Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Κυκλοφορεί τις τελευταίες μέρες μια επιστολή στο διαδίκτυο με σειρά φωτογραφιών που δείχνουν Ευρωπαίους και Ελληνες αξιωματούχους να δηλώνουν ότι «[…] η Ελλάδα θα μπει σε τροχιά ανάπτυξης και θα επιστρέψει στις αγορές». Κάθε αξιωματούχος εμφανίζεται τρεις φορές και η δήλωσή του είναι ακριβώς ίδια και τις τρεις. Το μόνο που αλλάζει είναι η πρώτη, εισαγωγική του φράση. Το 2012…, λέει την πρώτη φορά. Το 2013…, τη δεύτερη. Το 2014…, την τρίτη. Η απίστευτη υπομονή με την οποία έχουμε δεχτεί ως λαός αυτές τις δηλώσεις, φτάνοντας μάλιστα να κάνουμε και πλάκα
Περισσότερα.. »
Του Δημήτρη Π. Σωτηρόπουλου* Στη συλλογική μνήμη οι διάφορες εποχές μένουν συνήθως χαραγμένες ως αίσθηση, μας μένει δηλαδή μόνο η γεύση τους και το καταστάλαγμά τους. Ετσι η πρώτη μεταπολεμική περίοδος, ενώ στην υπόλοιπη Ευρώπη εγγράφηκε στο συλλογικό ασυνείδητο ως «χρυσή 30ετία» λόγω της συνεχούς ανάπτυξης και της κοινωνικής ειρήνης, η αίσθηση που άφησε στην Ελλάδα ήταν μάλλον πικρή: η ανάπτυξη που επιτεύχθηκε είχε βαρύ κόστος για τα χαμηλότερα στρώματα (μετανάστευση), η δε πολιτική ζωή με τον αυταρχισμό της και τους αποκλεισμούς της έκρυβε μια σειρά ματαιώσεων για όποιον προσδοκούσε την αλλαγή, ενώ ο
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Αρνητική εξέλιξη με δυσοίωνες προεκτάσεις για τα πανεπιστημιακά πράγματα και για ολόκληρη την ελληνική κοινωνία αποτελεί ο αποκλεισμός της Ελένης Καραμαλέγκου, προέδρου της Φιλοσοφικής Σχολής και μοναδικής υποψήφιας για τη θέση της κοσμήτορος, με απόφαση του Συμβουλίου του Πανεπιστημίου Αθηνών. Οι διάφορες διατάξεις νόμων που επικαλείται για να θεμελιώσει την απόφασή του το Συμβούλιο, χωρίς ωστόσο να παραθέτει τις υποτιθέμενες πράξεις και παραλείψεις της κρινόμενης που εμπίπτουν στους νόμους αυτούς, αποτελούν απλώς ένα δυσερμήνευτο νομικό κέλυφος που δύσκολα συγκαλύπτει την ουσία: η Ελένη Καραμαλέγκου φαίνεται ότι αποκλείστηκε διότι ήταν, όπως και
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Ηταν χτες η πιο μελαγχολική μέρα της χρονιάς, σύμφωνα με Αμερικανούς επιστήμονες, ίσως και Ευρωπαίους. Τα στοιχεία της μελαγχολίας ήταν τα εξής: Πρώτον η Δευτέρα, δεύτερον ο χειμώνας που συνεχίζεται, τρίτον οι γιορτές που έχουν τελειώσει και ήδη είναι πίσω αρκετά μαζί με τα παιδιά που έφυγαν ξανά για τα ξένα, το δέντρο που ξεστολίστηκε, τα γλυκά που φαγώθηκαν και τα παραπανίσια κιλά που παρέμειναν, ενώ οι χαρές έχουν φύγει ήδη. Τι θα κάναμε χωρίς τους επιστήμονες αυτούς, δεν ξέρω. Υπάρχει και κάτι άλλο μελαγχολικό που παρατήρησα, οι μήνες τελειώνουν πιο
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Σταματόπουλου Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν λευκά κελιά και οι κρατούμενοι στις πτέρυγες μπορούν να βρίσκονται μαζί και να συνομιλούν τις ώρες που είναι ανοιχτά τα κελιά τους. Τα μόνα «λευκά» κελιά στον Κορυδαλλό είναι τα ειδικά κελιά στα υπόγεια των γυναικείων φυλακών όπου κρατούνται σήμερα οι καταδικασμένοι για τη 17Ν. Εχουν όμως εκπλαγεί οι γνωστοί αστυνομικοί συντάκτες για τη δυνατότητα να συνομιλούν και να συνευρίσκονται οι κρατούμενοι μεταξύ τους μετατρέποντας ένα ανθρώπινο και επιβεβλημένο από την ΕΣΔΑ δικαίωμα σε ύποπτο ραντεβού. Οι συνομιλίες του Ξηρού με τα μέλη των Πυρήνων ανάγονται σε
