Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Το καλύτερο διάγγελμα για τον καινούργιο χρόνο ήταν αυτό του Google, με το 2014 που χορεύει ντίσκο, ενώ το 2013 αποχωρεί. Πατώντας πάνω του μπορεί κανείς να διαβάσει τις σημαντικότερες ειδήσεις της χρονιάς που πέρασε, καθώς και σχέδια και προοπτικές για τη χρονιά που μόλις άρχισε. Ο κόσμος γίνεται ένα όνειρο, στο οποίο έχουν πρόσβαση όλοι, αρκεί μόνο να το θελήσουν. Το πιο αστείο διάγγελμα ήταν αυτό του πρωθυπουργού, που χαμογελώντας θλιμμένα και δακρύζοντας χαρούμενα μίλησε για τις θυσίες του ελληνικού λαού κι έφτασε -μάλιστα- στο σημείο να μας ευχαριστήσει
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Στη διατροφή και το κλίμα δεν δίνουμε και τόση σημασία, σε έννοιες δηλαδή που σημαδεύουν σοβαρά τη διαμόρφωση της προσωπικότητας. Ισως γιατί τα ξεχάσαμε, ίσως επειδή ήσαν γαλαντόμα απέναντί μας κι επειδή ουδέποτε εκτιμήσαμε τη μεγαλοσύνη του παραλαμβάνειν, τα αγνοήσαμε. Υπάρχουν αρχαίες, σοφές γεύσεις και πολύ ζεστό φως δίπλα μας, αλλά οι περισσότεροι σφυρίζουμε κλέφτικα. Είναι όπως όταν είσαι υγιής· δεν εκτιμάς το μεγαλείο της υγείας. Ετσι και τώρα, σήμερα. Επιτέλους αντιλαμβανόμαστε την αξία του ευτελούς καρπού, του οποιουδήποτε, ψαύουμε το δέρμα της ανησυχίας, μετά από δεκαετίες μαρασμού του στον καναπέ
Περισσότερα.. »«Πώς είναι δυνατόν να μην αποτελεί είδηση ότι ένας ηλικιωμένος άστεγος πεθαίνει από το κρύο, αλλά να είναι είδηση η απώλεια δύο μονάδων στο Χρηματιστήριο; Μπορούμε να συνεχίσουμε να στέκουμε απαθείς όταν πετιέται φαγητό στα σκουπίδια, τη στιγμή που άνθρωποι λιμοκτονούν; Σήμερα τα πάντα υπακούουν στον νόμο του ανταγωνισμού και της επιβίωσης του ισχυρότερου και οι δυνατοί τρέφονται από τους αδύνατους… Τα ανθρώπινα όντα θεωρούνται τα ίδια καταναλωτικά προϊόντα προς χρήση και κατόπιν προς απόρριψη… Μεγάλες μάζες ανθρώπων βρίσκονται αποκλεισμένοι και περιθωριοποιημένοι: χωρίς εργασία, χωρίς δυνατότητες, χωρίς κανένα μέσο διαφυγής από την κατάσταση αυτή».
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Μνημείο ύφους και ήθους διαπλοκής, που μπορεί να διδαχθεί (πώς να κάνετε ή να μην κάνετε…) σε σχολές δημόσιας διοίκησης, είναι, όπως φαίνεται από τα ελάχιστα που δημοσιεύτηκαν, η πολυήμερη απολογία τού «Δεν θυμάμαι ακριβώς πόσα μου είχαν δώσει», αναπληρωτή διευθυντή εξοπλισμών επί υπουργίας Τσοχατζόπουλου κυρίως, αλλά και με… ολίγoν Παπαντωνίου, Αντώνη Κάντα. Περιπέτεια, καταιγιστική δράση, αγωνία… όπως προαναγγέλλονταν προσεχείς ταινίες στους παλιούς λαϊκούς κινηματογράφους, με τα «χασάπη γράμματα!», που ήδη, από τη Δευτέρα, μετράει μία πρώτη σύλληψη. Πρώην πρωθυπουργοί, λοιπά πολιτικά πρόσωπα, επιχειρηματίες οπλικών συστημάτων, μιζαδόροι και μιζοεισπράκτορες, αναλυτικές
