Από μικρός ονειρευόμουν να έρθω στην Ευρώπη. Ηθελα να ζήσω τη ζωή μου ελεύθερος, ήθελα να βοηθήσω και την οικογένειά μου. Ο πατέρας μου είναι μεγάλος. Δανείστηκα λεφτά και ξεκίνησα. Φύγαμε τον Απρίλιο του 2004 από την πόλη μου και κατευθύνθηκα προς το Καράτσι, μια μεγάλη πόλη. Μας έβαλαν σε φορτηγά και μας πήγαν στα σύνορα με το Ιράν, στο Μαντμπιλού. Μόλις φτάσαμε στο Ιράν, μας πήγαν να μείνουμε σ’ ένα δωμάτιο μέχρι να έρθουν να μας παραλάβουν και να προχωρήσουμε πάλι. Ημουν εγώ και άλλα 20 άτομα. Μείναμε εκεί μια βδομάδα. Ενα βράδυ,
Περισσότερα.. »Του Γιάννη Η. Χάρη «Πυρίκαυστος Ελλάδα», το κόμμα που ίδρυσε ο Κώστας Ζουράρις, γνωστός από τις υπαρξιακές μετακινήσεις του, από τον ευρωκομμουνισμό του ΚΚΕ Εσωτερικού στον σταλινισμό του ΚΚΕ, ώς τον πιο πούρο εθνικισμό, στον οποίο έχει αράξει μέχρι τώρα. Οπότε και σκέφτηκε να μας προσφέρει νέο κόμμα, έπειτα από κάποιο εθνικό πάλι, Μακεδονικό για την ακρίβεια, μέτωπο που είχε σχηματίσει τελευταία με τον Παπαθεμελή. «Πυρίκαυστος Ελλάδα», λοιπόν, στη γραμμή των φανταχτερών και κατά κανόνα τζούφιων ελληνικών του ιδρυτή, που αυτοαναγορεύεται επίτιμος πρόεδρος, παραχωρώντας την προεδρία σε κάποιον οικονομολόγο, ο οποίος, αφού έγραψε
Περισσότερα.. »Του Περικλή Κοροβέση Αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις, το ενδεχόμενο να ξανακυβερνήσουν οι συστηματικοί καταστροφείς αυτής της χώρας, δηλαδή η φασίζουσα κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου με τα ανδρείκελα της πλειοψηφίας (σύμφωνα με τον κανονισμό της Βουλής, οι βουλευτές ψηφίζουν κατά συνείδηση, αλλά όποιος το πράξει διαγράφεται αυτομάτως από το κόμμα), αυτή λοιπόν η πλειοψηφική μηχανή που παράγει μόνο συμφορές για αυτόν τον λαό, χωρίς καμιά ορατή ελπίδα ανάκαμψης, είναι πιθανόν να ξανακερδίσουν την πλειοψηφία και να συνεχίσουν το θεάρεστο για τη Μέρκελ έργο, μέχρι να φτάσουμε στο σημείο να ζητάμε άδεια παραμονής από τη
Περισσότερα.. »Κλείνοντας τα μάτια ένας γεροβοσκός άφησε στους δυο γιους του ευχή και κατάρα να παντρέψουν τη μονάκριβη αδελφή τους, τη Σοφιά, μ’ έναν κλέφτη καλύτερο απ’ τους ίδιους. Τα παλιά χρόνια η κλεψιά εθεωρείτο ανδραγαθία στους ποιμενικούς πληθυσμούς των νησιών. Την έκανε ίσως η ανάγκη, καθώς το σπίτι ενός επιδέξιου ζωοκλέφτη δεν πεινούσε ποτέ. Οι δυο αδελφοί σεβάστηκαν την επιθυμία του εκλιπόντος, αλλά όσο κι αν έψαχναν σε ολόκληρη την περιοχή δεν έβρισκαν ικανότερό τους. Λεγόταν για τον Λευτέρη στο γειτονικό χωριό πως είναι ο φόβος και ο τρόμος των κοπαδιών. Τον υπέβαλαν σε
