Της Μαρίνας Κουβέλη Οταν ήταν μικρός είχε μια τρομερά προβληματική σχέση με το σχολείο: το βαριόταν, ήταν αδιάφορος. Είχε, όμως, την τύχη να έχει γονείς θεατρόφιλους. Κι έτσι στα 12, λίγο πριν απορρίψει εντελώς τη μάθηση, επισκέφθηκε την Αβινιόν και το μάτι του έλαμψε. Είχε επιτέλους βρει αυτό που ήθελε να κάνει. Και πράγματι, τριάντα χρόνια μετά, ο Ζοέλ Πομερά μπορεί και μπαινοβγαίνει στην Αβινιόν (και όχι μόνο) ως θριαμβευτής διεκδικώντας ένα ακόμα μεγάλο μπράβο από το γαλλικό κοινό
Περισσότερα.. »Την τελευταία διετία ζωντανές διαδικτυακές μεταδόσεις παραστάσεων όπερας σε δύο αθηναϊκές αίθουσες συμπληρώνουν ευπρόσδεκτα την, λόγω οικονομικής κρίσης, δραστική συρρίκνωση όσων προσφέρονται στο πεδίο της όπερας εγχωρίως
Περισσότερα.. »
Της Βασιλικής Τζεβελέκου Η μουσική είναι κάτι περισσότερο από καλλιτεχνική έκφραση για τους νέους της Νότιας Αφρικής. Είναι τρόπος επιβίωσης και διαφυγής. Αυτό υποστηρίζει η Λόρα Γκάμσι και έχει κάθε λόγο να την πιστέψει κάποιος, καθώς έζησε για μεγάλο διάστημα εκεί και γνώρισε από κοντά μια κοινωνία με ανοιχτές ακόμα τις πληγές από το απαρτχάιντ
Περισσότερα.. »
Της Βασιλικής Τζεβελέκου «Πώς θα ζήσω στο Αφγανιστάν; Θα κοιμάμαι σε τρένα κι αυτοκίνητα και θα προσπαθώ να ξεφύγω από τις βόμβες και την αστυνομία; Φοβάμαι την αστυνομία... πυροβολεί. Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει τι νιώθουμε και ζητάνε να μας στείλουν πίσω. Εσύ τι νομίζεις, μπορείς να ζήσεις εκεί; Είναι σαν να σου λένε όταν φτάνεις στα 18 ότι πρέπει να πεθάνεις»
Περισσότερα.. »
Του Γιάννη Σβώλου Σήμερα πια, οι χαοτικοί λαβύρινθοι των κλειστών βιβλιοθηκών, τους οποίους τόσο συναρπαστικά περιγράφει ο Εκο στο «Ονομα του Ρόδου», έχουν μετακομίσει στο ηλεκτρονικό πεδίο του Διαδικτύου. Επιπλέον, οι ερμητικά κωδικοποιημένες ενδείξεις, με τις οποίες οι ήρωες του μυθιστορήματος αναζητούσαν τεκμήρια, έχουν αντικατασταθεί προ πολλού από έξυπνες μηχανές ανάκτησης αποθηκευμένων δεδομένων, παιχνίδι στα χέρια έμπειρων ερευνητών.
Περισσότερα.. »
Του Αριστοτέλη Σαΐνη Ωριμο απαύγασμα μιας χρόνιας και οδυνηρής εσωτερικοποίησης είναι η «ιστορία» που διηγείται ο Σταύρος Ζουμπουλάκης στην «Αδερφή μου». Ενα «συγκλονιστικό», βαθιά «εξομολογητικό» και απόλυτα «ανθρώπινο» βιβλίο, που ξαναδίνει σε όλα τα παραπάνω κατηγορήματα τις χαμένες, στις μεταμοντέρνες ψηφιακές μέρες μας, σημασίες τους
Περισσότερα.. »
Του Κωστή Καβανόζη Το πιο μικρό και το πιο ακατάστατο βιβλιοπωλείο που έχω ποτέ συναντήσει βρίσκεται σε ένα δρομάκι στην Αχαρνών. Στο ύψος της πλατείας Βικτωρίας, όπου τελευταία μένω, στον Αγιο Παντελεήμονα, ζήτημα αν είναι δύο επί δύο. Σωρηδόν τα μεταχειρισμένα βιβλία γύρω γύρω στο πάτωμα, σε ντάνες, με το ζόρι αφήνουν χώρο στη μέση για ένα κόκκινο πλαστικό σκαμπό.
