ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ φτάσουμε στο σωτήριον έτος 2013 και μάλιστα κοντά στην εκβολή του για να πληροφορηθούμε και να συνειδητοποιήσουμε ότι κάποιοι από τους αντιπροσώπους του έθνους, παρά την άλλοτε ανθηρά και επί σειρά ετών ευημερούσα αντιπροσωπεία τους, μετέρχονται τώρα πια μεθόδους φτωχών βιοπαλαιστών για να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές δυσκολίες και να επιβιώσουν. Το παξιμάδι ήταν ανέκαθεν αγαπημένη τροφή και παρηγοριά των Κρητών κτηνοτρόφων που παρέμεναν καιρό μακριά από το σπίτι φροντίζοντας τα κουράδια (τα εν Κρήτη ποίμνια -εκ της αρχαίας κουράς). Ετσι και οι βουλευτές μας -βορειοελλαδίτες, νησιώτες και λοιποί επαρχιώτες (εξαιρούνται για ευνόητους
Περισσότερα.. »«Αγαπητοί μου συνάνθρωποι, ζητώ συγγνώμη για την ενόχληση που σας κάνω. Είμαι 22 ετών και άνεργος. Δεν έχω οικογένεια, οι γονείς μου σκοτώθηκαν πριν από χρόνια σε τροχαίο. Κοιμάμαι στον δρόμο και δεν έχω χρήματα για να αγοράσω κάτι να φάω. Δεν είμαι ναρκομανής, δεν είμαι ζητιάνος. Πουλάω χαρτομάντιλα. Παρακαλώ βοηθήστε με». Τα βλέμματα των επιβατών του ηλεκτρικού έπεσαν στον άντρα που ζητούσε ελεημοσύνη –άλλα περίεργα, άλλα σχεδόν αδιάφορα, τα περισσότερα γεμάτα καχυποψία ή περιφρόνηση. Κάποιοι δεν τον κοίταξαν καν. Η θλιβερά παρακλητική φωνή και τα λόγια του ήταν σχεδόν πανομοιότυπα με τα εκατοντάδες
Περισσότερα.. »Υπάρχουν άνθρωποι που αναγκάζονται να μένουν πολλές ώρες στο σπίτι. Αρρωστοι, άνεργοι, νοικοκυρές και μωρομάνες, μικρά παιδιά που δεν πηγαίνουν ακόμη σχολείο, εργαζόμενοι που επιστρέφοντας σπίτι ανοίγουν το «κουτί» για να ενημερωθούν και να χαλαρώσουν. Η τηλεόραση είναι συντροφιά, καταφύγιο –είναι όμως και δήμιος, που κατατρώει ύπουλα τον χρόνο, υπνώνοντας ταυτόχρονα το πνεύμα. Κι όταν τελειώνει η εβδομάδα αναρωτιούνται: «Αλήθεια, πώς πέρασε; Θα βάλουν τίποτα καλό το Σαββατοκύριακο στην τηλεόραση;» Αν τους ρωτήσεις γιατί περνούν τόσες ώρες μπροστά στη συσκευή, «δεν έχουμε άλλη διασκέδαση» θα σου πουν. Και όντως διασκεδάζουν. Ο μπαχτσές έχει απ’
Περισσότερα.. »Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να καταλάβεις ότι μεγάλωσες. Οι παλιοί φίλοι γίνονται γονείς, οι αντοχές στο ξενύχτι και στο αλκοόλ αλλάζουν και τα παιδιά σού μιλούν πλέον στον πληθυντικό. Ενας από τους πιο σίγουρους τρόπους όμως είναι να παρατηρήσεις το περιεχόμενο των συζητήσεων στις οποίες μετέχεις. Δεν είναι ανάγκη να εμφιλοχωρούν σ’ αυτές τριγλυκερίδια και τεστ κοπώσεως, για να αντιληφθείς ότι πέρασε ο καιρός. Θα έρθει και αυτών η ώρα. Ο χρόνος μπορεί να είναι γιατρός και πανδαμάτωρ, αλλά το μόνο που δεν μπορεί να κάνει καλά είναι το γηράσκον κορμί. Οσο «διανοούμενη» ή
Περισσότερα.. »«Το πένθος δεν προσεγγίζει, απομονώνει. Δεν υπάρχει κανείς που να μπορείς να του μιλήσεις για τον νεκρό σου. “Ο νεκρός μου… Ο δικός μου!… Οπως κι ο πόνος μου…” Καθόμαστε πάνω του κουβαριασμένοι όπως ο δράκος πάνω στο θησαυρό του και τον φυλάμε ανάμεσα στα νύχια μας, σφιγμένο πάνω στην κοιλιά μας κι οργώνουμε τη σάρκα μας με την ανάμνησή του. Δεν θέλουμε να προσφέρουμε τίποτα απ’ αυτόν σε άλλους». Ετσι περιγράφει το πένθος ο νομπελίστας Ρομέν Ρολάν στο υπέροχο μυθιστόρημά του «Η μαγεμένη ψυχή». Και αλήθεια, πώς να μοιραστείς τον πόνο όταν χάνεις