Περισσότερα.. »Tου Λευτέρη Κουγιουμουτζή Το άδοξο τέλος της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ενενήντα ένα χρόνια πριν, σηματοδότησε την έναρξη μιας ιδιάζουσας περιόδου για τον ελληνισμό: ταυτίστηκε πρώτη φορά με ένα ομοιογενές εθνικά κράτος. Ποτέ άλλοτε δεν βρέθηκε εγκλωβισμένος μέσα σε στενά εθνικά σύνορα, να κατοικεί και να προσπαθεί να αναπτυχθεί χωρίς άμεση επαφή και πρόσμειξη στον ίδιο χώρο με άλλα έθνη, πολιτισμούς και κουλτούρες. Από τις απαρχές της ιστορίας, ο ελληνισμός ήρθε σε επικοινωνία με το σύνολο του τότε γνωστού κόσμου, κυρίως μέσω των εμπορικών δρόμων. Με τους εποικισμούς μετέπειτα, διασπάρθηκε μεταξύ όλων των γνωστών φυλών
Περισσότερα.. »Της Πηγής Ασυνειδήτου -Κυρία Ασυνειδήτου μου, δεν είναι κατάσταση αυτή. Τα πράγματα οδηγούνται από το κακό στο χειρότερο. Η ψυχολογία μου είναι ράκος. Δεν μπορώ πλέον ούτε σολάριουμ να κάνω, ούτε φλαμένκο να χορέψω, ούτε καν να βγω στην εκπομπή της Τάτις. Ξέρετε ότι εδώ και πολύ καιρό με έχουν στο στόχαστρο. Με τίποτα δεν ευχαριστιούνται. Με έβαλαν φυλακή πόσο καιρό, ενώ θα μπορούσαν να έχουν εκποιήσει την περιουσία μου και να πληρωθούν αυτοί που τους χρωστώ. Δεν το έκαναν, πέρασε τόσος καιρός που βασανίστηκα και εγώ και η αδερφή μου, και τώρα που
Περισσότερα.. »
Της Βασιλικής Γεωργιάδου* Συζητάμε για τον εξτρεμισμό, αλλά πολύ λιγότερο για το πώς θα τον περιορίσουμε. Βρισκόματε ακόμη στο διαπιστωτικό και περιγραφικό στάδιο, αλλά απέχουμε αρκετά από την εκπόνηση στρατηγικών που βάζουν φρένο στην εξάπλωσή του. Κάνω αυτές τις σκέψεις διαβάζοντας την έρευνα με τίτλο «Strategien gegen Rechtsextremismus» (Στρατηγικές εναντίον του δεξιού εξτρεμισμού) που εξέδωσε το Ιδρυμα Bertelsmann το 2010. Είχε προηγηθεί το πρώτο κύμα της το 2005, που στόχο είχε να προτείνει τρόπους για την καλλιέργεια της ανεκτικότητας και την υπέρβαση των διακρίσεων σε μια εποχή που η άνοδος της επιρροής του φιλοναζιστικού
Περισσότερα.. »«Το πένθος δεν προσεγγίζει, απομονώνει. Δεν υπάρχει κανείς που να μπορείς να του μιλήσεις για τον νεκρό σου. “Ο νεκρός μου… Ο δικός μου!… Οπως κι ο πόνος μου…” Καθόμαστε πάνω του κουβαριασμένοι όπως ο δράκος πάνω στο θησαυρό του και τον φυλάμε ανάμεσα στα νύχια μας, σφιγμένο πάνω στην κοιλιά μας κι οργώνουμε τη σάρκα μας με την ανάμνησή του. Δεν θέλουμε να προσφέρουμε τίποτα απ’ αυτόν σε άλλους». Ετσι περιγράφει το πένθος ο νομπελίστας Ρομέν Ρολάν στο υπέροχο μυθιστόρημά του «Η μαγεμένη ψυχή». Και αλήθεια, πώς να μοιραστείς τον πόνο όταν χάνεις
Περισσότερα.. »Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Σαράντα χρόνια μετά την τριήμερη κατάληψη του Πολυτεχνείου το 1973, για μια ακόμη φορά θα επιδοθούμε σε γιορτές και πανηγύρια, ξεχνώντας και το νόημα της κατάληψης και τις συνέπειες αυτής της ευκολίας μας να τα ξεχνάμε όλα. Ή να παραποιούμε τις ατομικές και τη συλλογική μας ιστορία, για να τις προσαρμόσουμε στα καλούπια των ημερών. Το υπουργείο Παιδείας ανακοίνωσε το πρόγραμμα των εορτασμών. Η αργία μεταφέρεται την Παρασκευή, οπότε στα σχολεία δεν θα γίνουν μαθήματα. Θα εκφωνηθεί ο πανηγυρικός της ημέρας, κι ίσως μια-δυο απαγγελίες και τραγούδια. Επειτα, παιδιά και δάσκαλοι