Περισσότερα.. »
Της Εφης Μαρίνου Ολιβιέ Πι. Σκηνοθέτης, περφόρμερ, στιχουργός, ηθοποιός, μ’ άλλα λόγια «ποιητής» όπως αποκαλεί τον εαυτό του. Ο μέχρι πρότινος διευθυντής του ιστορικού θεάτρου «Οντεόν» του Παρισιού και μελλοντικός διευθυντής του Φεστιβάλ της Αβινιόν ήρθε στην Ελλάδα για να σκηνοθετήσει το καινούργιο έργο του ταλαντούχου Γιάννη Μαυριτσάκη, «Vitrioli», που κάνει σήμερα την πρεμιέρα του στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου
Περισσότερα.. »
EΠΙΜΕΛΕΙΑ: Μισέλ Φάις Στο πλέον πολυσέλιδο μυθιστόρημά του ο μινιμαλιστής πεζογράφος επιχειρεί να φωτίσει, για μία φορά ακόμα, το σκοτεινό απόθεμα του τόπου. Κάποιοι θέλουν να ζήσουν εφτά ζωές, κάποιοι έχουν πεθάνει και απλώς δεν το έχουν αντιληφθεί, κάποιοι κρατιούνται πεισματικά στο τσόφλι της ζωής. Δεκαετία ’60, ανθρωπογεωγραφία βορειοελλαδίτικη και συντενταγμένες βόρειας Ευρώπης,
Περισσότερα.. »
Του Χρίστου Κυθρεώτη Το 1953 ο Ουρουγουανός συγγραφέας Ενρίκε Αμορίμ οργάνωσε στη γενέθλια πόλη του, το Σάλτο, μια τελετή στη μνήμη του Λόρκα. Στη διάρκειά της έδωσε την εντολή να ταφεί στη βάση του μνημείου ένα κουτί με διαστάσεις οστεοθήκης –επρόκειτο άραγε για τα οστά του διάσημου ποιητή ή για χειρονομία με συμβολική αξία;
Περισσότερα.. »
Toυ Δημήτρη Γκιώνη Εξήντα χρόνια από τον θάνατο του Ιωσήφ Στάλιν (21 Δεκεμβρίου 1879–5 Μαρτίου 1953, στα 74 του), και τ’ όνομά του μνημονεύτηκε αρκούντως ακόμη μια φορά. Ανήκω στη γενιά που έχει σιτιστεί πνευματικά (και) από λογοτεχνήματα – ειδικότερα τις δεκαετίες ’50 και ’60. Κυρίως από συγγραφείς που πιθανότατα δεν λένε τίποτα στους νεότερους
Περισσότερα.. »
Του Γιάννη Παπαθεοδώρου Οταν το Μάιο του 2012 η Χρυσή Αυγή κατέγραφε την πρώτη εκλογική επιτυχία της, λίγοι ήταν εκείνοι που επέλεξαν να ανοίξουν μέτωπο μαζί της, καταδικάζοντάς τη ρητά ως νεοναζιστική οργάνωση της εξτρεμιστικής ακροδεξιάς
Περισσότερα.. »
Δέκα ταινίες βγαίνουν τσουβαλιασμένες, χωρίς προετοιμασία, καταδικασμένες να μην κάνει καμιά τους εισιτήρια. Κι όμως, αξίζουν την προσοχή μας. Κυρίως τα «Παιδιά του πολέμου», για τη Γερμανία μετά την κατάληψή της από τα συμμαχικά στρατεύματα. Ενώ η «Επίθεση», βασισμένη σε μυθιστόρημα του Γιασμίνα Χάντρα, πραγματεύεται το Παλαιστινιακό με αυτοσυγκράτηση και στοιχεία θρίλερ
Περισσότερα.. »
Της Παρής Σπίνου O φωτογραφικός φακός δεν πρόφτασε να απαθανατίσει, προχθές βράδυ στον «Ιανό», το εγκάρδιο φιλί ανάμεσα στον Μένη Κουμανταρέα και τον Βασίλη Βασιλικό, όμοιο σχεδόν με τον ιστορικό ασπασμό Μπρέζνιεφ-Χόνεκερ. «Μόνο οι ηγέτες φιλιούνται στο στόμα», είπε γελώντας ο Κουμανταρέας στην παρουσίαση του νέου του μυθιστορήματος «Θάνατος στο Βαλπαραΐζο» με πρωταγωνιστή ένα αμφιλεγόμενο πρόσωπο και με αφετηρία ένα πραγματικό γεγονός: τις τελευταίες μέρες του Ερικ Χόνεκερ στη Χιλή
Περισσότερα.. »
© 2026 Εφημερίδα των Συντακτών | ΟΡΟΙ ΧΡΗΣΗΣ