Περισσότερα.. »
Της Αρχοντίας Κάτσουρα Η χώρα γέμισε ανθρώπους με χαμηλωμένα μάτια. Τους συναντάς παντού: στον δρόμο, στο τρένο, στο λεωφορείο, στα καταστήματα, στη δουλειά. Η πλειονότητα των ανθρώπων πια δεν γελάνε. Ούτε με την καρδιά τους, νομίζω, ούτε κατά συνθήκη. Τις περισσότερες φορές, ακόμη και όταν ακούνε ένα καλό ανέκδοτο, όταν βλέπουν μια ωραία κωμωδία στο σινεμά, όταν τους συμβαίνει μια αστεία κατάσταση, δεν γελάνε. Μερικές φορές χαμογελούν, κάποτε ειλικρινά και κάποτε βεβιασμένα, από ευγένεια. Αλλά δεν κοιτάζουν τους άλλους στα μάτια. Το βλέπεις και όταν βρίσκεσαι έξω για δουλειές, σε βόλτα, ή και
Περισσότερα.. »
Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού «Από δω η κυρία μου κι από δω το αίσθημά μου». Ετσι ονομάζεται η τεχνική που χρησιμοποίησε ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ για να στρέψει το βλέμμα του γαλλικού λαού απευθείας μέσα στην κρεβατοκάμαρά του κι έτσι να το αποστρέψει από την καινούργια του κωλοτούμπα, που περιλαμβάνει «σύμφωνο ευθύνης» με τις επιχειρήσεις και περικοπές 50 δισ. κυρίως από την κοινωνική ασφάλιση και τους δήμους μέσα σε μια διετία. Οι Γάλλοι, σύμφωνα με τον θρύλο, είναι ερωτικοί τύποι. Μάλιστα, ο έρωτας τόσο τους τυφλώνει ώστε μέρες τώρα ασχολούνται με τις γκομενοδουλειές
Περισσότερα.. »
Της Μαριαλένας Σπυροπούλου Κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες στο facebook μια σελίδα που δείχνει έναν αστέρα του Χόλιγουντ και δίπλα μια φωτογραφία από το παρελθόν ενός άγνωστου ανθρώπου, ο οποίος όμως μοιάζει με τον διάσημο ηθοποιό. Από κάτω η λεζάντα σε προτρέπει να αναζητήσεις τις προηγούμενες ζωές σου και πόσο επηρεάζουν τη νυν ζωή σου. Δεν είναι η πρώτη φορά που οι προηγούμενες ζωές ενός ανθρώπου αποτελούν αντικείμενο ενδιαφέροντος, ίσως και εμπορίου. Πολλοί είναι αυτοί που κατά καιρούς έχουν πιστέψει ότι αυτή η ζωή δεν είναι η μοναδική μας ευκαιρία και ότι αυτό που ζούμε
Περισσότερα.. »
Της Πέπης Ρηγοπούλου Το υπόστρωμα. Στη ζωγραφική. Σώματα ξαπλωμένα σε άυλα και όμως εντελώς απτά στρώματα. Κάποτε, χρόνια πριν, μελετώντας τα έργα του Πάουλ Κλέε, πίστευα ότι οι δικές του επεξεργασίες του υποστρώματος πολλών έργων του, για παράδειγμα με γάζα και γύψο, δεν αποτελούσαν μόνον έναν αισθητικό πειραματισμό, αλλά άνοιγαν δρόμους προς το μη ορατό. Δρόμους επικοινωνίας με τους κόσμους του προσωπείου – κυρίαρχου στο έργο του ζωγράφου και συχνά φτιαγμένου από γάζα και γύψο ή σκέτο γύψο σε πολλές ανά τον κόσμο τελετουργίες. Και συνεπώς με τον αόρατο κόσμο του Αδη (α-ίδη=αόρατου για
