Μου ζητάτε αρκετοί να επαναλάβω πόθεν προκύπτουν τα παράξενα ονόματα των πρωταγωνιστών στις ιστορίες απ’ το χωριό μου, με τις οποίες σας ταλαιπωρώ κάθε Σάββατο. Οπως, επί παραδείγματι, του Μπεολοθέτη. Σύμφωνα με τον Μανόλη Τριανταφυλλίδη, τα περισσότερα ονοματεπώνυμα, με τη μορφή που τα ξέρουμε σήμερα, δημιουργήθηκαν τον 19ο αιώνα. Ηδη όμως από τον μεσαίωνα χρησιμοποιούνται, πλάι στα βαφτιστικά, παρωνύμια που θυμίζουν τα νεοελληνικά οικογενειακά. Το Μπέης είναι ένα τέτοιο παρατσούκλι, που επιζεί ακόμα και σήμερα στ’ Απεράθου, παρ’ ότι η οικογένεια από πολλών ετών έχει πολιτογραφηθεί με το επίθετο Πολυκρέτης. Το βαφτιστικό Λογοθέτης λοιπόν
Περισσότερα.. »
Της Βασιλικής Γεωργιάδου* Εχουν περάσει αρκετές δεκαετίες από τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, στη διάρκεια των οποίων εκδόσεις για τον φασισμό μπορούσαν να αγγίξουν ένα ευρύ κοινό. Οσο μεγάλωνε η χρονική απόσταση από τη χούντα, μαζί με το τρίτο κύμα του εκδημοκρατισμού, η θεματική του φασισμού μπήκε στο περιθώριο. Οταν στη δεκαετία του 2000 κυκλοφόρησαν στα ελληνικά ο Σ. Πέιν (Ιστορία του Φασισμού, Φιλίστωρ), ο P. Milza (Οι Μελανοχίτωνες της Ευρώπης, Scripta), o R. Paxton (H ανατομία του φασισμού, Κέδρος) ή ο Ε. Gentile (Φασισμός. Ιστορία και Ερμηνεία, Ασίνη), οι ενδιαφερόμενοι να εντρυφήσουν στα
Περισσότερα.. »Της Πηγής Ασυνειδήτου -E, τι να γίνει, έπρεπε να πάρω κάποιες αποφάσεις. Με ζόρισε, είναι η αλήθεια, δεν είμαι αυταρχικός τύπος εγώ, γι' αυτό είμαι άλλωστε εδώ. Αλλά έπρεπε, είχε παραγίνει το κακό. Αυτοί δεν είναι τύποι του καθήκοντος, αυτοί είναι μπάτε σκύλοι αλέστε. Εχουνε μετατρέψει το Κοινοβούλιο σε καφενέ. Κοιτάχτε, δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους καφενέδες, και εγώ έχω περάσει από τα καφενεία, δεν είμαι χθεσινός, αλλά, όπως είπα, αυτό παραπάει. -Σας ακούω τόση ώρα και ειλικρινά δεν έχω απολύτως καταλάβει τι είναι αυτό που σας ζορίζει… -Καλά, πλάκα μου
Περισσότερα.. »Θεωρώ ότι αρέσει στη Μαρία Ρεπούση να βρίσκει τον μπελά της. Το τραβάει ο οργανισμός της. Ανήκει στον τύπο διανοούμενου που ηδονίζεται να τοποθετείται στο επίκεντρο, να μιλούν όλοι για το άτομό του. Η αυταρέσκεια γίνεται δεύτερη φύση της· η πρώτη είναι η φιλαυτία. Κι επειδή ευκολότερα σε επικρίνουν παρά σε επαινούν, διαλέγει πάντα τη συντομότερη και πιο ξεκούραστη διαδρομή προς την επιβεβαίωση του φουσκωμένου υπερεγώ της. Γνωρίζει θαυμάσια τη συνταγή. Επιλέγει τα εκρηκτικότερα υλικά, τα τεμαχίζει σε ακραίες δοσολογίες και ξεφουρνίζει τα εδέσματά της την πιο ακατάλληλη στιγμή. Παρότι έχει σπουδάσει Γαλλική Φιλολογία και
