Σαν έμαθε τη λέξη καλησπέρα ο παπαγάλος, είπε ξαφνικά: «Είμαι σοφός, γνωρίζω ελληνικά τι κάθομαι εδώ πέρα!» Ζαχαρίας Παπαντωνίου «Ο παπαγάλος»
Περισσότερα.. »
Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Η οδός Σόλωνος, στενός και μακρόσυρτος δρόμος στο κέντρο της Αθήνας, φιλοξενεί ως γνωστόν το κτίριο της Νομικής Σχολής και τα ιστορικά νομικά βιβλιοπωλεία. Πήρε το όνομά της από τον Σόλωνα, που πέρασε στην ιστορία επειδή κωδικοποίησε τους νόμους στην Αρχαία Αθήνα. Για τον ίδιο λόγο πέρασαν στην ιστορία πολλοί άλλοι, από τον Χαμουραμπί ώς τον Ιουστινιανό, βασιλιάδες και αυτοκράτορες με μεγάλο επιθετικό και κατακτητικό έργο, που όμως θεωρήθηκαν μεταρρυθμιστές και φιλολαϊκοί, επειδή κωδικοποίησαν τους νόμους, έτσι ώστε ο καθένας να ξέρει τι τον περιμένει όταν βρεθεί σε μια συναλλαγή ή
Περισσότερα.. »
Της Βένας Γεωργακοπούλου Οχι, δεν το διάβασα προσεχτικά το νομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών για τον αιγιαλό και την παραλία. Δεν πρόλαβα. Και ομολογώ ότι άργησα να πάρω και ανάποδες. Φταίει που έχω βαρεθεί κάθε νομοσχέδιο να αντιμετωπίζεται σε χρόνο dt από σχετικούς και άσχετους σαν ξεπούλημα, φταίει που έχω σιχαθεί να μας βλέπω να σουρνόμαστε πίσω από κάθε συντεχνία που παριστάνει το θύμα. Αλλά, στην περίπτωση αυτή, ξύπνησε μέσα μου ο Μεσσηνιακός και ζήτησε το δίκιο του. Εγώ δεν είμαι που γεννήθηκα και μεγάλωσα στις ακτές του; Εγώ δεν τις αγνάντευα από το
Περισσότερα.. »
Της Αρχοντίας Κάτσουρα Το βιβλίο της γλώσσας της Α′ τάξης του Δημοτικού στην Ισπανία αποσύρεται. Οι συγγραφείς του στα βιογραφικά κείμενα για τους ποιητές Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα και Αντόνιο Ματσάδο παρέλειπαν ένα στοιχείο, το οποίο, πέρα από την αναμφισβήτητη αξία του έργου τους, σημάδεψε την ιστορική μνήμη στη χώρα: τον τρόπο θανάτου τους. Για τον Ματσάδο έγραφε απλώς ότι πέθανε στη Γαλλία, όπου ζούσε, παραλείποντας ότι, κατέφυγε εξόριστος εκεί, ενώ για τον Λόρκα ότι λίγο καιρό μετά τη συγγραφή του έργου «Tο σπίτι της Μπερνάντα Aλμπα», «πέθανε κοντά στο χωριό του, στη διάρκεια του
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Δεν πρόσεχα ποτέ τις παλιές πόρτες των πολυκατοικιών όσο τώρα. Δηλαδή για την ακρίβεια δεν είμαι εγώ που τις προσέχω, αλλά οι φωτογράφοι. Είναι που οι εικόνες μετράνε τη δύναμή τους πλέον σε μεγάλο κοινό μέσω Ιντερνετ και χτίζουν θέματα, πρόσωπα, ζώα και πράγματα ομαδοποιούνται και κατευθύνουν το βλέμμα μας εκεί που πάντα κοίταζε αλλά δεν έβλεπε, δεν παρατηρούσε. Μαθαίνουμε να προσέχουμε τις λεπτομέρειες του περιβάλλοντος, κατηγορώντας και λίγο το αδιάφορο βλέμμα που μέχρι τώρα προσπερνούσε. Παράδειγμα λοιπόν οι περίτεχνες πόρτες στις παλιές πολυκατοικίες. Αρ νουβό κι αρ ντεκό, και
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Σταματόπουλου Υπάρχει μια διατύπωση του Λουκιανού την οποία ο Gilbert Highet («Η κλασική παράδοση», ΜΙΕΤ) χαρακτηρίζει, έξοχα, ως εύθυμη απογοήτευση: «Θεέ μου, τι ηλίθιοι που είναι αυτοί οι θνητοί». Ο ίδιος, θνητός ων, δεν εξαιρεί τον εαυτό του, σύμφωνα μάλιστα με την επιμενίδεια λογική («όλοι οι Κρήτες είναι ψεύτες» ενώ ο ίδιος είναι Κρητικός) είναι και αυτός ηλί- θιος (ως θνητός). Αυτό δεν τον εμπο- δίζει να προχωρεί σε ορισμούς που προκαλούν το κοινό αίσθημα (γιατί τάχα;) και η κοινωνία στρέφει την οργή της εναντίον του. Εναντίον άλλων (της εξουσίας π.χ.)
