Της Πέπης Ρηγοπούλου Μια χώρα τραυματισμένη. Αυτή είναι η Ουκρανία. Με πληγές που ματώνουν στον χρόνο και στον χώρο. Που σήμερα μετρά και πάλι δεκάδες νεκρούς. Παλιότερα, διαβάζοντας Ιστορία, δεν ξεχώριζα την Ουκρανία από τη Ρωσία. Από εκεί δεν είχαν κατέβει γύρω στα 1000 μ.Χ., πρώτα σαν εισβολείς και μετά σαν σύμμαχοι, οι Ρως; Δικός τους δεν ήταν ο βασιλιάς Βλαδίμηρος που μετονομάστηκε σε Βασίλειο και, αφού βαφτίστηκε, πήρε γυναίκα την αδελφή του Βασίλειου, αυτοκράτορα των Ελλήνων, όπως οι Ρως ονόμαζαν τους Βυζαντινούς; Στο Κίεβο δεν έχτισαν Βυζαντινοί τεχνίτες την Αγία Σοφία, ισότιμη
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Για τον πόνο του άλλου συνεννοούμαστε κάπως, το σώμα μάς έχει εκπαιδεύσει παιδιόθεν, αναγνωρίζουμε, καταλαβαίνουμε, μπορεί και να συγκινηθούμε, να καταφέρουμε νοερά να βρεθούμε στην ίδια πλευρά, να βάλουμε το χέρι στην τσέπη, να πληρώσουμε λίγες παστίλιες για τον πόνο του άλλου, που και τον δικό μας λαιμό θα μαλακώσουν. Τον φόβο του άλλου όμως πώς να τον βοηθήσεις να ξεπεραστεί; Τον φόβο του άλλου δεν τον καταλαβαίνεις. Είναι μεταμφιεσμένος κι όχι μόνο τις Απόκριες. Συνήθως ντύνεται το αντίθετό του – θάρρος, τόλμη, επιθετικότητα. Είναι περίπλοκο πράγμα κι αν δεν
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Σταματόπουλου Οταν η νύχτα αγγίζει τον παροξυσμό της, οι συμπτώσεις των αντιθέσεων γίνονται αντιθέσεις των συμπτώσεων και οι παρατηρητές καταρρέουν στην αμηχανία τους, μοιραζόμενοι τις ίδιες εμπειρίες, δηλαδή το αδιέξοδο της νύχτας. Λέμε αδιέξοδο γιατί τη νύχτα πέφτουν οι μάσκες της ημέρας, αν και η ίδια η νύχτα επιτρέπει στον εαυτό της να έχει προσωπική μάσκα. Πάντως τα άλεκτα μετατρέπονται σε λεκτά παραμένοντας ισάξια. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τα σκάνδαλα που φανερώνονται το ένα μετά το άλλο; Διότι μες στη νύχτα και μες στο αλκοόλ, λύνεται η γλώσσα εκείνων
Περισσότερα.. »
Της Αρχοντίας Κάτσουρα Υπάρχει μια πόλη-λιμάνι, οικονομικό κέντρο και πολιτιστική μητρόπολη, φιλόξενη για τους ξένους και ανεκτική στο διαφορετικό· σκηνικό όπου εκτυλίσσονται κορυφαία λογοτεχνικά έργα, ανοιχτή αγκαλιά για την τέχνη με όποια μορφή της, κλασική ή σύγχρονη: ζωγραφική, γλυπτική, θέατρο, κινηματογράφος, μουσική. Στο κέντρο της και γύρω από αυτό υπάρχουν δημόσια μουσεία, όπου, δωρεάν, μπορείς να απολαύσεις μεγαλειώδη έργα. Τα παιδιά που τα επισκέπτονται διδάσκονται βιωματικά, καθισμένα στα δάπεδα, ζωγραφίζοντας τα εκθέματα και συζητώντας με τους δασκάλους τους. Οποιος την επισκεφθεί, φεύγοντας παίρνει δυο σταγόνες ζήλιας στην καρδιά του. Την πρώτη φορά βρέθηκα
Περισσότερα.. »
Tης Μαργαρίτας Κουλεντιανού Οι Φούρνοι είναι μια συστάδα ακριτικών νησιών, μεταξύ Σάμου και Ικαρίας, με περίπου χίλιους κατοίκους. Στις γνωστές αντιξοότητες που έχουν να αντιμετωπίσουν και που ορίζονται όλες από την αδιαφορία της πολιτείας για τα παιδιά της, αναδείχθηκε τις τελευταίες μέρες ακόμα μία: η (μεθοδευμένη κατά πολλούς) διάλυση του δημόσιου σχολείου. Οπως καταγγέλλεται, το υπουργείο έστειλε καθηγητές για το Γυμνάσιο και το Λύκειο μετά τις χριστουγεννιάτικες διακοπές και φαίνεται πως όχι αρκετούς και όχι για όλα τα μαθήματα – για παράδειγμα, στο Γυμνάσιο δεν διδάσκεται Χημεία. Πριν από λίγες μέρες, το υπουργείο απείλησε
