Εμείς, φυσικά, δεν μπορούμε να ψηφίσουμε, αν και μας τρώει το χέρι μας. Αλλά μια και το Φεστιβάλ της Αβινιόν ολοκληρώθηκε, στην ιστοσελίδα του οι θεατές βαθμολογούν από το 1 μέχρι το 10 τις παραστάσεις που είδαν. Ασχέτως αν η ψηφοφορία τα έχει τα προβληματάκια της -κάποια θεάματα τα είδαν πάρα πολλοί, άλλα λίγοι κ.λπ.- σημασία έχει η «έκπληξη», όπως τη χαρακτηρίζει ακόμα και το σάιτ της Αβινιόν, της παρουσίας (για την ώρα) του «Κυκλισμού του τετραγώνου» του Δημήτρη Καραντζά πολύ ψηλά, τέταρτη στη σειρά με βαθμολογία 7,77 στα 10! Να φανταστείτε ότι ο Οστερμάιερ,
Περισσότερα.. »
Με μια ανοιχτή επιστολή προς την Ε.Ε. και την κυβέρνησή τους, 100 Ισπανοί καλλιτέχνες καταδικάζουν την επίθεση των Ισραηλινών στη Λωρίδα της Γάζας, χαρακτηρίζοντάς την «γενοκτονία». «H Γάζα ζει στον τρόμο, δεχόμενη επίθεση από στεριά, θάλασσα και αέρα, την ώρα που η διεθνής κοινότητα παραμένει αδρανής», τονίζουν
Περισσότερα.. »Αυτό κι αν είναι μεγαλόπνοο πρότζεκτ διεθνών προδιαγραφών. Ο Θόδωρος Τερζόπουλος θα ηγηθεί μιας μεγάλης θεατρικής παραγωγής στη Ν. Υόρκη με τίτλο «Αταφοι νεκροί», στην οποία θα συμμετέχουν συνθέτες σύγχρονης μουσικής, εικαστικοί, ηθοποιοί από την Ελλάδα και όλο τον κόσμο. Εχει ήδη ανατεθεί σε ποιητές και συγγραφείς -ανάμεσά τους η Λιβανέζα ποιήτρια Ετέλ Ατνάν, αλλά ακούγεται και το όνομα του Νόαμ Τσόμσκι- η συγγραφή κειμένων, ενώ θα χρησιμοποιηθούν αποσπάσματα από θεατρικά έργα και αρχαίες τραγωδίες με δεσπόζουσα την «Αντιγόνη». Ο Τερζόπουλος φεύγει στην Αμερική για τις πρώτες συνεννοήσεις. Ε.Μ
Περισσότερα.. »
Η Ντόρα Μπακοπούλου, η εμπνευσμένη διευθύντρια του ιδιαίτερου θεσμού, αποφάσισε φέτος να αναδείξει ως πρωταγωνιστή του το όργανο που έχει προσφέρει και στην ίδια ένα μακρύ εσωτερικό ταξίδι
Περισσότερα.. »
Tην Μπλανς Ντιμπουά την έχουν παίξει οι καλύτερες. Πρώτη διδάξασα το 1947 στο Μπρόντγουεϊ, σε σκηνοθεσία Ηλία Καζάν, η Τζέσικα Τάντι με Κοβάλσκι τον Μάρλον Μπράντο. Ακολούθησε η Βίβιαν Λι (1949) σε λονδρέζικη παράσταση του συζύγου της Λόρενς Ολίβιε, αλλά και στην ταινία του Καζάν το 1951 με τον Μάρλον Μπράντο. Το 1988 ήρθε η σειρά της Μπλάιθ Ντάνερ (μαμάς της Γκουίνεθ Πάλτροου) σε σκηνή της Νέας Υόρκης και μετά ξανάπιασαν δουλειά οι σταρ: η Τζέσικα Λανγκ το 1996 στο Royal Haymarket του Λονδίνου, η Γκλεν Κλόουζ το 2002 στο Εθνικό Θέατρο του Λονδίνου, η
Περισσότερα.. »
Με υλικό από χιλιάδες θαυμαστές, εξομολογήσεις των ίδιων αλλά και των κληρονόμων τους, σε σκηνοθεσία του βραβευμένου με Οσκαρ Ρον Χάουαρντ, η ταινία που ετοιμάζεται για τους Μπιτλς θα μας υπενθυμίσει γιατί απλώς υπήρξαν το σημαντικότερο συγκρότημα του περασμένου αιώνα
Περισσότερα.. »
Εχουν μείνει στην ιστορία του θεάτρου οι δωδεκάωρες παραστάσεις του έργου, πρώτα από τον μέγα Βιτέζ (1987), ύστερα από τον Ολιβιέ Πι (2009). Εμείς θα δούμε μια τετράωρη εκδοχή του, που η σκηνοθέτις Εφη Θεοδώρου ονειρευόταν χρόνια πολλά να κάνει, παίρνοντας το ρίσκο. Η παράσταση ξεκινά με το φως της μέρας, στις 8 μ.μ
Περισσότερα.. »
Η Χαρούλα Αλεξίου είχε πάει πολλές εβδομάδες πριν στις καθαρίστριες. Στην είσοδο του υπουργείου Οικονομικών. Από μόνη της, ένα βράδυ, χωρίς να ενημερώσει κανέναν και χωρίς να δημοσιοποιήσει το γεγονός. Σκεφτείτε πως οι καθαρίστριες της… βάρδιας, αυτές που «φύλαγαν σκοπιά», δεν τη γνώρισαν. Πέρασε λίγη ώρα μέχρι να την καταλάβουν. Οι καθαρίστριες ήταν που ζήτησαν από τη Χαρούλα να δώσει μια συναυλία γι’ αυτές. Εύκολο ακούγεται, δύσκολο να πραγματοποιηθεί. Για τεχνικούς λόγους, για οικονομικούς, αλλά και για άλλους, 100% εμπορικούς. Η Αλεξίου περιοδεύει όλο το καλοκαίρι, δίνει συναυλίες με την Τάνια Τσανακλίδου και μόνη
Περισσότερα.. »
Τελικά, το διασημότερο κρεβάτι στην ιστορία της τέχνης, δηλαδή το περίφημο έργο της Τρέισι Εμιν «My Bed», θα πάει στην Τέιτ, προς μεγάλη χαρά του διευθυντή της, Νίκολας Σερότα. Το έργο, που άνηκε στον Τσαρλς Σαάτσι, βγήκε σε δημοπρασία, αλλά η Τέιτ δεν είχε τα χρήματα για να το «χτυπήσει». Ετσι, τη λύση έδωσε ο Γερμανός επιχειρηματίας και συλλέκτης Κουντ Κρίστιαν Ντιρκάιμ, που το απέκτησε προς 2,54 εκατομμύρια στερλίνες. Αποφάσισε να το παραχωρήσει στο βρετανικό μουσείο για τουλάχιστον μία δεκαετία. Μ.Κ.