Περισσότερα.. »Το 2013 –δίσεκτο μολονότι δεν διαιρείται διά του τέσσερα- απήλθε ακροποδητί με καμουφλάζ ένα πυκνό νέφος αιθαλομίχλης και συναφή ειδικά εφέ, δανεισμένα από θρίλερ με τον κόμη Δράκουλα. Ανάμεσα στα αιωρούμενα σωματίδια από την καύση υποπροϊόντων ξυλείας, ωστόσο, ξεχωρίζουν ορισμένες φωτεινές μορφές που άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους στο πέρασμα του χρόνου. Κι επειδή τέτοιες μέρες συνηθίζονται οι αναδρομές, σας παρουσιάζω κορυφαία πρόσωπα του γρουσούζικου ’13. Ο ΧΑΡΗΣ ΤΟΜΠΟΥΛΟΓΛΟΥ κατόρθωσε να ταυτιστεί με το σημαινόμενον του ονόματός του, όπως ηχεί στην κοινή νεοελληνική. Διότι οι Τούρκοι αποκαλούν «τομπούλ» τον στρουμπουλό. Παχουλόπουλος θα λεγόταν εάν
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Στο ξεκαθάρισμα του αρχείου μου που κάνω –ή υποτίθεται ότι κάνω– κάθε Δεκέμβριο, έπεσα πάνω σε τίτλο και υπότιτλο θέματος περί μακροζωίας, χωρίς άλλες ενδείξεις σημειωμένες από εμένα, τόσο που απορώ γιατί το φύλαξα∙ υποθέτω από «Βήμα» του περασμένου Δεκεμβρίου. Τίτλος: «17 απλά βήματα ώς τα… 100!». Υπότιτλος: «Διαλέξτε σπίτι σε λόφο και καβγαδίστε χωρίς τύψεις – όχι όμως με τους γονείς σας! Μη φοβηθείτε τις ευθύνες και μην ντραπείτε το κουτσομπολιό. Χορτάστε ύπνο και σεξ. Πετάξτε τη ζυγαριά και την τηλεόραση. Απλές κινήσεις για χρόνια πολλά!». Εάν ακολουθήσει κανείς αυτά
Περισσότερα.. »Το χρονογράφημα του Βάρναλη στο χθεσινό φύλλο δείχνει πως διάγουμε κατοχικές συνθήκες. Σήμερα όμως λένε τα κάλαντα. Κι εγώ θα σας τα ψάλω στο απεραθίτικο ιδίωμα. Γραμμένα απ' τον ποιητή Νίκο Σφυρόερα και δημοσιευμένα στην εφημερίδα Ναξιακό Μέλλον τον Ιανουάριο του 1946. Την εποχή που η χώρα προσπαθούσε να ισορροπήσει μεταξύ Κατοχής και Εμφυλίου. Ο λαός πεινούσε και οι δαχτυλοδειχτούμενοι ταγοί του κερδοσκοπούσαν ασυστόλως. Τραγική επικαιρότητα έχουν κι αυτά. Κι αφού δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε τους καιρούς, ας τα απολαύσουμε μπάρεμου1. «Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά/ η φτώχεια δέρνει τον ντουνιά/ κι αρχή ντου χρόνου πάλι
Περισσότερα.. »Ο Καμίνης, στην αντίστροφη μέτρηση για το 2014, αντί για δευτερόλεπτα, στο τέλος θα μετράει Μνημόνια Του Λάκη Μπέλλου Ελεύθερος ο Μιχάλης Λιάπης, με την υποχρέωση να παρουσιάζεται κάθε 1η και 15η του μηνός στη Μαλαισία. Ο Λιάπης ευχαρίστησε όλους μετά το τέλος της περιπέτειάς του και τους ευχήθηκε «Liapy New Year». Είναι παρατηρημένο. Η δικαιοσύνη λάμπει όταν οι υποθέσεις αφορούν πρόσωπα της Ν.Δ. Δεν είναι αληθινό το βίντεο με τον Τομπούλογλου. Το κατασκεύασε η «Ομάδα Αλήθειας» του ΣΥΡΙΖΑ. Την είπαν «Λευκή νύχτα» της Αθήνας, γιατί δεν έβλεπες
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Ενα απόγευμα της χρονιάς που τελειώνει γνώρισα μια γειτόνισσα, συνταξιούχο αισθητικό, που ανήκει σε δίκτυο εθελοντών. Το έχουν ονομάσει Δίκτυο Κοινωνικής Αισθητικής και οργανώνονται για να προσφέρουν περιποίηση και κομψότητα σε μέρη που νομίζουμε ότι δεν χρειάζονται: νοσοκομεία, οίκους ευγηρίας, τέτοια. Αν το καλοσκεφτείτε, εκεί χρειάζονται περισσότερο από παντού αλλού. Στα νιάτα οι άνθρωποι είναι όμορφοι χωρίς προσπάθεια, μετά τη μέση ηλικία αρχίζει η εμφάνιση να ζητάει ολοένα και περισσότερη φροντίδα. Κι όσο περνάει ο χρόνος δυσκολεύουν τα πράγματα, μέχρι την ανημπόρια που γίνονται απρόσιτα. Ομως όλοι θέλουν να είναι
