κουγιουμουτζή* Εκλογές ενόψει και οι επαγγελματίες της πολιτικής έχουν δουλειές με φούντες. Ο αγώνας έχει ξεκινήσει και πρέπει να κερδηθεί πάση θυσία. Εδώ πια δεν παίζουμε, παρά μιλάμε για κοινωνική και οικονομική επιβίωση. Δεν είναι τα πράγματα όπως παλιά, που υπήρχε η πολυτέλεια της αγρανάπαυσης και της ανασύνταξης έπειτα από μια πρόσκαιρη ήττα. Ο αντίπαλος καραδοκεί, κι αυτή τη φορά είναι πραγματικός, με σάρκα και οστά· δεν αναμετριούνται πια με το πολιτικό τους alter ego. Ρίχνονται στη μάχη με όλα τους τα όπλα. Ρέει αθρόα χρήμα αμφιβόλου προελεύσεως σε έντυπα και
Περισσότερα.. »Του Λάκη Μπέλλου Μένει ολόκληρα βράδια χωρίς ύπνο, δήλωσε ο Σαμαράς στο Blooberg. Καταρχήν δεν είναι μόνος τους. Περίπου ακόμα 10.000.000 άτομα μένουν ξάγρυπνα εξαιτίας του. Αλλοι λένε το αντίθετο. Οτι κοιμάται όρθιος. Τι άλλο να πεις όταν υποστηρίζει ότι δεν γνώριζε τι πρέσβευε ο Μπαλτάκος, όντας δεκάδες χρόνια στην ίδια κοίτη; Δεν κόπηκε η Ρομά από το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ. Αντίθετα θα μπουν κι άλλοι Ρομά για να βάζουν στις συγκεντρώσεις το τραγούδι «Εφτά Ρομά σε ένα κομμά – που να ξαπλώ- να κλείσεις μά-». Μάτι δεν κλείνουν λοιπόν και
Περισσότερα.. »Κομμουνιστοφαγικά Προσοχή, ακολουθεί πολιτική ανάλυση: «Η χώρα διέρχεται μια κρίση, αναζητά διέξοδο εξ ενός πολιτικού αδιεξόδου εις το οποίο έχει εισέλθει. Από μακρού χρόνου, η αδυναμία της συνεννοήσεως μεταξύ των υπευθύνων πολιτικών παραγόντων της χώρας, παρά πάσα την επίκληση των εθνικών αναγκών, έχει περιαγάγει τη χώρα σε αδιέξοδο. Ουδείς εκ των πολιτικών αρχηγών (της αντιπολιτεύσεως) αναλαμβάνει να βοηθήσει τον ανώτατο άρχοντα (ήτοι τον Πρωθυπουργόν μας) όστις αναζητά λύση εντός των ευρωπαϊκών ορίων διά να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο. Η κατάστασις αυτή προστιθεμένη εις την αναρχικήν αντίληψη, η οποία έχει
Περισσότερα.. »Του Λάκη Μπέλλου Παρέλαβε το πρωί στο Μέγαρο Μουσικής ο κύριος Μήτσος Παπαέλληνας τα δύο μεγάλα έπαθλα της κυβέρνησης. 1. Αναδείχτηκε ο μεγάλος υπερτυχερός του κοινωνικού μερίσματος, 2. Αναδείχτηκε ο μεγάλος υπερτυχερός της κλήρωσης των αποδείξεων των καταναλωτών, με δώρο πολυτελή αυτοκίνητα, όπως Φεράρι, Μερσεντές, Τζάγκουαρ, Λαμποργκίνι κ.λπ. Στην ευχαριστήρια ομιλία του ο κ. Μήτσος Παπαέλληνας συγκινημένος είπε: «Είμαι ο Μήτσος Παπαέλληνας, από τα Λεγρενά. Σας ευχαριστώ πολύ κύριε πρωθυπουργέ, κύριε υπουργέ των Οικονομικών και κύριε Θεοχάρη, ευχαριστώ. Με βλέπετε που τρέμω και είμαι έτοιμος να πέσω κάτω. Δεν
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Χάνει, χρόνο με τον χρόνο, ο Απρίλης τη λαμπρότητά του, το φως της Μεσογείου, τον οργασμό της βλάστησης· εμείς, εννοείται, χάσαμε την ικανότητα να βλέπουμε, έστω να φιλτράρουμε μεταρσιωτικά ό,τι βλέπουμε. Φταίει σαφώς η τσακισμένη διάθεση, η σμπαραλιασμένη ψυχοκινητικότητα- ευεργετικότητα-ομορφιά. Ούτε ξανθό Απρίλη είμαστε σε θέση να δούμε ούτε τον έρωτα που στήνει χορό μαζί του ούτε πετούμενα· μαύρος ο ουρανός πάνω μας ούτε καθαρός ούτε γαλανός· μαύρη κι η θάλασσα. Ερεβος. Εφηβοι, νέοι, μεσήλικοι και υπερήλικοι στεκόμαστε ανίκανοι να ερωτευτούμε, να χορέψουμε, να διαλαλήσουμε κάπως τη φαντασμαγορική συνεύρεση υδάτων, φωτός
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Ηταν ένα δυνατό τράνταγμα στην πλάτη. Κοιμόμουν. «Ξύπνα. Σήκω. Δικτατορία!». Ο μεγάλος αδελφός. Εφυγε, όπως κάθε μέρα, στις τρεις τα ξημερώματα για τη Λαχαναγορά, είδε τα τανκς στην Αλεξάνδρας, δυο δρόμοι παρακάτω, και γύρισε σπίτι τρέχοντας. «Ξύπνα…». Τα τρία αδέλφια προλάβαμε και φύγαμε. Ο τρίτος πιάστηκε, στο μανάβικο. Οπως και η μάνα: φιλοξενούσε ανιψιά από την επαρχία, και δεν την είχε δηλώσει! Οι τρεις καταφύγαμε, για λίγες μέρες, σε αγαπημένη εξαδέλφη. Εκεί ακούσαμε από το ράδιο και τα ονόματα της πρώτης χουντικής κυβέρνησης: πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Κόλλιας, εισαγγελέας του Αρείου Πάγου. Σοκαριστήκαμε
Περισσότερα.. »Ο περίπατος αποτελεί τον καλύτερο τρόπο να χωνέψουμε τον οβελία, να ξεμουδιάσουμε από το άραγμα με τις ώρες στο πασχαλινό τραπέζι, να κατακάτσει κάπως η χοληστερίνη, βρε αδελφέ. Νια Δευτέρα χτες κι είπα να απολαύσω την άδεια Αθήνα. Πήρα τους δρόμους, λοιπόν, χαζεύοντας τις βιτρίνες των κλειστών καταστημάτων που, στολισμένες μέχρι το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, προσπαθούσαν να δελεάσουν το κοινό, μπας και ρεφάρουν τα κεσάτια της κρίσης. Η ελάχιστη κίνηση των τροχοφόρων μού επέτρεπε να διασχίζω την Πατησίων με το πάσο μου ξανά και ξανά διασκεδάζοντας την απελευθερωτική αίσθηση. Η συνδρομή των μετέωρων με
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