Περισσότερα.. »Πολλές φορές έχει επισημανθεί ότι σε αντίθεση με τους ξένους (και σ’ αυτό καλύτερους τους θέλουμε τους αφιλότιμους) οι Ελληνες στα μέσα μεταφοράς δεν διαβάζουν. Είναι ελάχιστοι αυτοί που θα ανοίξουν κάποιο βιβλίο και λίγο περισσότεροι αυτοί που θα ξεφυλλίσουν κάποια εφημερίδα. Είναι αλήθεια ότι οι διαδρομές του μετρό, ας πούμε, είναι μικρές και μέχρι να βγάλεις το βιβλίο και να διαβάσεις μια-δυο σελίδες έχεις φτάσει στον προορισμό σου. Για τα τρόλεϊ και τα λεωφορεία δεν γίνεται κουβέντα, διότι αν κάθεσαι είσαι αγκαζέ με τον διπλανό σου, τον χειμώνα απαραιτήτως βγάζεις το μπουφάν, αφού
Περισσότερα.. »Ο Ελγιν, αφού σήκωσε ό,τι μπορούσε κι όσο άντεχαν τα «μουλάρια» του από την Ακρόπολη, και μάλιστα σε δύο δόσεις, μία το 1803 και μία το 1812, δώρισε στη λεηλατημένη Αθήνα -και πάτσισε- ένα ρολόι, τοποθετημένο πάνω σε πύργο – κάτι σαν το Γκρίνουιτς φανταστείτε. Ενθουσιάστηκαν οι αδαείς Αθηναίοι που ένας τσιγκούναρος Σκοτσέζος ήταν τόσο γαλαντόμος απέναντί τους. Τον ρολογοπύργο τον έστησαν στην Πλάκα – δηλαδή στο κέντρο της πόλης, αφού σχεδόν όλη κι όλη η Αθήνα ήταν αυτή η περιοχή. Και βρέθηκαν με δυο ρολόγια κοντά κοντά: το μηχανικό του Ελγιν και το ηλιακό
Περισσότερα.. »Της Αρχοντίας Κάτσουρα Υπάρχει μια βόλτα μέσα στην Αθήνα που όμοιό της δεν έχει. Ξεκινάει από τον σταθμό του ηλεκτρικού στο Θησείο, ανεβαίνει τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου, περνάει μπροστά από το Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού, το Μουσείο της Ακρόπολης, συναντά τους Στύλους του Ολυμπίου Διός και την πύλη του Αδριανού, συνεχίζει στην Πλάκα και από κει στο Μοναστηράκι. Ενα «ακανόνιστο» γεωμετρικό σχήμα που εντός του περικλείει όλη την αρχαία, ελληνιστική και βυζαντινή ιστορία της πόλης. Τα Σαββατοκύριακα, την άνοιξη και το καλοκαίρι, αλλά και όποτε ο καιρός είναι καλός, τα πλήθη δεν είναι
Περισσότερα.. »Της Αρχοντίας Κάτσουρα Ο λόγος περί τη βία έχει περισσέψει τους τελευταίους δύο-τρεις μήνες, σίγουρα όχι χωρίς αιτία. Οι εγκληματικές εκφάνσεις της με πολιτικό περιτύλιγμα ξύπνησαν μνήμες και φόβους που όλοι θέλαμε να πιστεύουμε ότι είχαν χαθεί ή, έστω, υπήρξαν μέρος ενός ντροπιαστικού παρελθόντος. Δυστυχώς, εθελοτυφλούσαμε μπροστά σε άλλα φαινόμενα βίαιης συμπεριφοράς, που ενδημούν καλυμμένα στην ελληνική κοινωνία και με την αύξηση της ανεργίας -κατά συνέπεια της φτώχειας και της ανέχειας- έχουν γίνει περισσότερο συχνά και οπωσδήποτε επικίνδυνα. Ο λόγος για την ενδοοικογενειακή βία, και κυρίως αυτήν εις βάρος των γυναικών, που παίρνει