Περισσότερα.. »Της Αρχοντίας Κάτσουρα Οι άνθρωποι συχνά αλληλοκατηγορούμαστε για επιλεκτική μνήμη: θυμόμαστε μόνο ό,τι μας συμφέρει-βολεύει-ενδιαφέρει κ.ο.κ. Ταυτόχρονα, ανάλογα με την απόχρωση των γυαλιών που επιλέγουμε να φορέσουμε, χρωματίζουμε το περιβάλλον και τους ανθρώπους γύρω μας, κατά συνέπεια χαρακτηρίζουμε αντίστοιχα και τη συμπεριφορά ή τη στάση που κρατούν σε κάθε περίσταση. Το χρώμα των φακών μπορεί να φέρει το όνομα μιας ιδεολογίας, ενός πολιτικού κινήματος ή, ακόμη, να είναι το αποτέλεσμα της κοσμοθεωρίας που διέπει τη συνολική ζωή μας και έχει διαμορφωθεί από ποικίλους παράγοντες (παιδεία, οικογένεια, επάγγελμα, κοινωνικοοικονομική κατάσταση κ.λπ.). Ολα αυτά μπορεί να
Περισσότερα.. »
Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Στα δρομάκια πίσω από το Εθνικό Θέατρο, μεσοβδόμαδα, βράδυ. Ερημιά. Μες στο σκοτάδι μόνο μια γυναίκα. Σκύβει στο πεζοδρόμιο, φωνάζει και ταΐζει τις λιγοστές γάτες που έχουν επιβιώσει από τις γενοκτονικές επιδρομές των φιλόζωων. «Εχει ένα πάρκινγκ δίπλα στο θέατρο», είχα πει στον φίλο που με κάλεσε στο «Αγγέλων Βήμα». «Μπα, θα βρεις παντού να παρκάρεις», με διαβεβαίωσε εκείνος. Είχε δίκιο. Μέχρι την Ομόνοια πήχτρα τα αυτοκίνητα κι ο κόσμος. Κάτω από την Ομόνοια, ψυχή. Κατεβασμένα τα παντζούρια και σβηστά τα φώτα στα στενά, γκριζωπά μπαλκόνια που έχουν προσπαθήσει να χρωματίσουν
Περισσότερα.. »
Του Λευτέρη Κουγιουμουτζή* Με τροπολογία σε άσχετο, ως συνήθως, νομοσχέδιο, καταργήθηκε ο περιορισμός εμφανίσεων υποψήφιων δημάρχων στα μέσα ενημέρωσης, λίγες μέρες πριν από τις εκλογές. Με δεύτερη τροπολογία, βουλευτής της κυβέρνησης που είναι υποψήφιος σε μεγάλο δήμο πέτυχε να περάσει αλλαγές στον τρόπο σταυροδοσίας, διαφοροποιώντας την ύστατη ώρα τα εκλογικά δεδομένα. Σε άλλο μεγάλο δήμο κατεβαίνει ψηφοδέλτιο με σαφή μπερλουσκονικά χαρακτηριστικά και δεν φαίνεται να ενοχλείται κανένας, πλην ελαχίστων. Την ίδια ώρα, καταστρατηγείται εξόφθαλμα ο νόμος περί εκλογικών δαπανών από οικονομικά εύρωστους συνδυασμούς και υποψηφίους σε βάρος οποιασδήποτε στοιχειώδους ισονομίας, χωρίς να επεμβαίνει καμία
Περισσότερα.. »
Της Αννας Δαμιανίδη Επιστρέψαμε από το νησί με ένα γεμάτο πλοίο, άνετα όμως. Κάθε τραπέζι ήταν πιασμένο, αλλά καρέκλες ευτυχώς περίσσευαν. Εκανα βόλτα, το πλοίο δεν κουνούσε, μεγάλο, πολυτελές. Πολλές φορές έχω ταξιδέψει τα τελευταία χρόνια έτσι, κι ακόμα με ξαφνιάζει η πολυτέλεια. Δεν μπορώ να ξεχάσω τα βρομερά καταστρώματα της νιότης μου, εκείνα τα εσωτερικά που μύριζαν εμετίλα, τα λίγα και ξεκοιλιασμένα καθίσματα, τις απερίγραπτες μεταλλικές επιφάνειες. Ωστόσο αγαπούσαμε εκείνα τα άθλια πλοία, και θυμάμαι τα ταξίδια στα νησιά σαν τις ωραιότερες εμπειρίες. Είχα έναν υπνόσακο αγορασμένο στο Μοναστηράκι, μεταχειρισμένο, τον έστρωνα σε