Περισσότερα.. »Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Ενα διήμερο διήρκεσε το επιστημονικό συνέδριο που διοργάνωσε το ΠΑΣΟΚ για να μελετήσει τη σημερινή κατάσταση της χώρας, να προτείνει λύσεις σε όλα τα φαινομενικά αδιέξοδα καθώς και σανίδες σωτηρίας για το ίδιο αλλά και για όλους τους Ελληνες. Αυτό που δεν κατάφεραν επί τριάντα εννέα χρόνια θέλησαν να το χωρέσουν σε ένα μόνο διήμερο. Στη διάρκεια του οποίου –παλιά μου τέχνη κόσκινο– εναλλάχθηκαν στο βήμα οι επιστήμονες του κόμματος και αλληλοεκτόξευσαν κατηγορίες, κατέκριναν ο ένας τον άλλο, επισήμαναν ότι «τα 'λεγαν αυτοί, αλλά κανείς δεν τους άκουγε», χώρισαν την ιστορία
Περισσότερα.. »Είναι τόσο πολλοί οι αστυνομικοί που πάνε στη Θεσσαλονίκη για τη ΔΕΘ που πολλοί φτάνουν με το μετρό Του Λάκη Μπέλλου Ανεργία στα επίπεδα του ’61, λένε τα στοιχεία της ΓΣΕΕ. Τηλεόραση του ’61 από την άλλη πλευρά. Είχαμε το πρώτο δελτίο της ΔΤ. Το εισόδημα μειώθηκε κατά 50%. Ακριβώς στο μισό. Γι’ αυτό οι μισθοσυντήρητοι λέγονται πια μισοσυντήρητοι. Ολα μισά. Μόνο η τιμή στο γάλα διπλή. Και στο γιαούρτι τριπλή. Απάντησε στη ΓΣΕΕ το υπ. Οικονομικών αποστομωτικά. Στο τέλος του χρόνου θα έρθει το πρωτογενές πλεόνασμα. Θα το φέρει ο
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Αμα τη ζήσεις, έστω και σε δεύτερη γενιά, ποτέ δεν την ξεχνάς, μα με τα καλά της, μα με τα δύσκολα. Την προσφυγιά. Οσα χρόνια κι αν περάσουν, κάτι απ’ αυτήν, μυστικό, αφανέρωτο σ’ ακολουθεί. Γιατί άμα δεν σ’ ακολουθεί και την ξεχνάς την προσφυγιά ολότελα, έχεις κατάρα να ζεις πάντα στην προσφυγιά του εαυτού σου και δεν αξίζει να λέγεσαι άνθρωπος. Γεννήθηκα και μεγάλωσα, μέχρι τα δεκαπέντε, σε συνοικισμό Μικρασιατών προσφύγων της Αθήνας, στους Αμπελοκήπους. Θυμάμαι ζωηρά –και τα θυμάμαι κάθε χρόνο τέτοιον καιρό που έγινε το μεγάλο κακό–
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Εγινε μια δίκη. Πολιτική! Το δικαστήριο βέβαια, όπως πήγε να φανεί, επιχείρησε να τη «λοβοτομήσει» πολιτικά και να την περιορίσει στο ποινικό της μέρος. Συνήθης τακτική για τους δικαστές, όταν βρίσκονται ενώπιον πολιτικών υποθέσεων, το… στρίβειν διά της δικονομίας. Αλλά τώρα δεν κάνουμε… Φιλοσοφία του Δικαίου! Τώρα προέχει η συγκεκριμένη δίκη. Στο εδώλιο, κατηγορούμενοι ήταν, ένας πολιτικός, γενικός γραμματέας πολιτικού κόμματος, ο κ. Σάββας Μιχαήλ (εβραϊκής καταγωγής, διότι προπαντός η καταγωγή σ’ αυτή τη δίκη έχει βαρύνουσα σημασία!), και ένας εκπαιδευτικός ανώτατης βαθμίδας, ο πρώην πρύτανης του ΕΜΠ κ. Κων