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Μια αφισούλα κολλημένη σε στύλο της Πατησίων με αγριεύει: «Μετανάστευση σε Αυστραλία – ΗΠΑ – Καναδά, αναλαμβάνουμε όλες τις διατυπώσεις για να φύγετε από την Ελλάδα». Οχι πως δεν θα ήθελα να ανταποκριθώ επί τόπου τηλεφωνώντας από το κινητό, αλλά βρε παιδί μου, χάθηκε η Ευρώπη; Αν είναι ν’ αδειάσει από νεολαία ο τόπος, ας μην τη στείλουμε τόσο μακριά. Εδώ γύρω, στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης, να πηγαινοέρχονται τα Χριστούγεννα εύκολα, να μαζευόμαστε να τρώμε όλοι μαζί τα παραδοσιακά ελληνικά. Οχι Αυστραλία, βρε παιδιά, και Καναδά και ΗΠΑ. Είναι και
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Σταματόπουλου Είναι γεγονός ότι η «κρίση» που δέρνει αλύπητα δεξιούς και αριστερούς, θρησκεύοντες και άθρησκους, καλλιτέχνες και αγρότες βιώνεται διαφορετικά για τον καθένα, όλοι όμως συμφωνούν (αντιλαμβάνονται) δύο πράγματα: πρώτον, η κρίση δεν πλήττει τους κεφαλαιούχους, αντιθέτως τους προσφέρει περισσότερο πλούτο και δεύτερον, όλοι οι πληττόμενοι, λίγο ώς πολύ, αναγνωρίζουμε ότι στην ουσία η κρίση είναι πολιτισμική, αμφισβητούνται όλες οι αξίες, είναι ένα πλήγμα στην αστική τάξη (και σκέψη), κάτι σαν αμαρτία και ατιμία, αποσαθρώνονται τα «πιστεύω» μας και τα «εγώ» μας. Ναι. Εάν δεν υπήρχε η κρίση (ανόητη βέβαια η υπόθεση
Περισσότερα.. »
Της Αρχοντίας Κάτσουρα Με ένα χαμόγελο, σχεδόν το ίδιο πάντα, αντιδρώ όταν για πολλοστή φορά παίζεται στην τηλεόραση η ταινία «Οι κυρίες της αυλής» με τον Ντίνο Ηλιόπουλο. Ταινία-διασκευή του θεατρικού έργου «Το έκτο πάτωμα» του Αλφρέ Ζερί, προσαρμοσμένο στην ελληνική κοινωνία της δεκαετίας του ’60, τότε που γύρω από την ίδια αυλή ζούσαν διάφοροι άνθρωποι και μοιράζονταν λίγο-πολύ τις ίδιες δυσκολίες. Το έργο αυτό δεν έχει πια παρά μικρή σχέση με την πραγματικότητα που ξέρουμε: δεν υπάρχουν πια φιλόξενες αυλές με ασβεστωμένες γλάστρες και λουλούδια, η απαίτηση για την καταβολή ενοικίου έχει
Περισσότερα.. »
Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Mare nostrum σημαίνει η δική μας θάλασσα. Δυο χιλιάδες χρόνια μετά τους Ρωμαίους κατακτητές που χαρακτήρισαν έτσι τη Μεσόγειο, οι επίγονοι, με την ίδια έπαρση, συμμερίζονται την ιδέα ιδιοκτησίας της θάλασσας. Η δική μας θάλασσα, ο δικός μας ουρανός, ο δικός μας ήλιος και αέρας, ανήκουν σε μας και μόνο σε μας και επ’ ουδενί στους εξ Ανατολής αλλόφυλους. Για να λέμε του στραβού το δίκιο, η «Mare Nostrum» είναι μια καλή και φιλάνθρωπη επιχείρηση του ιταλικού πολεμικού ναυτικού, με στόχο τη διάσωση των λαθρομεταναστών που ταξιδεύουν με σαπιοκάραβα, αποθέτοντας
Περισσότερα.. »
Της Βένας Γεωργακοπούλου Τη σχεδίαζα από μέρες αυτήν την «Τρίτη ματιά». Ηθελα να μπω με το δεξί στο 2014. Να διατυμπανίσω από αυτόν εδώ τον χώρο, που όσο να 'ναι πέφτει εύκολα το μάτι του αναγνώστη, ότι εγώ αισιόδοξη δεν είμαι, αλλά προσπαθώ συνεχώς να βρίσκω γύρω μου κάτι να κρατιέμαι. Να βρίσκω πότε πότε τον παλιό ανάλαφρο βηματισμό μου. Και ξαφνικά μου 'πεσε στο κεφάλι η απόδραση του Ξηρού. Οσα πτώματα άφησε στο διάβα του, τόσες εξόδους στις εξοχές απόλαυσε (είδατε πόσο large
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