Περισσότερα.. »
Θολωτός τάφος των μυκηναϊκών χρόνων αποκαλύφθηκε στο πλαίσιο της επίβλεψης των εκσκαφών για το αρδευτικό έργο του ελαιώνα Αμφισσας. Δεν έχει συληθεί, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος του, και τα κτερίσματα μαρτυρούν τη διαχρονική χρήση του από τον 14ο έως και τα τέλη του 12ου π.Χ. αιώνα. Ξεχωρίζουν 44 αγγεία με γραπτή διακόσμηση, 2 χάλκινα αγγεία, χρυσά δακτυλίδια, κομβία και ψήφοι από ημιπολύτιμους λίθους και πολλοί σφραγιδόλιθοι με ζωικά, φυτικά και γραμμικά μοτίβα. Είναι το μοναδικό αυτού του είδους εύρημα που αποκαλύπτεται στη Φωκίδα και ένα από τα ελάχιστα στη Στερεά Ελλάδα. Ε.Μ
Περισσότερα.. »
Η Warner Bros απέκτησε τα κινηματογραφικά δικαιώματα του πιο συζητημένου μυθιστορήματος της χρονιάς, της «Καρδερίνας» της Ντόνα Ταρτ (εκδόσεις Λιβάνη). Λέγεται ότι θα τη σκηνοθετήσει ο Μπρετ Ράτνερ, που δεν τον θυμάται κανείς για καμιά ταινία της προκοπής. Το μόνο σίγουρο είναι πως ο Ράτνερ ανήκει στην τριάδα των παραγωγών της ταινίας. Η Warner Bros έχει εξασφαλίσει και τα δικαιώματα του πρώτου (και καλύτερου μέχρι τώρα) βιβλίου της Ταρτ, της «Μυστικής Ιστορίας». Η Ντόνα Ταρτ, πάντως, αφού κέρδισε με την «Καρδερίνα» το Πούλιτζερ, είδε την κριτική επιτροπή του Booker να τη σνομπάρει. Να μη βάζει
Περισσότερα.. »
Η αθηναϊκή διοργάνωση του ανεξάρτητου σινεμά, που το κοινό τιμά όσο καμιά άλλη, δεν κέρδισε απλώς το στοίχημα που τα «παιδιά» του περιοδικού «Σινεμά» έβαλαν κάποτε δειλά. Κεντρικός πια θεσμός της πρωτεύουσας, κάθε χρόνο γεννά και νέες ιδέες. Ειδικά φέτος έβαλε τα δυνατά του
Περισσότερα.. »
Τα Παλιά Βλαχάτα, που γκρεμίστηκαν στον σεισμό του 1953, θα φιλοξενήσουν για τρεις μέρες (8, 9, 10 Αυγούστου) στα ερείπιά τους μεγάλα ξένα και ελληνικά ονόματα, αλλά και πολλές εκδηλώσεις
Περισσότερα.. »
Το Φεστιβάλ του Τορόντο, που ξεκινά στις 4 Σεπτεμβρίου, είναι για μια ακόμα χρονιά ραντεβού των ταινιών που πάνε (ή επιθυμούν να πάνε) για Οσκαρ. Δεν είναι λίγες αυτές που έφυγαν τα τελευταία χρόνια με το Βραβείο Κοινού (δεν υπάρχει διαγωνιστικό τμήμα) και πήραν στην τελετή του Λος Αντζελες το αγαλματάκι της καλύτερης ταινίας («Δώδεκα χρόνια σκλάβος», «Slumdog Millionaire», «Ο λόγος του βασιλιά»). Επειδη ο κατάλογος των ταινιών είναι πολύ μακρύς και θα επανέλθουμε σίγουρα, ας μείνουμε σήμερα σε μια βρετανική παραγωγή, που όσο αναμενόμενη κι αν είναι τόσο στην κόψη του ξυραφιού μάς
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