Περισσότερα.. »
Της Βένας Γεωργακοπούλου Αν είχε διαβάσει ο Κατρούγκαλος την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, τέλος Γενάρη, για την Ουκρανία, θα έπρεπε να είχε νιώσει πως δεν περνάει πια η επιστημονική μπογιά του. «Τα κράτη λειτουργούν με βάση τις δημοκρατικές διαδικασίες και τη θέληση της πλειοψηφίας και όχι υπό την πίεση βίαιων μειοψηφιών», έλεγε τότε η αξιωματική αντιπολίτευση σε εκείνον που είχε βαλθεί να μας πείσει, κυκλοφορώντας από πάνελ σε πάνελ, πως μπροστά στην τυραννία ενός αυταρχικού καθεστώτος (βλέπε Ελλάδα της τρόικας και μικρόκοσμο των πανεπιστημίων) η βία είναι καλό. Πάμε τώρα ένα ταξιδάκι σε άλλη
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Βλέπω τα προσόντα που δηλώνουν κάποιοι υποψήφιοι δημοτικοί άρχοντες στη χρεοκοπημένη μας χώρα και λέω: σκέψου στις άλλες χώρες, τις καλές, που κρίση έχει ο κόσμος και κρίση δεν καταλαβαίνει, τι θα είναι οι δήμαρχοι: αστέρια! Ενα τέτοιο αστέρι είναι προφανώς και ο δήμαρχος του Λονδίνου κύριος Μπόρις Τζόνσον, που αποφάσισε ότι αφού ο κ. Κλούνι υποστήριξε σε συνέντευξή του την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα, δεν κάνει τίποτε άλλο από το να υιοθετεί την ατζέντα του Χίτλερ, που ήθελε, αφού καταλάβει την Αγγλία, να πάρει τα Μάρμαρα για να τα
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Κατεβαίνουμε στα στενά κάτω από την Πατησίων σε αναζήτηση κάποιου σπάνιου μπαχαρικού. Ακολουθώ ως μαθήτρια μια νεαρή που θα με διδάξει τα μυστικά της αιθιοπικής κουζίνας σε αντάλλαγμα για τη διδασκαλία ελληνικής γλώσσας που προσφέρω εγώ. Εγινα δασκάλα στα γεράματα και μ' αρέσει – οι δεδομένοι ρόλοι σου προσφέρουν απίστευτη ελευθερία, αλλά πού να το καταλάβουμε τότε που ταλαιπωρούσαμε τους καθηγητές μας με αμφισβητήσεις; Τάντεμ λέγεται η μέθοδος: διδάσκεις σε κάποιον αυτό που ξέρεις κι εκείνος σε διδάσκει αυτό που ξέρει εκείνος. Η τέχνη μου -γράψιμο μικρών κειμένων, διάβασμα και κατανόηση
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Σταματόπουλου Οι φιλόλογοι πάντα με μαγνήτιζαν, από το δημοτικό σχολείο ακόμη, ειδικά εκείνοι που μ’ έναν αέρινο τρόπο έκαναν τον λόγο πράξη. Ακόμη με συγκινούν και ας τους λένε σχολαστικούς· προσεγγίζουν με επιστημονική ματιά τα λογοτεχνικά, ενίοτε και φιλοσοφικά κείμενα και τους προσδίδουν νοήματα που εμείς, οι απλοί αναγνώστες, δεν θα τα κατανοούσαμε εύκολα. Δυστυχώς τέτοιοι φιλόλογοι είναι λίγοι σήμερα, τουλάχιστον δεν είναι πολλοί αυτοί που έχουν πέσει στην αντίληψή μου. Με απογοητεύουν όσοι πλησιάζουν μεγάλους Ελληνες ποιητές με τους στενούς όρους της γραμματικής και του συντακτικού. Ισως να μην τους επιτρέπει
Περισσότερα.. »
