Της Σταυρούλας Ματζώρου Κάθε πρόταση είναι ακριβώς όση πρέπει. Λες κι είναι κομμένη με μπαλτά. Και ξεκοκαλισμένη. Μ’ ένα καλά ακονισμένο μαχαίρι. Κάθε πρόταση έχει μόνο ό,τι είναι απαραίτητο. Μόνο ψαχνό. Και όταν τις διαβάζεις φωναχτά να είναι σαν να κολλάει η γλώσσα σου πάνω στο αίμα που στάζουν οι προτάσεις… (Από το ολοκαίνουργιο βιβλίο του Αλέξανδρου Κυπριώτη «Μ’ ένα καλά ακονισμένο μαχαίρι», εκδόσεις Ινδικτος) «Ψυχραιμία, ψυχραιμία. Αυτό χρειάζεται η δημοκρατία», για να μη χαθεί ο έλεγχος. Το διάβασα, το ξαναδιάβασα, το άκουσα πολλές φορές μετά το φονικό. Συμφώνησα. Αυτό χρειάζεται: ψυχραιμία
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Εχουμε υποτιμήσει οι περισσότεροι τη δύναμη της αδράνειας στον ιστορικό ρουν, είτε γιατί αδιαφορούμε, είτε γιατί είμαστε ανενημέρωτοι, είτε, τέλος, γιατί δεν πειθόμεθα από θεωρίες· ή γιατί βαριόμαστε, γενικά. Η ελληνική κοινωνία είναι κατακλυσμένη από την εσωτερική άμα τε και εξωτερική της αδράνεια, τούτο, όμως, δεν σημαίνει ότι απέχει από τα γεγονότα, αφού η ίδια τα δημιουργεί (αλλά εμπλέκεται τελικά στη δίνη τους, κουράζεται και γίνεται απλή παρατηρήτρια, βαρύθυμα). Λείπει η χαρά της ζωής; Αποδεχόμαστε μήπως οι πολλοί την ήττα μας απέναντι στις δαιδαλώδεις κοινωνικές σχέσεις και αρκούμαστε στην ασφάλεια
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Μάλλον δεν τους τα γράφουμε καλά ή αυτοί (οι πολιτικοί) δεν διαβάζουν ή δεν καταλαβαίνουν (προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν). Οι κύριοι αυτοί, που υπηρετούν αγογγύστως και προθύμως το πολιτικό σύστημα, εσπερίας και ατλαντικής κοπής, είναι ακριβώς αυτοί που με την πολιτική τους γέννησαν τη Χρυσή Αυγή. Ας πάψουν πια να υποκρίνονται και να χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για τους δολοφόνους ακροδεξιούς. Ναι, είναι δολοφόνοι, αλλά ποιος τους δημιούργησε, ποιος τους όπλισε το χέρι; Η δράση της Χρυσής Αυγής σκοπεί ακριβώς στο να διαιρέσει την ελληνική κοινωνία, να δημιουργήσει εμφυλιοπολεμικό κλίμα, ώστε
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Εως τώρα αρκούνταν σε τραμπουκισμούς, ξυλοδαρμούς, μισομαχαιρώματα. Τώρα έφτασαν στη δολοφονία. Στυγεροί και θρασύδειλοι, αδιαφορώντας για τους νόμους και το κράτος και τη δικαιοσύνη, καθ’ ότι ανύπαρκτα όλα τούτα, οι φανατικοί της Χρυσής Αυγής προχώρησαν στην αφαίρεση της ζωής ενός νέου άντρα, «δι’ ασήμαντον αφορμήν…». Τέτοιοι είναι. Δολοφόνοι, που εγκληματούν κατά των ιδεών, της κοινωνίας, της συνύπαρξης. Συμμορίες που σκορπίζουν τον τρόμο και -πλέον- τον θάνατο. Κάποιοι υποβοήθησαν να νιώσουν αυτά τα τέρατα απρόσιτα, να μένουν ατιμώρητοι, να δικαιολογούν την ύπαρξή τους μέσα από αρρωστημένα, κοινωνικά δήθεν κατασκευάσματα. Και είναι
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Θα μπορούσε να είναι το ομορφότερο μεταφορικό μέσο. Ταχύτατο, φιλικό προς το περιβάλλον, με τη μέγιστη δυνατή ασφάλεια για τους επιβάτες. Θα μπορούσε: αν η τιμή του εισιτηρίου δεν ήταν τόσο ακριβή· αν εκτελούνταν τακτικά και με συνέπεια τα δρομολόγια· εάν δεν παρατηρούνταν καθυστερήσεις αλλά και διακοπές της κίνησης στη μέση του πουθενά· εάν δεν γίνονταν κλοπές στα (πανάκριβα) καλώδια που εξυπηρετούν την κίνηση. Θα ήταν από τις πιο ωραίες καθημερινές (!) εμπειρίες, με τους συρμούς να «βρέχονται» από τα νερά του Κορινθιακού και του Σαρωνικού, με μια θέα δηλαδή μοναδική