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Οφείλουμε, μάλλον, να γράφουμε γι’ αυτά που βιώνουμε περισσότερο και όχι γι’ αυτά που σκεφτόμαστε, αυτή είναι η αξία του παραδείγματος, όχι; Ναι. Διότι υπάρχει μέγα χάσμα μεταξύ του σκέπτεσθαι και της ζωής· ιδέ, ο άνθρωπος. Ο λόγος για την αυτογνωσία, βεβαίως, αλλά και για την αυτοκυριαρχία, κρίσιμο, θαρρώ, ζητούμενο σήμερα. Η καταγραφή του βιώματος είναι ανάγκη επιτακτική να γίνεται με περιεκτικό τρόπο, ώστε να δίνεται η δυνατότητα στον αναγνώστη να επεκταθεί ο ίδιος, τόσο νοητικά όσο και ψυχολογικά. Τα πάθη, αλλά και οι συμφορές (η ανάγκη) είναι μεγάλο σχολείο αυτογνωσίας,
Περισσότερα.. »Καρέ της αισιοδοξίας από τον πρωθυπουργό στο πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του. Η Ελλάδα βγαίνει από τη μιζέρια, υπερβαίνει τον διχαστικό λαϊκισμό, μετατρέπει την γκρίνια σε αυτοπεποίθηση, αρχίζει να δημιουργεί πλεόνασμα. Με τέτοιο φύλλο πώς να μην παίξεις τα ρέστα σου. Μόνο που στο τραπέζι έπεσε καλύτερος συνδυασμός. Φλος της απελπισίας από τους Ελληνες πολίτες. Οι μισοί θα έφευγαν ευχαρίστως από τη χώρα αν τους δινόταν η ευκαιρία. Οι περισσότεροι (το 68,6%) θεωρούν ότι τα χειρότερα είναι ακόμη μπροστά μας. Η συντριπτική πλειονότητα χρησιμοποιεί τις λέξεις «καταστροφή», «στασιμότητα», «κρίση» για να περιγράψει την πορεία της χώρας. Αντε,
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Δεν είναι βέβαια για χρονιάρες μέρες ο σημερινός μας τίτλος. Αλλά και δεν ξέρω, εάν συμβαδίζει κανείς και συμπάσχει με όσα συμβαίνουν στη χώρα και στον κόσμο, αν μπορεί να μιλάει, σαν να μη συμβαίνει τίποτα, για χρονιάρες μέρες. Και εν πάση περιπτώσει, το να πιστεύει κανείς στον Θεό είναι δικαίωμά του. Οπως είναι, νομίζω, δικαίωμα του καθενός και να μην πιστεύει. Αλλά όταν ο Θεός, όπως συμβαίνει στην περίπτωσή μας, επικουρείται από τον στρατό και την αστυνομία, τότε… ο Θεός να βάλει το χέρι του. Προσωπικά, ουδέποτε συμπάθησα τα
Περισσότερα.. »Ερχόμενος στην Ελλάδα δεν είχα πολλές πληροφορίες για τη χώρα. Βασικός μου στόχος ήταν να φύγω και να πάω Αγγλία, όπου μένουν πολλοί συγγενείς μου. Νόμιζα πως στην Ελλάδα τα αγγλικά θα με βοηθούσαν, αλλά μάταια. Οι περισσότεροι δεν ήξεραν. Τους ρωτούσα κάτι, δεν μου απάνταγαν. Νομίζω πως πολλοί Ελληνες δεν συνεργάζονται με μας και αυτό είναι κάτι που, αν είσαι αλλοδαπός, το νιώθεις και το βλέπεις καθημερινά παντού. Στη χώρα μου ήμουν τοξικομανής. Επινα καθημερινά. Οσο κράτησε το ταξίδι μου στην Ευρώπη, περίπου τρεις μήνες, σταμάτησα. Ηταν σκληρό και επίπονο. Και για πολλούς
Περισσότερα.. »Οινοβαρή και οινόφλυγα συναντούσα τον φίλο μου ακόμα και μέρα μεσημέρι. Τρόπος του λέγειν δηλαδή, αφού εδώ και χρόνια προτιμούσε να βουτά στον ξανθό και κρυστάλλινο χυμό της Σκοτίας· το αθώο ουισκάκι πά' να πει. Τον είχα χάσει για καιρό και τον πέτυχα αναπάντεχα στον μόνο χώρο που δεν περίμενα να τον δω: σε μια παρουσίαση βιβλίου. Τον παρατηρούσα κατάπληκτος να παρακολουθεί με προσήλωση τις γλυκανάλατες ομιλίες. Ισως να πρόκειται για τον σωσία του, σκέφτηκα, αλλά στο τέλος της εκδήλωσης με πλησίασε ευρισκόμενος εν νηφαλία μέθη. Μιλήσαμε περί ανέμων και όταν φτάσαμε στα «ύδατα»,
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