Της Αρχοντίας Κάτσουρα Στην προβλήτα είναι δεμένα μερικά καΐκια. Οι ψαράδες ξεχωρίζουν τα «πρώτα» από τα υπόλοιπα ψάρια, για να τα στείλουν σε ταβέρνες και εστιατόρια, ενώ στον μόλο περιμένουν οι απλοί πελάτες που αγαπούν το φρέσκο ψάρι. Εχει ζέστη για την εποχή και δύο πιτσιρίκια, κρυφά από τους γονείς τους, βγάζουν παπούτσια και κάλτσες, μαζεύουν τα παντελόνια τους και καθισμένα στα τσιμέντα βουτούν τα πόδια στο νερό, αδημονώντας για το πρώτο μπάνιο που ακόμα θα αργήσει. Ανοιξιάτικη θαλασσινή αύρα, γεμάτη υποσχέσεις. Σε μια αμμουδερή ακτή της Πάτμου, κάτω από αρμυρίκια που σαν
Περισσότερα.. »
Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Εξω φρενών έγιναν οι «Βρυξέλλες», η Ευρωπαϊκή Ενωση δηλαδή, με τα αποτελέσματα του ελβετικού δημοψηφίσματος που είπε «όχι» στους μετανάστες από τις χώρες της Ευρώπης. Οσο αβρά και αν το έθεσαν οι Ελβετοί, μιλώντας για ποσοστώσεις και χωρίς να απαγορεύουν εντελώς τις προσλήψεις αλλοδαπών, η κεντρική τους ιδέα ήταν ότι παραγέμισε η Ελβετία με ξένους, αλλοιώνοντας το εθνικό προφίλ, καθώς μόνο τα τρία τέταρτα των κατοίκων είναι πια Ελβετοί γέννημα και θρέμμα. Ο στόχος του δημοψηφίσματος, το οποίο άλλωστε προτάθηκε και υποστηρίχτηκε από το εθνικιστικό (άντε, από το ακροδεξιό) Ελβετικό Λαϊκό
Περισσότερα.. »
Της Βένας Γεωργακοπούλου Τι κρίμα που ξεμείναμε με τον Πελεγρίνη, και έναν Βιτόριο Γκάσμαν δεν αξιώθηκε να μας χαρίσει ο καλός Θεός. Εχουμε πήξει από ιππότες της ελεεινής μορφής, που ξεκινάνε, ως άλλοι Γενναίοι του Μπρανκαλεόνε, να καταλάβουν τους Αγίους Τόπους. -Πέρασα, για παράδειγμα, χθες ένα από τα διασκεδαστικότερα πρωινά της ζωής μου βλέποντας με τη φαντασία μου αυτούς τους κακόμοιρους τους τρομοκράτες που έριξαν, λέει, μια ρουκέτα που κανένας δεν την πήρε είδηση, κανέναν δεν ενόχλησε, την πήρε το ποτάμι, την πήρε ο ποταμός, να ιδρώνουν πάνω από μια προκήρυξη για να
Περισσότερα.. »Της Πέπης Ρηγοπούλου Ο Μιχάλης Σταθόπουλος κέρδισε μια δίκη που κράτησε χρόνια, μέσα από πέντε βαθμίδες εκδίκασης. Μια δίκη για συκοφαντική δυσφήμιση από τον δημοσιογράφο Ευθύμιο (Μάκη) Τριανταφυλλόπουλο. Το δικαστήριο του επιδίκασε ένα σημαντικό ποσό που έχει υποχρεωθεί να του πληρώσει ο τηλεοπτικός σταθμός Αλφα. Και ο πρώην πρύτανης του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών διαθέτει σήμερα το σύνολο του ποσού αυτού, για να ενισχύσει τα πέντε εργαστήρια και το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών, στην ίδρυση του οποίου είχε πρωτοστατήσει πριν από χρόνια. Οταν τα Τμήματα με
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Πάντα ονειρευόμουν ότι η Ευρώπη κάποια στιγμή θα ενσωματωθεί στην Ελβετία. Φαινόταν να 'χει μια τάση για τις συνήθειες και τους θεσμούς, που πρέπει να είναι οι πιο επεξεργασμένοι στον κόσμο, με βάση τη συνύπαρξη και τον αλληλοσεβασμό. Στην Ελβετία εδώ και πολύ καιρό καταφέρνουν και ζουν σε ένα κράτος άνθρωποι που μιλούν τέσσερις διαφορετικές γλώσσες. Γερμανικά, γαλλικά, ιταλικά και ρομανικά θεωρούνται ισότιμες γλώσσες χωρίς να είναι. Τα παιδιά στα σχολεία μαθαίνουν τουλάχιστον ακόμα δύο εκτός από τη μητρική τους, με αποτέλεσμα να γίνονται πολύγλωσσα και να αποκτούν ευκολία εν γένει
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