Περισσότερα.. »Της Μάγδας Κλαυδιανού Πού γύριζες, πριν έρθεις; Εκεί που σμίγει η αγάπη της μητέρας και του πατέρα Γ. Ρίτσος, «Πρωινό άστρο» (ποίημα για το νεογέννητο παιδί του) Κρίση, περικοπές, Μνημόνιο. Υποστελέχωση της κλινικής, υπολειτουργία του μοναδικού δημόσιου Παιδοκαρδιοχειρουργικού Κέντρου στο Νοσοκομείο Παίδων. Μόνο μία φορά την εβδομάδα χειρουργείο. Μην ανησυχείτε, υπάρχει το νοσοκομείο του εφοπλιστή. Οι ιδιώτες σάς περιμένουν (η ιδιωτική πρωτοβουλία που ακούγαμε ως παιδιά…). Τι χρεία υπάρχει για δημόσια ιδρύματα όταν υπάρχουν τα ιδιωτικά; Κλείστε τα! Τώρα εμείς πρέπει να δίνουμε στην πατρίδα, είπε ο υπουργός, που παίζει στην Υγεία το
Περισσότερα.. »Της Σταυρούλας Ματζώρου Ο χαρακτηριστικός ήχος των δικαστηρίων δεν είναι τα ξύλινα σφυράκια που τα χτυπούν δυνατά οι δικαστές για να επαναφέρουν την τάξη στις δικαστικές αίθουσες. Ούτε το θρόισμα από τις τσιγγάνικες φούστες ή τις τηβέννους, που θα μπορούσε, αλλά απαιτεί ησυχία για να ξεχωρίσει. Είναι τα τακούνια από τις γόβες των κοριτσιών. Οι νεαρές δικηγορίνες, ασκούμενες οι περισσότερες, φορούν ψηλοτάκουνα, όλες ή σχεδόν όλες. Λες και υπάρχει πρωτόκολλο. Λες και το ορίζει κάποιος εσωτερικός κανονισμός. Το αξιοθαύμαστο είναι η ευκολία με την οποία περπατούν οι κοπελιές εκεί ψηλά. Γιατί δεν στέκονται,
Περισσότερα.. »Της Σταυρούλας Ματζώρου Πρώτη Κυριακή της Ορθοστασίας προχθές. Α, ήταν πολύ ωραία. Πρώτον είχε πολύ καλό καιρό και ο φθινοπωριάτικος ήλιος σε τραβούσε έξω από το σπίτι. Επειτα είχαμε όλο τον χρόνο να εκφράσουμε το θρησκευτικό μας συναίσθημα, διότι αυτό ήταν το βασικό μέλημα της κυβέρνησης και βάσει αυτού καθορίστηκε το κυριακάτικο ωράριο λειτουργίας των καταστημάτων. Και μετά, αχ μετά, με το αντίδωρο στο στόμα χωριστήκαμε σε εργαζόμενους και αγοραστές. Μόνο που όσοι από μας τους δεύτερους επιλέξαμε να ψωνίσουμε από τα ανοιχτά σουπερμάρκετ ό,τι είχαμε ξεχάσει τις προηγούμενες έξι ημέρες είναι αλήθεια ότι
Περισσότερα.. »Του Μ. Θερσίτη ΣΤΗ ΛΑΤΡΕΙΑ του Κυρίου είναι αφιερωμένη η πρώτη μέρα της εβδομάδος, όπως δηλοί το όνομά της. Σε χρόνους περασμένους και σε τρυφερές ηλικίες η θεία λειτουργία με το τελετουργικό της, το θυμίαμα, τις ψαλμωδίες, την ενατένιση των εικόνων, δημιουργούσε μια μαγική σκηνή για τα παιδικά μάτια, μια αχλή παραμυθιού και ονείρου. Κι όταν με τον καιρό πέρασε στην περιοχή του απλού καθήκοντος, που καταλήγει βαρετό, υπήρχε πάντα μια άλλη σκηνή που μας περίμενε το πρωί, να ταξιδέψει το βλέμμα και τη φαντασία μας. Στο σινεάκ απολαμβάναμε κωμωδίες, γουέστερν σπαγγέτι και ταινίες
Περισσότερα.. »Της Σταυρούλας Ματζώρου Ο χειμώνας δεν έχει δείξει ακόμη τα δόντια του στην πρωτεύουσα -βεβαίως Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα-, εντούτοις όλα γύρω μας μαρτυρούν ότι είναι θέμα ημερών. Η κυβέρνηση κρατάει το πετρέλαιο θέρμανσης στα ύψη, κάνει ότι θέλει να δώσει το επίδομα θέρμανσης βάζοντας τόσες δικλίδες ώστε να το πάρουν όσο λιγότεροι δικαιούχοι γίνεται, οι ξυλοκόποι, νόμιμοι και παράνομοι, έχουν ξαμοληθεί στα δάση, τα βυτιοφόρα έτοιμα για τα δρομολόγιά τους, πολλά ή λίγα, και διαφημίσεις παντού για εναλλακτικές, πάντα οικονομικότερες, μορφές θέρμανσης. Οι περισσότερες από αυτές τις μορφές θέρμανσης απευθύνονται
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