Περισσότερα.. »Νικητής ο Σημίτης επί του Παπανδρέου στις ομιλίες τους, με 13-8 σαρδάμ Του Λάκη Μπέλλου Αγαπητή τρόικα, μπάστα. Ως εδώ! Ελαβα το μέιλ σας να ξεκουμπιστούν άμεσα χωρίς αποζημίωση όλοι οι εργαζόμενοι από ΕΑΣ, ΕΛΒΟ, ΛΑΡΚΟ και έπεσα από τα σύννεφα. Προσωπικά περίμενα να το κάνετε νωρίτερα, αλλά η στιγμή που το πράττετε είναι εντελώς άστοχη και άκαιρη. Οπως καλώς γνωρίζετε, στις 7 Σεπτεμβρίου θα βρίσκομαι στη Θεσσαλονίκη για τη ΔΕΘ, όπου κάθε χρόνο γίνονται μερικές διαμαρτυρίες. Αυτή τη φορά όμως δεν θα είναι απλοί οπαδοί του Ηρακλή. Αν πλακώσουν
Περισσότερα.. »Λεοντόκαρδος ο Χρήστος Θεοφίλου, γεννιέται στο Κουτσοπόδι Αργους στις 2 Ιανουαρίου 1897. Δύσκολα χρόνια. Είναι ο μικρότερος από 13 αδέλφια και μεταναστεύει στα 13 του στην Αμερική. Παλεύει με διάφορες δουλειές του ποδαριού αλλά στο τέλος τον κερδίζει η πάλη. Επιδεικνύει ζήλο στις προπονήσεις και μαχητικότητα στους αγώνες και γίνεται γρήγορα επαγγελματίας. Οντας μικρόσωμος και χαριτόβρυτος, σε σύγκριση με τους τερατώδεις αντιπάλους του, κερδίζει την εύνοια του κοινού. Οι θεατές συγκεντρώνονται κατά χιλιάδες στις παλαίστρες για να θαυμάσουν τη δύναμη, την ταχύτητα και την ευστροφία του, μα πάνω από όλα το μοναδικό αεροπλανικό του
Περισσότερα.. »Της Βένας Γεωργακοπούλου Να το εξομολογηθώ κι ας χάσω την όποια σοβαρότητά μου. Τους τελευταίους μήνες, που ένιωσα προσωπικά την κρίση αγριότερα από ποτέ, με έπιανα σε μετρό, λεωφορεία, θέατρα και δρόμους να χαζεύω τις γυναίκες, ιδίως τις πολύ νέες. Και εκτός του ότι έκανα πρόχειρες στατιστικές για τα σορτσάκια (τα προτιμούν οχτώ στα δέκα κοριτσάκια), με κάθε βαμμένο νύχι, προσεγμένο αλλά και τρελό ντύσιμο, μακιγιαρισμένο μάτι, ανταύγεια στα μαλλιά και αεράτο βάδισμα ένας αναστεναγμός ανακούφισης έβγαινε από μέσα μου. «Κρατάμε γερά», έλεγα, «δεν το βάζουμε κάτω». Ποια, εγώ, που ο καταναλωτισμός μού δημιουργεί
Περισσότερα.. »Του Πέτρου Μανταίου Αντε φτου κι απ’ την αρχή. Ανοιξαν –ποιοι, πώς, γιατί, τρέχα γύρευε…– τον ασκό των εκλογών, επόμενο ήταν να βάλουν από την κατάψυξη στον φούρνο μικροκυμάτων και τη διαβόητη πίτα των 50 εδρών μπόνους στο πρώτο κόμμα. Κατάλοιπο και αυτή του αλήστου μνήμης δικομματισμού των υψηλών ποσοστών και της οριακής αυτοδυναμίας, με πρόσχημα την αποτροπή ενδεχόμενης ακυβερνησίας. Ληστρική συμπαιγνία που την ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ του Σκανδαλίδη με μπόνους 40 έδρες (τι μπόνους αλήθεια, καλής διαγωγής ή έγκαιρης προσέλευσης στην εργασία;) και την ολοκλήρωσε η Ν.Δ. του Παυλόπουλου με 50 έδρες. Αντί
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