Περισσότερα.. »Λέμε κι εμείς, το ανικανοποίητο πόπολο, πως υποφέρουμε από προβλήματα. Ουδείς πιο αχάριστος του ευεργετηθέντος. Μας χαρατσώνει διαρκώς η εθνοσωτήριος. Για το καλό μας βεβαίως. Αν διαθέτουμε ζεστό το παραδάκι, το ακουμπάμε κανονικά στην Εφορία και πρέπει να δοξάζουμε τον Θεό που κάτι μας έχει μείνει ακόμα. Αν δεν βγαίνουνε τα μπικικίνια απλώς δεν τα σκάμε, οπότε τι είχαμε-τι χάσαμε. Παραπονιόμαστε για τις απολύσεις. Ανεπίτρεπτο. Η πολλή εργασία τρώει τον αφέντη, έλεγαν οι σοφοί αρχαίοι Κινέζοι. Ελεος. Ολο δουλειά, δουλειά, δουλειά. Μαζί μας θα τα πάρουμε; Να μας βλέπει και λίγο το σπίτι, βρε
Περισσότερα.. »Πολλές φορές έχει επισημανθεί ότι σε αντίθεση με τους ξένους (και σ’ αυτό καλύτερους τους θέλουμε τους αφιλότιμους) οι Ελληνες στα μέσα μεταφοράς δεν διαβάζουν. Είναι ελάχιστοι αυτοί που θα ανοίξουν κάποιο βιβλίο και λίγο περισσότεροι αυτοί που θα ξεφυλλίσουν κάποια εφημερίδα. Είναι αλήθεια ότι οι διαδρομές του μετρό, ας πούμε, είναι μικρές και μέχρι να βγάλεις το βιβλίο και να διαβάσεις μια-δυο σελίδες έχεις φτάσει στον προορισμό σου. Για τα τρόλεϊ και τα λεωφορεία δεν γίνεται κουβέντα, διότι αν κάθεσαι είσαι αγκαζέ με τον διπλανό σου, τον χειμώνα απαραιτήτως βγάζεις το μπουφάν, αφού
Περισσότερα.. »Της Μαριαλένας Σπυροπούλου Πριν από σχεδόν δεκαπέντε χρόνια είχε κυκλοφορήσει στα ελληνικά το βραβευμένο με Βooker μυθιστόρημα της Αρουντάτι Ρόι με τον τίτλο «Ο θεός των μικρών πραγμάτων». Περιέγραφε περίπου την ιστορία δύο δίδυμων αδελφών με τη μητέρα τους που επέστρεψαν στο πατρικό τους σπίτι για να ζήσουν μια ήρεμη επιφανειακά ζωή. Για να είμαι ειλικρινής, δεν το θυμάμαι πια. Τότε το είχα διαβάσει και νομίζω ότι με είχε εντυπωσιάσει το γεγονός ότι ενώ δεν ανήκει στα μυθιστορήματα των έντονων εναλλαγών και ανατροπών, εντούτοις κάπως εισέρχεται στη σκέψη σου και σε επηρεάζει με έναν
Περισσότερα.. »Μοιάζει με της Αγκαθα Κρίστι η πλοκή του. Φτύνεις αίμα ώσπου να βρεις τον δολοφόνο. Το μυαλό σου πάει στον έναν, υποψιάζεσαι την άλλη, καταλήγεις στον τρίτο και επεμβαίνει στο τέλος με την πένα του, σαν μετρ του σασπένς και ανατρέπει τα πάντα. Είπα πένα; Λάθος. Μπλε στυλό Μπικ χρησιμοποιεί κι η ταπεινή γραφίδα τού επιβάλλει λες ύφος λιτό, απέριττο, χωρίς εκζήτηση. Ρέουσα καθομιλουμένη του ’50 και του ’60 η γλώσσα του. Προσπαθεί να γίνει προσιτός στον λαό, όπως έλεγε, επιδιώκοντας ταυτοχρόνως να τον διδάσκει. Απολαυστικός συνομιλητής και εντυπωσιακά ευρυμαθής ο Γιάννης Μαρής, διότι
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