Περισσότερα.. »
Του Γιώργου Σταματόπουλου Ηταν κάποτε μέτρον των ανθρώπων και του πνεύματος. Η εντιμότητα, ο κόπος, η εργασία, η ανάγνωση, ο σεβασμός στη Ζωή. Τώρα δεν υπάρχουν πια, μάλλον έχουν υποκατασταθεί από άλλες «αξίες». Για να γίνεις αυτό που είσαι (Πίνδαρος) απαιτούσε θέληση, υπομονή, ευρύνοια, μεγαλοψυχία και κυρίως να μην είσαι ματαιόδοξος και καιροσκόπος. Σήμερα όλα είναι διαφορετικά, επειδή απλώς η αγορά έχει, ανέλεγκτα πλέον, διαπλατυνθεί. Δεν αρκεί ο λόγος από μόνος του για να πεις ποιος είσαι, τι πρεσβεύεις, τι προσδοκάς από την πολιτική συνύπαρξη. Πρέπει να κραυγάσεις για να ακουστείς, για να
Περισσότερα.. »Της Αρχοντίας Κάτσουρα Παρατηρώ τις γυναίκες γύρω μου. Μητέρα, αδελφές, φίλες, ξαδέλφες, θείες, αλλά και «ξένες», δηλαδή μη μέλη του στενού ή ευρύτερου κύκλου μου. Μοιάζουμε όλες τόσο πολύ, κι ας διαφέρουμε σε ηλικία, όψη, επαγγελματικές επιλογές, προσωπική ζωή. Φοράμε ρούχα ενίοτε προκλητικά, ρούχα «αυστηρά» ή αδιάφορα, ακριβά ή φτηνότερα, βάφουμε τα μαλλιά μας ή τα αφήνουμε να παραδοθούν στο αναπόφευκτο γκρίζο του χρόνου, κάνουμε βαρύ μακιγιάζ ή αφήνουμε το δέρμα να αναπνέει ελεύθερο, ή κάτι ανάμεσα στα δύο. Ομως, αν κοιταχτούμε στα μάτια, βλέπουμε τον εαυτό μας η μία στην άλλη, στον καθρέφτη
Περισσότερα.. »Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού Τέσσερα χρόνια πριν, στις 23 Απριλίου του 2010, ο Γιώργος Παπανδρέου έφερε στην Ελλάδα τον «μηχανισμό στήριξης», ένα διαβολικό μοντέλο της Ευρωπαϊκής Ενωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου. Τον εισήγαγε χαμογελαστά και σχεδόν ανέμελα, με φόντο τα άσπρα σπίτια που σκαρφαλώνουν στην πλαγιά πάνω από το λιμάνι του Καστελόριζου, τον γαλάζιο ουρανό και τη θάλασσα του Αιγαίου, με τη σκέψη ότι έτσι θα χρυσώσει το χάπι, γιατί θα νομίζουμε ότι πάμε διακοπές. Πράγματι, κανείς τότε δεν φαντάστηκε τι ακριβώς μας περιμένει –ίσως μάλιστα να μην το είχε πάρει χαμπάρι ούτε ο
Περισσότερα.. »
Της Βένας Γεωργακοπούλου Για τα μειονοτικά και τα τουρκικά και τα θρακιώτικα δεν θα πω τίποτα, για να μη μου βάλουν πιπέρι στο στόμα. Επιπλέον, εγώ, σε αντίθεση με τον ΣΥΡΙΖΑ, την παραδέχομαι την τύφλα μου. Μικρό το κακό. Δεν ετοιμάζομαι να κυβερνήσω. Επιπλέον, είμαι καλόπιστη και πονόψυχη. Μπροστά στο εθνικό συμφέρον, είπα να συνταχθώ ακόμα και με τον κ. Νίκο Παππά, διευθυντή του πολιτικού γραφείου του Αλέξη Τσίπρα, που μετά το φιάσκο της Σαμπιχά Σουλεϊμάν συνέστησε στα στελέχη της κυβέρνησης να είναι «προσεκτικοί για το πώς χειρίζονται κάποια θέματα». Επιτέλους, είπα, θα
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