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Πάνος Καμμένος, λοιπόν: «Λιντσάρετε τον Πάχτα»! Σημασία δεν έχει τόσο η φρίκη που προκαλούν τα λόγια του πολιτικού μας αρχηγού, παρακαλώ, κοινοβουλευτικού κόμματος, μήτε ο εξευτελισμός του πολιτισμού (νομικού, πολιτικού, ηθικού… λες και δεν είναι ένας ο πολιτισμός). Ούτε έχει σημασία η ευθιξία της Δικαιοσύνης και τα ανακλαστικά της (αίτημα για άρση ασυλίας του Ανεξάρτητου Ελληνα). Ενδιαφέρει η ευκολία με την οποία οι πολιτικοί της χώρας εκστομίζουν κάθε βαρβαρότητα, γελοιότητα, που είναι συνάλληλοι μιας απύθμενης αγένειας, είτε ως προϊόν αδαημοσύνης, είτε ως απόδειξη έλλειψης Παιδείας. Αλλά αυτά είναι τα αποτελέσματα του
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Στη δίκη Τσοχατζόπουλου η εισαγγελέας της έδρας τόνισε ρητά το εξής: «Δεν διαφθείρει η εξουσία τους ανθρώπους αλλά οι άνθρωποι τους θεσμούς». Αλλως, η εξουσία (οι θεσμοί;) είναι άμεμπτη, άτεγκτη, χαρούμενη, υγιής, ρόδινη, δημοκρατική, αλλά αυτά τα άθλια πλάσματα, οι άνθρωποι, άπληστα και αρχομανή, εγωιστικά και ημιμαθή τής επιτίθενται, τη βιάζουν, ασελγούν στους θεσμούς της, την οδηγούν στις κακές ορέξεις τους. Διαφορετικά: η ηθική είναι ανώτερη της πολιτικής· εάν οι άνθρωποι της εξουσίας ήσαν ηθικά ακέραιοι (ο θεός κι η ψυχή μας τι σημαίνει ο όρος) όλα θα ήσαν μέλι-γάλα. Ούτε
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Εις το σκαλί για να πατήσεις τούτο / πρέπει με το δικαίωμά σου να ’σαι / πολίτης εις των ιδεών την πόλι. Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, / τούτο προσπάθησε τουλάχιστον / όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις. Δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. / Ετσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ / στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γην την χάλασες. Αλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει· / τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών, / τα δύσκολα
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Η στωμυλία του Πάγκαλου άλλοτε τον οδηγεί να φαίνεται αμοραλιστής, άλλοτε προκλητικός και άλλοτε εξουσιομανής. Απεχθής πλειστάκις, παρά τη ρητορική του δεινότητα ή την επιστημονική του κατάρτιση. Αυτή η αντιφατική πληθωρικότητα του χαρακτήρα του δεν τον εμπόδισε να προτείνει το εξής: Να κατέλθουν από κοινού στις ευρωεκλογές τα δύο κόμματα της κυβέρνησης, να ενωθούν ες σάρκαν μία. Ούτως ή άλλως συνορμισμένα είναι στον λιμένα της εξουσίας, συνομορέουν και στις αποφάσεις και στις εκτελέσεις αυτών των αποφάσεων, τι τα εμποδίζει να δείξουν τη μεταξύ τους αγάπη; Τίποτε. Παρήλθαν οι καιροί των σοσιαλιστικών
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Γιατί αυτοκτονούν οι άνθρωποι; Από απελπισία; Από δειλία απέναντι στις δυσκολίες της ζωής; Από πλήξη μήπως; Από μίσος προς τη ζωή την ίδια; Ρητορικές, ανόητες ερωτήσεις. Οταν σε ρωτάει όμως ένα παιδί, τι απαντάς; Τίποτε από τις υπό μορφήν ερώτησης απαντήσεις δεν μπορείς να υποστηρίξεις. Πώς να πεις στο παιδί ότι η αύξηση των αυτοκτονιών στη χώρα μας την τελευταία τριετία είναι καθαρά πολιτικό φαινόμενο; Η σκληρή οικονομική πολιτική της κυβέρνησης είναι αυτή που δημιούργησε την ασφυκτική πίεση στο εισόδημα των νοικοκυριών, με αποτέλεσμα τα τελευταία να μην μπορούν να ανταποκριθούν
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Στις φλέβες όλων φαίνεται να κυλάει το αίμα ενός προπάππου, μιας προγιαγιάς, χωρικών. Οι πόλεις πολύ αργότερα εμφανίστηκαν στα επιτεύγματα της ανθρωπότητας, αργότερα ακόμα και από τους μετανάστες. Οι άνθρωποι δεν παύουμε να κινούμαστε· αδιάκοπα οδεύουμε όπου μάς ωθεί ο νους ή το ένστικτο, όσο κι αν εκφυλίστηκε ή φυλακίστηκε με την πάροδο του χρόνου, υπό την επήρεια των κανόνων συνύπαρξης, της Παιδείας, του πολιτισμού. Πρώτος ο Σωκράτης περιφρόνησε τους χωρικούς, αλλά και ο Ομηρος αποκαλούσε αγρίους τους αγρότες. Ολα αυτά τα κουβαλάμε, άλλος λίγο άλλος πολύ (τον τόπο και
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Ούτε μεγαλώνουν (άντε να ξεμπερδέψει κανείς μ' αυτή την έννοια) ούτε ωριμάζουν οι άνθρωποι, ο οργανισμός μόνο εκφυλίζεται, τα κύτταρα, τα οστά και λοιπές ανθρώπινες ιατρικές έννοιες (λίπη-νερά, εκκρίματα, περιττώματα) οιονεί οχληρές. Βλέπεις δ.χ. κάποιον παλιό συμμαθητή που είχες να δεις σαράντα χρόνια. Ε, τίποτε δεν έχει αλλάξει μέσα του όταν ακούς τα πρώτα λόγια. Το ίδιο συμβαίνει και σ' αυτόν· νιώθει ότι και σε σένα δεν έχει αλλάξει κάτι. Ούτε καν η μέγιστη στιγμή της απόφασης: με ποιους θα πας, υπονοείται εδώ, με τους δήθεν ή με τους σοβαρούς; Οι
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Στον Γιόχαν Ντρόιζεν («Η Ιστορία του Μεγάλου Αλεξάνδρου») οφείλουμε τον ευφυή ιστορικό όρο ελληνιστική εποχή. Ευτύχησε σ’ αυτή την περίοδο να γεννηθούν μεγάλοι στοχαστές, αλλά αυτός που προσπάθησε να συνεχίσει (και ανανέωσε) την κωμωδιογραφία, την κωμωδία τέλος πάντων, αξίζει να διαβάζεται και να ξαναδιαβάζεται. Είναι αυτός που υποβάθμισε την έως τότε υπερηφάνεια των Ελλήνων έναντι των βαρβάρων, δίνοντας βαρύτητα σε μια καινούργια έκφραση, που στηρίζεται στην παιδεία και την εσωτερική καλλιέργεια. Εδωσε τέλος στο προγονικό κλέος και την ταξική προκατάληψη· δεν είναι ο τόπος που γεννιέται κανείς το αποφασιστικό μέτρον, αλλά
Περισσότερα.. »Του Γιώργου Σταματόπουλου Μη νομίσουμε κι έτσι επαναπαυτούμε ότι το Life Style, αυτός ο θορυβώδης συνασπισμός κενών ανθρώπων, ξεψύχησε, ότι μας άφησε χρόνους. Μπορεί να πληγώθηκε, μπορεί να κρύφτηκε από ντροπή και φόβο (όχι από σεμνότητα!), αλλά δεν παραδίδει τα όπλα· απλώς ελίσσεται, μεταμορφώνεται, ακόμη ακόμη οικειώνεται μισητές σ’ αυτό μορφές επιβίωσης, όπως είναι οι οργανώσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι εργατικές συλλογικότητες, ο αναρχισμός και λοιπά. Τώρα προσπαθεί να διεισδύσει και να προβάλει τη ριζοσπαστική Αριστερά, αυτήν του Συνασπισμού, της προόδου και λοιπών επαναστατικών δυνάμεων. Το βλέπεις στις κινήσεις και στον μορφασμό
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
